வாயுபுராணம்

அஸக்ரு'த்பரிப்ரு'ஷ்டஸ்தைர்மஹாத்மா லோமஹர்ஷணஃ। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச கதயாமாஸ ஸத்தமஃ

அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டபோது, மகாத்மா லோமஹர்ஷணர், எல்லாவற்றையும் விரிவாகவும் ஒழுங்காகவும் கூறினார்.

ப்ரு'ஷ்டாம் சைதாம் கதாம் திவ்யாம் ஶ்லக்ஷ்ணாம் பாபப்ரணாஶிநீம்। கத்யமாநாம் மயா சித்ராம் பஹ்வர்தாம் ஶ்ருதிஸம்மதாம்

நீங்கள் கேட்ட இந்த தெய்வீகமான, மென்மையான, பாவங்களை நீக்கும் கதையை நான் விரிவாகவும் அருமையாகவும், அர்த்தபூர்வமாகவும், வேதங்களால் ஏற்கப்பட்டதாகவும் சொல்கிறேன்.

யஶ்சேமாம்தாரயேந்நித்யம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத்வாப்யபீக்ஷ்ணஶஃ। ஶ்ராவயேச்சாபி விப்ரேப்யோ யதிப்யஶ்ச விஶேஷதஃ

இந்தக் கதையை எப்போதும் மனதில் வைத்திருப்பவர், அல்லது அடிக்கடி கேட்பவர், குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கும் தவசிகளுக்கும் சொல்லிக் கொடுப்பவர்,

ஶுசிஃ பர்வஸு யுக்தாத்மா தீர்தேஷ்வாயதநேஷு ச। தீர்கமாயுரவாப்நோதி ஸ புராணாநுகீர்த்தநாத்। ஸ்வவம்ஶதாரணம் க்ரு'த்வா ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

புனிதமான நாட்களில், தீர்த்தங்களில், கோயில்களில் தூய்மையுடன், மனம் கட்டுப்பாட்டுடன் இதைச் சொன்னால், அவர் நீண்ட ஆயுளும் பெறுவார்; தன் வம்சத்தை நிலைநிறுத்தி, சொர்க்கத்தில் புகழ்பெறுவார்.

விஸ்தாராவயவம் தேஷாம் யதாஶப்தம் யதாஶ்ருதம்। கீர்த்த்யமாநம் நிபோதத்வம் ஸர்வேஷாம் கீர்த்திவர்த்தநம்

அவர்களின் வரலாற்றின் எல்லா பகுதிகளையும், கேட்டபடியும் சொன்னபடியும் நான் விவரிக்கிறேன்; இது அனைவருக்கும் புகழ் சேர்க்கும், கேளுங்கள்.

தந்யம் யஶஸ்யம் ஶத்ருக்நம் ஸ்வர்க்யமாயுர்விவர்தநம்। கீர்த்தநம் ஸ்திரகீர்த்தீநாம் ஸர்வேஷாம் புண்யகாரிணாம்

இந்தக் கதை பாக்கியமும், புகழும் தரும்; பகைவர்களை அழிக்கும்; சொர்க்கம் அடைய உதவும்; ஆயுளை அதிகரிக்கும்; நல்ல பெயர் பெற்ற, புண்ணியக்காரர்களுக்கான புகழாகும்.

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச। வம்ஶாநுசரிதஞ்சேதி புராணம் பம்சலக்ஷணம்

பிரபஞ்சம் உருவானது, அழிந்தது, வம்ச வரலாறு, மனுவின் யுகங்கள், வம்சங்களின் செயல்கள்—இவை ஐந்து புராணத்தின் அடையாளங்கள்.

கல்பேப்யோऽபி ஹி யஃ கல்பஃ ஶுசிப்யோ நியதஃ ஶுசிஃ। புராணம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி மாருதம் வேதஸம்மிதம்

பரிசுத்தமான, ஒழுங்காக நடக்கும், எல்லா கல்பங்களிலும் சிறந்த, வேதங்கள் மதிக்கும் மாருத புராணத்தை நான் இப்போது விளக்குகிறேன்.

ப்ரபோதஃ ப்ரலயஶ்சைவ ஸ்திதிருத்பத்திரேவ ச। ப்ரக்ரியா ப்ரதமஃ பாதஃ கத்யவஸ்துபரிக்ரஹஃ

பிரபோதம், பிரளயம், நிலை, உருவாக்கம்—இவை முதல் பகுதி; சொல்வதற்கான பொருட்களின் பட்டியலுடன் சேர்ந்து வருகின்றன.

உபோத்வாதோऽநுஷங்கஶ்ச உபஸம்ஹார ஏவ ச। தர்ம்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம்

முதல் அறிமுகம், தொடர்ச்சி, முடிவு—இவை தர்மமானவை, புகழையும், ஆயுளையும் தரும்; எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும்.

