வாயுபுராணம்

குலாநாம் ஶதமுத்த்ரு'த்ய ப்ரஹ்மலோகம் நயேத் பித்ரூ'ந்। கயா கயோ கயா தித்யோ காயத்ரீ ச கதாதரஃ ।। ௫௦.

நூறு குடும்பங்களை உயர்த்தி, முன்னோர்களை பிரம்மலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லலாம்; கயா, கயா, கயாதித்யன், காயத்ரி, கேதாயுதம் ஏந்தியவன் ஆகியோர் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

கயா கயாஸுரஶ்சைவ ஷங்கயா முக்திதாயகாஃ। கயாக்யாநமிதம் புண்யம் யஃ படேத்ஸததம் நரஃ ।। ௫௦.

கயா, கயாசுரன், ஆறு கயாக்கள்—all விடுதலை தருவோர்; இந்தப் புனிதமான கயா வரலாற்றை எப்போதும் ஓதுகிற மனிதன்—

ஶ்ர்ரு'ணுயாச்ச்ரத்தயா யஸ்து ஸ யாதி பரமாம் கதிம்। பாடயேத்வா கயாக்யாநம் விப்ரேப்யஃ புண்யக்ரு'ந்நரஃ ।। ௫௦.

அதை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர் உன்னதமான நிலையை அடைவார்; அல்லது கயா வரலாற்றை பிராமணர்களுக்கு வாசித்தால், அந்த புண்ணியவான்—

கயாஶ்ராத்தம் க்ரு'தம் தேந க்ரு'தம் தேந ஸுநிஶ்சிதம்। கயாயா மஹிமாநஞ்ச ஹ்யப்யஸேத்யஃ ஸமாஹிதஃ ।। ௫௦.

அவருக்காக கயா ஸ்ராத்தம் செய்ததாகவே கருதப்படும்; ஒருவன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி கயாவின் மகிமையைப் படித்தால்—

தேநேஷ்டம் ராஜஸூயேந அஶ்வமேதேந நாரத। லிகேத்வா லேகயேத்வாபி பூஜயேத்வாபி புஸ்தகம் ।। ௫௦.

அவருக்குப் ராஜசூயமும் அசுவமேதமும் செய்ததுபோல பலன் கிடைக்கும், நாரதா; அல்லது இதை எழுதினாலும், எழுத வைத்தாலும், இந்தப் புத்தகத்தை வழிபட்டாலும்.

தஸ்ய கேஹே ஸ்திரா லக்ஷ்மீஃ ஸுப்ரஸந்நா பவிஷ்யதி। உபாக்யாநமிதம் புண்யம் க்ரு'ஹே திஷ்டதி புஸ்தகம் ।। ௫௦.

யாருடைய வீட்டில் இந்த புனிதக் கதையின் நூல் வைத்திருப்பாரோ, அங்கு நிலையான செல்வமும், மிகுந்த சுபமாகும் வளமும் எப்போதும் தங்கி இருக்கும்.

ஸர்பாக்நிசௌரஜநிதம் பயம் தத்ர ந வித்யதே। ஶ்ராத்தகாலே படேத்யஸ்து கயாமாஹாத்ம்யமுத்தமம் ।। ௫௦.

அந்த வீட்டில் பாம்பு, நெருப்பு, திருடர்கள் ஆகியவற்றால் எந்த பயமும் ஏற்படாது; முன்னோர்களுக்கான திருவிழா நேரத்தில் யார் இந்த கயா மகிமையை வாசிப்பாரோ—

விதிஹீநந்து தத்ஸர்வம் பித்ரூ'ணாந்து கயாஸமம்। யாநி தீர்தாநி த்ரைலோக்யே தாநி த்ரு'ஷ்டாநி தத்ர வை। யேந ஜ்ஞாதம் கயாக்யாநம் ஶ்ருதம் வா படிதம் முநே ।। ௫௦.

அங்கு முறையாக செய்யப்படாவிட்டாலும், முன்னோர்களுக்கான எல்லா அர்ப்பணிப்புகளும் கயாவில் செய்ததற்குச் சமம். மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள எல்லா தீர்த்தங்களும், கயா கதையை அறிந்தோ, கேட்டோ, வாசித்தோ, அந்த முனிவர் பார்த்ததுபோல் கிடைக்கும்.

ஸநத்குமாரோ முநிபுங்கவாய புண்யாம் கதாஞ்சாத நிவேத்ய பக்த்யா। ஸ்வமாஶ்ரமம் புண்யவநைருபேதம் விஸ்ரு'ஜ்ய ஸம்கீதகுரும் ஜகாம ।। ௫௦.

சனத்குமாரர், இந்த புனிதக் கதையை அந்த சிறந்த முனிவருக்கு பக்தியோடு கூறி முடித்தபின், தனது ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, புனிதமான காடுகளால் சூழப்பட்ட அந்த இடத்தை நோக்கி, தனது குருவை வணங்கி புறப்பட்டார்.

