வாயுபுராணம்

இத்யேவம் மநஸா பூர்வம் ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்டிர்யா ப்ரஜாபதேஃ। தஸ்யாந்வவாயே ஸம்பூதா யைரிதம் பூரிதம் ஜகத்

இவ்வாறு, ஆரம்பத்தில் பிரஜாபதி மனதினால் படைத்தான்; அவனது வம்சத்தில் பிறந்தவர்களால் இந்த உலகம் நிரம்பியது.

ஸரித்ஸரஃ ஸமுத்ராம்ஶ்ச ஸேவந்தே பர்வதாநபி। ததா நாத்யம்புஶீதோஷ்ணா யுகே தஸ்மிந் சரந்தி வை

ஆறுகள், ஏரிகள், கடல்கள், மலையகங்கள் எல்லாம் அக்காலத்தில் பராமரிக்கப்படுகின்றன; அப்போது அதிகமான சுடுச்சூடு அல்லது கடும் பனிக்காற்று எதுவும் இல்லை, அந்த யுகத்தில் உயிர்கள் சுதந்திரமாகச் சஞ்சரிக்கின்றன.

ப்ரு'த்வீரஸோத்பவம் நாம ஆஹாரம் ஹ்யாஹரந்தி வை। தாஃ ப்ரஜாஃ காமசாரிண்யோ மாநஸீம் ஸித்திமாஸ்திதாஃ

அந்த உயிர்கள் பூமியில் இருந்து தோன்றும் உணவை உண்டு வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி நடந்து, மனதில் நினைத்ததை அடைந்து நிற்கின்றனர்.

தர்மாதர்மௌ ந தாஸ்வாஸ்தாம் நிர்விஶேஷாஃ ப்ரஜாஸ்து தாஃ। துல்யமாயுஃ ஸுகம் ரூபம் தாஸாம் தஸ்மிந் க்ரு'தே யுகே

அவர்களிடையே தர்மமும் அதர்மமும் இல்லை; அந்த உயிர்கள் எல்லாம் வேறுபாடில்லாமல், சமமான ஆயுள், இன்பம், அழகு கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்.

தர்மாதர்மௌ ந தாஸ்வாஸ்தாம் கல்பாதௌ து க்ரு'தே யுகே। ஸ்வேந ஸ்வேநாதிகாரேண ஜஜ்ஞிரே தே க்ரு'தே யுகே

யுகத்தின் தொடக்கத்தில், கிருதயுகத்தில், தர்மம் அதர்மம் எதுவும் இல்லை; ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தகுதியின்படி பிறக்கின்றனர்.

சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் திவ்யஸம்க்யயா। ஆத்யம் க்ரு'தயுகம் ப்ராஹுஃ ஸந்த்யாநாந்து சதுஃ ஶதம்

முதற்கால கிருதயுகம் தெய்விக ஆண்டுகளால் நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் எனக் கூறப்படுகிறது; அதன் சந்தியுகங்கள் நானூறு ஆண்டுகள் எனும்.

ததஃ ஸஹஸ்ரஶஸ்தாஸு ப்ரஜாஸு ப்ரதிதாஸ்வபி। ந தாஸாம் ப்ரதிகாதோऽஸ்தி ந த்வந்த்வந்நாபி ச க்ரமஃ

பல்லாயிரக்கணக்கான புகழ்பெற்ற அந்த உயிர்களிடையே எதிர்ப்பு, சண்டை, அல்லது வரிசை எதுவும் இல்லை.

பர்வதோததிஸேவிந்யோ ஹ்யநிகேதாஶ்ரயாஸ்து தாஃ। விஶோகாஃ ஸத்த்வபஹுலா ஏகாந்தஸுகிதப்ரஜாஃ

அந்த உயிர்கள் மலைகளிலும் கடல்களிலும் வாழ்கின்றனர்; எங்கு ஒரு இடத்தில் தங்காமல், துக்கமில்லாமல், தூய்மை மிகுந்து, முழுமையாக மகிழ்ச்சியில் இருக்கின்றனர்.

