வாயுபுராணம்

மஹர்ல்லோகஸ்திதைர்த்ரு'ஷ்டஃ காலஃ ஸுப்தஸ்ததா ச தைஃ। ஸத்யாத்யாஃ ஸப்த யேஹ்யாஸந் கல்பேऽதீதே மஹர்ஷயஃ

மகர்லோகத்தில் இருப்பவர்கள் அந்த உறங்கிய காலத்தைப் பார்க்கிறார்கள்; கடந்த கல்பத்தில் சத்யன் முதலான ஏழு மகா முனிவர்களும் இருந்தார்கள்.

ஏவம் ப்ராஹ்மீஷு ராத்ரீஷு ஹ்யதீ தாஸு ஸஹஸ்ரஶஃ। த்ரு'ஷ்டவந்தஸ்ததா ஹ்யந்யே ஸுப்தம் காலம் மஹர்ஷயஃ

இவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான பிரம்மாவின் இரவுகள் கடந்தபோது, மற்ற பெரிய முனிவர்களும் அந்த உறங்கிய காலத்தைப் பார்த்துள்ளனர்.

கல்பயாமாஸ வை ப்ரஹ்மா தஸ்மாத் காலோ நிருச்யதே

அந்த பிரம்மா கல்பத்தை உருவாக்கினார்; அதனால் காலம் என்று பெயர் வந்தது.

ஸ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ। வ்யக்தாவ்யக்தோ மஹாதேவஸ்தஸ்ய ஸர்வமிதம் ஜகத்

அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஒவ்வொரு கல்பத்தின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கும் படைப்பாளர்; அவர் வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் ஆன பெரிய தேவன், இந்த உலகமெல்லாம் அவருடையது.

இத்யேஷ ப்ரதிஸந்திர்வஃ கீர்த்திதஃ கல்பயோர்த்வயோஃ। ஸாம்ப்ரதாதீதயோர்மத்யே ப்ராகவஸ்தா பபூவ யா

இவ்வாறு, கடந்த கல்பமும் இப்போது நடக்கும் கல்பமும் இரண்டுக்கிடையே உள்ள தொடர்ச்சி உங்களுக்குச் சொன்னேன்; அவற்றுக்கிடையே இருந்த முன்னிலைப்பற்றியும் விளக்கியேன்.

கீர்த்திதா து ஸமாஸேந கல்பே கல்பே யதா ததா। ஸாம்ப்ரதம் தே ப்ரவக்ஷ்யாமி கல்பமேதம் நிபோதத

ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் எப்படி இருக்கிறது என்பதைச் சுருக்கமாகக் கூறினேன்; இப்போது நடக்கும் இந்த கல்பத்தை உனக்குச் சொல்வேன், கவனமாகக் கேள்.

துல்யம் யுகஸஹஸ்ரஸ்ய நைஶம் காலமுபாஸ்ய ஸஃ। ஶர்வர்யந்தே ப்ரகுருதே ப்ரஹ்மத்வம் ஸர்ககாரணாத்

ஆயிரம் யுகங்களுக்கு சமமான இரவை வழிபட்ட பிறகு, அந்த இருட்டின் முடிவில், அவர் படைப்புக்காக பிரம்மா நிலையை அடைகிறார்.

ப்ரஹ்மா து ஸலிலே தஸ்மிந் வாயுர்பூத்வா ததாசரத்। அந்தகாரே ததா தஸ்மிந் நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே

அந்த நீரில் பிரம்மா காற்றாகி அங்கு அசைந்தார்; அந்த இருட்டில் நிலையானதும் அசையும் உயிர்களும் அழிந்துவிட்டன.

ஜலேந ஸமநுவ்யாப்தே ஸர்வதஃ ப்ரு'திவீதலே। அவிபாகேந பூதேஷு ஸமந்தாத்ஸுஸ்திதேஷு ச

நீர் எல்லா புறமும் பூமியை முழுவதும் சூழ்ந்தபோது, எல்லா உயிர்களும் எங்கும் பிரிக்க முடியாமல் உறுதியாக இருந்தன.

நிஶாயாமிவ கத்யோதஃ ப்ராவ்ரு'ட்‌காலே ததஸ்ததஃ। ததாகாஶே சரந் ஸோऽத வீக்ஷ்யமாணஃ ஸ்வயம்புவஃ

மழைக்கால இரவில் ஒளிவிடும் நிழலைப்போல், அப்போது ஆகாயத்தில் அசைந்து, சுயம்புவானவர் காணப்பட்டார்.

