வாயுபுராணம்

ப்ரதாநாத் க்ஷோப்யமாணாத்து ரஜோ வை ஸமவர்த்தத। ரஜஃ ப்ரவர்த்தகம் தத்ர பீஜேஷ்வபி யதா ஜலம்

பிரதானம் கலங்கியபோது, ரஜஸ் எழுந்தது; அங்கு செயலின் தொடக்கமாக ரஜஸ் இருக்கிறது, அது விதைகளில் தண்ணீர் இருப்பதுபோல்.

குணவைஷம்யமாஸாத்ய ப்ரஸூயந்தே ஹ்யதிஷ்டிதாஃ। குணேப்யஃ க்ஷோப்ய மாணேப்யஸ்த்ரயோ தேவா விஜஜ்ஞிரே। ஆஶ்ரிதாஃ பரமா குஹ்யாஃ ஸர்வாத்மாநஃ ஶரீரிணஃ

குணங்கள் சமமில்லாமல் மாறும்போது, அவற்றால் ஆளப்பட்ட உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; கலங்கிய குணங்களில் இருந்து மூன்று தெய்வங்கள் பிறந்தனர் — அவை நுண்ணியவை, உயர்ந்தவை, மறைந்தவை, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமானவை.

ரஜோ ப்ரஹ்மா தமோ ஹ்யக்நிஃ ஸத்த்வம் விஷ்ணுரஜாயத। ரஜஃப்ரகாஶகோ ப்ரஹ்மா ஸ்ரஷ்ட்ட்ரு'த்வேந வ்யவஸ்திதஃ

ரஜஸ் பிரம்மனாக, தமஸ் அக்னியாக, சத்த்வம் விஷ்ணுவாக ஆனது; ரஜஸை வெளிப்படுத்தும் பிரம்மா படைப்பாளியாக நிலைத்திருக்கிறார்.

தமஃப்ரகாஶகோऽக்நிஸ்து காலத்வேந வ்யவஸ்திதஃ। ஸத்த்வப்ரகாஶகோ விஷ்ணுரௌதாஸீந்யே வ்யவஸ்திதஃ

தமஸை வெளிப்படுத்தும் அக்னி காலமாக நிலைத்திருக்கிறார்; சத்த்வத்தை வெளிப்படுத்தும் விஷ்ணு பற்றில்லாமல் இருக்கிறார்.

ஏத ஏவ த்ரயோ தேவா ஏத ஏவ த்ரயோऽக்நயஃ। பரஸ்பராஶ்ரிதா ஹ்யேதே பரஸ்பரமநுவ்ரதாஃ

இவைதான் அந்த மூன்று தெய்வங்கள், இவைதான் மூன்று அக்னிகள்; இவை ஒன்றோடொன்று சார்ந்தவை, ஒன்றுக்கொன்று நம்பிக்கையுடன் இருப்பவை.

பரஸ்பரேண வர்த்தந்தே தாரயந்தி பரஸ்பரம்। அந்யோந்யமிதுநாஹ்யேதே ஹ்யந்யோந்யமுபஜீவிநஃ। க்ஷணம் வியோகோ ந ஹ்யேஷாந்ந த்யஜந்தி பரஸ்பரம்

இவை ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து செயல்படுகின்றன, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன; இவை இரட்டையாக இணைந்தவை, ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து வாழ்கின்றன; இவை ஒருபோதும் பிரியாது, எப்போதும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தே இருக்கின்றன.

ஈஶ்வரோ ஹி பரோ தேவோ விஷ்ணுஸ்து மஹதஃ பரஃ । ப்ரஹ்மா து ரஜஸோத்ரிக்தஃ ஸர்காயேஹ ப்ரவர்த்ததே। பரஶ்ச புருஷோ ஜ்ஞேயஃ ப்ரக்ரு'திஶ்ச பரா ஸ்ம்ரு'தா

மிக உயர்ந்த இறைவன் தான் பரம தேவன்; விஷ்ணு எல்லாவற்றிலும் மேலானவன்; ரஜஸ் நிறைந்த பிரம்மா இங்கு படைப்புக்காக செயல்படுகிறார்; பரமன் புருஷன் என அறியப்பட வேண்டும், பிரகிருதி உயர்ந்தது என கூறப்படுகிறது.

