வாயுபுராணம்

அஷ்டரூப்யமதஃ ப்ரோக்தம் ப்ராணஸ்யாஷ்டகமேவ ச। கதிஶ்சோர்த்வமதஶ்சோக்தா தர்மாதர்மஸமாஶ்ரயாத்

எட்டு வடிவங்கள் பற்றியும், உயிரின் எட்டு அம்சங்களும் இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன. மேலே செல்லும் பாதையும் கீழே செல்லும் பாதையும், தர்மம்–அதர்மத்தின் அடிப்படையில் கூறப்பட்டுள்ளன.

கல்பே கல்பே ச பூதாநாம் மஹதாமபி ஸம்க்ஷயஃ। ப்ரஸம்க்யாய ச துஃகாநி ப்ரஹ்மணஶ்சாப்யநித்யதா

ஒவ்வொரு யுகத்திலும், பெரிய உயிர்கள்கூட அழிகின்றனர்; துன்பங்கள் எவ்வாறு எண்ணப்பட்டுள்ளன என்றும், பிரம்மாவும் நிலைநிற்றல்லை என்பதும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

தௌராத்ம்யம் சைவ போகாநாம் பரிணாமவிநிர்ணம்யஃ। துர்லபத்வம் ச மோக்ஷஸ்ய வைராக்யாத்தோஷதர்ஶநம்

போகங்களின் துக்கம் அவை மாற்றம் அடைவதால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; விடுதலை பெறுவது அரிது என்பதும், வைராக்கியத்தின் மூலம் குறைகளை அறிந்து கொள்ளலாம் என்பதும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

வ்யக்தாவ்யக்தம் பரித்யஜ்ய ஸத்த்வம் ப்ரஹ்மணி ஸம்ஸ்திதம்। நாநாத்வதர்ஶநாச்சுத்தம் ததஸ்ததபிவர்த்ததே

தோன்றும், தோன்றாத இரண்டையும் விட்டு, பிரம்மனில் நிலைபெற்ற சுத்தமான சுயம், வேறுபாடு காணாததால் தூய்மையானது; அதனால் அதனை அடைகிறது.

ததஸ்தாபத்ரயாதீதோ நீரூபாக்யோ நிரஞ்ஜநஃ। ஆநந்தோ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரோக்தோ ந பிபேதி குதஶ்சந

அதன்பின், மூன்று விதமான துன்பங்களைத் தாண்டி, உருவமற்றதும் களங்கமற்றதும் எனப்படும் பிரம்மானந்தம் அறிவிக்கப்படுகிறது; அது எதையும் பயப்படுவதில்லை.

கீர்த்த்யதே ச புநஃ ஸர்கோ ப்ரஹ்மணோऽந்யஸ்ய பூர்வவத்। கீர்த்த்யதே ரு'ஷிவம்ஶஶ்ச ஸர்வபாபப்ரணாஶநஃ

மீண்டும், மற்றொரு பிரம்மாவின் படைப்பு முன்புபோல் கூறப்படுகிறது; அனைத்து பாவங்களையும் அழிக்கும் முனிவர்களின் வம்சமும் இங்கு விவரிக்கப்படுகிறது.

இதி க்ரு'த்யஸமுத்தேஶஃ புராணஸ்யோபவர்ணிதஃ। கீர்த்த்யந்தே ஜகதோ ஹ்யத்ர ஸர்வப்ரலயவிக்ரியாஃ। ப்ரவ்ரு'த்தயஶ்ச பூதாநாம் நிவ்ரு'த்தீநாம் பலாநி ச

இவ்வாறு புராணத்தின் உள்ளடக்கங்கள் சுருக்கமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; இங்கு உலகத்தின் எல்லா அழிவுகளும், உயிர்களின் தோற்றமும், ஒழிவும், அவற்றின் பலன்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

ப்ராதுர்பாவோ வஸிஷ்டஸ்ய ஶக்தேர்ஜந்ம ததைவ ச। ஸௌதாஸாந்நிக்ரஹஸ்தஸ்ய விஶ்வாமித்ரக்ரு'தேந ச

வசிஷ்டரின் தோற்றமும், சக்தியின் பிறப்பும், அவ்வாறே சௌதாசனை வசிஷ்டரும், விஶ்வாமித்திரரும் அடக்கிய நிகழ்வும் கூறப்பட்டது.

