வாயுபுராணம்

ஆத்மநஃ ப்ரதிரூபாணி பரேஷாஞ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ। குர்யாத்யோகபலம்ப்ராப்ய தைஶ்ச ஸர்வைஃ ஸஹாசரேத் ।। ௫.

யோகசக்தி பெற்றவன், தன் உருவங்களையும் பிறருடைய உருவங்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் உருவாக்கி, அவையுடன் எல்லாம் சேர்ந்து நடக்க முடியும்.

ப்ராப்நுயாத்விஷயாஶ்சைவ ததைவோக்ரதபஶ்சரந் । ஸம்ஹரேச்ச புநஃ ஸர்வாந் ஸூர்யதேஜோ குணாநிவ ।। ௫.

அவன் உலக இன்பங்களை அடைய முடியும்; அதுபோலவே கடும் தவம் செய்து, எல்லாவற்றையும், சூரியனின் ஒளியின் குணங்களைப் போல, திரும்பவும் இழுக்க முடியும்.

ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய நைமிஷேயாஸ்தபஸ்விநஃ। பப்ரச்சுரு'ஷயஃ ஶ்ரேஷ்டம் வசநஸ்ய யதாக்ரமம் ।। ௬.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, நைமிஷாரண்யத்தில் தவம் செய்யும் முனிவர்கள், அந்த சிறந்த முனிவரிடம், அவற்றின் வரிசைப்படி கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ஸப்தஸ்விஹ கதம் தேவா ஜாதா மந்வந்தரேஷ்விஹ। இந்த்ரவிஷ்ணுப்ரதாநாஸ்தே ஆதித்யாஸ்து மஹௌஜஸஃ। ஏதத் ப்ரப்ரூஹி நஃ ஸர்வம் விஸ்தராத்ரோமஹர்ஷண ।। ௬.

இந்த மன்வந்தரங்களில், இந்திரனும் விஷ்ணுவும் முன்னிலையாக, பெரும் சக்தி கொண்ட ஆதித்யர்கள் எனும் ஏழு தேவர்கள் எப்படி தோன்றினார்கள்? இதை முழுமையாக விரிவாக எங்களுக்குச் சொல், ரோமஹர்ஷணா.

ஏவ முக்தஸ்ததா ஸூதோ விநயீ ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। உவாச வததாம் ஶ்ரேஷ்டோ யதா ப்ரு'ஷ்டோ மஹர்ஷிபிஃ ।। ௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பணிவுடன் இருந்த சூதர், பிரம்மத்தைப் பேசுவோருள் சிறந்தவராக, மகா முனிவர்கள் கேட்டபடி பதில் கூறினார்.

வ்ரஹ்மணோ வை முகாத் ஸ்ரு'ஷ்டா யதா தேவாஃ ப்ரஜேப்ஸயா। ஸர்வ மந்த்ரஶரீராஸ்தே ஸ்ம்ரு'தா மந்வதரேஷ்விஹ ।। ௬.

பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து, உயிர்கள் பெருக வேண்டும் என்ற ஆசையால், தேவர்கள் உருவாக்கப்பட்டார்கள்; இங்கு மன்வந்தரங்களில் அவர்கள் எல்லோரும் மந்திரங்களின் உடலாகவே நினைக்கப்படுகின்றனர்.

தர்ஶஶ்ச பௌர்ணமாஸஶ்ச ப்ரு'ஹத்யச்ச ரதந்தரம்। ஆகூதஃ ப்ரதமஸ்தேஷாம் ததஸ்த்வாகூதிரேவ ச ।। ௬.

தர்ஷ, பௌர்ணமாச, ப்ருஹத், ரதந்தரம்; இதில் ஆக்கூதியே முதலில், அதன் பிறகு ஆக்கூதி தான்.

வித்திஶ்சைவ ஸுவித்திஶ்ச ஆகூதிஃ கூதிரேவ ச। அதீஷ்டஸ்து ததோ ஜ்ஞேயஃ அதீதிஶ்சைவ தத்த்வதஃ। விஜ்ஞாதிஶ்சைவ விஜ்ஞாதோ மாநவோ யே ச த்வாதஶ ।। ௬.

வித்தி, சுவித்தி, ஆக்கூதி, கூதி; அதன் பின் அதிஷ்டம் அறியப்பட வேண்டும், அதிதி உண்மையில்; விஜ்ஞாதி, விஜ்ஞாதா, மற்றும் பன்னிரண்டு மனுக்கள்.

ஜ்ஞேயோ த்வாதஶபுத்ரஶ்ச யஶ்சாப்தேந ஸமாஜயேத்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஜயா தேவாநஸூயத ।। ௬.

பன்னிரண்டு மகன்கள் அறியப்பட வேண்டும், அவர்களை ஒரு ஆண்டில் சேர்க்கும் ஒருவனும்; அவனைப் பார்த்து பிரம்மா, 'தேவர்கள் பிறக்கட்டும்' என்று கூறினார்.