ஶ்ரீகணேஶாய நமஃ ।। நாராயணம் நமஸ்க்ரு'த்ய நரஞ்சைவ நரோத்தமம்। தேவீம் ஸரஸ்வதீம் சைவ ததோ ஜயமுதீரயேத்।। ஜயதி பராஶரஸூநுஃ ஸத்யவதீஹ்ரு'தயநந்தநோ வ்யாஸஃ। யஸ்யாஸ்யகமலகலிதம் வாங்மயமம்ரு'தம் ஜகத் பிபதி।। ப்ரபத்யே தேவமீஶாநம் ஶாஶ்வதம் த்ருவமவ்யயம்। மஹாதேவம் மஹாத்மாநம் ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ பதிம்

ப்ரஹ்மாணம் லோககர்த்தாரம் ஸர்வஜ்ஞமபராஜிதம்। ப்ரபும் பூதபவிஷ்யஸ்ய ஸாம்ப்ரதஸ்ய ச ஸத்பதிம்

உலகங்களை உருவாக்கும், எல்லாம் அறிந்த, வெல்ல முடியாத பிரம்மாவையும், கடந்த, நிகழ்காலம், எதிர்காலம் அனைத்துக்கும் ஆண்டவனாக இருப்பவரையும்—

ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் யஸ்ய வைராக்யம் ச ஜகத்பதேஃ। ஐஶ்வர்யஞ்சைவ தர்மஶ்ச ஸஹஸித்திசதுஷ்டயஃ

அவரது அறிவுக்கு ஒப்பானது இல்லை; உலகத்தின் ஆண்டவனாகிய அவர், எல்லா விலகலும், செல்வமும், தர்மமும், நான்கு வகைச் சிறப்புகளும் முழுமையாக பெற்றவர்—

ய இமாந் பஶ்யதே பாவாந்நித்யம் ஸதஸதாத்மகாந்। ஆவிஶந்தி புநஸ்தம் வை க்ரியாபாவார்தமீஶ்வரம்

உண்மை மற்றும் பொய்யான எல்லா பொருள்களையும் எப்போதும் காண்பவர்; அந்த ஆண்டவனிடம், எல்லா உயிர்களும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து சேர்கின்றன, செயல் காரணமாக.

லோகக்ரு'ல்லோகதத்த்வஜ்ஞோ யோகமாஸ்தாய தத்த்வவித்। அஸ்ரு'ஜத் ஸர்வபூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

உலகங்களை உருவாக்கும், அவற்றின் உண்மை தன்மையை அறிந்த, யோகத்திலும் ஞானத்திலும் நிலைத்தவர், நிலையானவை மற்றும் இயக்கமுள்ளவை என எல்லா உயிர்களையும் படைத்தார்.

தமஜம் விஶ்வகர்மாணம் சித்பதிம் லோகஸாக்ஷிணம்। புராணாக்யாநஜிஜ்ஞாஸுர்வ்ரஜாமி ஶரணம் ப்ரபும்

பிறப்பு இல்லாத, எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும், அறிவின் ஆண்டவனும், உலகங்களின் சாட்சியும் ஆன அந்த பிரபுவை, பழைய கதைகளை அறிய விரும்பி, நான் சரணடைகிறேன்.

ப்ரஹ்மவாயுமஹேந்த்ரேப்யோ நமஸ்க்ரு'த்ய ஸமாஹிதஃ। ரு'ஷீணாஞ்ச வரிஷ்டாய வஸிஷ்டாய மஹாத்மநே

பிரம்மா, வாயு, இந்திரர் ஆகியோரை, மனதை ஒருமைப்படுத்தி வணங்கி, முனிவர்களுள் சிறந்த, மகாத்மாவான வசிஷ்டரையும் வணங்குகிறேன்.

தந்நப்த்த்ரே சாதியஶஸே ஜாதூகர்ணாய சர்ஷயே। வஸிஷ்டாய ச ஶுசயே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநாய ச

அவரது புகழ் பெற்ற பேரனான ஜாடூகர்ண முனிவரையும், தூய்மையான வசிஷ்டரையும், கிருஷ்ண த்வைபாயனரையும் வணங்குகிறேன்.

புராணம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரஹ்மோக்தம் வேதஸம்மிதம்। தர்மார்தந்யாயஸம்யுக்தைராகமைஃ ஸுவிபூஷிதம்

இப்போது நான் பிரம்மா கூறிய, வேதத்துடன் ஒத்த, தர்மம், செல்வம், நீதியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புராணத்தை அறிவிப்பேன்.

அஸீமக்ரு'ஷ்ணே விக்ராந்தே ராஜந்யேऽநுபமத்விஷி। ப்ரஶாஸதீமாம் தர்மேண பூமிம் பூமிபஸத்தமே

அசீமகிருஷ்ணர், அரசர்களில் ஒப்பில்லாத வீரரும், இந்த பூமியை தர்மத்துடன் ஆட்சி செய்த போது—

ரு'ஷயஃ ஸம்ஶிதாத்மாநஃ ஸத்யவ்ரதபராயணாஃ। ரு'ஜவோ நஷ்டரஜஸஃ ஶாந்தா தாந்தா ஜிதேந்த்ரியாஃ

அந்த முனிவர்கள், மனக்கட்டுப்பாடு உடையவர்களும், உண்மை மற்றும் விரதத்திற்கு அர்ப்பணித்தவர்களும், நேர்மையுள்ளவர்களும், ஆசை இல்லாதவர்களும், அமைதியுள்ளவர்களும், கட்டுப்பாடும், இச்சைகளை வென்றவர்களும் ஆனார்கள்.