தா வை நிகாமசாரிண்யோ நித்யம் முதிதமாநஸாஃ। பஶவஃ பக்ஷிணஶ்சைவ ந ததாஸந் ஸரீஸ்ரு'பாஃ

அவர்கள் விருப்பப்படி நடந்து, எப்போதும் மனம் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றது; அப்போது மிருகங்கள், பறவைகள், பாம்புகள் எதுவும் இல்லை.

நோத்பிஜ்ஜா நாரகாஶ்சைவ தே ஹ்யதர்மப்ரஸூதயஃ। ந மூலபலபுஷ்பஞ்ச நார்த்தவம் ஹ்ய்ரு'தவோ ந ச

அண்டில் பிறக்கும் உயிர்கள் அல்லது நரகத்தில் தோன்றும் உயிர்கள், அதர்மத்தால் உண்டாகும் உயிர்கள், வேர், பழம், பூ, காலங்கள் எதுவும் இல்லை.

ஸர்வகாமஸுகஃ காலோ நாத்யர்தம் ஹ்யுஷ்ணஶீததா। மநோபிலஷிதாஃ காமாஸ்தாஸாம் ஸர்வத்ர ஸர்வதா

அந்தக் காலம் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் இன்பம் நிறைந்தது; அதிகமான சூடு அல்லது பனிக்காற்று இல்லை; அவர்கள் மனதில் நினைத்தது எங்கும் எப்போதும் நிறைவேறும்.

உத்திஷ்டந்தி ப்ரு'திவ்யாம் வை தாபிர்த்யாதா ரஸோத்திதாஃ। பலவர்ணகரீ தாஸாம் ஸித்திஃ ஸா ரோகநாஶிநீ

பூமியில் இருந்து எழும் சுவைமிக்க பொருட்கள், அவர்கள் தியானித்தபோது மேலே எழுகின்றன; அந்தச் சாதனை அவர்களுக்கு வலியும் நிறமும் தரும், நோய்களை நீக்கும்.

அஸம்ஸ்கார்யைஃ ஶரீரைஶ்ச ப்ரஜாஸ்தாஃ ஸ்திரயௌவநாஃ। தாஸாம் விஶுத்தாத் ஸங்கல்பாஜ்ஜாயந்தே மிதுநாஃ ப்ரஜாஃ

அந்த உயிர்கள் தூய்மை தேவைப்படாத உடல்களுடன் என்றும் இளமை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்; அவர்களது தூய எண்ணத்திலிருந்து இரட்டையாகப் பிறப்புகள் உண்டாகின்றன.

ஸமம் ஜந்ம ச ரூபஞ்ச ம்ரியந்தே சைவ தாஃ ஸமம்। ததா ஸத்யமலோபஶ்ச க்ஷமா துஷ்டிஃ ஸுகம் தமஃ

பிறப்பு, உருவம் எல்லாம் சமம்; அவர்கள் ஒரேபோல் இறக்கின்றனர்; அப்போது சத்தியம், ஆசை இல்லாமை, பொறுமை, திருப்தி, இன்பம், அடக்கம் ஆகியவை நிலவுகின்றன.

நிர்விஶேஷாஃ க்ரு'தாஃ ஸர்வா ரூபாயுஃஶீலசேஷ்டிதைஃ। அபுத்திபூர்வகம் வ்ரு'த்தம் ப்ரஜாநாம் ஜாயதே ஸ்வயம்

அனைவரும் உருவம், ஆயுள், பண்பாடு, செயல்களில் வேறுபாடில்லாமல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளனர்; அந்த உயிர்களில் நடத்தை யாரும் யோசிக்காமல் தானாகவே தோன்றுகிறது.

