வாயுபுராணம்

விபுதா ஈஜிரே தத்ர ஸஹஸ்ரம் ப்ரதிவத்ஸராந்। ப்ரமதோ தர்மசக்ரஸ்ய யத்ர நேமிரஶீர்யத। கர்மணா தேந விக்யாத நைமிஷம் முநிபூஜிதம்

அங்கு தேவர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் யாகம் செய்தார்கள்; அங்கு தர்ம சக்கரத்தின் விளிம்பு சுழன்றும் kuliyamal இருந்தது; அந்தச் செயலால் முனிவர்களால் போற்றப்படும் நைமிஷம் புகழ்பெற்றது.

யத்ர ஸா கோமதீ புண்யா ஸித்தசாரண ஸேவிதா। ரோஹிணீ ஸுஷுவே தத்ர ததஃ ஸௌம்யோऽபவத் ஸுதஃ

அங்கு சித்தர்களும் சாரணர்களும் வழிபடும் புனிதமான கோமதி நதி ஓடுகிறது; அங்கு ரோகிணி பெற்றெடுத்தாள்; அவளால் சந்தனமான மகன் பிறந்தான்.

ஶக்திர்ஜ்யேஷ்டஃ ஸமபவத்வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ। அருந்தத்யாஃ ஸுதா யத்ர ஶதமுத்தமதேஜஸஃ

அங்கு வசியஸ்தருக்கு முதல்வனாக சக்தி பிறந்தான்; அருந்ததியால் அங்கு நூறு பேரும் மிகுந்த ஒளியுடன் பிறந்தார்கள்.

கல்மாஷபாதோ ந்ரு'பதிர்யத்ர ஶப்தஶ்ச ஶக்திநா। யத்ர வைரம் ஸமபவத்விஶ்வாமித்ரவஸிஷ்டயோஃ

கல்மாஷபாதன் என்ற அரசன் சக்தி முனிவரால் சபிக்கப்பட்ட இடம், விஶ்வாமித்திரரும் வசிஷ்டரும் பகை கொண்ட இடம் அதுவே.

அத்ரு'ஶ்யந்த்யாம் ஸமபவந்முநிர்யத்ர பராஶரஃ। பராபவோ வஸிஷ்டஸ்ய யஸ்மிந் ஜாதேऽப்யவர்த்தத

அங்கேயே, காணப்படாத சங்கமத்திலிருந்து பராசர முனிவர் பிறந்தார்; அவருடைய பிறப்புக்குப் பிறகும் வசிஷ்டருக்கு ஏற்பட்ட தோல்வி நீடித்தது.

தத்ர தே ஈஜிரே ஸத்ரம் நைமிஷே ப்ரஹ்மவாதிநஃ। நைமிஷே ஈஜிரே யத்ர நைமிஷேயாஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

அந்த இடத்தில், நைமிஷாரண்யத்தில், வேதத்தை அறிந்தவர்கள் யாகம் நடத்தினர்; நைமிஷத்தில் அவர்கள் செய்ததால், அவர்கள் நைமிஷேயர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தத்ஸத்ரமபவத்தேஷாம் ஸமா த்வாதஶ தீமதாம்। புரூரவஸி விக்ராந்தே ப்ரஶாஸதி வஸுந்தராம்

அந்த அறிவாளிகள் செய்த யாகம் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நடந்தது; அந்த நாட்களில் வீரமான புரூரவாஸ் பூமியை ஆட்சி செய்தார்.

அஷ்டாதஶ ஸமுத்ரஸ்ய த்வீபாநஶ்நந் புரூரவாஃ। துதோஷ நைவ ரத்நாநாம் லோபாதிதி ஹி நஃ ஶ்ருதம்

புரூரவாஸ் கடலுக்குள் உள்ள பதினெட்டு தீவுகளையும் கைப்பற்றினார்; ஆனாலும், ரத்தினங்களுக்கான ஆசையால் அவர் ஒருபோதும் திருப்தி அடையவில்லை என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்.

உர்வஶீ சகமே யம் ச தேவஹூதிப்ரணோதிதா। ஆஜஹார ச தத்ஸத்ரம் ஸ்வர்வேஶ்யாஸஹஸங்கதஃ

உர்வசி, தேவஹூதி தூண்டியதால், புரூரவாஸை விரும்பினார்; அவர், விண்ணரசியின் உடனிருப்பில், அந்த யாகத்துக்கு அவரை அழைத்து வந்தார்.

தஸ்மிந்நரபதௌ ஸத்ரம் நைமிஷேயாஃ ப்ரசக்ரிரே। யம் கர்பே ஸுஷுவே கங்கா பாவகாத்தீப்ததேஜஸம்। ததுல்பம் பர்வதே ந்யஸ்தம் ஹிரண்யம் ப்ரத்யபத்யத

அந்த அரசனின் ஆட்சியில் நைமிஷேயர்கள் யாகம் நடத்தினர்; அப்போது கங்கை, பாவகனிடமிருந்து பெற்ற ஒளிவீசும் குழந்தையை கருவில் சுமந்தார்; அந்த கரு மலை மீது வைக்கப்பட்டபோது தங்கமாக மாறியது.

