வாயுபுராணம்

ஸத்யாயாமபவத்ஸத்யஃ ஸத்யைஃ ஸஹ ஸுரோத்தமைஃ। தாமஸஸ்யாந்தரே சாபி ஸம்ப்ராப்தே புநரேவ ஹி। பார்யாயாம் ஹரிபிஃ ஸார்த்தம் ஹரிரேவ பபூவ ஹ ।। ௫.

சத்யா மன்வந்தரத்தில், அவன் சத்யன் ஆகி, சத்யர்களுடன் சேர்ந்து இருந்தான்; தாமஸ மன்வந்தரம் வந்தபோது, தனது மனைவியுடன், ஹரிகளுடன் சேர்ந்து, ஹரி தான் பிறந்தான்.

சாரிஷ்ணவேऽந்தரே சாபி ஹரிர்தவஃ புநஸ்து ஸஃ। வைகுண்டாயாமஸௌ ஜஜ்ஞே ஹ்யாபூதரஜஸைஃ ஸஹ। வைகுண்டஃ ஸ புநர்த்தேவஃ ஸம்ப்ராப்தே சாக்ஷுஷேऽந்தரே ।। ௫.

சாரிஷ்ணவ மன்வந்தரத்திலும், ஹரி தேவனாக பிறந்தான்; வைகுண்டா என்னும் இடத்தில், ஆபூதரஜஸ்களுடன் சேர்ந்து பிறந்தான்; சாக்ஷுஷ மன்வந்தரம் வந்தபோது, அந்த தேவன் மீண்டும் வைகுண்டன் ஆனான்.

தர்மோ நாராயணஃ ஸாத்யஃ ஸாத்யைஃ ஸஹ ஸுரைரபூத் । ஸ து நாராயணஃ ஸாத்யஃ ப்ராப்தே வைவஸ்வதேऽந்தரே ।। ௫.

தர்மன், நாராயணன், சாத்யன், சாத்யர்களும் தேவர்களும் சேர்ந்து தோன்றினார்கள்; அந்த நாராயண சாத்யன், வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில் வந்தான்.

மாரீசாத் கஶ்யபாத்விஷ்ணுரதித்யாம் ஸம்பமூவ ஹ। த்ரிஸ்த்ரிஃ க்ரமைரிமாந் லோகாந் ஜித்வா விஷ்ணுருருக்ரமம் ।। ௫.

மாரீச்சனும் கஷ்யபனும் மூலம், ஆதிதியில் விஷ்ணு பிறந்தான்; அந்த பெரிய படிகள் எடுக்கும் விஷ்ணு, இந்த மூன்று உலகங்களையும் மூன்று படிகளில் வென்று கொண்டான்.

ப்ரத்யபாதயதிந்த்ராய தேவேப்யஶ்சைவ ஸ ப்ரபுஃ। இத்யேதாஸதநவஸ்தஸ்ய வ்யதீதாஃ ஸப்த ஸப்தஸு। மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு யாபிஃ ஸம்ரக்ஷிதாஃ ப்ரஜாஃ ।। ௫.

அவன் அந்த உலகங்களை இந்திரனுக்கும் மற்ற தேவர்களுக்கும் மீண்டும் கொடுத்தான்; இவ்வாறு அவனுடைய ஏழு உருவங்கள் கடந்த ஏழு மன்வந்தரங்களில் தோன்றி, அவற்றால் உயிர்கள் பாதுகாக்கப்பட்டன.

தஸ்மாத்விஷ்டமிதம் ஸர்வம் வாமநேநேஹ ஜாயதா। தஸ்மாத்ஸ வை ஸ்ம்ரு'தோ விஷ்ணுர்விஶேர்தாதோஃ ப்ரவேஶநாத் ।। ௫.

அதனால், வாமனன் பிறக்கும்போது இந்த உலகம் முழுவதும் அவனால் நிரம்பியுள்ளது; அதனால், 'விஷ்ணு' என்று அவனை அழைப்பார்கள், 'உள்புகுதல்' என்ற அர்த்தத்திலிருந்து.

இத்யேதே ப்ரஹ்மணஶ்சைவ வாமநஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஏகத்வஞ்ச ப்ரு'தக்த்வஞ்ச விஶிஷ்டத்வஞ்ச கீர்த்திதம் ।। ௫.

