வாயுபுராணம்

ப்ரதிஷ்டாயா ஹ்யபாயந்து மார்கமாணஸ்ததா ப்ரபுஃ। ததஸ்து ஸலிலே தஸ்மிந் ஜ்ஞாத்வா ஹ்யந்தர்கதாம் மஹீம்

அடித்தளமும் இறங்கும் வழியும் தேடி, அந்த ஆண்டவன் அந்த நீரில், பூமி உள்ளே மறைந்திருப்பதை உணர்ந்தார்.

அநுமாநாத்து ஸம்புத்தோ பூமேருத்தரணம் ப்ரதி। சகாராந்யாம் தநுஞ்சைவ பூர்வகல்பாதிஷு ஸ்ம்ரு'தாம்

அவர் ஊகத்தால் பூமியை எடுப்பதை அறிந்து, முந்தைய கல்பங்களில் நினைவுகூரப்பட்ட மற்றொரு உருவத்தை எடுத்தார்.

ஸ து ரூபம் வராஹஸ்ய க்ரு'த்வாऽபஃ ப்ராவிஶத் ப்ரபுஃ। அத்பிஃ ஸஞ்சாதிதாமுர்வீம் ஸமீக்ஷ்யாத ப்ரஜாபதிஃ

அவர் பன்றி உருவம் எடுத்து, ஆண்டவன் நீரில் புகுந்தார்; நீரால் மூடப்பட்ட பூமியைப் பார்த்து, அந்தப் பிரஜாபதி,

உத்த்ரு'த்யோர்வீமதாத்ப்யஸ்து அபஸ்தாஸ்து ஸ விந்யஸத்। ஸாமுத்ரீஸ்து ஸமுத்ரேஷு நாதேயீர்நிம்நகாஸ்வபி। பார்திவீஸ்து ஸ விந்யஸ்ய ப்ரு'திவ்யாம் ஸோऽசிநோத்கிரீந்

பூமியை நீரிலிருந்து எடுத்து, அந்த நீர்களை தத்தம் இடங்களில் வைத்தார்: கடல் நீரை கடல்களில், நதிநீரை நதிகளில், நிலநீரை பூமியில், மலையையும் அமைத்தார்.

ப்ராக்ஸர்கே தஹ்யமாநே து ததா ஸம்வர்த்தகாக்நிநா। தேநாக்நிநா ப்ரலீநாஸ்தே பர்வதா புவி ஸர்வஶஃ

முந்தைய படைப்பில், சம்வர்த்தகாக்னியால் எதுவும் எரியும்போது, அந்த நெருப்பால் பூமியில் உள்ள எல்லா மலைகளும் அழிந்தன.

ஶைத்யாதேகார்ணவே தஸ்மிந் வாயுநாபஸ்து ஸம்ஹ்ரு'தாஃ। நிஷக்தா யத்ர யத்ராஸம்ஸ்தத்ரதத்ராऽசலோऽபவத்

அந்த ஒரே பெருங்கடலில், குளிர்ச்சியால் நீர்கள் ஒன்றாகக் கூடி, வாய்ு அவற்றை சேர்த்தது. அவை எங்கு படிந்தனவோ, அங்கே நிலம் உறுதியானது.

ஸ்கந்நாசலத்வாதசலாஃ பர்வபிஃ பர்வதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। கிரயோऽத்பிர்நிகீர்ணத்வாச்சயநாச்ச ஶிலோச்சயாஃ

நீர் பாய்ந்து உறைந்ததால் அவை மலைகள் என அழைக்கப்படுகின்றன; உச்சிகள் குவிந்து, நீரில் மூழ்குவதால் அவை கல்லுக்குவியல்கள் எனப்படுகிறது.

ததஸ்து தாம் ஸமுத்த்ரு'த்ய க்ஷிதிமந்தர்ஜ்ஜலாத் ப்ரபுஃ। ஸ்வஸ்தாநே ஸ்தாபயித்வா ச விபாகமகரோத் புநஃ

பின்னர் ஆண்டவன் அந்த நிலத்தை நீருக்குள் இருந்து எடுத்துத் தன் இடத்தில் வைத்து, மீண்டும் பிரிவுகளை ஏற்படுத்தினான்.

ஸப்த ஸப்த து வர்ஷாணி தஸ்யா த்வீபேஷு ஸப்தஸு। விஷமாணி ஸமீக்ரு'த்ய ஶிலாபிரசிநோத்கிரீந்

அந்த ஏழு தீவுகளிலும், சமமாக்கி, குன்றுகளைப் பாறைகளால் கட்டினான்.