பராஶரஸ்ய சோத்பத்திரத்ரு'ஶ்யத்வம் யதா விபோஃ। ஜஜ்ஞே பித்ரூ'ணாம் கந்யாயாம் வ்யாஸஶ்சாபி யதா முநிஃ

பராசரரின் பிறப்பும், இறைவன் மறைந்திருக்கும் விதமும், பித்ருக்களின் மகளுக்கு வியாசர் பிறந்ததும், அவர் முனிவராக ஆனதும் விளக்கப்பட்டது.

ஶுகஸ்ய ச ததா ஜந்ம ஸஹ புத்ரஸ்ய தீமதஃ। பராஶரஸ்ய ப்ரத்வேஷோ விஶ்வாமித்ரக்ரு'தோ யதா

அதேபோல் ஷுகர் பிறந்ததும், அந்த ஞானியின் புத்திரனும் உடன் பிறந்ததும், பராசரருக்கு விஷ்வாமித்திரர் ஏற்படுத்திய பகைமை பற்றியும் கூறப்பட்டது.

வஸிஷ்டஸம்ப்ரு'தஶ்சாக்நிர்விஶ்வாமித்ரஜிகாம்ஸயா। ஸந்தாநஹேதோர்விபுநா சீர்ணஃ ஸ்கந்தேந தீமதா। தைவேந விதிநா விப்ர விஶ்வாமித்ரஹிதைஷிணா

வசிஷ்டர் விஷ்வாமித்திரரை அழிக்க எண்ணி தீயை உருவாக்கினார்; புத்திசாலியான ஸ்கந்தன், விஷ்வாமித்திரருக்கு நன்மை வேண்டி, தெய்வீக விதிப்படி, சந்ததிக்காக அதைச் செய்தார்.

ஏகம் வேதஞ்சதுஷ்பாதஞ்சதுர்த்தா புநரீஶ்வரஃ। யதா பிபேத பகவாந் வ்யாஸஃ ஸர்வாந் ஸ்வபுத்திதஃ। தஸ்ய ஶிஷ்யைஃ ப்ரஶிஷ்யைஶ்ச ஶாகா பேதாஃ புநஃ க்ரு'தாஃ

ஒரே வேதத்தை நான்கு பகுதிகளாக பகுத்தது எப்படி என்பதை, வியாசர் தன் ஞானத்தால் செய்ததை, மேலும் அவருடைய சீடர்களும் அவர்களது சீடர்களும் வேதப் பிரிவுகளை உருவாக்கியதை விளக்கப்பட்டது.

ப்ரயோகைஃ ஷட்‌குணீயைஶ்ச யதா ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வயம்புவா। ப்ரு'ஷ்டேந சாநுப்ரு'ஷ்டாஸ்தே முநயோ தர்மகாங்க்ஷிணஃ

ஆறு விதமான முறைகளால், சுயம்புவனால் கேட்கப்பட்டபோது, அந்த முனிவர்கள் தர்மத்தை விரும்பி, கேள்வி கேட்கப்பட்டும் மறுபடியும் கேட்கப்பட்டும் இருந்ததை கூறப்பட்டது.

ஸுநாபம் திவ்யரூபாக்யம் ஸத்யாங்கம் ஶுபவிக்ரமம்। அநௌபம்யமிதஞ்சக்ரம் வர்த்தமாநமதந்த்ரிதாஃ। ப்ரு'ஷ்டதோ யாத நியதாஸ்ததஃ ப்ராப்ஸ்யத யத்திதம்

சுனாபன் என அழைக்கப்படும் திவ்யரூபன், உண்மையான உறுப்புகளும், நல்ல வீரமும் கொண்டவர், ஒப்பற்றவர்; இந்த சக்கரம் சோராமல் சுழன்றது; நீங்கள் ஒழுங்காக பின்பற்றி சென்றால், நல்லதையே அடைவீர்கள்.