இவ்வாறு, பிரம்மாவுக்கும் மகாத்மா வாமனனுக்கும் ஒருமை, வேறுபாடு, சிறப்பு ஆகியவை விளக்கப்பட்டுள்ளன.

தேவதாநாமிஹாம்ஶேந ஜாயந்தே யாஸ்து தேவதாஃ। தாஸாந்தாஸ்தேஜஸா புத்த்யா ஶ்ருதேந ச பலேந ச। ஜாயந்தே தத்ஸமாஶ்சைவ தா வை தேஷாமநுக்ரஹாத் ।। ௫.

இங்கு தேவர்களின் பகுதியாய் பிறக்கும் தேவதைகள், அவர்களில், ஒளி, அறிவு, கல்வி, வலிமை ஆகியவற்றில் சமமானவர்கள், அவர்களின் அருளால் பிறக்கின்றார்கள்.

யத்யத்விபூதிமத்ஸத்த்வம் ஶ்ரீமதூர்ஜிதமேவ வா। தத்ததேவாவகச்சக்வம் விஷ்ணோஸ்தேஜோம்ऽஶஸம்பவம் ।। ௫.

எந்த உயிரிலும் பெருமை, அழகு, வலிமை இருந்தாலும், அது விஷ்ணுவின் சக்தியின் ஒரு பகுதியிலிருந்து வந்தது என்று அறிந்துகொள்.

ஸ ஏவம் ஜாயதேம்ऽஶேந கேசிதிச்சந்தி மாநவாஃ। ததோऽபரே ப்ருவந்தீமமந்யோந்யாம்ஶேந ஜாயதே ।। ௫.

இவ்வாறு, அவன் பகுதியாய் பிறக்கிறான்; சிலர் இப்படியே விரும்புகிறார்கள்; மற்றவர்கள், அவன் வேறு ஒருவரின் பகுதியிலிருந்து பிறக்கிறான் என்கிறார்கள்.

ஏவம் விவதமாநாஸ்தே த்ரு'ஷ்ட்வா தாந்வை ப்ருவந்தி ஹ। யஸ்மாந்ந வித்யதே பேதோ மநஸஶ்சேதஸஶ்ச ஹ। தஸ்மாதநுக்ரஹாஸ்தேஷாம் க்ஷேத்ரஜ்ஞாஸ்தே பவந்த்யுத ।। ௫.

இவ்வாறு வாதாடும் அவர்களைப் பார்த்து, மனமும் அறிவும் வேறுபாடு இல்லாததால், அவர்களின் அருளால், அவர்கள் க்ஷேத்ரஞ்ஞர்கள் ஆகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏகஸ்து ப்ரபுஶக்த்யா வை பஹுதா பவதீஶ்வரஃ। பூத்வா யஸ்மாச்ச பஹுதா பவந்யேகஃ புநஸ்து ஸஃ ।। ௫.

ஒரே இறைவன் தனது சக்தியால் பல உருவங்களாகிறான்; பல உருவங்களாகி, மீண்டும் ஒரே உருவமாகும்.

தஸ்மாத்ஸுமநஸோ பேதாஜ்ஜாயந்தே தேஜஸஶ்ச ஹ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ப்ரஜாஃ ஸ்தாவரஜங்கமாஃ। ஸர்காதௌ ஸக்ரு'துத்பந்நாஸ்திஷ்டந்தீஹ ப்ரஶம்ஸயா ।। ௫.

அதனால், மனமும் சக்தியும் பிரிந்ததால், எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், நிலையானவை, அசையும் உயிர்கள் எல்லாம் படைப்பு ஆரம்பத்தில் பிறந்து, இங்கு புகழுடன் நிலைத்திருக்கின்றன.

ப்ராப்தே ப்ராப்தே து கல்பாந்தே ருத்ரஃ ஸம்ஹரதி ப்ரஜாஃ। ஜாயந்தே மோஹயந்தோऽந்யாநீஶ்வரா யோகமாயயா ।। ௫.

ஒவ்வொரு கல்பம் முடியும் போது, ருத்ரன் உயிர்களை அழிக்கிறான்; மற்றவர்கள், யோகமாயையால், ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்கி, பிறக்கிறார்கள்.

