வாயுபுராணம்

லிங்கமாத்ரஸமுத்பந்நஃ) க்ஷேத்ரஜ்ஞாதிஷ்டிதஸ்து ஸஃ। தர்மாதீநாந்து ரூபாணி லோகதத்த்வார்தஹேதவஃ। மஹாம்ஸ்து ஸ்ரு'ஷ்டிம் குருதே நோத்யமாநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷயா

மிக நுண்மையான வடிவில் தோன்றியது; க்ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆட்சி செய்தது; தர்மம் முதலான பல வடிவங்கள் உலகத்தின் tattva நோக்கத்திற்குக் காரணமாகின்றன; மகத் tattvam, எந்த முயற்சியும் விருப்பமும் இல்லாமல் உலகத்தை உருவாக்குகிறது.

மநோ மஹாந்மதிர்ப்ரஹ்மா பூர்புத்திஃ க்யாதிரீஶ்வரஃ। ப்ரஜ்ஞா சிதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ஸம்வித் விபுரம் சோச்யதே புதைஃ

மனம், மகத் tattvam, புத்தி, பிரம்மா, முன் அறிவு, விவேகம், ஆண்டவன் தன்மை, ஞானம், அறிவு, நினைவு, உணர்வு, பரந்த தன்மை ஆகியவை ஞானிகள் கூறும் பெயர்களாகும்.

மநுதே ஸர்வபூதாநாம் யஸ்மாச்சேஷ்டாபலம் விபுஃ। ஸௌக்ஷ்மத்வேந விவ்ரு'த்தாநாம் தேந தந்மந உச்யதே

அது எல்லா உயிர்களின் செயல் மற்றும் விளைவுகளை உணர்கிறது; மேலும் வளர்ந்தவற்றில் நுண்மையானது என்பதால், அதற்கு மனம் என்று பெயர் வந்தது.

தத்த்வாநாமக்ரஜோ யஸ்மாந்மஹாம்ஶ்ச பரிமாணதஃ। ஶேஷேப்யோऽபி குணேப்யோऽஸௌ மஹாநிதி ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அது tattva-களில் முதன்மையானதும், மற்ற குணங்களை விட அளவில் பெரியதும் என்பதால், அதற்கு மகத் tattvam என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிபர்தி மாநம் மநுதே விபாகம் மந்யதேऽபி ச। புருஷோ போகஸம்பந்தாத் தேந சாஸௌ மதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அது மதிப்பை தாங்குகிறது, வேறுபாடுகளை உணர்கிறது, பிரிவினைகளை ஆராய்கிறது; உயிர் அனுபவத்துடன் இணைந்திருக்கிறது என்பதால், அதற்கு புத்தி என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

ப்ரு'ஹத்த்வாத்ரு'ம்ஹணத்வாச்ச பாவாநாம் ஸலிலாஶ்ரயாத்। யஸ்மாத்‌ப்ரு'ம்ஹயதே பாவாந் ப்ரஹ்மா தேந நிருச்யதே

அதன் பரப்பும், உயிர்களை வலுப்படுத்தும் தன்மையும், நீருடன் தொடர்பும் காரணமாக, அது உயிர்களை வளர்க்கிறது என்பதால், அதற்கு பிரம்மா என்று பெயர் வந்தது.

ஆபூரயித்வா யஸ்மாச்ச க்ரு'த்ஸ்நாந் தேஹாநநுக்ரஹைஃ। தத்த்வபாவாம்ஶ்ச நியதாம் ஸ்தேந பூரிதி சோச்யதே

அது எல்லா உடல்களையும் அருளால் நிரப்புகிறது; tattva நிலைகளை நிலைநிறுத்துகிறது என்பதால், அதற்கு பூரணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

புத்யதே புருஷஶ்சாத்ர ஸர்வபாவாந் ஹிதாஹிதாந் । யஸ்மாத்போதயதே சைவ தேந புத்திர்நிருச்யதே

இங்கு உயிர் எல்லா பொருட்களையும், நல்லதும் தீமையும் அறிகிறது; அது அறிவை அளிக்கிறது என்பதால், அதற்கு புத்தி என்று பெயர் வந்தது.

