வாயுபுராணம்

புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாண்யபி। ஸாதகாநீந்த்ரியாணி ஸ்யுர்த்தேவா வைகாரிகா தஶ। ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர தேவா வைகாரிகாஃ ஸ்ம்ரு'தா

ஐந்து அறிவு உறுப்புகள், ஐந்து செயல் உறுப்புகள் உள்ளன; இந்த உறுப்புகள் சாதனங்கள், பத்து மாற்றமான தேவர்கள் என்று நினைவில் உள்ளன; பதினொன்றாவது மனம், அதுவும் மாற்றமான தேவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரோத்ரம் த்வக் சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா நாஸிகா சைவ பஞ்சமீ। ஶப்தாதீநாமவாப்த்யர்தம் புத்தியுக்தாநி வக்ஷ்யதே

காது, தோல், கண்கள், நாக்கு, ஐந்தாவது மூக்கு — இவை ஒவ்வொன்றும் ஒலி முதலானவற்றை உணர அறிவுடன் கூடியவை என்று கூறப்படுகிறது.

பாதௌ பாயுருபஸ்தஞ்ச ஹஸ்தௌ வாக்தஶமீ பவேத்। கதிர்விஸர்கோ ஹ்யாநந்தஃ ஶில்பம் வாஸ்யஞ்ச கர்ம ச

கால்கள், கழிவிடம், இனப்பாகம், கை, பேசும் மொழி — இவை பத்து ஆகும்; நடப்பது, கழிவை வெளியிடுவது, இன்பம், கைவினை, அனுபவம், செயல் ஆகியவை இவற்றின் பணிகள்.

ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரஞ்ச ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவிஶேத்। த்விகுணஸ்து ததோ வாயுஃ ஶப்த ஸ்பர்ஶாத்மகோऽபவத்

விண் ஒலி மட்டும் கொண்டது; தொடுதலை சேரும் போது அது காற்றாகி, ஒலி மற்றும் தொடுதல் என்ற இரண்டு பண்புகளும் பெறுகிறது.

ரூபந்ததைவ விஶதஃ ஶப்தஸ்பர்ஶகுணாவுபௌ। த்ரிகுணஸ்து ததஶ்சாக்நிஃ ஸ ஶப்தஸ்பர்ஶரூபவாந்

அதேபோல் உருவும் சேரும் போது, ஒலி, தொடுதல் இரண்டும் இருந்தபடியே, பின்னர் தீ உருவாகி, ஒலி, தொடுதல், உருவம் என்ற மூன்று பண்புகளும் பெறுகிறது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபஞ்ச ரஸமாத்ரம் ஸமாவிஶத்। தஸ்மாச்சதுர்குணா ஹ்யாபோ விஜ்ஞேயாஸ்தா ரஸாத்மிகாஃ

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றுடன், சுவை மட்டும் சேரும் போது, நீர் நான்கு பண்புகளுடன் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்; அது சுவையால் அடையாளம் காணப்படுகிறது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபேஷு கந்தஸ்தேஷு ஸமாவிஶத்। ஸம்யுக்தா கந்தமாத்ரேண ஆசிந்வந்தி மஹீமிமாம்। தஸ்மாத்பஞ்சகுணா பூமிஃ ஸ்தூலபூதேஷு த்ரு'ஶ்யதே

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றில் மணம் சேரும் போது, மணம் சேர்ந்ததால் இவை பூமியாக அமைந்துள்ளன; ஆகவே, பூமி இந்த பஞ்சபூதங்களில் ஐந்து பண்புகளுடன் காணப்படுகிறது.

ஶாந்தா கோராஶ்ச மூடாஶ்ச விஶேஷாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத்தாரயந்தி பரஸ்பரம்

அமைதி, பயங்கரம், மயக்கம் — இவை வேறுபாடுகள்; அவை ஒன்றுக்கொன்று கலந்திருந்து, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன.

பூமேரந்தஸ்திவதம் ஸர்வம் லோகாலோககநாவ்ரு'தம்। விஶேஷா இந்த்ரியக்ராஹ்யா நியதத்வாச்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

பூமிக்குள் எல்லாம் உள்ளதாக, உலகமும் உலகமல்லாததும் சூழ்ந்துள்ளது; இந்த வேறுபாடுகள் உணர்வுகளால் அறியப்படுகின்றன, அவை நிலையானவை என்பதால் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன.

குணம் பூர்வஸ்ய பூர்வஸ்ய ப்ராப்நுவந்த்யுத்தரோத்தரம்। தேஷாம் யாவச்ச யத்யச்ச தத்தத்தாவத்குணம் ஸ்ம்ரு'தம்

ஒவ்வொன்றும் தன் முன்னையது பண்பை பின்வருவதைப் பெறுகிறது; யாருக்கு எந்தப் பண்பு உள்ளதோ, அது அவருக்கே உரியது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

உபலப்ய ஶுசேர்கந்தம் கேசித்வாயோரநைபுணாத்। ப்ரு'திவ்யாமேவ தத்வித்யாதேஷாம் வாயோஶ்ச ஸம்ஶ்ரயாத்

சிலர் காற்றின் நுண்மையால் தூய்மையிலும் மணத்தை உணர்கிறார்கள்; ஆனால் அது பூமிக்கே உரியது, காற்றுடன் சேர்ந்திருப்பதால்.

