வாயுபுராணம்

ஏவம் விவதமாநாஸ்தே த்ரு'ஷ்ட்வா தாந்வை ப்ருவந்தி ஹ। யஸ்மாந்ந வித்யதே பேதோ மநஸஶ்சேதஸஶ்ச ஹ। தஸ்மாதநுக்ரஹாஸ்தேஷாம் க்ஷேத்ரஜ்ஞாஸ்தே பவந்த்யுத ।। ௫.

இவ்வாறு வாதாடும் அவர்களைப் பார்த்து, மனமும் அறிவும் வேறுபாடு இல்லாததால், அவர்களின் அருளால், அவர்கள் க்ஷேத்ரஞ்ஞர்கள் ஆகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏகஸ்து ப்ரபுஶக்த்யா வை பஹுதா பவதீஶ்வரஃ। பூத்வா யஸ்மாச்ச பஹுதா பவந்யேகஃ புநஸ்து ஸஃ ।। ௫.

ஒரே இறைவன் தனது சக்தியால் பல உருவங்களாகிறான்; பல உருவங்களாகி, மீண்டும் ஒரே உருவமாகும்.

தஸ்மாத்ஸுமநஸோ பேதாஜ்ஜாயந்தே தேஜஸஶ்ச ஹ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ப்ரஜாஃ ஸ்தாவரஜங்கமாஃ। ஸர்காதௌ ஸக்ரு'துத்பந்நாஸ்திஷ்டந்தீஹ ப்ரஶம்ஸயா ।। ௫.

அதனால், மனமும் சக்தியும் பிரிந்ததால், எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், நிலையானவை, அசையும் உயிர்கள் எல்லாம் படைப்பு ஆரம்பத்தில் பிறந்து, இங்கு புகழுடன் நிலைத்திருக்கின்றன.

ப்ராப்தே ப்ராப்தே து கல்பாந்தே ருத்ரஃ ஸம்ஹரதி ப்ரஜாஃ। ஜாயந்தே மோஹயந்தோऽந்யாநீஶ்வரா யோகமாயயா ।। ௫.

ஒவ்வொரு கல்பம் முடியும் போது, ருத்ரன் உயிர்களை அழிக்கிறான்; மற்றவர்கள், யோகமாயையால், ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்கி, பிறக்கிறார்கள்.

ஐஶ்வர்யேண சரந்தஸ்தே மோஹயந்தி ஹ்யநீஶ்வராஃ। தஸ்மாத்தோஷப்ரசாரேஷு யுக்தாயுக்தம் ந வித்யதே ।। ௫.

அவர்கள் ஐஸ்வரியத்துடன் நடந்து, ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்குகிறார்கள்; அதனால், குற்றங்கள் பரவும்போது, எது சரி, எது தவறு என்று இல்லை.

பூதாபவாதிநோ துஷ்டா மத்யஸ்தா பூதபாவிநஃ। பூதாபவாதிநஃ ஶக்தாஸ்த்ரயோ வேதாஃ ப்ரவாதிநாம் ।। ௫.

உலகில் உயிர்கள் இல்லை என்று மறுக்கும்வர்கள் தீயவர்கள்; உயிர்களைப் பொருட்படுத்தாதவர்கள் நடுநிலையிலிருப்பவர்கள்; உயிர்கள் இருக்கின்றன என்று உறுதியாக நம்புபவர்கள் திறமைசாலிகள். மூன்று வேதங்களும் உண்மை கூறுவோருக்கு ஆசான்கள் ஆவர்.

த்ரு'டபூர்வஶ்ருதத்வாச்ச ப்ரவாதாச்சைவ லௌகிகாத்। சதுர்பிஃ காரணைரேபிர்யதாதத்த்வம் ந விந்ததி ।। ௫.

முன்னே உறுதியான படிப்பும், உலகியல் அறிவும், இவை நான்கு காரணங்களாலும், ஒருவன் உண்மையை அதன் இயல்பில் அடைய முடியாது.

