வாயுபுராணம்

தேஜஸா ப்ரதமநோ தீமாநவ்யக்தஃ ஸம்ப்ரகாஶதே। ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ காரணத்வே வ்யவஸ்திதஃ

அந்த வெளிப்படாதவன், புத்தியுடன், தனது ஒளியால் முதலில் பிரகாசிக்கிறான்; அவன் உடலுடன், காரணமாக முதலில் நிலைத்திருக்கிறான்.

அப்ரதீகேந ஜ்ஞாநேந ஐஶ்வர்யேண ச ஸோऽந்விதஃ। தர்மேண சாப்ரதீகேந வைராக்யேண ஸமந்விதஃ

அவனுக்கு தடையில்லாத அறிவும், ஆட்சியும், தடையில்லாத தர்மமும், பற்றின்மை எனும் தன்மையும் உண்டு.

தஸ்யேஶ்வரஸ்யாப்ரதிகம் ஜ்ஞாநம் வைராக்யலக்ஷணம்। தர்மைஶ்வர்யக்ரு'தா புத்திர்ப்ராஹ்மீ ஜஜ்ஞேऽபிமாநிநஃ

அந்த இறைவனின் அறிவு தடையில்லாதது, அது பற்றின்மையை காட்டுகிறது; தர்மமும் ஆட்சியும் உருவாக்கும் புத்தி, பிரம்மாவுக்குரியது எனப்படுகிறது.

அவ்யக்தாஜ்ஜாயதே சாஸ்ய மநஸா ச யதிச்சதி। வஶீக்ரு'தத்வாத்வைகுண்யாத் ஸுரேஶத்வாத்ஸ்வபாவதஃ

அந்த வெளிப்படாததிலிருந்து, அவன் மனதில் விரும்பும் எதுவும் தோன்றுகிறது; அவன் கட்டுப்பாடு, குண வேறுபாடு, தேவர்களுக்கு தலைமை, தன்மையான இயல்பு ஆகியவற்றால்.

சதுர்முகஸ்து ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே சாந்தகோऽபவத்। ஸஹஸ்ரமூர்த்தா புருஷஸ்திஸ்ரோऽவஸ்தாஃ ஸ்வயம்புவஃ

நான்கு முகம் கொண்ட பிரம்மா, பிரம்மாவாகவும், காலமாக முடிவை தருவனாகவும் ஆனான்; ஆயிரம் தலை கொண்ட புருஷன், சுயமாக பிறந்தவன், மூன்று நிலைகளைக் கொண்டவன்.

ஸத்த்வம் ரஜஶ்ச ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே ச ரஜஸ்தமஃ. ஸாத்விகம் புருஷத்வே ச குணவ்ரு'த்திஃ ஸ்வயம்புவஃ

பிரம்மனின் நிலைமையில் சத்துவமும் ரஜஸும் இருக்கின்றன; காலத்தின் நிலைமையில் ரஜஸும் தமஸும் உள்ளன. புருஷனின் நிலைமையில் சத்துவம் மேலோங்குகிறது; இவ்வாறு தானாக உருவானவன் தனது குணங்களை நடத்துகிறான்.

லோகாந் ஸ்ரு'ஜதி ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே ஸம்க்ஷிபத்யபி। புருஷத்வே ஹ்யுதாஸீந ஸ்திஸ்ரோऽவஸ்தாஃ ப்ரஜாபதே

பிரம்மனாக இருக்கும்போது உலகங்களை உருவாக்குகிறான்; காலமாக இருக்கும்போது அவற்றை மீண்டும் உட்கொள்கிறான்; புருஷனாக இருக்கும்போது எதிலும் ஈடுபாடின்றி இருக்கிறான்—இவை எல்லாம் உயிர்களின் ஆண்டவனின் மூன்று நிலைகள்.

ப்ரஹ்மா கமலகர்பாபஃ காலோ ஜாத்யாஞ்ஜநப்ரபஃ। புருஷஃ புண்டரீகாக்ஷோ ரூபம் தத்பரமாத்மநஃ

பிரம்மா தாமரையின் கருவிலிருந்து பிறந்தவரைப் போல் தோற்றமுடையவன்; காலன் இயற்கையில் கருப்பு கஜளத்தின் ஒளியைக் கொண்டவன்; புருஷன் தாமரைக் கண்கள் உடையவன்—இவை எல்லாம் பரமாத்மாவின் வடிவங்கள்.

யோகேஶ்வரஃ ஶரீராணி கரோதி விகரோதி ச। நாநாக்ரு'திக்ரியாரூபநாமவ்ரு'த்திஃ ஸ்வலீலயா

யோகத்தின் ஆண்டவன் தானாகவே உடல்களை உருவாக்கி மாற்றுகிறான்; அவன் தனது விளையாட்டால் பல்வேறு உருவங்கள், செயல்கள், தோற்றங்கள், பெயர்கள், பணிகளை ஏற்கிறான்.