ப்ரதிஷ்டாயா ஹ்யபாயந்து மார்கமாணஸ்ததா ப்ரபுஃ। ததஸ்து ஸலிலே தஸ்மிந் ஜ்ஞாத்வா ஹ்யந்தர்கதாம் மஹீம்

அடித்தளமும் இறங்கும் வழியும் தேடி, அந்த ஆண்டவன் அந்த நீரில், பூமி உள்ளே மறைந்திருப்பதை உணர்ந்தார்.

அநுமாநாத்து ஸம்புத்தோ பூமேருத்தரணம் ப்ரதி। சகாராந்யாம் தநுஞ்சைவ பூர்வகல்பாதிஷு ஸ்ம்ரு'தாம்

அவர் ஊகத்தால் பூமியை எடுப்பதை அறிந்து, முந்தைய கல்பங்களில் நினைவுகூரப்பட்ட மற்றொரு உருவத்தை எடுத்தார்.

ஸ து ரூபம் வராஹஸ்ய க்ரு'த்வாऽபஃ ப்ராவிஶத் ப்ரபுஃ। அத்பிஃ ஸஞ்சாதிதாமுர்வீம் ஸமீக்ஷ்யாத ப்ரஜாபதிஃ

அவர் பன்றி உருவம் எடுத்து, ஆண்டவன் நீரில் புகுந்தார்; நீரால் மூடப்பட்ட பூமியைப் பார்த்து, அந்தப் பிரஜாபதி,

உத்த்ரு'த்யோர்வீமதாத்ப்யஸ்து அபஸ்தாஸ்து ஸ விந்யஸத்। ஸாமுத்ரீஸ்து ஸமுத்ரேஷு நாதேயீர்நிம்நகாஸ்வபி। பார்திவீஸ்து ஸ விந்யஸ்ய ப்ரு'திவ்யாம் ஸோऽசிநோத்கிரீந்

பூமியை நீரிலிருந்து எடுத்து, அந்த நீர்களை தத்தம் இடங்களில் வைத்தார்: கடல் நீரை கடல்களில், நதிநீரை நதிகளில், நிலநீரை பூமியில், மலையையும் அமைத்தார்.

ப்ராக்ஸர்கே தஹ்யமாநே து ததா ஸம்வர்த்தகாக்நிநா। தேநாக்நிநா ப்ரலீநாஸ்தே பர்வதா புவி ஸர்வஶஃ

முந்தைய படைப்பில், சம்வர்த்தகாக்னியால் எதுவும் எரியும்போது, அந்த நெருப்பால் பூமியில் உள்ள எல்லா மலைகளும் அழிந்தன.

ஶைத்யாதேகார்ணவே தஸ்மிந் வாயுநாபஸ்து ஸம்ஹ்ரு'தாஃ। நிஷக்தா யத்ர யத்ராஸம்ஸ்தத்ரதத்ராऽசலோऽபவத்

அந்த ஒரே பெருங்கடலில், குளிர்ச்சியால் நீர்கள் ஒன்றாகக் கூடி, வாய்ு அவற்றை சேர்த்தது. அவை எங்கு படிந்தனவோ, அங்கே நிலம் உறுதியானது.

ஸ்கந்நாசலத்வாதசலாஃ பர்வபிஃ பர்வதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। கிரயோऽத்பிர்நிகீர்ணத்வாச்சயநாச்ச ஶிலோச்சயாஃ

நீர் பாய்ந்து உறைந்ததால் அவை மலைகள் என அழைக்கப்படுகின்றன; உச்சிகள் குவிந்து, நீரில் மூழ்குவதால் அவை கல்லுக்குவியல்கள் எனப்படுகிறது.

ததஸ்து தாம் ஸமுத்த்ரு'த்ய க்ஷிதிமந்தர்ஜ்ஜலாத் ப்ரபுஃ। ஸ்வஸ்தாநே ஸ்தாபயித்வா ச விபாகமகரோத் புநஃ

பின்னர் ஆண்டவன் அந்த நிலத்தை நீருக்குள் இருந்து எடுத்துத் தன் இடத்தில் வைத்து, மீண்டும் பிரிவுகளை ஏற்படுத்தினான்.

ஸப்த ஸப்த து வர்ஷாணி தஸ்யா த்வீபேஷு ஸப்தஸு। விஷமாணி ஸமீக்ரு'த்ய ஶிலாபிரசிநோத்கிரீந்

அந்த ஏழு தீவுகளிலும், சமமாக்கி, குன்றுகளைப் பாறைகளால் கட்டினான்.