ஹிரண்மயம் ததஶ்சக்ரே யஜ்ஞவாடம் மஹாத்மநாம்। விஶ்வகர்மா ஸ்வயம் தேவோ பாவயந் லோகபாவநம்

அந்த தங்கத்தால், உலகங்களை உருவாக்கும் தெய்வமான விஸ்வகர்மா, பெரியவர்களுக்காக யாகவட்டத்தை உருவாக்கினார்.

ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்ததஸ்தத்ர தேஷாமமிததேஜஸாம்। ஐலஃ புரூரவா பேஜே தம் தேஶம் ம்ரு'கயாம் சரந்

பிறகு, அளவிட முடியாத ஒளியுடையவர்களுக்குள் பிருஹஸ்பதி மற்றும் ஐல வம்சத்தைச் சேர்ந்த புரூரவாஸ், வேட்டைக்காக அந்த இடத்திற்கு வந்தார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சார்யம் யஜ்ஞவாடம் ஹிரண்மயம்। லோபேந ஹதவிஜ்ஞாநஸ்ததாதாதும் ப்ரசக்ரமே

அந்த அற்புதமான தங்க யாகவட்டத்தை பார்த்ததும், பேராசையால் மனம் மயங்கியவன் அதை எடுத்துக்கொள்ள முயன்றான்.

நைமிஷேயாஸ்ததஸ்தஸ்ய சுக்ருதுர்ந்ரு'பதேர்ப்ரு'ஶம்। நிஜக்நுஶ்சாபி ஸம்க்ருத்தாஃ குஶவஜ்ரைர்மநீஷிணஃ। ததோ நிஶாந்தே ராஜாநம் முநயோ தைவநோதிதாஃ

அப்போது நைமிஷேயர்கள் அந்த அரசனிடம் மிகவும் கோபமடைந்தார்கள்; கோபத்தில், ஞானிகள் தர்ப்பை வஜ்ரம் போல் கொண்டு அவரை அடித்தார்கள்; பின்னர், இரவு முடிவில், முனிவர்கள் தெய்வத்தால் தூண்டப்பட்டு அரசனை அணுகினார்கள்.

குஶவஜ்ரைர்விநிஷ்பிஷ்டஃ ஸ ராஜா வ்யஜஹாத்தநும் । ஔர்வஶேயம் ததஸ்தஸ்ய புத்ரஞ்சக்ருர்ந்ரு'பம் புவி

தர்ப்பை வஜ்ரத்தால் நசுக்கிய அரசன் தன் உடலை விட்டான்; பின்னர், உர்வசியின் வம்சத்தினர் அவரது மகனை பூமியில் அரசனாக முடிசூட்டினார்கள்.

நஹுஷஸ்ய மஹாத்மாநம் பிதரம் யம் ப்ரசக்ஷதே। ஸ தேஷு வர்த்ததே ஸம்யக் தர்மஶீலோ மஹீபதிஃ। ஆயுராரோக்யமத்யுக்ரம் தஸ்மிந் ஸ நரஸத்தமஃ

நஹுஷனின் மகாத்மாவான தந்தை என்று அழைக்கப்படுபவர், அவர்களிடையே வாழ்ந்து, தர்மத்துக்கு உரிய அரசனாக, நீண்ட ஆயுளும் வலிமையும் உடையவராக இருந்தார்.

ஸாந்த்வயித்வா ச ராஜாநம் ததோ ப்ரஹ்மவிதாம் வராஃ। ஸத்ரமாரேபிரே கர்த்தும் யதாவத்தர்மபூதயே

அரசியை சமாதானப்படுத்திய பின், பிரம்மத்தை அறிந்த தலைசிறந்தவர்கள், தர்மம் நிலைநிறைவதற்காக முறையாக யாகத்தைத் தொடங்கினார்கள்.

பபூவ ஸத்ரம் தத்தேஷாம் பஹ்வாஶ்சர்யம் மஹாத்மநாம்। விஶ்வம் ஸிஸ்ரு'க்ஷமாணாநாம் புரா விஶ்வஸ்ரு'ஜாமிவ

அந்த பெரியவர்களின் யாகம் மிக அற்புதமாகவும் வியப்பாகவும் இருந்தது; அது, உலகத்தை உருவாக்க விரும்பும் படைப்பாளிகள் போலவே இருந்தது.

வைகாநஸைஃ ப்ரியஸகைர்வாலகில்யைர்மரீசிகைஃ। அந்யைஶ்ச முநிபிர்ஜுஷ்டம் ஸூர்யவைஶ்வாநரப்ரபைஃ

அதில் வைகானசர்கள், நெருங்கிய தோழர்கள், வாலகில்யர்கள், மரீசிகர்கள் மற்றும் பிற முனிவர்கள், சூரியனும் அக்கினியும் போன்ற ஒளியுடன் கலந்து இருந்தார்கள்.