ஏவம் ஹி பாதாஶ்சத்வாரஃ ஸமாஸாத் கீர்த்திதா மயா। வக்ஷ்யாம்யேதாந் புநஸ்தாம்ஸ்து விஸ்தரேண யதாக்ரமம்

இவ்வாறு நான்கு பகுதிகள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டன; இப்போது அவற்றை விரிவாகவும் ஒழுங்காகவும் விளக்கப்போகிறேன்.

தஸ்மை ஹிரண்யகர்பாய புருஷாயேஶ்வராய ச। அந்தாய ப்ரதமாயைவ விஶிஷ்டாய ப்ரஜாத்மநே। ப்ரஹ்மணே லோகதந்த்ராய நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவே

அவருக்கு, ஹிரண்யகர்ப்பனுக்கு, பரமபுருஷனுக்கு, இறைவனுக்கு, முடிவும் ஆதியுமாக இருப்பவருக்கு, சிறப்புடைய ப்ரஜாபதிக்கு, உலகங்களை ஆளும் பிரம்மாவுக்கு, சுயம்புவாகியவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

மஹதாத்யம் விஶேஷாந்தம் ஸவைருப்யம் ஸலக்ஷணம்। பஞ்சப்ரமாணம் ஷட்ஶ்யேதம் புருஷாதிஷ்டிதம் நுதம்। அஸம்ஶயாத் ப்ரவக்ஷ்யாமி பூதஸர்கமநுத்தமம்

மகத்திலிருந்து விசேஷம் வரை, எல்லா வேறுபாடுகளும், ஐந்து சான்றுகளும், ஆறு பிரிவுகளும், பரமபுருஷனால் நிலைபெற்றவை—இவற்றை சந்தேகமில்லாமல், உயிர்களின் சிறந்த உருவாக்கத்தை நான் விளக்குகிறேன்.

அவ்யக்தம் காரணம் யத்து நித்யம் ஸதஸதாத்மகம்। ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் சைவ யமாஹுஸ்தத்த்வ சிந்தகாஃ

அந்த வெளிப்படாத காரணம், எப்போதும் இருப்பதும், இல்லாததும், இருப்பதும், தத்துவம் ஆராய்பவர்கள் அதனை முதன்மை, இயற்கை என்று அழைக்கின்றனர்.

கந்தவர்ணரஸைர்ஹீநம் ஶப்தஸ்பர்ஶவிவர்ஜ்ஜிதம்। அஜாதம் த்ருவமக்ஷய்யம் நித்யம் ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம்

வாசனை, நிறம், ருசி இல்லாதது; ஒலி, தொடு இல்லாதது; பிறக்காதது, நிலையானது, அழியாதது, எப்போதும் தன் தன்மையில் நிலைத்திருப்பது.

ஜகத்யோநிம் மஹத்பூதம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்। விக்ரஹம் ஸர்வபூதாநாமவ்யக்தமபவத் கில

இந்த உலகத்தின் ஆதாரமாகவும், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான, நித்தியமான, உயர்ந்த பிரம்மம், எல்லா உயிர்களுக்கும் வெளிப்படாத உருவாக ஆனது.

அநாத்யந்தமஜம் ஸூக்ஷ்மந்த்ரிகுணம் ப்ரபவாவ்யயம்। அஸாம்ப்ரதமவிஜ்ஞேயம் ப்ரஹ்மாக்ரே ஸமவர்த்தத

ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதது, பிறவியற்றது, நுண்மையானது, மூன்று குணங்களைக் கொண்டது, அழியாதது, அறிய முடியாதது ஆகிய பிரம்மம், ஆரம்பத்தில் இருந்தது.

தஸ்யாத்மநா ஸர்வமிதம் வ்யாப்தமாஸீத்தமோமயம்। குணஸாம்யே ததா தஸ்மிந் குணபாவே தமோமயே

அது தன் இயல்பால், இந்த உலகம் முழுவதும் இருளால் நிரம்பியதாக ஆனது; அப்போது குணங்கள் சமநிலையிலிருந்தபோது, அந்த இருளில் குணங்களும் இருளாகவே இருந்தன.

கர்ககாலே ப்ரதாநஸ்ய க்ஷேத்ரஜ்ஞாதிஷ்டிதஸ்ய வை। குணபாவாத்வாச்யமாநோ மஹாந் ப்ராதுர்பபூவ ஹ

பிரளயத்தின் போது, பரபரப்பற்ற மூலப் பொருளை க்ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆட்சி செய்தபோது, குணங்கள் வெளிப்பட்டதால், மகத் என்ற பெரிய tattvam தோன்றியது.

ஸூக்ஷ்மேண மஹதா ஸோऽத அவ்யக்தேந ஸமாவ்ரு'தஃ। ஸத்வோத்ரிக்தோ மஹாநக்ரே ஸத்த்வமாத்ரப்ரகாஶகம்। மநோ மஹாம்ஶ்ச விஜ்ஞேயோ மநஸ்தத்காரணம் ஸ்ம்ரு'தம்

அந்த மகத் tattvam, நுண்மையாகவும், வெளிப்படாத ஒன்றால் சூழப்பட்டதாகவும் இருந்தது; ஆரம்பத்தில் சுத்த குணம் அதிகமாக, சுத்தத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்தியது; மனமும் மகதும் இவை அறியப்பட வேண்டியவை, மனம் அதற்குக் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது.

