வாயுபுராணம்

தர்மாதீநி ச ரூபாணி லோகதத்த்வார்தஹேதவஃ। த்ரிகுணஸ்து ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸத்த்வராஜஸதாமஸஃ

தர்மம் முதலான வடிவங்கள் உலகத்தின் பொருளுக்குக் காரணமாகின்றன; அவன் மூன்று குணங்களான சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றால் ஆனவன் என்று அறிய வேண்டும்.

த்ரிகுணாத்ரஜஸோத்ரிக்தாதஹங்காரஸ்ததோऽபவத்। மஹதா சாவ்ரு'தஃ ஸர்கோ பூதாதிவிக்ரு'தஸ்து ஸஃ

மூன்று குணங்களில் ரஜஸ் அதிகமாக இருப்பதால் அகங்காரம் தோன்றியது; பெரியவனால் படைப்பு மூடப்பட்டுள்ளது, பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் அதுவே.

தஸ்மாச்ச தமஸோத்ரிக்தாதஹங்காராதஜாயத। பூததந்மாத்ரஸர்கஸ்து பூதாதிஸ்தாமஸஸ்து ஸஃ

அதிலிருந்து தமஸ் அதிகமாகி அகங்காரம் பிறந்தது; பஞ்சபூதங்களின் சூட்சும உருவாக்கமும், பஞ்சபூதங்களிலிருந்து தமஸ் சார்ந்த மாற்றமும் அதுவே.

thumb|மஹாபூதாஃ ஆகாஶம் ஶுஷிரம் தஸ்மாதுத்ரிக்தம் ஶப்தலக்ஷணம்। ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரந்து பூதாதிஶ்சாவ்ரு'ணோத் புநஃ

அதிலிருந்து காலி இடமான ஆகாயம் தோன்றியது, அது ஒலி என்ற தன்மையைக் கொண்டது; ஆகாயம் ஒலி மட்டுமே, பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் மீண்டும் அதனை மூடியது.

ஶப்தமாத்ரந்ததாகாஶம் ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ। பூதாதிஸ்து விகுர்வாணஃ ஶப்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜ்ஜ ஹ

அவன் ஒலியையே ஆகாயமாக உருவாக்கினான், தொடுதலை அதன் தன்மையாக உருவாக்கினான்; பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் நிகழ்ந்து, ஒலி மட்டுமே உருவானது.

பலவாந் ஜாயதே வாயுஃ ஸ வை ஸ்பர்ஶகுணோ மதஃ। ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரந்து ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்

அதிலிருந்து வலிமையான வாயு பிறக்கிறது; அது தொடுதல் என்ற குணம் கொண்டதாக கருதப்படுகிறது; ஆகாயம் ஒலி மட்டுமே, தொடுதல் அதை மூடுகிறது.

ரஸமாத்ராஸ்து தா ஹ்யாபோ ரூபமாத்ராபிராவ்ரு'ணோத்। ஆபோ ரஸாந் விகுர்வந்த்யோ கந்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜ்ஜிரே

அந்த நீர்கள் ருசி மட்டுமே, அவை உருவை மூடின; நீர் ருசியை மாற்றி, மணம் மட்டுமே உருவாக்கின.

ஸங்காதோ ஜாயதே தஸ்மாத்தஸ்ய கந்தோ குணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ரஸமாத்ரந்து தத்தோயம் கந்தமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்

அதிலிருந்து சேர்க்கை உருவாகிறது; அதற்கு மணம் என்பது குணமாக நினைவில் உள்ளது; ருசியிலிருந்து நீர், மணம் அதை மூடுகிறது.

தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிம்ஸ்து தந்மாத்ரா தேந தந்மாத்ரதா ஸ்ம்ரு'தா। அவிஶேஷவாசகத்வாதவிஶேஷாஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। அஶாந்தகோரமூடத்வாதவிஶேஷாஸ்ததஃ புநஃ

ஒவ்வொன்றிலும் அந்த சூட்சும தன்மை இருக்கிறது, அதனால் சூட்சும தன்மை என்று அழைக்கப்படுகிறது; வேறுபாடு இல்லாததை குறிக்கும் என்பதால் அவை வேறுபாடில்லாதவை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அமைதி இல்லாமல், கொடுமை மற்றும் குழப்பம் காரணமாகவும் அவை மீண்டும் வேறுபாடில்லாதவை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

பூததந்மாத்ரஸர்கோऽயம் விஜ்ஞேயஸ்து பரஸ்பராத்। வைகாரிகாதஹங்காராத்ஸத்வோத்ரிக்தாத்து ஸாத்விகாத்। வைகாரிகஃ ஸ ஸர்கஸ்து யுகபத்ஸம்ப்ரவர்த்ததே

இந்த பஞ்சபூத சூட்சும உருவாக்கம் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தோன்றுகிறது என்று அறிய வேண்டும்; மாற்றமான அகங்காரத்திலிருந்து, சத்துவம் அதிகமாகும் போது, அந்த மாற்றமான படைப்பு ஒரே நேரத்தில் நிகழ்கிறது.

புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாண்யபி। ஸாதகாநீந்த்ரியாணி ஸ்யுர்த்தேவா வைகாரிகா தஶ। ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர தேவா வைகாரிகாஃ ஸ்ம்ரு'தா

ஐந்து அறிவு உறுப்புகள், ஐந்து செயல் உறுப்புகள் உள்ளன; இந்த உறுப்புகள் சாதனங்கள், பத்து மாற்றமான தேவர்கள் என்று நினைவில் உள்ளன; பதினொன்றாவது மனம், அதுவும் மாற்றமான தேவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரோத்ரம் த்வக் சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா நாஸிகா சைவ பஞ்சமீ। ஶப்தாதீநாமவாப்த்யர்தம் புத்தியுக்தாநி வக்ஷ்யதே

காது, தோல், கண்கள், நாக்கு, ஐந்தாவது மூக்கு — இவை ஒவ்வொன்றும் ஒலி முதலானவற்றை உணர அறிவுடன் கூடியவை என்று கூறப்படுகிறது.

பாதௌ பாயுருபஸ்தஞ்ச ஹஸ்தௌ வாக்தஶமீ பவேத்। கதிர்விஸர்கோ ஹ்யாநந்தஃ ஶில்பம் வாஸ்யஞ்ச கர்ம ச

கால்கள், கழிவிடம், இனப்பாகம், கை, பேசும் மொழி — இவை பத்து ஆகும்; நடப்பது, கழிவை வெளியிடுவது, இன்பம், கைவினை, அனுபவம், செயல் ஆகியவை இவற்றின் பணிகள்.

ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரஞ்ச ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவிஶேத்। த்விகுணஸ்து ததோ வாயுஃ ஶப்த ஸ்பர்ஶாத்மகோऽபவத்

விண் ஒலி மட்டும் கொண்டது; தொடுதலை சேரும் போது அது காற்றாகி, ஒலி மற்றும் தொடுதல் என்ற இரண்டு பண்புகளும் பெறுகிறது.

ரூபந்ததைவ விஶதஃ ஶப்தஸ்பர்ஶகுணாவுபௌ। த்ரிகுணஸ்து ததஶ்சாக்நிஃ ஸ ஶப்தஸ்பர்ஶரூபவாந்

அதேபோல் உருவும் சேரும் போது, ஒலி, தொடுதல் இரண்டும் இருந்தபடியே, பின்னர் தீ உருவாகி, ஒலி, தொடுதல், உருவம் என்ற மூன்று பண்புகளும் பெறுகிறது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபஞ்ச ரஸமாத்ரம் ஸமாவிஶத்। தஸ்மாச்சதுர்குணா ஹ்யாபோ விஜ்ஞேயாஸ்தா ரஸாத்மிகாஃ

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றுடன், சுவை மட்டும் சேரும் போது, நீர் நான்கு பண்புகளுடன் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்; அது சுவையால் அடையாளம் காணப்படுகிறது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபேஷு கந்தஸ்தேஷு ஸமாவிஶத்। ஸம்யுக்தா கந்தமாத்ரேண ஆசிந்வந்தி மஹீமிமாம்। தஸ்மாத்பஞ்சகுணா பூமிஃ ஸ்தூலபூதேஷு த்ரு'ஶ்யதே

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றில் மணம் சேரும் போது, மணம் சேர்ந்ததால் இவை பூமியாக அமைந்துள்ளன; ஆகவே, பூமி இந்த பஞ்சபூதங்களில் ஐந்து பண்புகளுடன் காணப்படுகிறது.

ஶாந்தா கோராஶ்ச மூடாஶ்ச விஶேஷாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத்தாரயந்தி பரஸ்பரம்

அமைதி, பயங்கரம், மயக்கம் — இவை வேறுபாடுகள்; அவை ஒன்றுக்கொன்று கலந்திருந்து, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன.

பூமேரந்தஸ்திவதம் ஸர்வம் லோகாலோககநாவ்ரு'தம்। விஶேஷா இந்த்ரியக்ராஹ்யா நியதத்வாச்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

பூமிக்குள் எல்லாம் உள்ளதாக, உலகமும் உலகமல்லாததும் சூழ்ந்துள்ளது; இந்த வேறுபாடுகள் உணர்வுகளால் அறியப்படுகின்றன, அவை நிலையானவை என்பதால் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன.