ஏதே ஸப்த மஹாவீர்யா நாநாபூதாஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। நாஶக்நுவந் ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமஸமாகம்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। தே ஸமேத்ய மஹாத்மாநோ ஹ்யயோந்யஸ்யைவ ஸம்ஶ்ரயாத்

இந்த ஏழு மிகுந்த சக்தி கொண்டவை, ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக உள்ளது; அனைத்தும் ஒன்றாக சேராமல் உயிர்களை உருவாக்க இயலாது; அவை ஒன்றாக இணைந்து, தமக்கு அயலானவற்றைச் சேர்ந்தபோது—

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச। மஹதாத்யா விஶேஷாந்தா அண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் ஆட்சி செய்வதால், வெளிப்படாததின் அருளால், மகத் முதலானவை முதல் சிறிய பொருள்கள் வரை அந்த முட்டையை உருவாக்குகின்றன.

ஏககாலம் ஸமுத்பந்நம் ஜலபுத்‌புதவச்ச தத்। விஶேஷேப்யோऽண்டமபவத் ப்ரு'ஹத்ததுதகம் ச யத்। தத்தஸ்மிந் கார்யகரணம் ஸம்ஸித்தம் ப்ரஹ்மணஸ்ததா

அது ஒரே நேரத்தில் தோன்றி, நீர்க் குமிழிபோல் உள்ளது; அந்த வேறுபாடுகளிலிருந்து பெரிய முட்டையும், அதில் நிறைந்த நீரும் தோன்றின; அதில், பிரம்மாவுக்காக செயல் கருவிகள் அனைத்தும் முழுமை பெற்றன.

ப்ராக்ரு'தேऽண்டே விபுத்தே ஸந் க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே

ஆதியிலுள்ள அந்த முட்டை விழித்தபோது, 'பிரம்மம்' என்று அழைக்கப்படும் அறிவு உடையவன் இருந்தான்; அவன் உடலுடன் முதல் உருவம், புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஆதிகர்த்தா ச பூதாநாம் ப்ரஹ்மாऽக்ரே ஸமவர்த்தத। ஹிரண்யகர்பஃ ஸோऽக்ரோऽஸ்மிந் ப்ராதுர்பூதஶ்சதுர்முகஃ। ஸர்கே ச ப்ரதி ஸர்கே ச க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ

உயிர்களின் முதல் படைப்பாளியான பிரம்மா முதலில் தோன்றினார்; அவர் பொன்னிற கருவியில் நான்கு முகத்துடன் முதலில் வெளிப்பட்டார்; ஒவ்வொரு படைப்பிலும், ஒவ்வொரு அழிவிலும், அந்த அறிவு உடையவன் பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

கரணைஃ ஸஹ ஸ்ரு'ஜ்யந்தே ப்ரத்யாஹாரே த்யஜந்தி ச। பஜந்தே ச புநர்தேஹாநஸமாஹாரஸந்திஷு

உணர்வுகளுடன் உடல்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன; அழிவில் அவை விட்டு விடப்படுகின்றன; காரணங்கள் இணையும் போது மீண்டும் உடல்கள் ஏற்படுகின்றன.

ஹிரண்மயஸ்து யோ மேருஸ்தஸ்யோல்பம் தந்மஹாத்மநஃ। கர்போதகம் ஸமுத்ராஶ்ச ஜராத்யஸ்தீநி பர்வதாஃ

பொன்னிற மேரு மலையின் உறை அந்த மகான் ஆனவருடையது; கடல் அதன் கருவில் உள்ள நீர், மலைகள் முதலில் முதுமை முதலாக அதன் எலும்புகள்.

தஸ்மிந்நண்டே த்விமே லோகா அந்தர்பூதாஸ்து ஸப்த வை। ஸப்தத்வீபா ச ப்ரு'த்வீயம் ஸமுத்ரைஃ ஸஹ ஸப்தபிஃ

அந்த முட்டையில் இந்த உலகங்கள் ஏழும் உள்ளன; பூமியும் அதன் ஏழு தீவுகளும், ஏழு கடல்களுடன் சேர்ந்து உள்ளன.

பர்வதைஃ ஸுமஹத்பிஶ்ச நதீபிஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ। அந்தஸ்தஸ்மிம்ஸ்த்விமே லோகா அந்தர்விஶ்வமிதம் ஜகத்

அதிலே பெரிய மலைகளும் ஆயிரக்கணக்கான நதிகளும் உள்ளன; அதற்குள் இவை எல்லா உலகங்களும், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் இருக்கின்றன.

