வாயுபுராணம்

ஹர்ஷா யே தமஸஃ புத்ரா ஜஜ்ஞிரே த்வாதஶைவ து । ஹரயோ நாம தே தேவா யஜ்ஞபாஜஸ்ததாऽபவந் ।। ௬.

அப்போது, ஹர்ஷனின் பன்னிரண்டு மகன்கள் தாமஸ மனுவின் காலத்தில் பிறந்தார்கள். அவர்கள் ஹரயா என்று அழைக்கப்பட்டு, யாகத்தில் பங்கு பெற்ற தேவர்கள் ஆனார்கள்.

ததஸ்தே ஹரயோ தேவாஃ ப்ராப்தே சாரிஷ்ணவேऽந்தரே। வைகுண்டாயாம் ததஸ்தே வை சரிஷ்ணோர்ஜஜ்ஞிரே ஸுராஃ। வைகுண்டா நாம தே தேவாஃ பஞ்சமஸ்யாந்தரே மநோஃ ।। ௬.

பின்னர், அந்த ஹரயா தேவர்கள், சரிஷ்ணு மனுவின் காலம் வந்தபோது, வைகுண்டா என்னும் தாயில் இருந்து பிறந்தார்கள். ஐந்தாவது மனுவின் காலத்தில், அவர்கள் வைகுண்டா தேவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

ததஸ்தே வை புநர்த்தேவா வைகுண்டாஃ ப்ராப்ய சாக்ஷுஷம்। ஸாத்யாயாம் த்வாதஶ ஸுதா ஜஜ்ஞிரே தர்மஸூநவஃ ।। ௬.

பின்னர், வைகுண்டா தேவர்கள் சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தை அடைந்தபோது, சாத்யா என்னும் தாயில் இருந்து தர்மனின் பன்னிரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ததஸ்தே வை புநஃ ஸாத்யாஃ ஸம்க்ஷீணே சாக்ஷுஷேऽந்தரே । உபஸ்திதே மநோஃ ஸர்கே புநர்வைவஸ்வதஸ்ய ஹ ।। ௬.

பின்னர், சாக்ஷுஷ மனுவின் காலம் முடிவடைந்து, சாத்யா தேவர்கள் குறைந்தபோது, வைவஸ்வத மனுவின் படைப்பு தொடங்கியது.

ஆத்யே த்ரேதாயுகமுகே ப்ராப்தே வைவஸ்வதஸ்ய து । அம்ஶேந ஸாத்யாஸ்தேऽதித்யாம் மாரீசாத் கஶ்யபாத் புநஃ ।। ௬.

முதல் திரேதா யுகம் தொடங்கியபோது, வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில், சாத்யா தேவர்கள் ஒரு பகுதியாய், அதிதியில், மாரீசி மற்றும் கஷ்யபனில் இருந்து பிறந்தார்கள்.

ஜஜ்ஞிரே த்வாதஶாதித்யா வர்த்தமாநேऽந்தரே புநஃ। யதா த்வேதே ஸமுத்பந்நாஶ்சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே மநோஃ ।। ௬.

இப்போது நடக்கும் மனுவின் காலத்தில், பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் பிறந்தார்கள். அதேபோல், சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்திலும் அவர்கள் தோன்றினார்கள்.

ததஃ ஸ்வாயம்புவே ஸாத்யா ஜஜ்ஞிரே த்வாதஶாமராஃ। ஏவமாத்யா ஜயாஸ்தே வை ஶாபாத்ஸமபவம்ஸ்ததா ।। ௬.

அதன்பின், ச்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில், பன்னிரண்டு அமர சாத்யா தேவர்கள் பிறந்தார்கள். அப்போது, முதன்மை ஜயாக்கள் ஒரு சாபத்தின் காரணமாக உருவானார்கள்.

ய இமாம் ஸப்தஸம்பூதிம் தேவாநாம் தேவஶாஸநாத் । படேத்யஃ ஶ்ரத்தயா யுக்தஃ ப்ரத்வாயம் ந கச்சதி ।। ௬.

