வாயுபுராணம்

ஸர்வகாமஸுகஃ காலோ நாத்யர்தம் ஹ்யுஷ்ணஶீததா। மநோபிலஷிதாஃ காமாஸ்தாஸாம் ஸர்வத்ர ஸர்வதா

அந்தக் காலம் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் இன்பம் நிறைந்தது; அதிகமான சூடு அல்லது பனிக்காற்று இல்லை; அவர்கள் மனதில் நினைத்தது எங்கும் எப்போதும் நிறைவேறும்.

உத்திஷ்டந்தி ப்ரு'திவ்யாம் வை தாபிர்த்யாதா ரஸோத்திதாஃ। பலவர்ணகரீ தாஸாம் ஸித்திஃ ஸா ரோகநாஶிநீ

பூமியில் இருந்து எழும் சுவைமிக்க பொருட்கள், அவர்கள் தியானித்தபோது மேலே எழுகின்றன; அந்தச் சாதனை அவர்களுக்கு வலியும் நிறமும் தரும், நோய்களை நீக்கும்.

அஸம்ஸ்கார்யைஃ ஶரீரைஶ்ச ப்ரஜாஸ்தாஃ ஸ்திரயௌவநாஃ। தாஸாம் விஶுத்தாத் ஸங்கல்பாஜ்ஜாயந்தே மிதுநாஃ ப்ரஜாஃ

அந்த உயிர்கள் தூய்மை தேவைப்படாத உடல்களுடன் என்றும் இளமை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்; அவர்களது தூய எண்ணத்திலிருந்து இரட்டையாகப் பிறப்புகள் உண்டாகின்றன.

ஸமம் ஜந்ம ச ரூபஞ்ச ம்ரியந்தே சைவ தாஃ ஸமம்। ததா ஸத்யமலோபஶ்ச க்ஷமா துஷ்டிஃ ஸுகம் தமஃ

பிறப்பு, உருவம் எல்லாம் சமம்; அவர்கள் ஒரேபோல் இறக்கின்றனர்; அப்போது சத்தியம், ஆசை இல்லாமை, பொறுமை, திருப்தி, இன்பம், அடக்கம் ஆகியவை நிலவுகின்றன.

நிர்விஶேஷாஃ க்ரு'தாஃ ஸர்வா ரூபாயுஃஶீலசேஷ்டிதைஃ। அபுத்திபூர்வகம் வ்ரு'த்தம் ப்ரஜாநாம் ஜாயதே ஸ்வயம்

அனைவரும் உருவம், ஆயுள், பண்பாடு, செயல்களில் வேறுபாடில்லாமல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளனர்; அந்த உயிர்களில் நடத்தை யாரும் யோசிக்காமல் தானாகவே தோன்றுகிறது.

அப்ரவ்ரு'த்திஃ க்ரு'தயுகே கர்மணோஃ ஶுபபாபயோஃ। வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாஶ்ச ந ததாஸந்ந ஸங்கரஃ

கிருதயுகத்தில் நல்லதும் கெட்டதும் எனும் செயல்களில் ஈடுபாடு இல்லை; அந்தக் காலத்தில் சாதி, ஆசாரம் ஆகிய அமைப்புகள் இருந்தாலும் கலப்பு எதுவும் இல்லை.

அநிச்சாத்வேஷயுக்தாஸ்தே வர்த்தயந்தி பரஸ்பரம்। துல்யரூபாயுஷஃ ஸர்வா அதமோத்தமவர்ஜ்ஜிதாஃ

அவர்கள் விருப்பமோ வெறுப்போ இல்லாமல் ஒருவருடன் ஒருவர் பழகுகின்றனர்; எல்லோரும் உருவம், ஆயுள் சமமாக inferior superior என்ற வேறுபாடின்றி இருக்கின்றனர்.

ஸுகப்ராயா ஹ்யஶோகாஶ்ச உத்பத்யந்தே க்ரு'தே யுகே। நித்யப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ மஹாஸத்த்வா மஹாபலாஃ

அந்த கிருதயுகத்தில் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சியுடனும் துக்கமில்லாமல் பிறக்கின்றனர்; அவர்களது மனம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், மிகுந்த தூய்மை மற்றும் வலிமை கொண்டதாக இருக்கின்றது.

லாபாலாபௌ நாஸ்வாஸ்தாம் மித்ராமித்ரே ப்ரியாப்ரியே। மநஸா விஷயஸ்தாஸாந்நிரீஹாணாம் ப்ரவர்த்ததே। ந லிப்ஸந்தி ஹி தாऽந்யோந்யந்நாநுக்ரு'ஹ்ணந்தி சைவ ஹி

லாபம், நஷ்டம், நண்பன், பகைவர், விருப்பமானவர், விருப்பமில்லாதவர் எதுவும் இல்லை; ஆசை இல்லாதவர்களுக்கு பொருள்கள் மனதில் மட்டும் தோன்றும்; அவர்கள் ஒருவரையும் விரும்பவோ, உதவவோ செய்யவில்லை.