குணம் பூர்வஸ்ய பூர்வஸ்ய ப்ராப்நுவந்த்யுத்தரோத்தரம்। தேஷாம் யாவச்ச யத்யச்ச தத்தத்தாவத்குணம் ஸ்ம்ரு'தம்

ஒவ்வொன்றும் தன் முன்னையது பண்பை பின்வருவதைப் பெறுகிறது; யாருக்கு எந்தப் பண்பு உள்ளதோ, அது அவருக்கே உரியது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

உபலப்ய ஶுசேர்கந்தம் கேசித்வாயோரநைபுணாத்। ப்ரு'திவ்யாமேவ தத்வித்யாதேஷாம் வாயோஶ்ச ஸம்ஶ்ரயாத்

சிலர் காற்றின் நுண்மையால் தூய்மையிலும் மணத்தை உணர்கிறார்கள்; ஆனால் அது பூமிக்கே உரியது, காற்றுடன் சேர்ந்திருப்பதால்.

ஏதே ஸப்த மஹாவீர்யா நாநாபூதாஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। நாஶக்நுவந் ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமஸமாகம்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। தே ஸமேத்ய மஹாத்மாநோ ஹ்யயோந்யஸ்யைவ ஸம்ஶ்ரயாத்

இந்த ஏழு மிகுந்த சக்தி கொண்டவை, ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக உள்ளது; அனைத்தும் ஒன்றாக சேராமல் உயிர்களை உருவாக்க இயலாது; அவை ஒன்றாக இணைந்து, தமக்கு அயலானவற்றைச் சேர்ந்தபோது—

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச। மஹதாத்யா விஶேஷாந்தா அண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் ஆட்சி செய்வதால், வெளிப்படாததின் அருளால், மகத் முதலானவை முதல் சிறிய பொருள்கள் வரை அந்த முட்டையை உருவாக்குகின்றன.

ஏககாலம் ஸமுத்பந்நம் ஜலபுத்‌புதவச்ச தத்। விஶேஷேப்யோऽண்டமபவத் ப்ரு'ஹத்ததுதகம் ச யத்। தத்தஸ்மிந் கார்யகரணம் ஸம்ஸித்தம் ப்ரஹ்மணஸ்ததா

அது ஒரே நேரத்தில் தோன்றி, நீர்க் குமிழிபோல் உள்ளது; அந்த வேறுபாடுகளிலிருந்து பெரிய முட்டையும், அதில் நிறைந்த நீரும் தோன்றின; அதில், பிரம்மாவுக்காக செயல் கருவிகள் அனைத்தும் முழுமை பெற்றன.

ப்ராக்ரு'தேऽண்டே விபுத்தே ஸந் க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே

ஆதியிலுள்ள அந்த முட்டை விழித்தபோது, 'பிரம்மம்' என்று அழைக்கப்படும் அறிவு உடையவன் இருந்தான்; அவன் உடலுடன் முதல் உருவம், புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஆதிகர்த்தா ச பூதாநாம் ப்ரஹ்மாऽக்ரே ஸமவர்த்தத। ஹிரண்யகர்பஃ ஸோऽக்ரோऽஸ்மிந் ப்ராதுர்பூதஶ்சதுர்முகஃ। ஸர்கே ச ப்ரதி ஸர்கே ச க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ

உயிர்களின் முதல் படைப்பாளியான பிரம்மா முதலில் தோன்றினார்; அவர் பொன்னிற கருவியில் நான்கு முகத்துடன் முதலில் வெளிப்பட்டார்; ஒவ்வொரு படைப்பிலும், ஒவ்வொரு அழிவிலும், அந்த அறிவு உடையவன் பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

கரணைஃ ஸஹ ஸ்ரு'ஜ்யந்தே ப்ரத்யாஹாரே த்யஜந்தி ச। பஜந்தே ச புநர்தேஹாநஸமாஹாரஸந்திஷு

உணர்வுகளுடன் உடல்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன; அழிவில் அவை விட்டு விடப்படுகின்றன; காரணங்கள் இணையும் போது மீண்டும் உடல்கள் ஏற்படுகின்றன.

ஹிரண்மயஸ்து யோ மேருஸ்தஸ்யோல்பம் தந்மஹாத்மநஃ। கர்போதகம் ஸமுத்ராஶ்ச ஜராத்யஸ்தீநி பர்வதாஃ

பொன்னிற மேரு மலையின் உறை அந்த மகான் ஆனவருடையது; கடல் அதன் கருவில் உள்ள நீர், மலைகள் முதலில் முதுமை முதலாக அதன் எலும்புகள்.

தஸ்மிந்நண்டே த்விமே லோகா அந்தர்பூதாஸ்து ஸப்த வை। ஸப்தத்வீபா ச ப்ரு'த்வீயம் ஸமுத்ரைஃ ஸஹ ஸப்தபிஃ

அந்த முட்டையில் இந்த உலகங்கள் ஏழும் உள்ளன; பூமியும் அதன் ஏழு தீவுகளும், ஏழு கடல்களுடன் சேர்ந்து உள்ளன.