த்வீபேஷு தேஷு வர்ஷாணி சத்வாரிம்ஶத்ததைவ ச। தாவந்தஃ பர்வதாஶ்சைவ வர்ஷாந்தே ஸமவஸ்திதாஃ। ஸர்காதௌ ஸந்நிவிஷ்டாஸ்தே ஸ்வபாவேநைவ நாந்யதா

அந்த தீவுகளில் நாற்பது பகுதிகள் உள்ளன; ஒவ்வொரு பகுதியின் முடிவிலும் அதே எண்ணிக்கையில் மலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இவை படைப்பின் தொடக்கத்தில் இயற்கையாகவே அமைந்தன, வேறுவிதமாக அல்ல.

ஸப்த த்வீபாஃ ஸமுத்ராஶ்ச அந்யோந்யஸ்ய து மண்டலம்। ஸந்நிக்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்வபாவேந ஸமாவ்ரு'த்ய பரஸ்பரம்

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும், ஒன்றையொன்று சுற்றி, இயற்கையாகவே அருகில் இருந்து, ஒருவரையொருவர் சூழ்ந்துள்ளன.

பூராக்யாம்ஶ்சதுரோ லோகாம்ஶ்சந்த்ராதித்யௌ க்ரஹைஃ ஸஹ। பூர்வம் து நிர்ம்மமே ப்ரஹ்மா ஸ்தாநாநீமாநி ஸர்வஶஃ

பூ எனப்படும் நிலத்தையும், நான்கு உலகங்களையும், சந்திரன், சூரியன் மற்றும் கிரகங்களையும், இந்த இடங்களை எல்லாம் முதலில் பிரம்மா படைத்தான்.

கல்பஸ்ய சாஸ்ய ப்ரஹ்மா வை ஹ்யஸ்ரு'ஜத் ஸ்தாநிநஃ புரா। ஆபோऽக்ரிஃ ப்ரு'திவீ வாயுரந்தரிக்ஷம் திவம் ததா

இந்த கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், பிரம்மா நீர், நெருப்பு, நிலம், காற்று, ஆகாயம், வானம் ஆகிய நிலையானவற்றை முதலில் படைத்தான்.

ஸ்வர்கம் திஶஃ ஸமுத்ராம்ஶ்ச நதீஃ ஸர்வாம்ஶ்ச பர்வதாந்। ஓஷதீநாம் ததாத்மாநமாத்மாநம் வ்ரு'க்ஷவீருதாம்

அவன் சொர்க்கம், திசைகள், கடல்கள், எல்லா நதிகள், மலைகள், மூலிகைகள் மற்றும் மரங்களின் உயிரையும் படைத்தான்.

லவாஃ காஷ்டாஃ கலாஶ்சைவ முஹூர்தம் ஸந்திராத்ர்யஹம்। அர்த்தமாஸாம்ஶ்ச மாஸாம்ஶ்ச அயநாப்தயுகாநி ச

அவன் கணங்கள், காலப்பிரிவுகள், திதிகள், சந்திகள், இரவும் பகலும், பன்னிரு நாட்கள், மாதங்கள், அயனங்கள், ஆண்டுகள், யுகங்களையும் படைத்தான்.

ஸ்தாநாபிமாநிநஶ்சைவ ஸ்தாநாநி ச ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। ஸ்தாநாத்மாநஃ ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா வை யுகாவஸ்தாம் விநிர்மமே

இடங்களுக்கான தெய்வங்களைவும், அந்த இடங்களையும் தனித்தனியாக படைத்து, அவற்றின் உயிரையும் உருவாக்கி, யுகங்களின் ஒழுங்கை அமைத்தான்.

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச கலிம் சைவ ததா யுகம்। கல்பஸ்யாதௌ க்ரு'தயுகே ப்ரதமே ஸோऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரஜாஃ

கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி எனும் யுகங்களை, கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், முதல் கிருதயுகத்தில் உயிர்களை படைத்தான்.

ப்ராகுக்தா யா மயா துப்யம் பூர்வகாலம் ப்ரஜாஸ்து தாஃ। தஸ்மிந் ஸம்வர்த்தமாநே து கல்பே தக்தாஸ்ததாऽக்நிநா

நான் முன்பு உனக்குச் சொன்ன அந்த பழைய உயிர்கள், அந்த கல்பம் அழிந்தபோது, அப்போது அவை அக்கினியால் எரிக்கப்பட்டன.

அப்ராப்தா யாஸ்தபோலோகம் ஜநலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ। ப்ரவர்தந்தி புநஃ ஸர்கே பீஜார்தம் தா பவந்தி ஹி

தபோலோகம் அடையாமல் ஜனலோகம் அடைந்தவர்கள், புதிய படைப்பில் மீண்டும் தோன்றி, விதையாக இருப்பார்கள்.