த்ரிதா யத்வர்த்ததே லோகே தஸ்மாத்ரிகுண உச்யதே। சதுர்த்தா ப்ரவிபக்தத்வாச்சதுர்வ்யூஹஃ ப்ரகீர்திதஃ

உலகில் மூன்று விதமாக செயல்படுவதால் அது மும்முக குணம் என அழைக்கப்படுகிறது; நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டதால் அது நான்கு உருவங்கள் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

யதாப்நோதி யதாதத்தே யச்சாஸ்தி விஷயம் ப்ரதி। தச்சாஸ்ய ஸததம் பாவஸ்தஸ்மாதாத்மா நிருச்யதே

அவன் எதை அடைகிறானோ, எதை ஏற்கிறானோ, எது பொருளாக இருக்கிறதோ—அவை எல்லாம் அவனது நிலை; அதனால் அவன் ஆத்மா என அழைக்கப்படுகிறான்.

ரு'ஷிஃ ஸர்வகதத்வாச்ச ஶரீராத்யத்ஸ்வயம் ப்ரபுஃ। ஸ்வாமித்வமஸ்ய தத்ஸர்வம் விஷ்ணுஃ ஸர்வப்ரவேஶநாத்

அவன் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கிறதால் முனிவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; தானாகவே உடல் முதலியவற்றின் ஆண்டவனாக இருக்கிறான்; இந்த எல்லாம் அவனது உரிமை; எல்லாவற்றிலும் புகுந்திருப்பதால் அவன் விஷ்ணு என அழைக்கப்படுகிறான்.

பகவாந் பகஸத்பாவாத்ராகோ ராகஸ்ய ஶாஸநாத்। பரஶ்ச து ப்ரக்ரு'தத்வாதவநாதோமிதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவனிடம் செல்வம் இருப்பதால் பகவான் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆசையை ஆளும் காரணமாக ராகன் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆதிகாரணமாகவும் காப்பவராகவும் இருப்பதால் பரசு, அவனாதன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவிஜ்ஞாநாத் ஸர்வஃ ஸர்வம் யதஸ்ததஃ। நராணாமயநம் யஸ்மாத்தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அனைத்து அறிவும் அவனிடம் இருப்பதால் அவன் எல்லாம் அறிந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லாம் அவனிலிருந்து தோன்றுவதால் அவன் எல்லாம் என அழைக்கப்படுகிறான்; மனிதர்களுக்குச் சாந்தி இடமாக இருப்பதால் அவன் நாராயணன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

த்ரிதா விபஜ்ய ஸ்வாத்மாநம் த்ரைலோக்யம் ஸம்ப்ரவர்த்ததே। ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ வீக்ஷதே ச த்ரிபிஸ்து யத்। அக்ரே ஹிரண்யகர்பஃ ஸ ப்ராதுர்பூதஶ்சதுர்முகஃ

அவன் தன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து மூன்று உலகங்களையும் இயக்குகிறான்; அவை மூலமாக உருவாக்கி, உட்கொண்டு, கவனிக்கிறான்; தொடக்கத்தில் அவன் ஹிரண்யகர்பன் என்ற நான்கு முகங்களுடன் தோன்றினான்.

ஆதித்வாச்சாதிதேவோऽஸாவஜாதத்வாதஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। பாதி யஸ்மாத்ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃப்ரஜாபதிரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

முதலில் பிறந்தவன் என்பதால் ஆதிதேயன் என அழைக்கப்படுகிறான்; பிறவாமல் இருப்பதால் அஜன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லா உயிர்களையும் காப்பதால் பிரஜாபதி என அழைக்கப்படுகிறான்.

தேவேஷு ச மஹாந் தேவோ மஹாதேவஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஸர்வேஶத்வாச்ச லோகாநாமவஶ்யத்வாத்ததேஶ்வரஃ

தேவர்களில் பெரிய தேவன் என்பதால் மகாதேவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனாகவும், எல்லோரும் அவனுக்குச் சார்பாக இருப்பதால் ஈஸ்வரன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ப்ரு'ஹத்த்வாச்ச ஸ்ம்ரு'தோ ப்ரஹ்மா பூதத்வாத்பூத உச்யதே। க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ க்ஷேத்ரவிஜ்ஞாநாத்விபுஃ ஸர்வகதோ யதஃ

அவனது பெருமையால் பிரம்மா என அழைக்கப்படுகிறான்; உயிர்களின் ஆதியாக இருப்பதால் பூதன் என அழைக்கப்படுகிறான்; நிலத்தை அறிந்தவன் என்பதால் க்ஷேத்ரஞன் எனவும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருப்பதால் விபு எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

யஸ்மாத் புர்யநுஶேதே ச தஸ்மாத் புருஷ உச்யதே। நோத்பாதிதத்வாத் பூர்வத்வாத் ஸ்வயம்பூரிதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

உடல் என்ற நகரத்தில் அவன் உறைகிறதால் புருஷன் என அழைக்கப்படுகிறான்; பிறக்காமல் முன்னதாக இருப்பதால் சுயம்புவன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

இஜ்யத்வாதுச்யதே யஜ்ஞஃ கவிர்விக்ராந்ததர்ஶநாத்। க்ரமணஃ க்ரமணீயத்வாத்வர்ணகஸ்யாபிபாலநாத்