தாரா க்ரிஹோத்ரஸம்யோகே மித்யாமாரபதேதி ச। ஏவமுக்த்வா து தம் வ்ரஹ்மா தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௬.

மனைவியுடன், கிருஹயாகம் சேரும் போது, தவறாக ஆரம்பித்தான்; இதைச் சொல்லிவிட்டு, பிரம்மா அங்கேயே மறைந்தார்.

ததஸ்தே நாப்யநந்தந்த தத்வாக்யம் பரமேஷ்டிநஃ। ஸத்யஸ்யேஹ து கர்மாணி வாங்மநஃ கர்மஜாநி து ।। ௬.

பின்னர் அவர்கள், அந்த பரமாத்மாவின் வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை; இங்கு உண்மையின் செயல்கள் என்பது, வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக உண்டாகும் செயல்களே.

ய ஏவாப்யவதிஷ்டந்தே தோஷம் த்ரு'ஷ்ட்வா து கர்மஸு। க்ஷயாதிஶயயுக்தந்து தே த்ரு'ஷ்ட்வா கர்மணாம் பலம் ।। ௬.

யார் செயல்களில் குறை காண்பார்கள், அவர்கள் செயல்களின் பலன் குறையும், அதிகரிக்கும் என்பதைக் காண்பார்கள்.

ஜுகுப்ஸந்தஃ ப்ரஸூதிஞ்ச நிஸ்தந்த்ரா நிர்மமாபவந்। அஜஸ்ரம் காம்க்ஷமாணாஸ்தே விரக்தா தோஷதர்ஶிநஃ ।। ௬.

பிறப்பை வெறுத்து, அவர்கள் சோர்வில்லாமல், சொந்தம் இல்லாதவர்களாக ஆனார்கள்; எப்போதும் ஆசைபடுபவர்கள், குறைகள் காண்பதால் பற்றில்லாதவர்களாக ஆனார்கள்.

அர்தம் தர்மஞ்ச காமஞ்ச ஹித்வா தே வை வ்யவஸ்திதாஃ। பௌருஷம் ஜ்ஞாநமாஸ்தாய தேஜஃ ஸம்க்ஷிப்ய சாஸ்திதாஃ ।। ௬.

பொருளும், தர்மமும், ஆசையும் விட்டு விட்டு, தங்கள் சொந்த வலிமையும் அறிவையும் நம்பி, தங்கள் சக்தியை அடக்கி நிலைத்திருந்தார்கள்.

தேஷாஞ்ச தமபிப்ராயம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மா சுகோப ஹ। தாநப்ரவீத்ததா ப்ரஹ்மா நிருத்ஸாஹாத் ஸுராநத ।। ௬.

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த பிரமா கோபமடைந்தார்; பின்னர் ஆர்வமில்லாமல் அந்த தேவர்களை நோக்கி பேசினார்.

ப்ரஜார்தமிஹ யூயம் வை ப்ரஜாஸ்ரஷ்டாऽஸ்மி நாந்யதா। ப்ரஸூயத்வம் ஜயக்வஞ்சேத்யுக்தவாநஸ்மி யத் புரா ।। ௬.

உலகில் உயிர்களை உருவாக்கவே நீங்கள் இங்கு இருக்கிறீர்கள்; நான் உயிர்களின் படைப்பாளர், வேறு விதமாக இல்லை. முன்பே நான் உங்களிடம், 'பிளந்து பெருக்குங்கள், வெல்லுங்கள்' என்று கூறியுள்ளேன்.

யஸ்மாத்வாக்யமநாத்ரு'த்ய மம வைராக்யமாஸ்திதாஃ। ஜுகுப்ஸமாநாஃ ஸ்வம் ஜந்ம ஸந்ததிம் நாபி நந்தத ।। ௬.

எனது வார்த்தைகளை மதிக்காமல், நீங்கள் விரக்தியை ஏற்று, உங்கள் பிறப்பை வெறுத்து, உங்கள் சந்ததியில் மகிழவில்லை.

கர்மணாஞ்ச க்ரு'தோ ந்யாஸோ ஹ்யம்ரு'தத்த்வாபிகாம்க்ஷயா। தஸ்மாத்யூயமநாத்ரு'த்ய ஸப்தக்ரு'த்வஸ்து யாஸ்யத ।। ௬.

அமரத்துவத்தை விரும்பி, நீங்கள் கர்மங்களை விட்டு விட்டதால், எனை மதிக்காமல், ஏழு முறை நீங்கள் பிரிந்து செல்ல வேண்டியிருக்கும்.

தே ஶப்தா ப்ரஹ்மணா தேவா ஜயாஸ்தம் வை ப்ரஸாதயந்। க்ஷமாஸ்மாகம் மஹாதேவ யதஜ்ஞாநாத் க்ரு'தம் விபோ ।। ௬.

பிரமா சாபம் அளித்ததும், அந்த தேவர்கள் ஜயனை சமாதானப்படுத்த முயன்று, 'பெரியவரே, அறியாமையால் செய்த தவறுக்கு எங்களை மன்னியுங்கள்' என்று வேண்டினர்.