பித்ரு'தேவாப்ஸரஃஸித்தைர்கந்தர்வோரகசாரணைஃ। ஸம்பாரைஸ்து ஶுபைர்ஜுஷ்டம் தைரேவேந்த்ரஸதோ யதா

அதில் பித்ருக்கள், தேவர்கள், அப்சராசுகள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர், நல்ல சமயப் பொருட்களுடன், இந்திர சபை போல் கலந்து இருந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரஸத்ரக்ரஹைர்தேவாந் பித்ரு'ந் பித்ர்யைஶ்ச கர்மபிஃ। ஆநர்சுஶ்ச யதாஜாதி கந்தர்வாதீந் யதாவிதி

ஸ்தோத்திரங்கள், யாகங்கள், ஹோமங்கள் மூலம், அவர்கள் தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் முறையாக வழிபட்டார்கள்; கந்தர்வர்களையும் பிறரையும் விதிப்படி மரியாதை செய்தார்கள்.

ஆராதயிதுமிச்சந்தஸ்ததஃ கர்மாந்தரேஷ்வத। ஜகுஃ ஸாமாநி கந்தர்வா நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ

பூஜை செய்ய விரும்பி, பிற யாகங்களில் கந்தர்வர்கள் சாம வேதப் பாடல்களைப் பாடினர்; அப்சரர்கள் குழுவாக நடனமாடினர்.

வ்யாஜஹுர்முநயோ வாசம் சித்ராக்ஷரபதாம் ஶுபாம்। மந்த்ராதிதத்த்வவித்வாம்ஸோ ஜகதுஶ்ச பரஸ்பரம்

மந்திரங்களின் உண்மையை அறிந்த முனிவர்கள், அழகான எழுத்துக்களால் ஆன நன்மொழிகளைப் பேசினர்; அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் உரையாடினர்.

விதண்டாவசநாஶ்சைகே நிஜக்நுஃ ப்ரதிவாதிநஃ। ரு'ஷயஸ்தத்ர வித்வாம்ஸஃ ஸாங்க்யார்தந்யாயகோவிதாஃ

சில பண்டிதமான முனிவர்கள், சாங்க்யம் மற்றும் ந்யாயம் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள், எதிர்ப்பாளர்களை விவாதம் போல வார்த்தைகளால் முறியடித்தனர்.

ந தத்ர துரிதம் கிம்சித்விததுர்ப்ரஹ்மராக்ஷஸாஃ। ந ச யஜ்ஞஹநோ தைத்யா ந ச யஜ்ஞமுஷோऽஸுராஃ

அங்கு ப்ரஹ்மராக்ஷஸ்கள் எந்தத் தீங்கும் செய்யவில்லை; தைத்யர்கள் யாகத்தை அழிக்கவில்லை; அசுரர்கள் யாகத்தைத் திருடவும் இல்லை.

ப்ராயஶ்சித்தம் துரிஷ்டம் வா ந தத்ர ஸமஜாயத। ஶக்திப்ரஜ்ஞா க்ரியாயோகைர்விதிராஸீத் ஸ்வநுஷ்டிதஃ

அங்கு பாவம் அல்லது பிராயச்சித்தம் எதுவும் ஏற்படவில்லை; திறன், ஞானம், முறையான செயல் ஆகியவற்றால், யாகம் முறையாக நடத்தப்பட்டது.

ஏவம் விதேநிரே ஸத்ரம் த்வாதஶாப்தம் மநீஷிணஃ। ப்ரு'க்வாத்யா ரு'ஷயோ தீரா ஜ்யோதிஷ்டோமாந் ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। சக்ரிரே ப்ரு'ஷ்டகமநாந் ஸர்வாநயுததக்ஷிணாந்

இவ்வாறு, ப்ருகு முதலான அறிவுள்ள முனிவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீண்ட யாகத்தை நடத்தினர்; ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக ஜ்யோதிர்ஸ்தோம யாகங்களை, எண்ணிக்கையற்ற தானங்களுடன் செய்தனர்.

ஸமாப்தயஜ்ஞாஸ்தே ஸர்வே வாயுமேவ மஹாதிபம்। பப்ரச்சுரமிதாத்மாநம் பவத்பிர்யதஹம் த்விஜாஃ। ப்ரணோதிதஶ்ச வம்ஶார்தம் ஸ ச தாநப்ரவீத்ப்ரபுஃ

அந்த தன்னடக்கம் கொண்டவர்கள் யாகத்தை முடித்தபின், எல்லாம் அறிந்த வாயுவை, 'நீங்கள் வம்சத்திற்காக எங்களைத் தூண்டினீர்கள்' என்று கேட்டனர்; அப்போது அந்தப் பெருமான் அவர்களுக்கு உபதேசம் செய்தார்.

ஶிஷ்யஃ ஸ்வயம்புவோ தேவஃ ஸர்வப்ரத்யக்ஷத்ரு'க்வஶீ। அணிமாதிபிரஷ்டாபிரைஶ்வர்யைர்யஃ ஸமந்விதஃ

அவர், ஸ்வயம்புவின் சீடராகவும், எல்லாவற்றையும் நேரடியாகக் காணும் தலைவராகவும், அணிமா முதலான எட்டு மாயைகளை உடையவராகவும் இருக்கிறார்.