வழிபடப்பட வேண்டியவன் என்பதால் யஜ்ஞன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லாவற்றையும் தாண்டி பார்ப்பவன் என்பதால் கவிம் எனவும், முன்னே செல்பவன் என்பதால் கிரமணன் எனவும், சாதிகளை காக்கும் காரணமாக வர்ணகன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ஆதித்யஸம்ஜ்ஞஃ கபிலஸ்த்வக்ரஜோऽக்நிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ। ஹிரண்யமஸ்ய கர்போऽபூத்திரண்யஸ்யாபி கர்பஜஃ। தஸ்மாத்திரண்யகர்பஃ ஸ புராணேऽஸ்மிந்நிருச்யதே

அவன் ஆதித்யன், கபிலன், முதல்வன், அக்னி என அழைக்கப்படுகிறான்; அவனது கருவில் தங்கம் இருந்தது, தங்கத்திலிருந்து அவன் பிறந்தான்; அதனால் இந்த புராணத்தில் அவன் ஹிரண்யகர்பன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸ்வயம்புவோ நிவ்ரு'த்தஸ்ய காலோ வர்ஷாக்ரஜஸ்து யஃ। ந ஶக்யஃ பரிஸம்க்யாதுமபி வர்ஷஶதைரபி

சுயம்புவனின் காலம், உலகம் அழிந்தபின், ஆண்டுகளுக்கெல்லாம் முதன்மையானது; நூறு ஆண்டுகளாலும் அதை அளக்க முடியாது.

கல்பஸம்க்யாநிவ்ரு'த்தேஸ்து பராக்யோ ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। தாவச்சேஷோऽஸ்ய காலோऽந்யஸ்தஸ்யாந்தே ப்ரதிஸ்ரு'ஜ்யதே

கற்புகளின் எண்ணிக்கை முடிந்தபின் அவன் பரபிரம்மம் என அழைக்கப்படுகிறான்; மீதமுள்ள காலம் வேறுபட்டது, அதன் முடிவில் அது மீண்டும் அவனிடம் கலக்கப்படுகிறது.

கோடிகோடிஸஹஸ்ராணி அந்தர்பூதாநி யாநி வை। ஸமதீதாநி கல்பாநாந்தாவச்சேஷாஃ பராஸ்து யே

எண்ணிக்கையற்ற கோடி கோடியாக கடந்த கால்பங்கள், இன்னும் மீதமுள்ளவை—all இவை அனைத்தும் இதில் அடங்கியுள்ளன.

யஸ்த்வயம் வர்த்ததே கல்போ வாராஹந்தம் நிபோதத। ப்ரதமஃ ஸாம்ப்ரதஸ்தேஷாம் கல்போऽயம் வர்த்ததே த்விஜாஃ

இப்போது நடக்கும் இந்த வராகம் எனும் கால்பத்தைப் பற்றி கேளுங்கள்; இவை எல்லாவற்றிலும் இது முதல் கால்பம், இப்போது நடப்பதும் இதுவே.

தஸ்மிந் ஸ்வாயம்புவாத்யாஸ்து மநவஃ ஸ்யுஶ்சதுர்த்தஶ। அதீதா வர்த்தமாநாஶ்ச பவிஷ்யா யே ச வை புநஃ

அதில், சுவாயம்புவன் முதலான பதினான்கு மனுக்கள் உள்ளனர்; கடந்தவர்கள், நிகழ்பவர்கள், மீண்டும் வரவிருப்பவர்களும் உள்ளனர்.

தைரியம் ப்ரு'திவீ ஸர்வா ஸப்தத்வீபா ஸமந்ததஃ। பூர்ணம் யுகஸஹஸ்ரம் வை பரிபால்யா நரேஶ்வரைஃ। ப்ரஜாபிஸ்தபஸா சைவ தேஷாம் ஶ்ர்ரு'ணுத விஸ்தரம்

அவர்கள் இந்த முழு பூமியை ஏழு தீவுகளோடு சேர்ந்து, ஆயிரம் யுகங்கள் முழுவதும், அரசர்களும் மக்களும் தவத்தால் காத்து வருகின்றனர்; இவற்றின் விரிவை இப்போது கேளுங்கள்.

மந்வந்தரேண சைகேந ஸர்வாண்யேவாந்தராணி வை। பவிஷ்யாணி பவிஷ்யைஶ்ச கல்பஃ கல்பேந சைவ ஹ

ஒவ்வொரு மனுவுக்காலத்திலும் எல்லா இடைப்பட்ட காலங்களும் நிகழ்கின்றன; எதிர்கால கால்பங்களில், ஒரு கால்பம் முடிந்ததும் மற்றொன்று தொடங்கும்.

அதீதாநி ச கல்பாநி ஸோதகாநி ஸஹாந்வயைஃ। அநாகதேஷு தத்வச்ச தர்க்கஃ கார்யோ விஜாநதா

கடந்த கால்பங்களும், அவற்றோடு நீரும் வம்சங்களும், இன்னும் வரவிருக்கும் கால்பங்களும் — இவை அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள் இப்படித்தான் எண்ண வேண்டும்.