பூர்வமர்தாந்தரே ந்யஸ்தாஃ காலாந்தரகதா அபி। தேநாந்யத் ஸந்தமப்யர்தம் த்வேஷாந்ந ப்ரதிபத்யதே ।। ௫.

முன்பு பொருள்கள் வேறு இடத்தில் வைத்திருந்தாலும், அவை வேறு காலத்துக்குரியவையாக இருந்தாலும், ஒருவன் வெறுப்பால் புதிய பொருளை ஏற்க மறுக்கிறான்.

தர்ஶாநாம் த்ரவ்யபூதோ யோ குணபூதஸ்து தேஷு யஃ। கர்மணாம் மநஸாம் கர்த்தா அபிஜாத்யா ச யோ மஹாந்। ஶ்ருதஜ்ஞைஃ காரணைரேதைஶ்சதுர்பிஃ பரிகீர்த்த்யதே ।। ௫.

கருத்துகளில் பொருள் என்னும் தன்மை எது, அதில் குணம் என்னும் தன்மை எது; செயல்களும் மனங்களும் செய்வோன் யார், பிறப்பால் பெரியவன் யார் என்பதையும், வேதம் அறிந்தவர்கள் இந்த நான்கு காரணங்களால் விவரிக்கின்றனர்.

அஶக்தருஷ்டோ ஜாநாதி தேவதாஃ ப்ரவிபாகஶஃ। இமௌ சோதாஹரந்த்யத்ர ஶ்லோகௌ யோகேஶ்வரம் ப்ரதி ।। ௫.

சக்தியில்லாமல் கோபமுள்ளவன் தெய்வங்களைத் தெளிவாக அறிகிறான். இங்கு யோகநாதனைப் பற்றி இரண்டு பாடல்கள் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன.

ஆத்மநஃ ப்ரதிரூபாணி பரேஷாஞ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ। குர்யாத்யோகபலம்ப்ராப்ய தைஶ்ச ஸர்வைஃ ஸஹாசரேத் ।। ௫.

யோகசக்தி பெற்றவன், தன் உருவங்களையும் பிறருடைய உருவங்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் உருவாக்கி, அவையுடன் எல்லாம் சேர்ந்து நடக்க முடியும்.

ப்ராப்நுயாத்விஷயாஶ்சைவ ததைவோக்ரதபஶ்சரந் । ஸம்ஹரேச்ச புநஃ ஸர்வாந் ஸூர்யதேஜோ குணாநிவ ।। ௫.

அவன் உலக இன்பங்களை அடைய முடியும்; அதுபோலவே கடும் தவம் செய்து, எல்லாவற்றையும், சூரியனின் ஒளியின் குணங்களைப் போல, திரும்பவும் இழுக்க முடியும்.

ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய நைமிஷேயாஸ்தபஸ்விநஃ। பப்ரச்சுரு'ஷயஃ ஶ்ரேஷ்டம் வசநஸ்ய யதாக்ரமம் ।। ௬.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, நைமிஷாரண்யத்தில் தவம் செய்யும் முனிவர்கள், அந்த சிறந்த முனிவரிடம், அவற்றின் வரிசைப்படி கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ஸப்தஸ்விஹ கதம் தேவா ஜாதா மந்வந்தரேஷ்விஹ। இந்த்ரவிஷ்ணுப்ரதாநாஸ்தே ஆதித்யாஸ்து மஹௌஜஸஃ। ஏதத் ப்ரப்ரூஹி நஃ ஸர்வம் விஸ்தராத்ரோமஹர்ஷண ।। ௬.

இந்த மன்வந்தரங்களில், இந்திரனும் விஷ்ணுவும் முன்னிலையாக, பெரும் சக்தி கொண்ட ஆதித்யர்கள் எனும் ஏழு தேவர்கள் எப்படி தோன்றினார்கள்? இதை முழுமையாக விரிவாக எங்களுக்குச் சொல், ரோமஹர்ஷணா.

