வாயுபுராணம்

ப்ரஹ்மாணம் லோககர்த்தாரம் ஸர்வஜ்ஞமபராஜிதம்। ப்ரபும் பூதபவிஷ்யஸ்ய ஸாம்ப்ரதஸ்ய ச ஸத்பதிம்

உலகங்களை உருவாக்கும், எல்லாம் அறிந்த, வெல்ல முடியாத பிரம்மாவையும், கடந்த, நிகழ்காலம், எதிர்காலம் அனைத்துக்கும் ஆண்டவனாக இருப்பவரையும்—

ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் யஸ்ய வைராக்யம் ச ஜகத்பதேஃ। ஐஶ்வர்யஞ்சைவ தர்மஶ்ச ஸஹஸித்திசதுஷ்டயஃ

அவரது அறிவுக்கு ஒப்பானது இல்லை; உலகத்தின் ஆண்டவனாகிய அவர், எல்லா விலகலும், செல்வமும், தர்மமும், நான்கு வகைச் சிறப்புகளும் முழுமையாக பெற்றவர்—

ய இமாந் பஶ்யதே பாவாந்நித்யம் ஸதஸதாத்மகாந்। ஆவிஶந்தி புநஸ்தம் வை க்ரியாபாவார்தமீஶ்வரம்

உண்மை மற்றும் பொய்யான எல்லா பொருள்களையும் எப்போதும் காண்பவர்; அந்த ஆண்டவனிடம், எல்லா உயிர்களும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து சேர்கின்றன, செயல் காரணமாக.

லோகக்ரு'ல்லோகதத்த்வஜ்ஞோ யோகமாஸ்தாய தத்த்வவித்। அஸ்ரு'ஜத் ஸர்வபூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

உலகங்களை உருவாக்கும், அவற்றின் உண்மை தன்மையை அறிந்த, யோகத்திலும் ஞானத்திலும் நிலைத்தவர், நிலையானவை மற்றும் இயக்கமுள்ளவை என எல்லா உயிர்களையும் படைத்தார்.

தமஜம் விஶ்வகர்மாணம் சித்பதிம் லோகஸாக்ஷிணம்। புராணாக்யாநஜிஜ்ஞாஸுர்வ்ரஜாமி ஶரணம் ப்ரபும்

பிறப்பு இல்லாத, எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும், அறிவின் ஆண்டவனும், உலகங்களின் சாட்சியும் ஆன அந்த பிரபுவை, பழைய கதைகளை அறிய விரும்பி, நான் சரணடைகிறேன்.

ப்ரஹ்மவாயுமஹேந்த்ரேப்யோ நமஸ்க்ரு'த்ய ஸமாஹிதஃ। ரு'ஷீணாஞ்ச வரிஷ்டாய வஸிஷ்டாய மஹாத்மநே

பிரம்மா, வாயு, இந்திரர் ஆகியோரை, மனதை ஒருமைப்படுத்தி வணங்கி, முனிவர்களுள் சிறந்த, மகாத்மாவான வசிஷ்டரையும் வணங்குகிறேன்.

தந்நப்த்த்ரே சாதியஶஸே ஜாதூகர்ணாய சர்ஷயே। வஸிஷ்டாய ச ஶுசயே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநாய ச

அவரது புகழ் பெற்ற பேரனான ஜாடூகர்ண முனிவரையும், தூய்மையான வசிஷ்டரையும், கிருஷ்ண த்வைபாயனரையும் வணங்குகிறேன்.

புராணம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரஹ்மோக்தம் வேதஸம்மிதம்। தர்மார்தந்யாயஸம்யுக்தைராகமைஃ ஸுவிபூஷிதம்

இப்போது நான் பிரம்மா கூறிய, வேதத்துடன் ஒத்த, தர்மம், செல்வம், நீதியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புராணத்தை அறிவிப்பேன்.

அஸீமக்ரு'ஷ்ணே விக்ராந்தே ராஜந்யேऽநுபமத்விஷி। ப்ரஶாஸதீமாம் தர்மேண பூமிம் பூமிபஸத்தமே

அசீமகிருஷ்ணர், அரசர்களில் ஒப்பில்லாத வீரரும், இந்த பூமியை தர்மத்துடன் ஆட்சி செய்த போது—

ரு'ஷயஃ ஸம்ஶிதாத்மாநஃ ஸத்யவ்ரதபராயணாஃ। ரு'ஜவோ நஷ்டரஜஸஃ ஶாந்தா தாந்தா ஜிதேந்த்ரியாஃ

அந்த முனிவர்கள், மனக்கட்டுப்பாடு உடையவர்களும், உண்மை மற்றும் விரதத்திற்கு அர்ப்பணித்தவர்களும், நேர்மையுள்ளவர்களும், ஆசை இல்லாதவர்களும், அமைதியுள்ளவர்களும், கட்டுப்பாடும், இச்சைகளை வென்றவர்களும் ஆனார்கள்.