லிங்கமாத்ரஸமுத்பந்நஃ) க்ஷேத்ரஜ்ஞாதிஷ்டிதஸ்து ஸஃ। தர்மாதீநாந்து ரூபாணி லோகதத்த்வார்தஹேதவஃ। மஹாம்ஸ்து ஸ்ரு'ஷ்டிம் குருதே நோத்யமாநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷயா

மிக நுண்மையான வடிவில் தோன்றியது; க்ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆட்சி செய்தது; தர்மம் முதலான பல வடிவங்கள் உலகத்தின் tattva நோக்கத்திற்குக் காரணமாகின்றன; மகத் tattvam, எந்த முயற்சியும் விருப்பமும் இல்லாமல் உலகத்தை உருவாக்குகிறது.

மநோ மஹாந்மதிர்ப்ரஹ்மா பூர்புத்திஃ க்யாதிரீஶ்வரஃ। ப்ரஜ்ஞா சிதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ஸம்வித் விபுரம் சோச்யதே புதைஃ

மனம், மகத் tattvam, புத்தி, பிரம்மா, முன் அறிவு, விவேகம், ஆண்டவன் தன்மை, ஞானம், அறிவு, நினைவு, உணர்வு, பரந்த தன்மை ஆகியவை ஞானிகள் கூறும் பெயர்களாகும்.

மநுதே ஸர்வபூதாநாம் யஸ்மாச்சேஷ்டாபலம் விபுஃ। ஸௌக்ஷ்மத்வேந விவ்ரு'த்தாநாம் தேந தந்மந உச்யதே

அது எல்லா உயிர்களின் செயல் மற்றும் விளைவுகளை உணர்கிறது; மேலும் வளர்ந்தவற்றில் நுண்மையானது என்பதால், அதற்கு மனம் என்று பெயர் வந்தது.

தத்த்வாநாமக்ரஜோ யஸ்மாந்மஹாம்ஶ்ச பரிமாணதஃ। ஶேஷேப்யோऽபி குணேப்யோऽஸௌ மஹாநிதி ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அது tattva-களில் முதன்மையானதும், மற்ற குணங்களை விட அளவில் பெரியதும் என்பதால், அதற்கு மகத் tattvam என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிபர்தி மாநம் மநுதே விபாகம் மந்யதேऽபி ச। புருஷோ போகஸம்பந்தாத் தேந சாஸௌ மதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அது மதிப்பை தாங்குகிறது, வேறுபாடுகளை உணர்கிறது, பிரிவினைகளை ஆராய்கிறது; உயிர் அனுபவத்துடன் இணைந்திருக்கிறது என்பதால், அதற்கு புத்தி என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

ப்ரு'ஹத்த்வாத்ரு'ம்ஹணத்வாச்ச பாவாநாம் ஸலிலாஶ்ரயாத்। யஸ்மாத்‌ப்ரு'ம்ஹயதே பாவாந் ப்ரஹ்மா தேந நிருச்யதே

அதன் பரப்பும், உயிர்களை வலுப்படுத்தும் தன்மையும், நீருடன் தொடர்பும் காரணமாக, அது உயிர்களை வளர்க்கிறது என்பதால், அதற்கு பிரம்மா என்று பெயர் வந்தது.

ஆபூரயித்வா யஸ்மாச்ச க்ரு'த்ஸ்நாந் தேஹாநநுக்ரஹைஃ। தத்த்வபாவாம்ஶ்ச நியதாம் ஸ்தேந பூரிதி சோச்யதே

அது எல்லா உடல்களையும் அருளால் நிரப்புகிறது; tattva நிலைகளை நிலைநிறுத்துகிறது என்பதால், அதற்கு பூரணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

புத்யதே புருஷஶ்சாத்ர ஸர்வபாவாந் ஹிதாஹிதாந் । யஸ்மாத்போதயதே சைவ தேந புத்திர்நிருச்யதே

இங்கு உயிர் எல்லா பொருட்களையும், நல்லதும் தீமையும் அறிகிறது; அது அறிவை அளிக்கிறது என்பதால், அதற்கு புத்தி என்று பெயர் வந்தது.

க்யாதிஃ ப்ரத்யுபபோகஶ்ச யஸ்மாத் ஸம்வர்த்ததே ததஃ। போகஶ்ச ஜ்ஞாநநிஷ்டத்வாத்தேந க்யாதிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

அனுபவமும், அனுபவிக்கிற செயல்களும் அதிலிருந்து தோன்றுகின்றன; அனுபவம் ஞானத்தில் அடிப்படையிலுள்ளது என்பதால், அதற்கு விவேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.