த்யாநம் பரம் க்ரு'தயுகே த்ரேதாயாம் ஜ்ஞாநமுச்யதே। ப்ரவ்ரு'த்தம் த்வாபரே யஜ்ஞம் தாநம் கலியுகே வரம்

கிருதயுகத்தில் தியானமே சிறந்தது; திரேதாயுகத்தில் அறிவே முதன்மை; தவபரயணமான த்வாபரயுகத்தில் யாகமே வழக்கமாக இருந்தது; கலியுகத்தில் தானமே உயர்ந்ததாகும்.

ஸத்த்வம் க்ரு'தம் ரஜஸ்த்ரேதா த்வாபரந்து ரஜஸ்தமௌ। கலௌ தமஸ்து விஜ்ஞேயம் யுகவ்ரு'த்தவஶேந து

கிருதயுகத்தில் சத்துவகுணமே மேலோங்கும்; திரேதாயுகத்தில் இராகுணமே பெரிதாகும்; த்வாபரயுகத்தில் இராகுணமும் தமோகுணமும் கலந்து இருக்கும்; கலியுகத்தில் முழுவதும் தமோகுணமே நிறைந்திருக்கும்; இது யுகங்களின் இயல்பின்படி நிகழ்கிறது.

காலஃ க்ரு'தே யுகே த்வேஷ தஸ்ய ஸம்க்யாந்நிபோதத। சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் த்த க்ரு'தம் யுகம்

கிருதயுகத்தில் கால அளவு எப்படி என்பதை கேள்: நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கிருதயுகமாகும்.

ஸந்த்யாம்ஶௌ தஸ்ய திவ்யாநி ஶதாந்யஷ்டௌ ச ஸம்க்யயா। ததா தாஸாம் பபூவாயுர்ந்ந ச க்லேஶவிபத்தயஃ

அந்த யுகத்தின் சந்தியாம்சமாக எட்டு நூறு தெய்வ ஆண்டுகள் இருக்கும்; அந்த நாட்களில் வாயுவும் இருந்தான்; அப்போது எந்தவிதமான துன்பமும், இடர்பாடும் இல்லை.

ததஃ க்ரு'தயுகே தஸ்மிந் ஸந்த்யாம்ஶே ஹி கதே து வைஃ। பாதாவஶிஷ்டோ பவதி யுகதர்மஸ்து ஸர்வஶஃ

கிருதயுகத்தின் அந்த சந்தியாம்சம் முடிந்தபின், யுக தர்மங்களில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டும் மீதமிருக்கும்; அதன் அனைத்து நல்ல பண்புகளும் குறைந்து விடும்.

ஸந்த்யாயாமப்யதீதாயாமந்தகாலே யுகஸ்ய து। பாததஶ்வாவதிஷ்டேத்து ஸந்த்யாதர்மோ யுகஸ்ய து। ஏவம் க்ரு'தே து நிஃஶேஷே ஸித்தி ஸ்த்வந்தர்ததே ததா

சந்தியாம்சம் முடிவில், யுகத்தின் இறுதியில், சந்தியாவின் தர்மத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டும் மீதமிருக்கும்; அப்போது கிருதயுகத்தில் முழுமையான சித்தியும் மறைந்து விடும்.

தஸ்யாஞ்ச ஸித்தௌ ப்ரஷ்டாயாம் மாநஸ்யாமபவத்ததஃ। ஸித்திரந்யா யுகே தஸ்மிஸ்த்ரேதாயாமந்தரே க்ரு'தாஃ

அந்த சித்தி இல்லாமல் போனபின், திரேதாயுகத்தில், மனசிலிருந்து வந்த சித்திக்கு பதிலாக வேறு ஒரு சித்தி தோன்றும்.

ஸர்காதௌ யா மயாஷ்டௌ து மாநஸ்யோ வை ப்ரகீர்த்திதாஃ। அஷ்டௌ தாஃ க்ரமயோகேந ஸித்தயோ யாந்தி ஸம்க்ஷயம்

பிரபஞ்சம் தொடங்கியபோது நான் கூறிய எட்டு மனசிலிருந்து வந்த சித்திகள், அவை ஒவ்வொன்றாக படிப்படியாக குறைந்து போகின்றன.

கல்பாதௌ மாநஸீ ஹ்யேஷா ஸித்திர்பவதி ஸா க்ரு'தே। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு சதுர்யுகவிபாகஶஃ। வர்ணாஶ்ரமாசாரக்ரு'தஃ கர்மஸித்தோத்பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இந்த மனசிலிருந்து வந்த சித்தி கிருதயுகத்தில் இருக்கும்; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், நான்கு யுகங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, சாதி மற்றும் ஆசாரம் பின்பற்றும் செயல்களில் இருந்து சித்தி உருவாகும்.