ஐஶ்வர்யேண சரந்தஸ்தே மோஹயந்தி ஹ்யநீஶ்வராஃ। தஸ்மாத்தோஷப்ரசாரேஷு யுக்தாயுக்தம் ந வித்யதே ।। ௫.

அவர்கள் ஐஸ்வரியத்துடன் நடந்து, ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்குகிறார்கள்; அதனால், குற்றங்கள் பரவும்போது, எது சரி, எது தவறு என்று இல்லை.

பூதாபவாதிநோ துஷ்டா மத்யஸ்தா பூதபாவிநஃ। பூதாபவாதிநஃ ஶக்தாஸ்த்ரயோ வேதாஃ ப்ரவாதிநாம் ।। ௫.

உலகில் உயிர்கள் இல்லை என்று மறுக்கும்வர்கள் தீயவர்கள்; உயிர்களைப் பொருட்படுத்தாதவர்கள் நடுநிலையிலிருப்பவர்கள்; உயிர்கள் இருக்கின்றன என்று உறுதியாக நம்புபவர்கள் திறமைசாலிகள். மூன்று வேதங்களும் உண்மை கூறுவோருக்கு ஆசான்கள் ஆவர்.

த்ரு'டபூர்வஶ்ருதத்வாச்ச ப்ரவாதாச்சைவ லௌகிகாத்। சதுர்பிஃ காரணைரேபிர்யதாதத்த்வம் ந விந்ததி ।। ௫.

முன்னே உறுதியான படிப்பும், உலகியல் அறிவும், இவை நான்கு காரணங்களாலும், ஒருவன் உண்மையை அதன் இயல்பில் அடைய முடியாது.

பூர்வமர்தாந்தரே ந்யஸ்தாஃ காலாந்தரகதா அபி। தேநாந்யத் ஸந்தமப்யர்தம் த்வேஷாந்ந ப்ரதிபத்யதே ।। ௫.

முன்பு பொருள்கள் வேறு இடத்தில் வைத்திருந்தாலும், அவை வேறு காலத்துக்குரியவையாக இருந்தாலும், ஒருவன் வெறுப்பால் புதிய பொருளை ஏற்க மறுக்கிறான்.

தர்ஶாநாம் த்ரவ்யபூதோ யோ குணபூதஸ்து தேஷு யஃ। கர்மணாம் மநஸாம் கர்த்தா அபிஜாத்யா ச யோ மஹாந்। ஶ்ருதஜ்ஞைஃ காரணைரேதைஶ்சதுர்பிஃ பரிகீர்த்த்யதே ।। ௫.

கருத்துகளில் பொருள் என்னும் தன்மை எது, அதில் குணம் என்னும் தன்மை எது; செயல்களும் மனங்களும் செய்வோன் யார், பிறப்பால் பெரியவன் யார் என்பதையும், வேதம் அறிந்தவர்கள் இந்த நான்கு காரணங்களால் விவரிக்கின்றனர்.

அஶக்தருஷ்டோ ஜாநாதி தேவதாஃ ப்ரவிபாகஶஃ। இமௌ சோதாஹரந்த்யத்ர ஶ்லோகௌ யோகேஶ்வரம் ப்ரதி ।। ௫.

சக்தியில்லாமல் கோபமுள்ளவன் தெய்வங்களைத் தெளிவாக அறிகிறான். இங்கு யோகநாதனைப் பற்றி இரண்டு பாடல்கள் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன.

ஆத்மநஃ ப்ரதிரூபாணி பரேஷாஞ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ। குர்யாத்யோகபலம்ப்ராப்ய தைஶ்ச ஸர்வைஃ ஸஹாசரேத் ।। ௫.

யோகசக்தி பெற்றவன், தன் உருவங்களையும் பிறருடைய உருவங்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் உருவாக்கி, அவையுடன் எல்லாம் சேர்ந்து நடக்க முடியும்.

ப்ராப்நுயாத்விஷயாஶ்சைவ ததைவோக்ரதபஶ்சரந் । ஸம்ஹரேச்ச புநஃ ஸர்வாந் ஸூர்யதேஜோ குணாநிவ ।। ௫.