ஏவ முக்தஸ்ததா ஸூதோ விநயீ ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। உவாச வததாம் ஶ்ரேஷ்டோ யதா ப்ரு'ஷ்டோ மஹர்ஷிபிஃ ।। ௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பணிவுடன் இருந்த சூதர், பிரம்மத்தைப் பேசுவோருள் சிறந்தவராக, மகா முனிவர்கள் கேட்டபடி பதில் கூறினார்.

வ்ரஹ்மணோ வை முகாத் ஸ்ரு'ஷ்டா யதா தேவாஃ ப்ரஜேப்ஸயா। ஸர்வ மந்த்ரஶரீராஸ்தே ஸ்ம்ரு'தா மந்வதரேஷ்விஹ ।। ௬.

பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து, உயிர்கள் பெருக வேண்டும் என்ற ஆசையால், தேவர்கள் உருவாக்கப்பட்டார்கள்; இங்கு மன்வந்தரங்களில் அவர்கள் எல்லோரும் மந்திரங்களின் உடலாகவே நினைக்கப்படுகின்றனர்.

தர்ஶஶ்ச பௌர்ணமாஸஶ்ச ப்ரு'ஹத்யச்ச ரதந்தரம்। ஆகூதஃ ப்ரதமஸ்தேஷாம் ததஸ்த்வாகூதிரேவ ச ।। ௬.

தர்ஷ, பௌர்ணமாச, ப்ருஹத், ரதந்தரம்; இதில் ஆக்கூதியே முதலில், அதன் பிறகு ஆக்கூதி தான்.

வித்திஶ்சைவ ஸுவித்திஶ்ச ஆகூதிஃ கூதிரேவ ச। அதீஷ்டஸ்து ததோ ஜ்ஞேயஃ அதீதிஶ்சைவ தத்த்வதஃ। விஜ்ஞாதிஶ்சைவ விஜ்ஞாதோ மாநவோ யே ச த்வாதஶ ।। ௬.

வித்தி, சுவித்தி, ஆக்கூதி, கூதி; அதன் பின் அதிஷ்டம் அறியப்பட வேண்டும், அதிதி உண்மையில்; விஜ்ஞாதி, விஜ்ஞாதா, மற்றும் பன்னிரண்டு மனுக்கள்.

ஜ்ஞேயோ த்வாதஶபுத்ரஶ்ச யஶ்சாப்தேந ஸமாஜயேத்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஜயா தேவாநஸூயத ।। ௬.

பன்னிரண்டு மகன்கள் அறியப்பட வேண்டும், அவர்களை ஒரு ஆண்டில் சேர்க்கும் ஒருவனும்; அவனைப் பார்த்து பிரம்மா, 'தேவர்கள் பிறக்கட்டும்' என்று கூறினார்.

தாரா க்ரிஹோத்ரஸம்யோகே மித்யாமாரபதேதி ச। ஏவமுக்த்வா து தம் வ்ரஹ்மா தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௬.

மனைவியுடன், கிருஹயாகம் சேரும் போது, தவறாக ஆரம்பித்தான்; இதைச் சொல்லிவிட்டு, பிரம்மா அங்கேயே மறைந்தார்.

ததஸ்தே நாப்யநந்தந்த தத்வாக்யம் பரமேஷ்டிநஃ। ஸத்யஸ்யேஹ து கர்மாணி வாங்மநஃ கர்மஜாநி து ।। ௬.

பின்னர் அவர்கள், அந்த பரமாத்மாவின் வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை; இங்கு உண்மையின் செயல்கள் என்பது, வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக உண்டாகும் செயல்களே.

ய ஏவாப்யவதிஷ்டந்தே தோஷம் த்ரு'ஷ்ட்வா து கர்மஸு। க்ஷயாதிஶயயுக்தந்து தே த்ரு'ஷ்ட்வா கர்மணாம் பலம் ।। ௬.