ஸந்த்யாக்ரு'தஸ்ய பாதேந ஸந்த்யாபாதேந சாம்ஶதஃ। க்ரு'தஸந்த்யாம்ஶகா ஹ்யேதே த்ரீம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் பரஸ்பராந்। ஹ்ரஸந்தி யுகதர்மைஸ்தே தபஃ ஶ்ருதபலாயுஷைஃ

கிருதயுக சந்தியின் ஒரு பங்காலும், அதன் சந்தியின் ஒரு பங்காலும், அந்த கிருதயுக சந்தியின் மூன்று பங்குகள், யுக தர்மங்களான தவம், வேத அறிவு, ஆயுள் ஆகியவை குறைந்து போகின்றன.

ததஃ க்ரு'தாம்ஶே க்ஷீணே து பபூவ ததநந்தரம்। த்ரேதாயாம் யுகமந்யந்து க்ரு'தாஶம்ரு'ஷிஸத்தமாஃ

அந்த கிருதயுக சந்தி குறைந்ததும், உடனே அடுத்ததாக திரேதாயுகம் தொடங்குகிறது, முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

தஸ்மிந் க்ஷீணே க்ரு'தாம்ஶே து தச்சிஷ்டாஸு ப்ரஜாஸ்விஹ। கல்பாதௌ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தாயாஸ்த்ரேதாயாஃ ப்ரமுகே ததா

கிருதயுக சந்தி குறைந்ததும், மீதமுள்ள உயிர்களில், கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், திரேதாயுகம் ஆரம்பிக்கிறது.

ப்ரணஶ்யதி ததா ஸித்திஃ காலயோகேந நாந்யதா। தஸ்யாம் ஸித்தௌ ப்ரணஷ்டாயாமந்யா ஸித்திரவர்த்தத

அப்போது, காலத்தின் இயல்பால் அந்த சித்தி அழிந்துவிடும்; அந்த சித்தி இல்லாமல் போனபின், மற்றொரு சித்தி தோன்றும்.

அபாம் ஸௌக்ஷ்ம்யே ப்ரதிகதே ததா மேகாத்மநா து தௌ। மேகேப்யஸ்தநயித்நுப்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தம் வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜ்ஜநம்

அப்போது, நீரின் நுண்மை தன்மை நீங்கியதும், மேகங்களின் இயல்பால், மேகங்களும் இடியுமாக மழை பெய்ய ஆரம்பிக்கிறது.

ஸக்ரு'தேவ தயா வ்ரு'ஷ்ட்யா ஸம்யுக்தே ப்ரு'திவீதலே। ப்ராதுராஸம்ஸ்ததா தாஸாம் வ்ரு'க்ஷாஸ்து க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ

அந்த மழை ஒருமுறை பெய்ததும், பூமியின் மேற்பரப்பு ஒன்றாக இணைந்தது; அப்போது, வீடுகளில் மரங்கள் தோன்றின.

ஸர்வப்ரத்யுபபோகஸ்து தாஸாம் தேப்யஃ ப்ரஜாயதே। வர்த்தயந்தி ஹி தேப்யஸ்தாஸ்த்ரேதாயுகமுகே ப்ரஜாஃ

அவை அனைத்திலிருந்தும் எல்லா உயிர்களுக்கும் பயன்பாடு கிடைத்தது; திரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில் அந்த உயிர்கள் அவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொண்டனர்.

ததஃ காலேந மஹதா தாஸாமேவ விபர்யயாத்। ராகலோபாத்மகோ பாவஸ்ததா ஹ்யாகஸ்மிகோऽபவத்

பெரிய காலம் கடந்தபின், அவற்றில் மாற்றம் ஏற்பட்டதால், ஆசை மற்றும் பேராசை கொண்ட மனநிலை திடீரென தோன்றியது.

யத்தத்பவதி நாரீணாம் ஜீவிதாந்தே ததார்த்தவம்। ததா தத்வை ந பவதி புநர்யுகபலேந து

பெண்களுக்கு வாழ்நாளின் இறுதியில் ஏற்படும் மாதவிடாய் அப்போது இல்லை; ஆனால் பின்னர் யுகத்தின் தாக்கத்தால் அது தோன்றியது.

தாஸாம் புநஃ ப்ரவ்ரு'த்தம் து மாஸே மாஸே ததார்த்தவம்। ததஸ்தேநைவ யோகேந வர்த்ததாம் மிதுநே ததா

அவர்களுக்கு மாதம் தோறும் மாதவிடாய் வந்தது; அதே முறையில், அந்த நேரத்தில் சேர்க்கையும் நடந்தது.

. தாஸாம் தத்காலபாவித்வாந்மாஸி மாஸ்யுபகச்சதாம்। அகாலே ஹ்யார்த்தவோத்பத்திர்கர்போத்பத்திரஜாயத

அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் மாதம் தோறும் சேர்ந்து வந்ததால், சில சமயம் தவறான நேரத்தில் மாதவிடாய் ஏற்பட்டால், கர்ப்பமும் ஏற்பட்டது.