தர்மக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே தீர்கஸத்ரந்து ஈஜிரே। நத்யாஸ்தீரே த்ரு'ஷத்வத்யாஃ புண்யாயாஃ ஶுசிரோதஸஃ। தீக்ஷிதாஸ்தே யதாஶாஸ்த்ரம் நைமிஷாரண்யகோசராஃ

தர்ம பூமியான குருக்ஷேத்திரத்தில், புனிதமான திருஷத்வதி நதியின் தூய கரையில், அவர்கள் நீண்ட யாகம் செய்தனர்; அவர்கள், வேதப்படி தீட்சை பெற்றவர்கள், நைமிஷாரண்யத்தில் தங்கியிருந்தனர்.

த்ரஷ்டும் தாந் ஸ மஹாபுத்திஃ ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ। லோமாநி ஹர்ஷயாஞ்சக்ரே ஶ்ரோத்ரூணாம் யத் ஸுபாஷிதைஃ। கர்மணா ப்ரதிதஸ்தேந லோகேऽஸ்மிँல்லோமஹர்ஷணஃ

அவர்களைப் பார்க்க, அறிவாளியான சூதர், புராணங்களைச் சொல்வதில் சிறந்தவர், தனது இனிய சொற்களால் கேட்போரின் ரோமங்கள் எழும்பச் செய்தார்; அதனால் அவர் உலகில் லோமஹர்ஷணன் என்று புகழ்பெற்றார்.

தபஃஶ்ருதாசாரநிதேர்வேதவ்யாஸஸ்ய தீமதஃ। ஶிஷ்யோ பபூவ மேதாவீ த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதஃ

வெதவ்யாசர் என்ற ஞானியின் சீடராக, தவம், கல்வி, நல்ல நடத்தை ஆகியவற்றில் சிறந்தவராக, அவர் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றார்.

புராண வேதோ ஹ்யகிலோ யஸ்மிந் ஸம்யக் ப்ரதிஷ்டிதஃ। பாரதீ சைவ விபுலா மஹாபாரதவர்த்திநீ

புராணமும் வேதமும் முழுமையாக இதில் நிலைபெற்றுள்ளன; பெருமையான பாரதியும், மகாபாரதத்தை வளர்க்கும் அந்தக் கதைவும் இதில் அடங்கியுள்ளது.

தர்மார்தகாமமோக்ஷார்தாஃ கதா யஸ்மிந் ப்ரதிஷ்டிதாஃ। ஸூக்தாஃ ஸுபரிபாஷாஶ்ச பூமாவோஷதயோ யதா

தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றைச் சொல்லும் கதைகள், அறிவுரை மற்றும் தெளிவான சொற்கள், பூமியில் மூலிகைகள் இருப்பதைப்போல் இதில் உள்ளன.

ஸ தாந் ந்யாயேந ஸுதியோ ந்யாயவிந்முநிபுங்கவாந்। அபிகம்யோபஸம்ஸ்ரு'த்ய நமஸ்க்ரு'த்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ। தோஷயாமாஸ மேதாவீ ப்ரணிபாதேந தாந்ரு'ஷீந்

அந்த அறிவாளியும் நீதியை அறிந்தவரும், அந்த முனிவர்களை அணுகி, கை கூப்பி வணங்கி, பணிவுடன் அவர்களை மகிழ்வித்தான்.

தே சாபி ஸர்த்ரிணஃ ப்ரீதாஃ ஸஸதஸ்யா மஹௌஜஸஃ। தஸ்மை ஸாம ச பூஜாஞ்ச யதாவத் ப்ரதிபேதிரே

அந்த வலிமைமிக்க முனிவர்களும், அவர்களுடன் கூடிய சபையினரும், மகிழ்ச்சியுடன் அவருக்கு உரிய மரியாதையும், பூஜையும் செய்தார்கள்.

அத தேஷாம் புராணஸ்ய ஶுஶ்ரூஷா ஸமபத்யத। த்ரு'ஷ்ட்வா தமாதிவிஶ்வஸ்தம் வித்வாம்ஸம் லோமஹர்ஷணம்

அப்போது, அந்த லோமஹர்ஷணர் மிகுந்த பக்தியுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, அவர்களுக்கு புராணம் கேட்கும் ஆசை ஏற்பட்டது.

தஸ்மிந் ஸத்ரே க்ரு'ஹபதிஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ। இங்கிதைர்பாவமாலக்ஷ்ய தேஷாம் ஸூதமநோதயத்

அந்தச் சபையில், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் நிபுணரான அந்தக் குடும்பதலைவர், அவர்களின் சைகைகளைப் பார்த்து அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, சூதனை பேச ஊக்குவித்தார்.

த்வயா ஸூத மஹாபுத்திர்பகவாந் ப்ரஹ்மவித்தமஃ। இதிஹாஸபுராணார்தம் வ்யாஸஃ ஸம்யகுபாஸிதஃ। துதோஹ வை மதிம் தஸ்ய த்வம் புராணாஶ்ரயாம் கதாம்

மிகுந்த புத்திசாலியான சூதா, நீ பெரிய ஞானியுமான வியாசரை சரியாக சேவித்து, இதிஹாசம் மற்றும் புராணத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்தாய்; இப்போது அந்த ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு புராணக் கதையைச் சொல்.