அதிஷ்டிதோऽஸௌ ஹி மஹேஶ்வரேண ப்ரவர்த்ததே சோத்யமாநஃ ஸமந்தாத்। அநுப்ரவர்த்தந்தி மஹாந்த ஏவ சிரஸ்திதாஃ ஸ்வே விஷ்யே ப்ரியத்வாத்

அவன் மகேஸ்வரனால் ஆளப்பட்டு, எல்லா பக்கமும் தூண்டப்பட்டு செயல்படுகிறான்; பெரியவர்கள் தங்கள் தலங்களில் நீண்ட காலம் நிலைத்திருந்து, அன்பால் அவனைப் பின்பற்றுகின்றனர்.

ப்ரதாநம் குணவைஷம்யாத்ஸர்ககாலே ப்ரவர்த்ததே। ஈஶ்வராதிஷ்டிதாத் பூர்வந்தஸ்மாத்ஸதஸதாத்மகாத்। ப்ரஹ்மா புத்திஶ்ச மிதுநம் யுகபத்ஸம்பபூவதுஃ

குணங்கள் சமமில்லாததால் பிரதானம் படைப்பின் போது செயல்படுகிறது; இறைவனால் ஆளப்பட்ட அந்த முதன்மை, இருந்தும் இல்லாதும் இருப்பதிலிருந்து, பிரம்மா மற்றும் புத்தி இரட்டையாக ஒரே நேரத்தில் தோன்றின.

தஸ்மாத்தமோऽவ்யக்தமயஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ஸம்ஸித்தஃ கார்யகரணைர்ப்ரஹ்மாऽக்ரே ஸமவர்த்தத

அதிலிருந்து, வெளிப்படாத தமஸால் ஆன, க்ஷேத்ரஜ்ஞன் என்று அழைக்கப்படும் பிரம்மா, செயல் மற்றும் அறிவு கருவிகளுடன் முதலில் தோன்றினான்.

தேஜஸா ப்ரதமநோ தீமாநவ்யக்தஃ ஸம்ப்ரகாஶதே। ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ காரணத்வே வ்யவஸ்திதஃ

அந்த வெளிப்படாதவன், புத்தியுடன், தனது ஒளியால் முதலில் பிரகாசிக்கிறான்; அவன் உடலுடன், காரணமாக முதலில் நிலைத்திருக்கிறான்.

அப்ரதீகேந ஜ்ஞாநேந ஐஶ்வர்யேண ச ஸோऽந்விதஃ। தர்மேண சாப்ரதீகேந வைராக்யேண ஸமந்விதஃ

அவனுக்கு தடையில்லாத அறிவும், ஆட்சியும், தடையில்லாத தர்மமும், பற்றின்மை எனும் தன்மையும் உண்டு.

தஸ்யேஶ்வரஸ்யாப்ரதிகம் ஜ்ஞாநம் வைராக்யலக்ஷணம்। தர்மைஶ்வர்யக்ரு'தா புத்திர்ப்ராஹ்மீ ஜஜ்ஞேऽபிமாநிநஃ

அந்த இறைவனின் அறிவு தடையில்லாதது, அது பற்றின்மையை காட்டுகிறது; தர்மமும் ஆட்சியும் உருவாக்கும் புத்தி, பிரம்மாவுக்குரியது எனப்படுகிறது.

அவ்யக்தாஜ்ஜாயதே சாஸ்ய மநஸா ச யதிச்சதி। வஶீக்ரு'தத்வாத்வைகுண்யாத் ஸுரேஶத்வாத்ஸ்வபாவதஃ

அந்த வெளிப்படாததிலிருந்து, அவன் மனதில் விரும்பும் எதுவும் தோன்றுகிறது; அவன் கட்டுப்பாடு, குண வேறுபாடு, தேவர்களுக்கு தலைமை, தன்மையான இயல்பு ஆகியவற்றால்.