அப்ரவ்ரு'த்திஃ க்ரு'தயுகே கர்மணோஃ ஶுபபாபயோஃ। வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாஶ்ச ந ததாஸந்ந ஸங்கரஃ

கிருதயுகத்தில் நல்லதும் கெட்டதும் எனும் செயல்களில் ஈடுபாடு இல்லை; அந்தக் காலத்தில் சாதி, ஆசாரம் ஆகிய அமைப்புகள் இருந்தாலும் கலப்பு எதுவும் இல்லை.

அநிச்சாத்வேஷயுக்தாஸ்தே வர்த்தயந்தி பரஸ்பரம்। துல்யரூபாயுஷஃ ஸர்வா அதமோத்தமவர்ஜ்ஜிதாஃ

அவர்கள் விருப்பமோ வெறுப்போ இல்லாமல் ஒருவருடன் ஒருவர் பழகுகின்றனர்; எல்லோரும் உருவம், ஆயுள் சமமாக inferior superior என்ற வேறுபாடின்றி இருக்கின்றனர்.

ஸுகப்ராயா ஹ்யஶோகாஶ்ச உத்பத்யந்தே க்ரு'தே யுகே। நித்யப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ மஹாஸத்த்வா மஹாபலாஃ

அந்த கிருதயுகத்தில் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சியுடனும் துக்கமில்லாமல் பிறக்கின்றனர்; அவர்களது மனம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், மிகுந்த தூய்மை மற்றும் வலிமை கொண்டதாக இருக்கின்றது.

லாபாலாபௌ நாஸ்வாஸ்தாம் மித்ராமித்ரே ப்ரியாப்ரியே। மநஸா விஷயஸ்தாஸாந்நிரீஹாணாம் ப்ரவர்த்ததே। ந லிப்ஸந்தி ஹி தாऽந்யோந்யந்நாநுக்ரு'ஹ்ணந்தி சைவ ஹி

லாபம், நஷ்டம், நண்பன், பகைவர், விருப்பமானவர், விருப்பமில்லாதவர் எதுவும் இல்லை; ஆசை இல்லாதவர்களுக்கு பொருள்கள் மனதில் மட்டும் தோன்றும்; அவர்கள் ஒருவரையும் விரும்பவோ, உதவவோ செய்யவில்லை.

த்யாநம் பரம் க்ரு'தயுகே த்ரேதாயாம் ஜ்ஞாநமுச்யதே। ப்ரவ்ரு'த்தம் த்வாபரே யஜ்ஞம் தாநம் கலியுகே வரம்

கிருதயுகத்தில் தியானமே சிறந்தது; திரேதாயுகத்தில் அறிவே முதன்மை; தவபரயணமான த்வாபரயுகத்தில் யாகமே வழக்கமாக இருந்தது; கலியுகத்தில் தானமே உயர்ந்ததாகும்.

ஸத்த்வம் க்ரு'தம் ரஜஸ்த்ரேதா த்வாபரந்து ரஜஸ்தமௌ। கலௌ தமஸ்து விஜ்ஞேயம் யுகவ்ரு'த்தவஶேந து

கிருதயுகத்தில் சத்துவகுணமே மேலோங்கும்; திரேதாயுகத்தில் இராகுணமே பெரிதாகும்; த்வாபரயுகத்தில் இராகுணமும் தமோகுணமும் கலந்து இருக்கும்; கலியுகத்தில் முழுவதும் தமோகுணமே நிறைந்திருக்கும்; இது யுகங்களின் இயல்பின்படி நிகழ்கிறது.

காலஃ க்ரு'தே யுகே த்வேஷ தஸ்ய ஸம்க்யாந்நிபோதத। சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் த்த க்ரு'தம் யுகம்

கிருதயுகத்தில் கால அளவு எப்படி என்பதை கேள்: நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கிருதயுகமாகும்.