பீஜார்தேந ஸ்திதாஸ்தத்ர புநஃ ஸர்கஸ்ய காரணாத்। ததஸ்தாஃ ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஸ்து ஸந்தாநார்தம் பவந்தி ஹி

விதைபோல் அங்கே நிலைத்து, புதிய படைப்புக்காக காரணமாக இருந்து, பிறகு உருவாகி, தொடர்ச்சிக்காக வாழ்கின்றனர்.

தர்ம்மார்தகாமமோக்ஷாணாமிஹ தாஃ ஸாதகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। தேவாஶ்ச பிதரஶ்சைவ ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா

இங்கு அவர்கள் தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றைச் சாதிப்பவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள்.

ததஸ்தே தபஸா யுக்தஃ ஸ்தாநாந்யாபூரயந்தி ஹி। ப்ரஹ்மணோ மாநஸாஸ்தே வை ஸித்தாத்மாநோ பவந்தி ஹி

அவர்கள் தவத்தால் நிறைந்து, இடங்களை நிரப்புகிறார்கள்; பிரம்மாவின் மனதில் இருந்து பிறந்து, சித்தரானவர்களாக ஆகிறார்கள்.

யே ஸர்கா த்வேஷயுக்தேந கர்மணா தே திவம் கதாஃ। ஆவர்த்தமாநா இஹ தே ஸம்பவந்தி யுகே யுகே

வெறுப்பு கலந்த கர்மத்தால் சொர்க்கம் சென்றவர்கள், இங்கு மீண்டும் பிறந்து, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பிறப்பை அடைகிறார்கள்.

ஸ்வகர்மபலஶேஷேண க்யாதாஶ்சைவ ததாத்மிகாஃ। ஸம்பவந்தி ஜநால்லோகாத் கர்மஸம்ஶயபந்தநாத்

தங்களது செயல்களின் மீதமுள்ள பலனால், இவ்வாறு பெயர்பெற்ற உயிர்கள், கர்மத்தின் குழப்பமான பந்தத்தில் கட்டுண்டு, மனிதுலகிலிருந்து பிறக்கின்றனர்.

ஆஶயஃ காரணம் தத்ர போத்தவ்யம் கர்மணாம் து ஸஃ। தைஃ கர்மபிஸ்து ஜாயந்தே ஜநால்லோகாஃ ஶுபாஶுபைஃ

அங்கே காரணம் என்பது எண்ணமே என்று அறிய வேண்டும்; அது தான் செயல்களுக்கு அடிப்படை. அந்த செயல்களின் மூலம், நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய உயிர்களும் உலகங்களும் தோன்றுகின்றன.

க்ரு'ஹ்ணந்தி தே ஶரீராணி நாநாரூபாணி யோநிஷு। தேவாத்யஸ்தாவராந்தே ச உத்பத்யந்தே பரஸ்பரம்

அவர்கள் பலவகை உருவங்களை, பலவிதமான கருப்பையிலே எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; தேவர்கள் முதல் அசையாத பொருட்கள் வரை, ஒன்றுக்கொன்று பிறப்பாக தோன்றுகின்றனர்.

தேஷாம் யே யாநி கர்மாணி ப்ராக் ஸ்ரு'ஷ்டேஃ ப்ரதிபேதிரே। தாந்யேதே ப்ரதிபத்யந்தே ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ

பிரபஞ்சம் உருவாகும் முன் அவர்கள் செய்த செயல்கள் எவைதோ, அவ்வற்றையே இந்தப் புதிதாகப் பிறக்கும் உயிர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்கின்றனர்.

ஹிஸ்ராஹிம்ஸ்ரே ம்ரு'துக்ரூரே தர்மாதர்மே ரு'தாந்ரு'தே। தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யந்தே தஸ்மாத்தத்தஸ்ய ரோசதே

அவர்கள் வன்மை, அகவன்மை, மென்மை, கொடுமை, தர்மம், அதர்மம், உண்மை, பொய் ஆகியவற்றால் உருவாக்கப்பட்டு, அதற்கேற்ப நிலைகளை அடைகின்றனர்; ஆகவே, யாரும் தங்களுக்கேற்றதையே விரும்புகிறார்கள்.

கல்பேஷ்வாஸந் வ்யதீதேஷு ரூபநாமாநி யாநி ச। தாந்யேவாநாகதே காலே ப்ராயஶஃ ப்ரதிபேதிரே

கடந்த யுகங்களில் இருந்த உருவங்களும் பெயர்களும், பெரும்பாலும் எதிர்கால யுகங்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படுகின்றன.