சதுர்முகஸ்து ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே சாந்தகோऽபவத்। ஸஹஸ்ரமூர்த்தா புருஷஸ்திஸ்ரோऽவஸ்தாஃ ஸ்வயம்புவஃ

நான்கு முகம் கொண்ட பிரம்மா, பிரம்மாவாகவும், காலமாக முடிவை தருவனாகவும் ஆனான்; ஆயிரம் தலை கொண்ட புருஷன், சுயமாக பிறந்தவன், மூன்று நிலைகளைக் கொண்டவன்.

ஸத்த்வம் ரஜஶ்ச ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே ச ரஜஸ்தமஃ. ஸாத்விகம் புருஷத்வே ச குணவ்ரு'த்திஃ ஸ்வயம்புவஃ

பிரம்மனின் நிலைமையில் சத்துவமும் ரஜஸும் இருக்கின்றன; காலத்தின் நிலைமையில் ரஜஸும் தமஸும் உள்ளன. புருஷனின் நிலைமையில் சத்துவம் மேலோங்குகிறது; இவ்வாறு தானாக உருவானவன் தனது குணங்களை நடத்துகிறான்.

லோகாந் ஸ்ரு'ஜதி ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே ஸம்க்ஷிபத்யபி। புருஷத்வே ஹ்யுதாஸீந ஸ்திஸ்ரோऽவஸ்தாஃ ப்ரஜாபதே

பிரம்மனாக இருக்கும்போது உலகங்களை உருவாக்குகிறான்; காலமாக இருக்கும்போது அவற்றை மீண்டும் உட்கொள்கிறான்; புருஷனாக இருக்கும்போது எதிலும் ஈடுபாடின்றி இருக்கிறான்—இவை எல்லாம் உயிர்களின் ஆண்டவனின் மூன்று நிலைகள்.

ப்ரஹ்மா கமலகர்பாபஃ காலோ ஜாத்யாஞ்ஜநப்ரபஃ। புருஷஃ புண்டரீகாக்ஷோ ரூபம் தத்பரமாத்மநஃ

பிரம்மா தாமரையின் கருவிலிருந்து பிறந்தவரைப் போல் தோற்றமுடையவன்; காலன் இயற்கையில் கருப்பு கஜளத்தின் ஒளியைக் கொண்டவன்; புருஷன் தாமரைக் கண்கள் உடையவன்—இவை எல்லாம் பரமாத்மாவின் வடிவங்கள்.

யோகேஶ்வரஃ ஶரீராணி கரோதி விகரோதி ச। நாநாக்ரு'திக்ரியாரூபநாமவ்ரு'த்திஃ ஸ்வலீலயா

யோகத்தின் ஆண்டவன் தானாகவே உடல்களை உருவாக்கி மாற்றுகிறான்; அவன் தனது விளையாட்டால் பல்வேறு உருவங்கள், செயல்கள், தோற்றங்கள், பெயர்கள், பணிகளை ஏற்கிறான்.

த்ரிதா யத்வர்த்ததே லோகே தஸ்மாத்ரிகுண உச்யதே। சதுர்த்தா ப்ரவிபக்தத்வாச்சதுர்வ்யூஹஃ ப்ரகீர்திதஃ

உலகில் மூன்று விதமாக செயல்படுவதால் அது மும்முக குணம் என அழைக்கப்படுகிறது; நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டதால் அது நான்கு உருவங்கள் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

யதாப்நோதி யதாதத்தே யச்சாஸ்தி விஷயம் ப்ரதி। தச்சாஸ்ய ஸததம் பாவஸ்தஸ்மாதாத்மா நிருச்யதே

அவன் எதை அடைகிறானோ, எதை ஏற்கிறானோ, எது பொருளாக இருக்கிறதோ—அவை எல்லாம் அவனது நிலை; அதனால் அவன் ஆத்மா என அழைக்கப்படுகிறான்.