ஸந்த்யாம்ஶௌ தஸ்ய திவ்யாநி ஶதாந்யஷ்டௌ ச ஸம்க்யயா। ததா தாஸாம் பபூவாயுர்ந்ந ச க்லேஶவிபத்தயஃ

அந்த யுகத்தின் சந்தியாம்சமாக எட்டு நூறு தெய்வ ஆண்டுகள் இருக்கும்; அந்த நாட்களில் வாயுவும் இருந்தான்; அப்போது எந்தவிதமான துன்பமும், இடர்பாடும் இல்லை.

ததஃ க்ரு'தயுகே தஸ்மிந் ஸந்த்யாம்ஶே ஹி கதே து வைஃ। பாதாவஶிஷ்டோ பவதி யுகதர்மஸ்து ஸர்வஶஃ

கிருதயுகத்தின் அந்த சந்தியாம்சம் முடிந்தபின், யுக தர்மங்களில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டும் மீதமிருக்கும்; அதன் அனைத்து நல்ல பண்புகளும் குறைந்து விடும்.

ஸந்த்யாயாமப்யதீதாயாமந்தகாலே யுகஸ்ய து। பாததஶ்வாவதிஷ்டேத்து ஸந்த்யாதர்மோ யுகஸ்ய து। ஏவம் க்ரு'தே து நிஃஶேஷே ஸித்தி ஸ்த்வந்தர்ததே ததா

சந்தியாம்சம் முடிவில், யுகத்தின் இறுதியில், சந்தியாவின் தர்மத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டும் மீதமிருக்கும்; அப்போது கிருதயுகத்தில் முழுமையான சித்தியும் மறைந்து விடும்.

தஸ்யாஞ்ச ஸித்தௌ ப்ரஷ்டாயாம் மாநஸ்யாமபவத்ததஃ। ஸித்திரந்யா யுகே தஸ்மிஸ்த்ரேதாயாமந்தரே க்ரு'தாஃ

அந்த சித்தி இல்லாமல் போனபின், திரேதாயுகத்தில், மனசிலிருந்து வந்த சித்திக்கு பதிலாக வேறு ஒரு சித்தி தோன்றும்.

ஸர்காதௌ யா மயாஷ்டௌ து மாநஸ்யோ வை ப்ரகீர்த்திதாஃ। அஷ்டௌ தாஃ க்ரமயோகேந ஸித்தயோ யாந்தி ஸம்க்ஷயம்

பிரபஞ்சம் தொடங்கியபோது நான் கூறிய எட்டு மனசிலிருந்து வந்த சித்திகள், அவை ஒவ்வொன்றாக படிப்படியாக குறைந்து போகின்றன.

கல்பாதௌ மாநஸீ ஹ்யேஷா ஸித்திர்பவதி ஸா க்ரு'தே। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு சதுர்யுகவிபாகஶஃ। வர்ணாஶ்ரமாசாரக்ரு'தஃ கர்மஸித்தோத்பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இந்த மனசிலிருந்து வந்த சித்தி கிருதயுகத்தில் இருக்கும்; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், நான்கு யுகங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, சாதி மற்றும் ஆசாரம் பின்பற்றும் செயல்களில் இருந்து சித்தி உருவாகும்.

ஸந்த்யாக்ரு'தஸ்ய பாதேந ஸந்த்யாபாதேந சாம்ஶதஃ। க்ரு'தஸந்த்யாம்ஶகா ஹ்யேதே த்ரீம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் பரஸ்பராந்। ஹ்ரஸந்தி யுகதர்மைஸ்தே தபஃ ஶ்ருதபலாயுஷைஃ

கிருதயுக சந்தியின் ஒரு பங்காலும், அதன் சந்தியின் ஒரு பங்காலும், அந்த கிருதயுக சந்தியின் மூன்று பங்குகள், யுக தர்மங்களான தவம், வேத அறிவு, ஆயுள் ஆகியவை குறைந்து போகின்றன.