கச்சதோ தர்மசக்ரஸ்ய யத்ர நேமிர்விஶீர்யதே। புண்யஃ ஸ தேஶோ மந்தவ்ய இத்யுவாச ததா ப்ரபுஃ। உக்த்வா சைவம்ரு'ஷீந் ப்ரஹ்மா ஹ்யத்ரு'ஶ்யத்வமகாத்புநஃ

தர்ம சக்கரம் செல்லும் போது அதன் விளிம்பு உடையாத இடம் புனிதமானது என்று ஆண்டவன் கூறினார்; அப்பொழுது முனிவர்களிடம் சொன்னபின் பிரம்மா மறுபடியும் மறைந்தார்.

கங்காகர்பஸமாஹாரம் நைமிஷேயத்வமேவ ச। ஈஜிரே சைவ ஸத்ரேண முநயோ நைமிஷே ததா। ம்ரு'தே ஶரத்வதி ததா தஸ்ய சோத்தாபநம் க்ரு'தம்

கங்கை சாரம்சம் திரட்டப்பட்டது, நைமிசாரண்யம் பற்றியும், அப்போது முனிவர்கள் நைமிசாரண்யத்தில் யாகம் நடத்தினர்; சரத்வதி இறந்தபின், அவரை உயிர்ப்பித்ததும் நிகழ்ந்தது.

ரு'ஷயோ நைமிஷேயாஸ்து ஶ்ரத்தயா பரயா புநஃ। நிஃஸீமாம் காமிமாம் க்ரு'த்ஸ்நாம் க்ரு'த்வா ராஜாநமாஹரந்। யதாவிதி யதாஶாஸ்த்ரம் தமாதித்யைரபூஜயந்

நைமிசாரண்ய முனிவர்கள் மிகுந்த பக்தியுடன், எல்லா எல்லையற்ற பூமியையும் திரட்டி, அரசனை அழைத்து, மரபும் சாஸ்திரமும் போல் அவரை அதிதியாக வரவேற்று மரியாதை செய்தனர்.

ப்ரீதம் ததா க்ரு'தாதித்யம் ராஜாநம் விதிவத்ததா। அந்தர்த்தாநகதஃ க்ரூரஃ ஸ்வர்பாநுரஸுரோऽஹரத்

அப்போது, சந்தோஷமாகவும் முறையாக வரவேற்கப்பட்ட அரசனை, கொடூரமான ஸ்வர்பானு என்ற அசுரன் மறைந்து கொண்டு பிடித்துச் சென்றான்.

அநுஸஸ்ருர்ஹதம் சாபி ந்ரு'பமைடம் யதா புரா। கந்தர்வ ஸஹிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கலாபக்ராமவாஸிநம்

அவர்கள், முன்புபோலவே, கொல்லப்பட்ட அரசனைத் தொடர்ந்து சென்றனர்; கலாப கிராமத்தில் வசிக்கும் கந்தர்வனுடன் இருப்பதைப் பார்த்தனர்.

ஸந்நிபாதஃ புநஸ்தஸ்ய யதா யஜ்ஞே மஹர்ஷிபிஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா ஹிரண்மயம் ஸர்வம் யஜ்ஞே வஸ்து மஹாத்மநாம்

மறுபடியும், அந்த அரசனும் மகா முனிவர்களும் யாகத்தில் ஒன்று சேர்ந்தனர்; அந்த யாகத்தில் எல்லாம் பொன்னால் ஆனதை அவர்கள் கண்டனர்.

ததா வை நைமிஷேயாணாம் ஸத்ரே த்வாதஶவார்ஷிகே। யதா விவதமாநஸ்து ஐடஃ ஸம்ஸ்தாபிதஸ்து தைஃ

அப்போது, நைமிசாரண்ய முனிவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நடந்த யாகத்தில், வாதம் செய்தபோது, ஐடனை அவர்கள் நிறுவினர்.