ரு'ஷிஃ ஸர்வகதத்வாச்ச ஶரீராத்யத்ஸ்வயம் ப்ரபுஃ। ஸ்வாமித்வமஸ்ய தத்ஸர்வம் விஷ்ணுஃ ஸர்வப்ரவேஶநாத்

அவன் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கிறதால் முனிவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; தானாகவே உடல் முதலியவற்றின் ஆண்டவனாக இருக்கிறான்; இந்த எல்லாம் அவனது உரிமை; எல்லாவற்றிலும் புகுந்திருப்பதால் அவன் விஷ்ணு என அழைக்கப்படுகிறான்.

பகவாந் பகஸத்பாவாத்ராகோ ராகஸ்ய ஶாஸநாத்। பரஶ்ச து ப்ரக்ரு'தத்வாதவநாதோமிதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவனிடம் செல்வம் இருப்பதால் பகவான் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆசையை ஆளும் காரணமாக ராகன் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆதிகாரணமாகவும் காப்பவராகவும் இருப்பதால் பரசு, அவனாதன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவிஜ்ஞாநாத் ஸர்வஃ ஸர்வம் யதஸ்ததஃ। நராணாமயநம் யஸ்மாத்தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அனைத்து அறிவும் அவனிடம் இருப்பதால் அவன் எல்லாம் அறிந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லாம் அவனிலிருந்து தோன்றுவதால் அவன் எல்லாம் என அழைக்கப்படுகிறான்; மனிதர்களுக்குச் சாந்தி இடமாக இருப்பதால் அவன் நாராயணன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

த்ரிதா விபஜ்ய ஸ்வாத்மாநம் த்ரைலோக்யம் ஸம்ப்ரவர்த்ததே। ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ வீக்ஷதே ச த்ரிபிஸ்து யத்। அக்ரே ஹிரண்யகர்பஃ ஸ ப்ராதுர்பூதஶ்சதுர்முகஃ

அவன் தன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து மூன்று உலகங்களையும் இயக்குகிறான்; அவை மூலமாக உருவாக்கி, உட்கொண்டு, கவனிக்கிறான்; தொடக்கத்தில் அவன் ஹிரண்யகர்பன் என்ற நான்கு முகங்களுடன் தோன்றினான்.

ஆதித்வாச்சாதிதேவோऽஸாவஜாதத்வாதஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। பாதி யஸ்மாத்ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃப்ரஜாபதிரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

முதலில் பிறந்தவன் என்பதால் ஆதிதேயன் என அழைக்கப்படுகிறான்; பிறவாமல் இருப்பதால் அஜன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லா உயிர்களையும் காப்பதால் பிரஜாபதி என அழைக்கப்படுகிறான்.

தேவேஷு ச மஹாந் தேவோ மஹாதேவஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஸர்வேஶத்வாச்ச லோகாநாமவஶ்யத்வாத்ததேஶ்வரஃ

தேவர்களில் பெரிய தேவன் என்பதால் மகாதேவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனாகவும், எல்லோரும் அவனுக்குச் சார்பாக இருப்பதால் ஈஸ்வரன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ப்ரு'ஹத்த்வாச்ச ஸ்ம்ரு'தோ ப்ரஹ்மா பூதத்வாத்பூத உச்யதே। க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ க்ஷேத்ரவிஜ்ஞாநாத்விபுஃ ஸர்வகதோ யதஃ

அவனது பெருமையால் பிரம்மா என அழைக்கப்படுகிறான்; உயிர்களின் ஆதியாக இருப்பதால் பூதன் என அழைக்கப்படுகிறான்; நிலத்தை அறிந்தவன் என்பதால் க்ஷேத்ரஞன் எனவும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருப்பதால் விபு எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்.

யஸ்மாத் புர்யநுஶேதே ச தஸ்மாத் புருஷ உச்யதே। நோத்பாதிதத்வாத் பூர்வத்வாத் ஸ்வயம்பூரிதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

உடல் என்ற நகரத்தில் அவன் உறைகிறதால் புருஷன் என அழைக்கப்படுகிறான்; பிறக்காமல் முன்னதாக இருப்பதால் சுயம்புவன் என அழைக்கப்படுகிறான்.