வாயுபுராணம்

ததஸ்தே நாப்யநந்தந்த தத்வாக்யம் பரமேஷ்டிநஃ। ஸத்யஸ்யேஹ து கர்மாணி வாங்மநஃ கர்மஜாநி து ।। ௬.

பின்னர் அவர்கள், அந்த பரமாத்மாவின் வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை; இங்கு உண்மையின் செயல்கள் என்பது, வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக உண்டாகும் செயல்களே.

ய ஏவாப்யவதிஷ்டந்தே தோஷம் த்ரு'ஷ்ட்வா து கர்மஸு। க்ஷயாதிஶயயுக்தந்து தே த்ரு'ஷ்ட்வா கர்மணாம் பலம் ।। ௬.

யார் செயல்களில் குறை காண்பார்கள், அவர்கள் செயல்களின் பலன் குறையும், அதிகரிக்கும் என்பதைக் காண்பார்கள்.

ஜுகுப்ஸந்தஃ ப்ரஸூதிஞ்ச நிஸ்தந்த்ரா நிர்மமாபவந்। அஜஸ்ரம் காம்க்ஷமாணாஸ்தே விரக்தா தோஷதர்ஶிநஃ ।। ௬.

பிறப்பை வெறுத்து, அவர்கள் சோர்வில்லாமல், சொந்தம் இல்லாதவர்களாக ஆனார்கள்; எப்போதும் ஆசைபடுபவர்கள், குறைகள் காண்பதால் பற்றில்லாதவர்களாக ஆனார்கள்.

அர்தம் தர்மஞ்ச காமஞ்ச ஹித்வா தே வை வ்யவஸ்திதாஃ। பௌருஷம் ஜ்ஞாநமாஸ்தாய தேஜஃ ஸம்க்ஷிப்ய சாஸ்திதாஃ ।। ௬.

பொருளும், தர்மமும், ஆசையும் விட்டு விட்டு, தங்கள் சொந்த வலிமையும் அறிவையும் நம்பி, தங்கள் சக்தியை அடக்கி நிலைத்திருந்தார்கள்.

தேஷாஞ்ச தமபிப்ராயம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மா சுகோப ஹ। தாநப்ரவீத்ததா ப்ரஹ்மா நிருத்ஸாஹாத் ஸுராநத ।। ௬.

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த பிரமா கோபமடைந்தார்; பின்னர் ஆர்வமில்லாமல் அந்த தேவர்களை நோக்கி பேசினார்.

ப்ரஜார்தமிஹ யூயம் வை ப்ரஜாஸ்ரஷ்டாऽஸ்மி நாந்யதா। ப்ரஸூயத்வம் ஜயக்வஞ்சேத்யுக்தவாநஸ்மி யத் புரா ।। ௬.

உலகில் உயிர்களை உருவாக்கவே நீங்கள் இங்கு இருக்கிறீர்கள்; நான் உயிர்களின் படைப்பாளர், வேறு விதமாக இல்லை. முன்பே நான் உங்களிடம், 'பிளந்து பெருக்குங்கள், வெல்லுங்கள்' என்று கூறியுள்ளேன்.

யஸ்மாத்வாக்யமநாத்ரு'த்ய மம வைராக்யமாஸ்திதாஃ। ஜுகுப்ஸமாநாஃ ஸ்வம் ஜந்ம ஸந்ததிம் நாபி நந்தத ।। ௬.

எனது வார்த்தைகளை மதிக்காமல், நீங்கள் விரக்தியை ஏற்று, உங்கள் பிறப்பை வெறுத்து, உங்கள் சந்ததியில் மகிழவில்லை.

கர்மணாஞ்ச க்ரு'தோ ந்யாஸோ ஹ்யம்ரு'தத்த்வாபிகாம்க்ஷயா। தஸ்மாத்யூயமநாத்ரு'த்ய ஸப்தக்ரு'த்வஸ்து யாஸ்யத ।। ௬.