யார் செயல்களில் குறை காண்பார்கள், அவர்கள் செயல்களின் பலன் குறையும், அதிகரிக்கும் என்பதைக் காண்பார்கள்.

ஜுகுப்ஸந்தஃ ப்ரஸூதிஞ்ச நிஸ்தந்த்ரா நிர்மமாபவந்। அஜஸ்ரம் காம்க்ஷமாணாஸ்தே விரக்தா தோஷதர்ஶிநஃ ।। ௬.

பிறப்பை வெறுத்து, அவர்கள் சோர்வில்லாமல், சொந்தம் இல்லாதவர்களாக ஆனார்கள்; எப்போதும் ஆசைபடுபவர்கள், குறைகள் காண்பதால் பற்றில்லாதவர்களாக ஆனார்கள்.

அர்தம் தர்மஞ்ச காமஞ்ச ஹித்வா தே வை வ்யவஸ்திதாஃ। பௌருஷம் ஜ்ஞாநமாஸ்தாய தேஜஃ ஸம்க்ஷிப்ய சாஸ்திதாஃ ।। ௬.

பொருளும், தர்மமும், ஆசையும் விட்டு விட்டு, தங்கள் சொந்த வலிமையும் அறிவையும் நம்பி, தங்கள் சக்தியை அடக்கி நிலைத்திருந்தார்கள்.

தேஷாஞ்ச தமபிப்ராயம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மா சுகோப ஹ। தாநப்ரவீத்ததா ப்ரஹ்மா நிருத்ஸாஹாத் ஸுராநத ।। ௬.

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த பிரமா கோபமடைந்தார்; பின்னர் ஆர்வமில்லாமல் அந்த தேவர்களை நோக்கி பேசினார்.

ப்ரஜார்தமிஹ யூயம் வை ப்ரஜாஸ்ரஷ்டாऽஸ்மி நாந்யதா। ப்ரஸூயத்வம் ஜயக்வஞ்சேத்யுக்தவாநஸ்மி யத் புரா ।। ௬.

உலகில் உயிர்களை உருவாக்கவே நீங்கள் இங்கு இருக்கிறீர்கள்; நான் உயிர்களின் படைப்பாளர், வேறு விதமாக இல்லை. முன்பே நான் உங்களிடம், 'பிளந்து பெருக்குங்கள், வெல்லுங்கள்' என்று கூறியுள்ளேன்.

யஸ்மாத்வாக்யமநாத்ரு'த்ய மம வைராக்யமாஸ்திதாஃ। ஜுகுப்ஸமாநாஃ ஸ்வம் ஜந்ம ஸந்ததிம் நாபி நந்தத ।। ௬.

எனது வார்த்தைகளை மதிக்காமல், நீங்கள் விரக்தியை ஏற்று, உங்கள் பிறப்பை வெறுத்து, உங்கள் சந்ததியில் மகிழவில்லை.

கர்மணாஞ்ச க்ரு'தோ ந்யாஸோ ஹ்யம்ரு'தத்த்வாபிகாம்க்ஷயா। தஸ்மாத்யூயமநாத்ரு'த்ய ஸப்தக்ரு'த்வஸ்து யாஸ்யத ।। ௬.

அமரத்துவத்தை விரும்பி, நீங்கள் கர்மங்களை விட்டு விட்டதால், எனை மதிக்காமல், ஏழு முறை நீங்கள் பிரிந்து செல்ல வேண்டியிருக்கும்.

தே ஶப்தா ப்ரஹ்மணா தேவா ஜயாஸ்தம் வை ப்ரஸாதயந்। க்ஷமாஸ்மாகம் மஹாதேவ யதஜ்ஞாநாத் க்ரு'தம் விபோ ।। ௬.

பிரமா சாபம் அளித்ததும், அந்த தேவர்கள் ஜயனை சமாதானப்படுத்த முயன்று, 'பெரியவரே, அறியாமையால் செய்த தவறுக்கு எங்களை மன்னியுங்கள்' என்று வேண்டினர்.