க்யாதிஃ ப்ரத்யுபபோகஶ்ச யஸ்மாத் ஸம்வர்த்ததே ததஃ। போகஶ்ச ஜ்ஞாநநிஷ்டத்வாத்தேந க்யாதிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

அனுபவமும், அனுபவிக்கிற செயல்களும் அதிலிருந்து தோன்றுகின்றன; அனுபவம் ஞானத்தில் அடிப்படையிலுள்ளது என்பதால், அதற்கு விவேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

க்யாயதே தத்குணைர்வாபி நாமாதிபிரநேகஶஃ। தஸ்மாச்ச மஹதஃ ஸம்ஜ்ஞா க்யாதிரித்யபிதீயதே

அது தன் குணங்களாலும், பல பெயர் வடிவங்களாலும் அறியப்படுகிறது; ஆகவே, மகத் tattvam என்பதற்குப் பெயர் விவேகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸாக்ஷாத் ஸர்வம் விஜாநாதி மஹாத்மா தேந சேஶ்வரஃ। தஸ்மாஜ்ஜாதா க்ரஹாஶ்சைவ ப்ரஜ்ஞா தேந ஸ உச்யதே

பெரிய ஆன்மா எல்லாவற்றையும் நேரடியாக அறிகிறது என்பதால், அதற்கு ஈச்வரன் என்று பெயர்; அதிலிருந்து இந்திரியங்கள் தோன்றுகின்றன, ஆகவே அது ஞானம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஜ்ஞாநாதீநி ச ரூபாணி க்ரதுகர்மபலாநி ச। சிநோதி யஸ்மாத்போகார்தாந்தேநாஸௌ சிதிருச்யதே

அது ஞானம் முதலான வடிவங்களையும், யாகம் போன்ற செயல்களின் பலன்களையும், அனுபவத்திற்காக சேர்க்கிறது என்பதால், அதற்கு அறிவு என்று பெயர் வந்தது.

வர்த்தமாநாந்யதீதாநி ததா சாநாகதாந்யபி। ஸ்மரதே ஸர்வகார்யாணி தேநாஸௌ ஸ்ம்ரு'திருச்யதே

இப்போது நிகழ்வதும், கடந்த காலமும், வரப்போகும் செயல்களையும் அது நினைவில் வைத்திருக்கும்; அதனால், அது நினைவு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

க்ரு'த்ஸ்நம் ச விந்ததே ஜ்ஞாநம் தஸ்மாந்மாஹாத்ம்யமுச்யதே। தஸ்மாத்விதேர்விதேஶ்சைவ ஸம்விதித்யபிதீயதே

அவன் முழுமையான அறிவை அடைகிறான்; அதனால் அதற்கு மகத்துவம் என்று பெயர் வந்தது. அதனால் 'வித்' என்றும் 'விதே' என்றும் இரண்டுக்கும் 'சம்வித்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

வித்யதே ஸ ச ஸர்வஸ்மிந் ஸர்வம் தஸ்மிஶ்ச வித்யதே। தஸ்மாத்ஸம்விதிதி ப்ரோக்தோ மஹாந்வை புத்திமத்தரைஃ

அவன் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறான், எல்லாம் அவனுள்ளும் இருக்கின்றன; அதனால் அறிவுள்ளவர்கள் அவனை 'சம்வித்' என்று, பெரியவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாநாத்து ஜ்ஞாநமித்யாஹ பகவாந் ஜ்ஞாநஸந்நிதிஃ। த்வந்த்வாநாம் விபுரீபாவாத்விபுரம் ப்ரோச்யதே புதைஃ

அறிவால் அறிவு பிறக்கிறது என்று அறிவின் ஆதாரமான இறைவன் கூறுகிறார்; இரட்டைப் பொருள்களின் மாறுபாடால், அறிவாளிகள் அதனை 'விபுரம்' என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸர்வேஶத்வாச்ச லோகாநாமவஶ்யம் ச ததேஶ்வரஃ। ப்ரு'ஹத்வாச்ச ஸ்ம்ரு'தோ ப்ரஹ்மா பூதத்வாத்பவ உச்யதே

அவன் எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவன், கட்டாயமாக அதற்கும் தலைவன்; அவன் பரப்பும் பெருமையால் 'பிரம்மா' என்றும், இருப்பதனால் 'பவ' என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞவிஜ்ஞாநாதேகத்வாச்ச ஸ கஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யஸ்மாத் புர்யநுஶேதே ச தஸ்மாத் புருஷ உச்யதே। நோத்பாதிதத்வாத் பூர்வத்வாத் ஸ்வயம்பூரிதி சோச்யதே

உலகமும் அதனைக் காண்பவனும் ஒன்றாக இருப்பதால் அவனை 'க' என்று நினைவில் வைத்துள்ளனர்; நகரத்தில் வாழ்வதால் 'புருஷன்' என்றும், பிறவாமல் தானாக இருந்ததால் 'சுயம்பூ' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

பர்யாயவாசகைஃ ஶப்தைஸ்தத்த்வமாத்யமநுத்தமம்। வ்யாக்யாதம் தத்த்வபாவஜ்ஞைரேவம் ஸத்பாவசிந்தகைஃ

பொருள் ஒன்றையே பல பெயர்களால், உண்மை இயல்பை அறிந்தவர்களும், சத்தியத்தை சிந்திப்பவர்களும், இந்த உயர்ந்த, ஒப்பற்ற தத்துவத்தை விளக்கியுள்ளனர்.