அமரத்துவத்தை விரும்பி, நீங்கள் கர்மங்களை விட்டு விட்டதால், எனை மதிக்காமல், ஏழு முறை நீங்கள் பிரிந்து செல்ல வேண்டியிருக்கும்.

தே ஶப்தா ப்ரஹ்மணா தேவா ஜயாஸ்தம் வை ப்ரஸாதயந்। க்ஷமாஸ்மாகம் மஹாதேவ யதஜ்ஞாநாத் க்ரு'தம் விபோ ।। ௬.

பிரமா சாபம் அளித்ததும், அந்த தேவர்கள் ஜயனை சமாதானப்படுத்த முயன்று, 'பெரியவரே, அறியாமையால் செய்த தவறுக்கு எங்களை மன்னியுங்கள்' என்று வேண்டினர்.

ப்ரணிபத்ய ஸாநுநயம் ப்ரஹ்மா தாநப்ரவீத் புநஃ। லோகே மயாநநுஜ்ஞாதஃ கஃ ஸ்வாதந்த்ர்யமிஹார்ஹஸி ।। ௬.

அவர்கள் பணிந்து, பணிவுடன் வணங்கி நிற்க, பிரமா மீண்டும் சொன்னார்: 'இந்த உலகில் என் அனுமதி இல்லாமல் யாருக்கு சுதந்திரம் உண்டு?'

மயா பரிகதம் ஸர்வம் கதமச்சந்ததோ மம। ப்ரதிபத்ஸ்யந்தி பூதாநி ஶுபம் வா யதி வாऽஶுபம் ।। ௬.

எல்லாமும் என்னால் சூழப்பட்டிருக்க, என் விருப்பத்திற்கு எதிராக உயிர்கள் எப்படிச் செயல் படுவார்கள், நல்லதோ, கெட்டதோ?

லோகே யதஸ்தி கிஞ்சித்வை ஸத்த்வாஸத்த்வவ்யவஸ்திதம்। புத்த்யாத்மநா மயா வ்யாப்தம் கோ மாம் லோகேऽதிஸந்தயேத் ।। ௬.

உலகில் உள்ள எதுவும், உயிருள்ளதோ இல்லையோ, என் அறிவாலும் ஆத்மாவாலும் நிறைந்திருக்கிறது; இந்த உலகில் யார் என்னை மீற முடியும்?

பூதாநாம் தர்கிதம் யச்ச யச்சாப்யேஷாம் விதாரிதம்। ததா விசாரிதம் யச்ச தத்ஸர்வம் விதிதம் மம ।। ௬.

உயிர்கள் யாவும் யோசிப்பதும், அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டதும், அவர்கள் ஆராய்ந்ததும் — அவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்.

மயா ஸ்திதமிதம் ஸர்வம் ஜகத் ஸ்தாவரஜங்கமம்। ஆஶாமயேந தத்த்வேந கதம் சேத்துமிஹோத்ஸஹே ।। ௬.

இந்த உலகம், அசையும், அசையாத அனைத்தும் என் உண்மையான இயல்பால் நிலைத்திருக்கிறது; அதை அழிக்க எனக்கு விருப்பம் எப்படி வரும்?

யஸ்மாச்சாஹம் விவ்ரு'த்தோ வை ஸர்கார்தமிஹ நாந்யதா। இஹ கர்மாண்யநாரப்ய கோ மே சந்தாத்விமோக்ஷ்யதே ।। ௬.

நான் படைப்புக்காகவே இங்கு தோன்றியவன், வேறு விதமாக இல்லை; இங்கு கர்மங்களை செய்யாமல் என் விருப்பத்தால் யார் விடுதலை பெறுவார்கள்?

பரிபாஷ்ய ததோ தேவாந் ஜயாந் வை நஷ்டசேதஸஃ। அப்ரவீத்ஸ புநஸ்தாந் வை த்ரு'தாந் தண்டே ப்ரஜாபதிஃ ।। ௬.