யார் இந்த தேவர்களின் ஏழு வகை தோற்றத்தை இறைவனின் கட்டளையின்படி, நம்பிக்கையோடு படிப்பாரோ, அவர் நல்ல பாதையிலிருந்து விலகமாட்டார்.

இத்யேதே பூதயஃ ஸப்த ஜயாநாம் ஸப்தலக்ஷணாஃ। பரிக்ராந்தா மயா சாத்ய கிம்பூயஃ ஶ்ரோதுமிச்சத ।। ௬.

இவ்வாறு, ஜயாக்களின் ஏழு தோற்றங்களும், ஏழு தன்மைகளுடன், இன்று நான் விளக்கியுள்ளேன். இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்?

தைத்யாநாம் தாநவாநாஞ்ச கந்தர்வோரகரக்ஷஸாம்। ஸர்வபூதபிஶாசாநாம் பஶூநாம் பக்ஷிவீருதாம்। உத்பத்திம் நிதநஞ்சைவ விஸ்தராத் கதயஸ்வ நஃ ।। ௬.

தெய்தியர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள், எல்லா உயிரினங்கள், பேய்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், செடிகள் — இவர்கள் எல்லாரின் பிறப்பும், இறப்பும் விரிவாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா ஸூத உவாச ரு'ஷிஸத்தமாந் । திதேஃ புத்ரத்வயம் ஜஜ்ஞே கஶ்யபாதிதி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த சூதர் பெரிய முனிவர்களிடம் சொன்னார்: 'கசியபனும் திதியிலிருந்து இரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள் என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்.'

கஶ்யபஸ்யாத்மஜௌ தௌ வை ஸர்வேப்யஃ பூர்வஜௌ ஸ்ம்ரு'தௌ। ஸூத்யேऽஹந்யதிராத்ரஸ்ய கஶ்யபஸ்யாஶ்வமேதிகே ।। ௬.

அந்த இரண்டு மகன்களும் கசியபனுக்கு பிறந்தவர்களாக, எல்லோரிலும் முதன்மை உடையவர்களாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் கசியபன் நடத்திய நீண்ட அசுவமேத யாக நாளில் பிறந்தவர்கள்.

ஹிரண்யகஶிபுர்நாம ப்ரதமம் ரு'த்விகாஸநம்। தித்யா கர்பாத்விநிஃஸ்ரு'த்ய தத்ராஸீநோச்சஸம்ஸதி। ஹிரண்யகஶிபுஸ்தஸ்மாத் கர்மணா தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௬.

முதலாவது, 'ஹிரண்யகசிபு' என்று பெயருடையவன், திதியின் கருவிலிருந்து பிறந்து, பெரிய சபையில் யாககாரரின் இருக்கையில் அமர்ந்தான்; அந்தச் செயலை வைத்து அவனை ஹிரண்யகசிபு என்று அழைக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

ஹிரண்யகஶிபோர்நாம ஜந்ம சைவ மஹாத்மநஃ। ப்ரபாவ़ஞ்சைவ தைத்யஸ்ய விஸ்தராத்ப்ரூஹி நஃ ப்ரபோ ।। ௬.

ஓ பெருமைமிக்கோனே, அந்த தெய்தியன் ஹிரண்யகசிபுவின் பிறப்பும், பெருமையும் எங்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்.

கஶ்யபஸ்யாஶ்வமேதோऽபூத் புண்யோ வை புஷ்கரே புரா। ரு'ஷிபிர்த்தேவதாபிஶ்ச கந்தர்வை ருபஶோபிதஃ ।। ௬.

கசியபனின் அசுவமேத யாகம் பழைய காலத்தில் புஷ்கரத்தில் நடந்தது; அந்த யாகம் முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

உத்க்ரு'ஷ்டேநைவ விதிநா ஆக்யாநாதௌ யதாவிதி। ஆஸநாந்யுபக்ல்ரு'ப்தாநி காஞ்சநாநி து பஞ்ச வை ।। ௬.