அவன் உலக இன்பங்களை அடைய முடியும்; அதுபோலவே கடும் தவம் செய்து, எல்லாவற்றையும், சூரியனின் ஒளியின் குணங்களைப் போல, திரும்பவும் இழுக்க முடியும்.

ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய நைமிஷேயாஸ்தபஸ்விநஃ। பப்ரச்சுரு'ஷயஃ ஶ்ரேஷ்டம் வசநஸ்ய யதாக்ரமம் ।। ௬.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, நைமிஷாரண்யத்தில் தவம் செய்யும் முனிவர்கள், அந்த சிறந்த முனிவரிடம், அவற்றின் வரிசைப்படி கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ஸப்தஸ்விஹ கதம் தேவா ஜாதா மந்வந்தரேஷ்விஹ। இந்த்ரவிஷ்ணுப்ரதாநாஸ்தே ஆதித்யாஸ்து மஹௌஜஸஃ। ஏதத் ப்ரப்ரூஹி நஃ ஸர்வம் விஸ்தராத்ரோமஹர்ஷண ।। ௬.

இந்த மன்வந்தரங்களில், இந்திரனும் விஷ்ணுவும் முன்னிலையாக, பெரும் சக்தி கொண்ட ஆதித்யர்கள் எனும் ஏழு தேவர்கள் எப்படி தோன்றினார்கள்? இதை முழுமையாக விரிவாக எங்களுக்குச் சொல், ரோமஹர்ஷணா.

ஏவ முக்தஸ்ததா ஸூதோ விநயீ ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। உவாச வததாம் ஶ்ரேஷ்டோ யதா ப்ரு'ஷ்டோ மஹர்ஷிபிஃ ।। ௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பணிவுடன் இருந்த சூதர், பிரம்மத்தைப் பேசுவோருள் சிறந்தவராக, மகா முனிவர்கள் கேட்டபடி பதில் கூறினார்.

வ்ரஹ்மணோ வை முகாத் ஸ்ரு'ஷ்டா யதா தேவாஃ ப்ரஜேப்ஸயா। ஸர்வ மந்த்ரஶரீராஸ்தே ஸ்ம்ரு'தா மந்வதரேஷ்விஹ ।। ௬.

பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து, உயிர்கள் பெருக வேண்டும் என்ற ஆசையால், தேவர்கள் உருவாக்கப்பட்டார்கள்; இங்கு மன்வந்தரங்களில் அவர்கள் எல்லோரும் மந்திரங்களின் உடலாகவே நினைக்கப்படுகின்றனர்.

தர்ஶஶ்ச பௌர்ணமாஸஶ்ச ப்ரு'ஹத்யச்ச ரதந்தரம்। ஆகூதஃ ப்ரதமஸ்தேஷாம் ததஸ்த்வாகூதிரேவ ச ।। ௬.

தர்ஷ, பௌர்ணமாச, ப்ருஹத், ரதந்தரம்; இதில் ஆக்கூதியே முதலில், அதன் பிறகு ஆக்கூதி தான்.

வித்திஶ்சைவ ஸுவித்திஶ்ச ஆகூதிஃ கூதிரேவ ச। அதீஷ்டஸ்து ததோ ஜ்ஞேயஃ அதீதிஶ்சைவ தத்த்வதஃ। விஜ்ஞாதிஶ்சைவ விஜ்ஞாதோ மாநவோ யே ச த்வாதஶ ।। ௬.

வித்தி, சுவித்தி, ஆக்கூதி, கூதி; அதன் பின் அதிஷ்டம் அறியப்பட வேண்டும், அதிதி உண்மையில்; விஜ்ஞாதி, விஜ்ஞாதா, மற்றும் பன்னிரண்டு மனுக்கள்.

ஜ்ஞேயோ த்வாதஶபுத்ரஶ்ச யஶ்சாப்தேந ஸமாஜயேத்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஜயா தேவாநஸூயத ।। ௬.

பன்னிரண்டு மகன்கள் அறியப்பட வேண்டும், அவர்களை ஒரு ஆண்டில் சேர்க்கும் ஒருவனும்; அவனைப் பார்த்து பிரம்மா, 'தேவர்கள் பிறக்கட்டும்' என்று கூறினார்.