பின்னர், மனம் குழப்பமடைந்த அந்த தேவர்களை திட்டி, ஜயா அவர்களை மீண்டும், படைப்பாளி கட்டுப்பாட்டில் பேசினார்.

யஸ்மாந்மமாபிஸந்தாய ஸந்ந்யாஸோ வஃ க்ரு'தஃ புரா। யஸ்மாத்ஸ விபலோऽயந்நோ ஹ்யபாரஸ்த்வேஷ யஃ க்ரு'தஃ। பவிதாऽதஃ ஸுகோதர்கோ தேவா பாவேஷு ஜாயதாம் ।। ௬.

முன்பு என்னை நினைத்து நீங்கள் துறவு மேற்கொண்டதால், அது பயனின்றி, முழுமையின்றி முடிந்ததால், இனி பிறப்புகளில், தேவர்கள், உங்களுக்கு இன்பம் கிடைக்கும்.

ஆத்மச்சந்தேந வோ ஜந்ம பவிஷ்யதி ஸுரோத்தமாஃ। மந்வந்தரேஷு ஸம்மூடாஃ ஷட்‌ஸு ஸர்வே கமிஷ்யத ।। ௬.

உங்கள் சொந்த விருப்பத்தால், உங்களுக்குப் பிறப்பு ஏற்படும், உன்னத தேவர்களே; ஆனால் ஆறு மன்வந்தரங்களில், நீங்கள் அனைவரும் குழப்பமடைவேன்.

வைவஸ்வதாந்தேஷு ஸுராஸ்ததா ஸ்வாயம்புவாதிஷு। தாந் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மணா தத்ர ஶ்லோகோ கீதஃ புராதநஃ ।। ௬.

வைவஸ்வத மற்றும் பிற மன்வந்தரங்களின் முடிவில், இதை அறிந்து, பிரமா அங்கு ஒரு பழமையான சுலோகத்தை பாடினார்.

த்ரயீம் வித்யாம் ப்ரஹ்மசர்யம் ப்ரஸூதிம் ஶ்ராத்தமேவ ச । யஜ்ஞஞ்சைவ து தாநஞ்ச ஏஷாமேவ து குர்வதாம்। ஸ ஹி ஸ்ம விரஜா பூத்வா வஸதேऽந்யப்ரஶம்ஸயா ।। ௬.

மூன்று வித வேதம், பிரம்மச்சரியம், பிளப்பு, ஸ்ராத்தம், யாகம், தானம் ஆகியவற்றை மேற்கொள்பவர்கள், ஆசை இல்லாமல், பிறர் புகழை நாடாமல் வாழ்கிறார்.

ஸ ஏவம் ஸ்லோகம் த்ரு'ஷ்ட்வா து ஜயா தேவாநதாப்ரவீத்। வைவஸ்வதேऽந்தரேऽதீதே மத்ஸமீபமிஹேஷ்யத ।। ௬.

அந்த சுலோகத்தை பார்த்த ஜயா, தேவர்களை நோக்கி, 'வைவஸ்வத மன்வந்தர முடிவில், நீங்கள் இங்கு என்னிடம் வருவீர்கள்' என்று கூறினார்.

ததோ யூயம் மயா ஸார்த்தம் ஸித்திம் ப்ராப்ஸ்யத ஶாஶ்வதீம்। ஏவமுக்த்வா து தாந் ப்ரஹ்மா தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௬.

அதன்பின், நீங்கள் என்னுடன் சேர்ந்து என்றும் நிலைக்கும் Siddhi-யை அடைவீர்கள் என்று பிரம்மா கூறினார். இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, அங்கேயே அவர் மறைந்துவிட்டார்.

ததோ தேவாஸ்திரோபூதே ஈஶ்வரே ஹ்யகுதோபயம்। ப்ரபந்நா அணிமாத்யைஶ்ச யுக்தா யோகபலாந்விதாஃ ।। ௬.