ப்ரணிபத்ய ஸாநுநயம் ப்ரஹ்மா தாநப்ரவீத் புநஃ। லோகே மயாநநுஜ்ஞாதஃ கஃ ஸ்வாதந்த்ர்யமிஹார்ஹஸி ।। ௬.

அவர்கள் பணிந்து, பணிவுடன் வணங்கி நிற்க, பிரமா மீண்டும் சொன்னார்: 'இந்த உலகில் என் அனுமதி இல்லாமல் யாருக்கு சுதந்திரம் உண்டு?'

மயா பரிகதம் ஸர்வம் கதமச்சந்ததோ மம। ப்ரதிபத்ஸ்யந்தி பூதாநி ஶுபம் வா யதி வாऽஶுபம் ।। ௬.

எல்லாமும் என்னால் சூழப்பட்டிருக்க, என் விருப்பத்திற்கு எதிராக உயிர்கள் எப்படிச் செயல் படுவார்கள், நல்லதோ, கெட்டதோ?

லோகே யதஸ்தி கிஞ்சித்வை ஸத்த்வாஸத்த்வவ்யவஸ்திதம்। புத்த்யாத்மநா மயா வ்யாப்தம் கோ மாம் லோகேऽதிஸந்தயேத் ।। ௬.

உலகில் உள்ள எதுவும், உயிருள்ளதோ இல்லையோ, என் அறிவாலும் ஆத்மாவாலும் நிறைந்திருக்கிறது; இந்த உலகில் யார் என்னை மீற முடியும்?

பூதாநாம் தர்கிதம் யச்ச யச்சாப்யேஷாம் விதாரிதம்। ததா விசாரிதம் யச்ச தத்ஸர்வம் விதிதம் மம ।। ௬.

உயிர்கள் யாவும் யோசிப்பதும், அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டதும், அவர்கள் ஆராய்ந்ததும் — அவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும்.

மயா ஸ்திதமிதம் ஸர்வம் ஜகத் ஸ்தாவரஜங்கமம்। ஆஶாமயேந தத்த்வேந கதம் சேத்துமிஹோத்ஸஹே ।। ௬.

இந்த உலகம், அசையும், அசையாத அனைத்தும் என் உண்மையான இயல்பால் நிலைத்திருக்கிறது; அதை அழிக்க எனக்கு விருப்பம் எப்படி வரும்?

யஸ்மாச்சாஹம் விவ்ரு'த்தோ வை ஸர்கார்தமிஹ நாந்யதா। இஹ கர்மாண்யநாரப்ய கோ மே சந்தாத்விமோக்ஷ்யதே ।। ௬.

நான் படைப்புக்காகவே இங்கு தோன்றியவன், வேறு விதமாக இல்லை; இங்கு கர்மங்களை செய்யாமல் என் விருப்பத்தால் யார் விடுதலை பெறுவார்கள்?

பரிபாஷ்ய ததோ தேவாந் ஜயாந் வை நஷ்டசேதஸஃ। அப்ரவீத்ஸ புநஸ்தாந் வை த்ரு'தாந் தண்டே ப்ரஜாபதிஃ ।। ௬.

பின்னர், மனம் குழப்பமடைந்த அந்த தேவர்களை திட்டி, ஜயா அவர்களை மீண்டும், படைப்பாளி கட்டுப்பாட்டில் பேசினார்.

யஸ்மாந்மமாபிஸந்தாய ஸந்ந்யாஸோ வஃ க்ரு'தஃ புரா। யஸ்மாத்ஸ விபலோऽயந்நோ ஹ்யபாரஸ்த்வேஷ யஃ க்ரு'தஃ। பவிதாऽதஃ ஸுகோதர்கோ தேவா பாவேஷு ஜாயதாம் ।। ௬.

முன்பு என்னை நினைத்து நீங்கள் துறவு மேற்கொண்டதால், அது பயனின்றி, முழுமையின்றி முடிந்ததால், இனி பிறப்புகளில், தேவர்கள், உங்களுக்கு இன்பம் கிடைக்கும்.

ஆத்மச்சந்தேந வோ ஜந்ம பவிஷ்யதி ஸுரோத்தமாஃ। மந்வந்தரேஷு ஸம்மூடாஃ ஷட்‌ஸு ஸர்வே கமிஷ்யத ।। ௬.

உங்கள் சொந்த விருப்பத்தால், உங்களுக்குப் பிறப்பு ஏற்படும், உன்னத தேவர்களே; ஆனால் ஆறு மன்வந்தரங்களில், நீங்கள் அனைவரும் குழப்பமடைவேன்.

வைவஸ்வதாந்தேஷு ஸுராஸ்ததா ஸ்வாயம்புவாதிஷு। தாந் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மணா தத்ர ஶ்லோகோ கீதஃ புராதநஃ ।। ௬.

வைவஸ்வத மற்றும் பிற மன்வந்தரங்களின் முடிவில், இதை அறிந்து, பிரமா அங்கு ஒரு பழமையான சுலோகத்தை பாடினார்.