ஜநயித்வா த்வரண்யாந்தே ஐடபுத்ரம் யதாயுஷம்। ஸமாபயித்வா தத்ஸத்ரமாயுஷம் பர்யுபாஸதே

காட்டின் விளிம்பில் ஐடனுக்கு ஒரு மகனைப் பெற்றனர்; அந்த யாகத்தை முடித்தபின், அவருடைய ஆயுளை முழுவதும் அவரை வழிபட்டனர்.

ஏதத்ஸர்வம் யதாவ்ரு'த்தம் வ்யாக்யாதம் த்விஜஸத்தமாஃ। ரு'ஷீணாம் பரமம் சாத்ர லோகதந்த்ரமநுத்தமம்

இவை எல்லாம் நடந்தபடி விளக்கப்பட்டது, உயர்ந்த த்விஜர்களே; இங்கே முனிவர்களின் சிறந்த, ஒப்பற்ற மரபும் கூறப்பட்டது.

ப்ரஹ்மணா யத்புரா ப்ரோக்தம் புராணம் ஜ்ஞாநமுத்தமம்। அவதாரஶ்ச ருத்ரஸ்ய த்விஜாநுக்ரஹகாரணாத்

பிரம்மா முன்பு கூறிய அந்தப் பழமையான உயர்ந்த ஞானமும், த்விஜர்களுக்கு அருள் செய்ய ருத்ரன் அவதரித்ததும் கூறப்பட்டது.

ததா பாஶுபதா யோகாஃ ஸ்தாநாநாஞ்சைவ கீர்த்தநம்। லிங்கோத்பவஸ்ய தேவஸ்ய நீலகண்டத்வமேவ ச

அதேபோல் பாசுபத யோகங்கள், புண்ணியமான இடங்களைப் புகழ்ந்ததும், லிங்க வடிவில் தேவன் தோன்றியது, நீலக்கண்டன் ஆனதும் கூறப்பட்டது.

கத்யதே யத்ர விப்ராணாம் வாயுநா ப்ரஹ்மவாதிநா। தந்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் புண்யம் பாபப்ரணாஶநம்। கீர்த்தநம் ஶ்ரவணம் சாஸ்ய தாரணஞ்ச விஶேஷதஃ

பிரம்மவாதியாகிய வாயு, பிராமணர்களிடம் இத்தைக் கூறும் இடத்தில், இதை பாடுதல், கேட்பது, குறிப்பாக மனதில் வைத்துக்கொள்வது—all இவை பாக்கியமும், புகழும், ஆயுள் நீட்டும், புண்ணியமும், பாவங்களை நீக்கும் பலன்களைக் கொடுக்கும்.

அநேந ஹி க்ரமேணேதம் புராணம் ஸம்ப்ரசக்ஷ்யதே। ஸுகமர்தஃ ஸமாஸேந மஹாநப்யுபலப்யதே। தஸ்மாத் கிஞ்சித்ஸுமுத்திஶ்ய பஶ்சாத்வக்ஷ்யாமி விஸ்தரம்

இந்த முறையில் இந்தப் புராணம் விளக்கப்படும்; சுருக்கமாக அதன் சாரம் எளிதில் புரிந்துகொள்ளலாம், பெரிய பொருளும் அதிலிருந்து கிடைக்கும். அதனால், சிறிது கூறி, பிறகு விரிவாக விளக்குவேன்.

பாதமாத்யமிதம் ஸம்யக் யோऽதீயீத ஜிதேந்த்ரியஃ। தேநாதீதம் புராணம் தத் ஸர்வம் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ

யார் தம் ஐம்புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, இந்த முதல் பகுதியை முழுமையாக படிப்பாரோ, அவரால் முழு புராணமும் படிக்கப்பட்டதாகவே கருதப்படும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யோ வித்யாச்சதுரோ வேதாந் ஸாங்‌கோபநிஷதோ த்விஜஃ। ந சேத்புராணம் ஸம்வித்யாந்நைவ ஸ ஸ்யாத்விசக்ஷணஃ

நான்கு வேதங்களும் அவற்றுடன் உபநிடதுகளும் அறிந்த இருமுறை பிறந்தவராயினும், புராணத்தை அறியாதவருக்கு உண்மையான ஞானம் இல்லை.