தர்மக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே தீர்கஸத்ரந்து ஈஜிரே। நத்யாஸ்தீரே த்ரு'ஷத்வத்யாஃ புண்யாயாஃ ஶுசிரோதஸஃ। தீக்ஷிதாஸ்தே யதாஶாஸ்த்ரம் நைமிஷாரண்யகோசராஃ

தர்ம பூமியான குருக்ஷேத்திரத்தில், புனிதமான திருஷத்வதி நதியின் தூய கரையில், அவர்கள் நீண்ட யாகம் செய்தனர்; அவர்கள், வேதப்படி தீட்சை பெற்றவர்கள், நைமிஷாரண்யத்தில் தங்கியிருந்தனர்.

த்ரஷ்டும் தாந் ஸ மஹாபுத்திஃ ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ। லோமாநி ஹர்ஷயாஞ்சக்ரே ஶ்ரோத்ரூணாம் யத் ஸுபாஷிதைஃ। கர்மணா ப்ரதிதஸ்தேந லோகேऽஸ்மிँல்லோமஹர்ஷணஃ

அவர்களைப் பார்க்க, அறிவாளியான சூதர், புராணங்களைச் சொல்வதில் சிறந்தவர், தனது இனிய சொற்களால் கேட்போரின் ரோமங்கள் எழும்பச் செய்தார்; அதனால் அவர் உலகில் லோமஹர்ஷணன் என்று புகழ்பெற்றார்.

தபஃஶ்ருதாசாரநிதேர்வேதவ்யாஸஸ்ய தீமதஃ। ஶிஷ்யோ பபூவ மேதாவீ த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதஃ

வெதவ்யாசர் என்ற ஞானியின் சீடராக, தவம், கல்வி, நல்ல நடத்தை ஆகியவற்றில் சிறந்தவராக, அவர் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றார்.

புராண வேதோ ஹ்யகிலோ யஸ்மிந் ஸம்யக் ப்ரதிஷ்டிதஃ। பாரதீ சைவ விபுலா மஹாபாரதவர்த்திநீ

புராணமும் வேதமும் முழுமையாக இதில் நிலைபெற்றுள்ளன; பெருமையான பாரதியும், மகாபாரதத்தை வளர்க்கும் அந்தக் கதைவும் இதில் அடங்கியுள்ளது.

தர்மார்தகாமமோக்ஷார்தாஃ கதா யஸ்மிந் ப்ரதிஷ்டிதாஃ। ஸூக்தாஃ ஸுபரிபாஷாஶ்ச பூமாவோஷதயோ யதா

தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றைச் சொல்லும் கதைகள், அறிவுரை மற்றும் தெளிவான சொற்கள், பூமியில் மூலிகைகள் இருப்பதைப்போல் இதில் உள்ளன.

ஸ தாந் ந்யாயேந ஸுதியோ ந்யாயவிந்முநிபுங்கவாந்। அபிகம்யோபஸம்ஸ்ரு'த்ய நமஸ்க்ரு'த்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ। தோஷயாமாஸ மேதாவீ ப்ரணிபாதேந தாந்ரு'ஷீந்

அந்த அறிவாளியும் நீதியை அறிந்தவரும், அந்த முனிவர்களை அணுகி, கை கூப்பி வணங்கி, பணிவுடன் அவர்களை மகிழ்வித்தான்.

தே சாபி ஸர்த்ரிணஃ ப்ரீதாஃ ஸஸதஸ்யா மஹௌஜஸஃ। தஸ்மை ஸாம ச பூஜாஞ்ச யதாவத் ப்ரதிபேதிரே

அந்த வலிமைமிக்க முனிவர்களும், அவர்களுடன் கூடிய சபையினரும், மகிழ்ச்சியுடன் அவருக்கு உரிய மரியாதையும், பூஜையும் செய்தார்கள்.

அத தேஷாம் புராணஸ்ய ஶுஶ்ரூஷா ஸமபத்யத। த்ரு'ஷ்ட்வா தமாதிவிஶ்வஸ்தம் வித்வாம்ஸம் லோமஹர்ஷணம்

அப்போது, அந்த லோமஹர்ஷணர் மிகுந்த பக்தியுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, அவர்களுக்கு புராணம் கேட்கும் ஆசை ஏற்பட்டது.

தஸ்மிந் ஸத்ரே க்ரு'ஹபதிஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ। இங்கிதைர்பாவமாலக்ஷ்ய தேஷாம் ஸூதமநோதயத்

அந்தச் சபையில், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் நிபுணரான அந்தக் குடும்பதலைவர், அவர்களின் சைகைகளைப் பார்த்து அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, சூதனை பேச ஊக்குவித்தார்.