அந்தக் கதையின் தொடக்கத்தில், சிறந்த முறையின்படி, ஐந்து பொன்னான இருக்கைகள் ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டன.

குஶபூதாநி த்ரீண்யத்ர கூர்சபலகமேவ ச। முக்யார்த்விஜஶ்ச சத்வாரஸ்தேஷாந்தாந்யுபகல்பயேத் ।। ௬.

அங்கே மூன்று குசகாசால் தூய்மை செய்யப்பட்ட இருக்கைகள் இருந்தன; மேலும் ஒரு ஊர்ச்சா கருவிக்கான இருக்கையும் இருந்தது; அந்த நான்கு முக்கிய யாககாரர்களுக்காக அந்த இருக்கைகள் ஒதுக்கப்பட்டன.

ஶுபம் தத்ராஸநம் யத்து ஹோதுரர்தே ப்ரகல்பிதம்। ஹிரண்மயம் ததா திவ்யம் திவ்யாஸ்தரணஸம்ஸ்த்ரு'தம் ।। ௬.

அங்கே ஹோத்ரு புரோகிதருக்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பொன்னான, தெய்வீகமான, அழகான இருக்கை, வானுலகப் படுக்கையால் விரிக்கப்பட்டிருந்தது.

அந்தர்வத்நீ திதிஶ்சைவ பத்நீத்வம் ஸ்முபாகதா। தஶ வர்ஷஸஹஸ்ராணி கர்பஸ்தஸ்யா அவர்தத ।। ௬.

அந்த நேரத்தில், கர்ப்பிணியான திதி, மனைவியாக இருந்தாள்; அவளுடைய கர்ப்பம் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது.

ஸ து கர்பாத்விநிஃஸ்ரு'த்ய மாதுர்வை உதராத்ததா। உபக்ல்ரு'ப்தாஸநம் யத்து ஹோதுரர்தே ஹிரண்மயம்। நிஷஸாத ஸகர்போऽத்ர தத்ராஸீநஃ ஶஶம்ஸ ச ।। ௬.

பிறகு, தாயின் வயிற்றிலிருந்து வெளிவந்து, ஹோத்ரு புரோகிதருக்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த பொன்னான இருக்கையில் அமர்ந்தான்; இன்னும் கருவிலேயே இருந்தபோது, அங்கே அமர்ந்து பேசினான்.

ஆக்யாநபஞ்சமாந் வேதாந் மஹர்ஷிஃ காஶ்யபோ யதா। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநயஸ்தஸ்ய நாமாகுர்வம்ஸ்து தத்விதம் ।। ௬.

மகா முனிவர் கசியபர், வேதங்களில் கூறப்பட்ட ஐந்து கதைகள்போல், அந்தச் சிறுவனை முனிவர்கள் பார்த்து, அவனுக்கு அந்த வகையில் பெயர் சூட்டினார்கள்.

ஹிரண்யகஶிபுஸ்தஸ்மாத் கர்மணா தேந விஶ்ருதஃ। ஹிரண்யாக்ஷோऽநுஜஸ்தஸ்ய ஸிம்ஹிகா தஸ்ய சாநுஜா। ராஹோஃ ஸா ஜநநீ தேவீ விப்ரசித்தேஃ பரிக்ரஹாத் ।। ௬.

அந்தச் செயலைக் காரணமாக ஹிரண்யகசிபு புகழ் பெற்றான்; அவனுடைய தம்பி ஹிரண்யாக்ஷன்; அவர்களுடைய சகோதரி சிமிகை; அவள் விப்ரசித்தியுடன் சேர்ந்து ராகுவின் தாயானாள்.

ஹிரண்யகஶிபுர்த்தைத்யஶ்சசார பரமம் தபஃ। ஶதம் வர்ஷஸஹஸ்ராணாம் நிராஹாரோ ஹ்யதஃஶிராஃ ।। ௬.