பிரம்மா மறைந்ததும், அந்த தேவர்கள் பயமின்றி, அணி முதலான சக்திகளும் யோகபலமும் பெற்றவர்களாக, சரணடைந்தார்கள்.

ததஸ்தேஷாந்து யாஸ்தந்வஸ்தாऽபவந் த்வாதஶ ஹ்ரதாஃ। ஜயா இதி ஸமாக்யாதா ஜாதா ஶ்சோததிஸந்நிபாஃ ।। ௬.

அப்போது, அவர்களின் உடலிலிருந்து பன்னிரண்டு பெரிய ஏரிகள் தோன்றின. அவை 'ஜயா' என்று அழைக்கப்பட்டு, பெரும் கடலைப்போல் விரிந்திருந்தன.

ததஃ ஸ்வாயம்புவே தஸ்மிந் ஸர்கேதே ஜஜ்ஞிரே ஸுராஃ। அஜிதாயாம் ருசேஃ புத்ரா அஜிதா த்வாதஶாத்மகஃ ।। ௬.

அதன்பின், ச்வாயம்புவ மனுவின் படைப்பில், ருசியின் மனைவி அஜிதையில் இருந்து, பன்னிரண்டு வடிவங்களுடன் அஜிதா தேவர்கள் பிறந்தார்கள்.

விதிஶ்ச முநயஶ்சைவ க்ஷேமோ நந்தோऽவ்யயஸ்ததா। ப்ராணோऽபாநஃ ஸுதாமா ச க்ரதுஶக்திவ்யவஸ்திதாஃ । இத்யேதே மாநஸாஃ ஸர்வே அஜிதா த்வாதஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬.

விதி, முனிவர்கள், க்ஷேமம், நந்தன், அழியாதவன், உயிர், அப்பானம், அமுதம், கிரது, சக்தி, நிலை ஆகிய பன்னிரண்டு பேரும் மனதில் பிறந்தவர்கள். இவர்கள் அனைவரும் அஜிதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தே ச யஜ்ஞே ஸுரைஃ ஸார்த்தம் யஜ்ஞபாஜஸ்ததா ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே பூர்வே ததஃ ஸ்வாரோசிஷே புநஃ। துஷிதாயாம் ஸமுத்பந்நாஃ புநஃ புத்ராஃ ஸ்வரோசிஷஃ ।। ௬.

அவர்கள், அந்த தேவர்களுடன் சேர்ந்து, முதல் ச்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் யாகத்தில் பங்கு பெற்றவர்களாக இருந்தார்கள். அதன் பிறகு, ச்வாரோசிஷ மனுவின் காலத்தில், துஷிதா தேவிகளில் இருந்து ச்வரோசிஷனின் புதல்வர்கள் மீண்டும் பிறந்தார்கள்.

துஷிதா நாம தே ஹ்யாஸந் ப்ராணாக்யா யாத்ரிகாஃ ஸுராஃ। புநஸ்தே துஷிதா தேவா உத்தமே த்வந்தரே ஸ்வயம் ।। ௬.

அவர்கள் துஷிதா என்று அழைக்கப்பட்ட, உயிர் எனப்படும் பயணிகள் போன்ற தேவர்கள். மீண்டும், உத்தம மனுவின் காலத்தில், துஷிதா தேவர்கள் தாமே தோன்றினார்கள்.

உத்தமஸ்ய து தே புத்ராஃ ஸத்யாயாம் ஜஜ்ஞிரே ஶுபாஃ। ததஃ ஸத்யாஃ ஸ்ம்ரு'தா தேவா உத்தமே சாந்தரே ததா ।। ௬.

உத்தம மனுவின் காலத்தில், சத்தியா என்பவளில் இருந்து உத்தமனின் நல்வாழ்க்கை கொண்ட பிள்ளைகள் பிறந்தார்கள். அதனால், அந்த காலத்தில் அந்த தேவர்கள் சத்தியா என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.