த்வீபேஷு தேஷு வர்ஷாணி சத்வாரிம்ஶத்ததைவ ச। தாவந்தஃ பர்வதாஶ்சைவ வர்ஷாந்தே ஸமவஸ்திதாஃ। ஸர்காதௌ ஸந்நிவிஷ்டாஸ்தே ஸ்வபாவேநைவ நாந்யதா

அந்த தீவுகளில் நாற்பது பகுதிகள் உள்ளன; ஒவ்வொரு பகுதியின் முடிவிலும் அதே எண்ணிக்கையில் மலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இவை படைப்பின் தொடக்கத்தில் இயற்கையாகவே அமைந்தன, வேறுவிதமாக அல்ல.

ஸப்த த்வீபாஃ ஸமுத்ராஶ்ச அந்யோந்யஸ்ய து மண்டலம்। ஸந்நிக்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்வபாவேந ஸமாவ்ரு'த்ய பரஸ்பரம்

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும், ஒன்றையொன்று சுற்றி, இயற்கையாகவே அருகில் இருந்து, ஒருவரையொருவர் சூழ்ந்துள்ளன.

பூராக்யாம்ஶ்சதுரோ லோகாம்ஶ்சந்த்ராதித்யௌ க்ரஹைஃ ஸஹ। பூர்வம் து நிர்ம்மமே ப்ரஹ்மா ஸ்தாநாநீமாநி ஸர்வஶஃ

பூ எனப்படும் நிலத்தையும், நான்கு உலகங்களையும், சந்திரன், சூரியன் மற்றும் கிரகங்களையும், இந்த இடங்களை எல்லாம் முதலில் பிரம்மா படைத்தான்.

கல்பஸ்ய சாஸ்ய ப்ரஹ்மா வை ஹ்யஸ்ரு'ஜத் ஸ்தாநிநஃ புரா। ஆபோऽக்ரிஃ ப்ரு'திவீ வாயுரந்தரிக்ஷம் திவம் ததா

இந்த கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், பிரம்மா நீர், நெருப்பு, நிலம், காற்று, ஆகாயம், வானம் ஆகிய நிலையானவற்றை முதலில் படைத்தான்.

ஸ்வர்கம் திஶஃ ஸமுத்ராம்ஶ்ச நதீஃ ஸர்வாம்ஶ்ச பர்வதாந்। ஓஷதீநாம் ததாத்மாநமாத்மாநம் வ்ரு'க்ஷவீருதாம்

அவன் சொர்க்கம், திசைகள், கடல்கள், எல்லா நதிகள், மலைகள், மூலிகைகள் மற்றும் மரங்களின் உயிரையும் படைத்தான்.

லவாஃ காஷ்டாஃ கலாஶ்சைவ முஹூர்தம் ஸந்திராத்ர்யஹம்। அர்த்தமாஸாம்ஶ்ச மாஸாம்ஶ்ச அயநாப்தயுகாநி ச

அவன் கணங்கள், காலப்பிரிவுகள், திதிகள், சந்திகள், இரவும் பகலும், பன்னிரு நாட்கள், மாதங்கள், அயனங்கள், ஆண்டுகள், யுகங்களையும் படைத்தான்.

ஸ்தாநாபிமாநிநஶ்சைவ ஸ்தாநாநி ச ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। ஸ்தாநாத்மாநஃ ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா வை யுகாவஸ்தாம் விநிர்மமே

இடங்களுக்கான தெய்வங்களைவும், அந்த இடங்களையும் தனித்தனியாக படைத்து, அவற்றின் உயிரையும் உருவாக்கி, யுகங்களின் ஒழுங்கை அமைத்தான்.

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச கலிம் சைவ ததா யுகம்। கல்பஸ்யாதௌ க்ரு'தயுகே ப்ரதமே ஸோऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரஜாஃ

கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி எனும் யுகங்களை, கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், முதல் கிருதயுகத்தில் உயிர்களை படைத்தான்.

ப்ராகுக்தா யா மயா துப்யம் பூர்வகாலம் ப்ரஜாஸ்து தாஃ। தஸ்மிந் ஸம்வர்த்தமாநே து கல்பே தக்தாஸ்ததாऽக்நிநா

நான் முன்பு உனக்குச் சொன்ன அந்த பழைய உயிர்கள், அந்த கல்பம் அழிந்தபோது, அப்போது அவை அக்கினியால் எரிக்கப்பட்டன.

அப்ராப்தா யாஸ்தபோலோகம் ஜநலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ। ப்ரவர்தந்தி புநஃ ஸர்கே பீஜார்தம் தா பவந்தி ஹி

தபோலோகம் அடையாமல் ஜனலோகம் அடைந்தவர்கள், புதிய படைப்பில் மீண்டும் தோன்றி, விதையாக இருப்பார்கள்.