மஹாந் ஸ்ரு'ஷ்டிம் விகுருதே சோத்யமாநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷயா। ஸங்கல்போऽத்யவஸாயஶ்ச தஸ்ய வ்ரு'த்தித்வயம் ஸ்ம்ரு'தம்

பெரியவன் படைக்க விருப்பம் கொண்டு தூண்டப்பட்டு இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறான்; அவனுடைய இரு செயல்கள் எண்ணம் மற்றும் உறுதி என்று அறியப்படுகிறது.

தர்மாதீநி ச ரூபாணி லோகதத்த்வார்தஹேதவஃ। த்ரிகுணஸ்து ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸத்த்வராஜஸதாமஸஃ

தர்மம் முதலான வடிவங்கள் உலகத்தின் பொருளுக்குக் காரணமாகின்றன; அவன் மூன்று குணங்களான சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றால் ஆனவன் என்று அறிய வேண்டும்.

த்ரிகுணாத்ரஜஸோத்ரிக்தாதஹங்காரஸ்ததோऽபவத்। மஹதா சாவ்ரு'தஃ ஸர்கோ பூதாதிவிக்ரு'தஸ்து ஸஃ

மூன்று குணங்களில் ரஜஸ் அதிகமாக இருப்பதால் அகங்காரம் தோன்றியது; பெரியவனால் படைப்பு மூடப்பட்டுள்ளது, பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் அதுவே.

தஸ்மாச்ச தமஸோத்ரிக்தாதஹங்காராதஜாயத। பூததந்மாத்ரஸர்கஸ்து பூதாதிஸ்தாமஸஸ்து ஸஃ

அதிலிருந்து தமஸ் அதிகமாகி அகங்காரம் பிறந்தது; பஞ்சபூதங்களின் சூட்சும உருவாக்கமும், பஞ்சபூதங்களிலிருந்து தமஸ் சார்ந்த மாற்றமும் அதுவே.

thumb|மஹாபூதாஃ ஆகாஶம் ஶுஷிரம் தஸ்மாதுத்ரிக்தம் ஶப்தலக்ஷணம்। ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரந்து பூதாதிஶ்சாவ்ரு'ணோத் புநஃ

அதிலிருந்து காலி இடமான ஆகாயம் தோன்றியது, அது ஒலி என்ற தன்மையைக் கொண்டது; ஆகாயம் ஒலி மட்டுமே, பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் மீண்டும் அதனை மூடியது.

ஶப்தமாத்ரந்ததாகாஶம் ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ। பூதாதிஸ்து விகுர்வாணஃ ஶப்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜ்ஜ ஹ

அவன் ஒலியையே ஆகாயமாக உருவாக்கினான், தொடுதலை அதன் தன்மையாக உருவாக்கினான்; பஞ்சபூதங்களிலிருந்து மாற்றம் நிகழ்ந்து, ஒலி மட்டுமே உருவானது.

பலவாந் ஜாயதே வாயுஃ ஸ வை ஸ்பர்ஶகுணோ மதஃ। ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரந்து ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்

அதிலிருந்து வலிமையான வாயு பிறக்கிறது; அது தொடுதல் என்ற குணம் கொண்டதாக கருதப்படுகிறது; ஆகாயம் ஒலி மட்டுமே, தொடுதல் அதை மூடுகிறது.

ரஸமாத்ராஸ்து தா ஹ்யாபோ ரூபமாத்ராபிராவ்ரு'ணோத்। ஆபோ ரஸாந் விகுர்வந்த்யோ கந்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜ்ஜிரே

அந்த நீர்கள் ருசி மட்டுமே, அவை உருவை மூடின; நீர் ருசியை மாற்றி, மணம் மட்டுமே உருவாக்கின.

ஸங்காதோ ஜாயதே தஸ்மாத்தஸ்ய கந்தோ குணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ரஸமாத்ரந்து தத்தோயம் கந்தமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்

அதிலிருந்து சேர்க்கை உருவாகிறது; அதற்கு மணம் என்பது குணமாக நினைவில் உள்ளது; ருசியிலிருந்து நீர், மணம் அதை மூடுகிறது.

தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிம்ஸ்து தந்மாத்ரா தேந தந்மாத்ரதா ஸ்ம்ரு'தா। அவிஶேஷவாசகத்வாதவிஶேஷாஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। அஶாந்தகோரமூடத்வாதவிஶேஷாஸ்ததஃ புநஃ

ஒவ்வொன்றிலும் அந்த சூட்சும தன்மை இருக்கிறது, அதனால் சூட்சும தன்மை என்று அழைக்கப்படுகிறது; வேறுபாடு இல்லாததை குறிக்கும் என்பதால் அவை வேறுபாடில்லாதவை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அமைதி இல்லாமல், கொடுமை மற்றும் குழப்பம் காரணமாகவும் அவை மீண்டும் வேறுபாடில்லாதவை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.