ஏஷாஞ்ச ரு'ஷிமுக்யாநாம் புராணம் ப்ரதி தீமதாம்। ஶுஶ்ரூஷாஸ்தி மஹாபுத்தே தச்ச்ராவயிதுமர்ஹஸி

இந்த முனிவர்களில் தலைசிறந்தவர்களுக்கு, புராணம் கேட்கும் ஆர்வம் உள்ளது; அறிவாளி, நீ அதை அவர்களுக்கு வாசித்து கேட்கவைக்க வேண்டும்.

ஸர்வே ஹீமே மஹாத்மாநோ நாநா கோத்ராஃ ஸமாகதாஃ। ஸ்வாந் ஸ்வாந் வம்ஶாந் புராணைஸ்து ஶ்ர்ரு'ணுயுர்ப்ரஹ்மவாதிநஃ

இந்த மகான்மாக்கள் அனைவரும் பல்வேறு குலங்களில் இருந்து கூடியுள்ளனர்; அவர்கள் தங்கள் வம்சங்களைப் புராணங்களில் இருந்து கேட்க விரும்புகிறார்கள், பிரம்ம சொற்பவர்கள்.

ஸபுத்ராந் தீர்கஸத்ரேऽஸ்மிஞ்ச்ரவயேதா முநீநத। தீக்ஷிஷ்யமாணைரஸ்மாபி ஸ்தேந ப்ராகஸி ஸம்ஸ்ம்ரு'தஃ

முனிவரே, இந்த நீண்ட யாகத்தில், உங்கள் மக்களுடன் கூடிய முனிவர்களை நீ கேட்கவைக்க வேண்டும்; தாங்கள் தீட்சை எடுக்க விரும்பும் நாங்கள் இதற்காக உன்னை நினைத்தோம்.

இதி ஸந்நோதிதஃ ஸூதஸ்தைரேவ முநிபிஃ புரா। புராணார்தம் புராணஜ்ஞைஃ ஸத்யவ்ரதபராயணைஃ

இவ்வாறு, பழைய காலத்தில் அந்த உண்மைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புராணத்தை அறிந்த முனிவர்களால், சூதன் புராணத்தின் அர்த்தத்தைச் சொல்லுமாறு தூண்டப்பட்டான்.

ஸ்வதர்ம ஏஷ ஸூதஸ்ய ஸத்பிர்த்ரு'ஷ்டஃ புராதநைஃ। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச ராஜ்ஞாஞ்சாமிததேஜஸாம்

இது சூதனின் இயல்பு கடமையாக நல்ல பழையோர் கண்டுள்ளனர்; தேவதைகள், முனிவர்கள், அளவற்ற வீரமுள்ள அரசர்களுக்கு வாசிப்பது தான்.

வம்ஶாநாம் தாரணம் கார்யம் ஶ்ருதாநாஞ்ச மஹாத்மநாம்। இதிஹாஸபுராணேஷு திஷ்டா யே ப்ரஹ்மவாதிபிஃ

மகான்மாக்களின் வம்சங்களை, இதிஹாசம் மற்றும் புராணங்களில் கேட்டவாறு பாதுகாப்பது பிரம்ம சொற்பவர்களால் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது.

ந ஹி வேதேஷ்வதிகாரஃ கஶ்வித் ஸூதஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே। வைந்யஸ்ய ஹி ப்ரு'தோர்யஜ்ஞே வர்த்தமாநே மஹாத்மநஃ। ஸுத்யாயாமபவத் ஸூதஃ ப்ரதமம் வர்ணவைக்ரு'தஃ

வேதங்களில் சூதனுக்கு உரிமை எவருக்கும் இல்லை; வேன்யனாகிய ப்ரிதுவின் யாகத்தில், சோம பானம் செய்யும் போது, சூதன் முதன்முதலில் தனி வகையாக தோன்றினான்.

ஐந்த்ரேண ஹவிஷா தத்ர ஹவிஃ ப்ரு'க்தம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। ஜுஹாவேந்த்ராய தேவாய ததஃ ஸூதோ வ்யஜாயத। ப்ரமாதாத்தத்ர ஸஞ்ஜஜ்ஞே ப்ராயஶ்சித்தஞ்ச கர்மஸு

அங்கு இந்திரனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிசை, ப்ருஹஸ்பதிக்கான நெய்யுடன் கலந்து இந்திரனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; அதிலிருந்து சூதன் பிறந்தான்—அது தவறாக நிகழ்ந்ததால், அதற்காக பிராயச்சித்தமும் செய்யப்பட்டது.

ஶிஷ்யஹவ்யேந யத் ப்ரு'க்தமபிபூதம் குரோர்ஹவிஃ। அதரோத்தரசாரேண ஜஜ்ஞே தத்வர்ணவைக்ரு'தஃ

சிஷ்யனின் ஹவிசும், ஆசானின் ஹவிசும் கலந்துவிட்டதால், முறையை மீறி கீழ்மேல் நடந்ததால், அந்த வகை வேறுபாடு ஏற்பட்டது.