ஹிரண்யகசிபு என்ற தெய்தியன், நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் உணவு இன்றி, தலைகீழாக நின்று கடும் தவம் செய்தான்.

தம் ப்ரஹ்மா சந்தயாமாஸ தைத்யம் துஷ்டோ வரேண து। ஸர்வாமரத்வம் விப்ரேப்யஃ ஸர்வபூதேப்ய ஏவ ச। யோகாத்தேவாந் விநிர்ஜித்ய ஸர்வதேவத்வமாஸ்திதஃ ।। ௬.

பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன் அவன் கேட்ட வரத்தை வழங்கினார்; பிராமணர்களிடமும், எல்லா உயிர்களிடமும் மரணமில்லாத நிலையைப் பெற்றான்; தவம் மூலம் தேவர்களை வென்று, எல்லா தேவர்களிலும் முதன்மை பெற்றான்.

தாநவாஶ்சாஸுராஶ்சைவ தேவாஃ ஸமா பவந்து வை। மாருதேர்யந்மஹைஶ்வர்யமேஷ மே தீயதாம் வரஃ ।। ௬.

தானவர்கள், அசுரர்கள், தேவர்கள் — இவர்கள் எல்லோரும் சமமாக இருக்க வேண்டும்; எனக்கு வாயு தேவனுடைய பெரிய சக்தியும் வரமாகக் கிடைக்க வேண்டும் என்று கேட்டான்.

ஏவமுக்தோऽத ப்ரஹ்மா து தஸ்மை தத்த்வா யதேப்ஸிதம்। தத்த்வா தஸ்மை வராந் திவ்யாந் தத்ரைவாந்தரதீயத। ஹிரண்யகஶிபுர்தைத்யஃ ஶ்லோகைர்கீதஃ புராதநைஃ ।। ௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பிரம்மா அவன் விரும்பிய வரங்களை வழங்கி, தெய்வீகமான வரங்களையும் கொடுத்து, அங்கேயே மறைந்தார்; ஹிரண்யகசிபு என்ற தெய்தியன் பழைய பாடல்களில் புகழப்பட்டான்.

ராஜா ஹிரண்யகஶிபுர்யாம் யாமாஶாம் நிஷேவதே। தஸ்யாஸ்தஸ்யா திஶோ தேவா நமஶ்சக்ருர்மஹர்ஷிபிஃ ।। ௬.

ராஜா ஹிரண்யகசிபு எந்த திசையில் வாழ்ந்தாரோ, அந்தத் திசையில் உள்ள தேவர்கள், பெரிய முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, அவருக்கு வணக்கம் செலுத்தினர்.

ஏவம்ப்ரபாவோ தைத்யேந்த்ரோ ஹிரண்யகஶிபு ர்த்விஜாஃ। தஸ்யாஸீந்நரஸிம்ஹஃ ஸ விஷ்ணுர்ம்ரு'த்யுஃ புரா கில। நகைஸ்து தேந நிர்பிந்நஸ்ததஃ ஶுத்தா நகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬.

தெய்விக குலத்தின் தலைவன் ஹிரண்யகசிபு என்பவன் இப்படிப்பட்ட வலிமை உடையவன், பிராமணர்களே. பழைய காலத்தில், அவனுக்குத் தண்டனையாக நரசிம்மர், அதாவது விஷ்ணு, தோன்றினார். அவர் தன் நகங்களால் அவனைத் துண்டித்தார். அதனால் நகங்கள் தூயவை என்று கருதப்படுகின்றன.

ஹிரண்யாக்ஷஸுதாஃ பஞ்ச விக்ராந்தாஃ ஸுமஹா பலாஃ। உத்குரஃ ஶகுநிஶ்சைவ காலநாபஸ்ததைவ ச ।। ௬.

ஹிரண்யாக்ஷனுக்கு ஐந்து மகன்கள் இருந்தார்கள்; அவர்கள் எல்லாம் மிகுந்த வீரமும், பெரும் பலமும் உடையவர்கள். அவர்கள்: உத்குரன், சகுனி, காலநாபி என்பவரும்.