சந்த்ராதித்யௌ ஸநக்ஷத்ரௌ ஸக்ரஹௌ ஸஹ வாயுநா। லோகாலோகம் ச யத் கிம்சிச்சாண்டே தஸ்மிந் ஸமர்பிதம்

சந்திரனும் சூரியனும், நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும், காற்றுடன் சேர்ந்து, உலகமும் உலகமல்லாததும் என எதுவெல்லாம் இருக்கிறதோ, அவையெல்லாம் அந்த அண்டத்துக்குள் அடங்கியுள்ளன.

அத்பிர்தஶகுணாபிஸ்து பாஹ்யதோऽண்டம் ஸமாவ்ரு'தம்। ஆபோ தஶகுணா ஹ்யேவந்தேஜஸா பாஹ்யதோ வ்ரு'தாஃ

அண்டத்தின் வெளியே, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய நீரால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்த நீரையும் வெளியே, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய அக்கினி சூழ்ந்துள்ளது.

தேஜௌதஶகுணேநைவ பாஹ்யதோ வாயுநா வ்ரு'தம்। வாயோர்த்தஶகுணேநைவ பாஹ்யதோ நபஸா வ்ரு'தம்

அக்கினியையும் வெளியே, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய காற்று சூழ்ந்துள்ளது; அந்தக் காற்றையும் வெளியே, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய ஆகாயம் சூழ்ந்துள்ளது.

ஆகாஶேந வ்ரு'தோ வாயுஃ கம் ச பூதாதிநா வ்ரு'தம்। பூதாதிர்மஹதா சாபி அவ்யக்தேந வ்ரு'தோ மஹாந்। ஏதைராவரணைரண்டம் ஸப்தபிஃ ப்ராக்ரு'தைர்வ்ரு'தம்

காற்றை ஆகாயம் மூடியுள்ளது; ஆகாயத்தை முதன்மை tattva மூடியுள்ளது; அந்த முதன்மையை மகத்தும், மகத்தை அவ்யக்தமும் மூடியுள்ளது; இவ்வாறு இந்த அண்டம் ஏழு இயற்கை அடுக்குகளால் மூடப்பட்டுள்ளது.

ஏதாஸ்வாவ்ரு'த்ய சாந்யோந்யமஷ்டௌ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்திதாஃ। ப்ரஸர்ககாலே ஸ்தித்வா ச க்ரஸந்த்யேதாஃ பரஸ்பரம்

இவ்வாறு ஒன்றையொன்று மூடிக்கொண்டு, எட்டு முதன்மை tattva-களும் நிலைத்திருக்கின்றன; படைப்பு அழியும் போது, அவை ஒன்றையொன்று விழுங்கிக் கொள்கின்றன.

ஏவம் பரஸ்பரோத்பந்நா தாரயந்தி பரஸ்பரம்। ஆதாராதேயபாவேந விகாரஸ்ய விகாரிஷு

இவை ஒன்றிலொன்று தோன்றி, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன; ஆதாரம்-ஆதேயம் என்ற உறவிலும், மாற்றம்-மாற்றப்படுவது என்ற நிலையிலும் இருக்கின்றன.

அவ்யக்தம் க்ஷேத்ரமுத்திஷ்டம் ப்ரஹ்மா க்ஷேத்ரஜ்ஞ உச்யதே। இத்யேஷ ப்ராக்ரு'தஃ ஸர்கஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞாதிஷ்டிதஸ்து ஸஃ। அபுத்திபூர்வம் ப்ராகாஸீத் ப்ராதுர்பூதா தடித்யதா

அவ்யக்தம் 'க்ஷேத்திரம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; பிரம்மா 'க்ஷேத்ரஞ்' என்று கூறப்படுகிறார்; இதுவே இயற்கை படைப்பு, க்ஷேத்ரஞ் தலைமை வகிக்கிறது; புத்தி தோன்றும் முன், அது மின்னல் போலத் திடீரென வெளிப்பட்டது.

ஏதத்திரண்யகர்பஸ்ய ஜந்ம யோ வேத தத்த்வதஃ। ஆயுஷ்மாந் கீர்திமாந் தந்யஃ ப்ரஜாவாம்ஶ்ச பவத்யுத

இந்த ஹிரண்யகற்பனின் பிறப்பை யார் உண்மையாக அறிகிறாரோ, அவர் நீண்ட ஆயுளும் புகழும் செல்வமும் சந்ததியும் பெறுவார்.

நிவ்ரு'த்திகாமோऽபி நரஃ ஶுத்தாத்மா லபதே கதிம்। புராணஶ்ரவணாந்நித்யம் ஸுகம் ச க்ஷேமமாப்நுயாத்

விலக விரும்பும் மனிதனும், தூய்மையான மனம் கொண்டால், முக்தியை அடைவான்; புராணத்தை எப்போதும் கேட்டால், நன்மையும் மகிழ்ச்சியும் பெறுவான்.