வாயுபுராணம்

யத்ர தத்தம் பித்ரு'ப்யஸ்து பவத்யக்ஷயமித்யுத। தத்ர ஸ்நாதோ திவம் யாதி ஸ்வஶரீரேண மாநவஃ ।। ௫௦.

அங்கே முன்னோர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டதை எதுவும் அழிவதில்லை; அங்கே நீராடும் மனிதன் தன் உடலோடு விண்ணுலகிற்குச் செல்கிறான்.

பாப்மாநம் ப்ரஜஹாத்யேஷ ஜீர்ணத்வசமிவோரகஃ। தத்பங்கஜவநம் புண்யம் புண்யக்ரு'த்பிர்நிஷேவிதம் ।। ௫௦.

அவன் பாம்பு பழைய தோலை விட்டுவிடும் போல், அங்கே பாவங்களை நீக்கிக் கொள்கிறான்; அந்த பாரிஜாத வனம் புனிதமானது, நல்லவர்கள் அங்கு வந்து வழிபடுகிறார்கள்.

பாண்டுஶிலா வை தத்ராஸ்தே ஶ்ராத்தம் யத்ராக்ஷயம் பவேத்। யுதிஷ்டிரஸ்து தஸ்யாம் ஹி ஶ்ராத்தம் கர்த்தும் யயௌ முநே ।। ௫௦.

அங்கே பாண்டு சிலை உள்ளது; அங்கே செய்யும் சராத்தம் அழியாததாகும்; அங்கு யுதிஷ்டிரன் சராத்தம் செய்யச் சென்றார், முனிவரே.

தத்ர காலே பாண்டுநோக்தம் மத்தஸ்தே தேஹி பிண்டகம்। ஹஸ்தம் த்யக்த்வா ஶிலாயாஞ்ச பிண்டதாநஞ்சகார ஸஃ ।। ௫௦.

அப்போது பாண்டு, "என் கையிலே பிண்டம் வை" என்று சொன்னார்; ஆனால் அவர் கையை விட்டுவிட்டு, அந்தக் கல்லில் பிண்டம் சமர்ப்பித்தார்.

ஶிலாயாம் பிண்டதாநேந ப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ வ்யாஸநந்தநஃ। வரம் ததௌ ஸ்வபுத்ராய ராஜ்யம் குரு மஹீதலே ।। ௫௦.

அந்தக் கல்லில் பிண்டம் சமர்ப்பித்ததால், வியாசரின் மகன் மகிழ்ந்தார்; அவர் தன் மகனுக்கு பூமியில் அரசாட்சியை வழங்கும் வரம் அளித்தார்.

அகண்டகந்து ஸம்பூர்ணம் த்வம் மே த்ராதா ஹி புத்ரக। ஸ்வர்கம் வ்ரஜ ஶரீரேண ப்ராத்ரு'பிஃ பரிவாரிதஃ ।। ௫௦.

"என் மகனுக்கு இடையூறில்லாத, முழுமையான ஆட்சி கிடைக்க உன்னால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; உடலோடு உன் சகோதரர்களுடன் விண்ணுலகிற்குச் செல்" என்று ஆசீர்வதித்தார்.

த்ரு'ஷ்டிமாத்ரேண ஸம்பூதாந்நரகஸ்தாந்திவம் நய। இத்யுக்த்வா ப்ரயயௌ பாண்டுஃ ஶாஶ்வதம் பதமவ்யயம் ।। ௫௦.

"உன் பார்வை மட்டும் போதுமே, நரகத்தில் உள்ளவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, விண்ணுலகிற்குக் கொண்டு செல்ல;" என்று கூறி பாண்டு நிலையான, அழியாத இடத்திற்கு சென்றார்.

உத்பிஜ்ஜாஃ ஸ்வேதஜா வாபி ஹ்யண்டஜா யே ஜராயுஜாஃ। மதுஸ்ரவாம் ஸமாஸாத்ய ம்ரு'தாஃ ஸ்வர்கபுரம் யயுஃ ।। ௫௦.

ஈரல், வியர்வை, முட்டை, கருவில் பிறந்த உயிர்கள், அந்த தேன் போன்ற புனித நீரைப் பெற்றால்—even இறந்திருந்தாலும்—வானுலகத்திற்கே சென்றுவிடுகிறார்கள்.

தஶாஶ்வமேதிகே ஹம்ஸதீர்தே ஶ்ராத்தாத்திவம் வ்ரஜேத்। தஶாஶ்வமேதஹம்ஸௌ ச நத்வா ஶிவபுரம் வ்ரஜேத் ।। ௫௦.

பத்து அசுவமேத யாகத்திற்குச் சமமான அம்ʼச தீர்த்தத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்தால், விண்ணுலகம் கிடைக்கும்; அசுவமேத ஹம்ஸர்களை வணங்கினால், சிவபுரத்திற்குச் செல்லலாம்.

பரதஸ்யாஶ்ரமே ஶ்ராத்தாந்நயேத்ப்ரஹ்மாலயம் பித்ரூ'ந்। மதங்கஸ்ய பதே ஶ்ராத்தீ ப்ரஹ்மலோகம் நயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௫௦.

பரதரின் ஆசிரமத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்தால், முன்னோர்கள் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; மதங்கரின் இடத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்தால், பிரம்மலோகத்திற்கே முன்னோர்கள் செல்கிறார்கள்.

நிர்ம்மத்யாக்நிம் ஶமீகர்பே விதிர்விஷ்ண்வாதிபிஃ ஸஹ। லேபே தீர்தந்து யஜ்ஞார்தம் த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதம் ।। ௫௦.

சமி மரத்துக்குள் நெருப்பை உருவாக்கி, விஷ்ணு முதலானவர்களுடன் அந்த யாகத்தை நடத்தினர்; அந்தத் தீர்த்தம், மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது, யாகத்திற்காகவே கிடைத்தது.

மகஸம்ஜ்ஞந்து தத்தீர்தம் பித்ரூ'ணாம் முக்தி தாயகம்। ஸ்நாத்வா ச தர்பணம் க்ரு'த்வா பிண்டதோ முக்திமாப்நுயாத் ।। ௫௦.

மக என்ற பெயருடைய அந்தத் தீர்த்தம், முன்னோர்களுக்கு விடுதலை தரும்; அங்கு स्नானம் செய்து, தண்ணீர் ஊற்றி, பிண்டம் கொடுத்தால், பிண்டம் கொடுப்பவர் முக்தி பெறுவார்.

பித்ரூ'ந்ஸ்வர்கம் நயேந்நத்வா ஸங்கமேऽங்காரகேஶ்வரௌ। கயாகூடே பிண்டதாநாதஶ்வமேதபலம் லபேத் ।। ௫௦.

சங்கமத்தில் அங்காரகன், ஈஸ்வரனை வணங்கினால், முன்னோர்கள் விண்ணுலகிற்குச் செல்கிறார்கள்; கயா மலை உச்சியில் பிண்டம் கொடுத்தால், அசுவமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

பஸ்மகூடே பஸ்மநாதம் நத்வா ச தாரயேத்பித்ரூ'ந் । த்யக்தபாபோ பவேந்முக்தஃ ஸங்கமே ஸ்நாநமாசரேத் ।। ௫௦.

பச்மகூடத்தில் பச்மநாதரை வணங்கினால், முன்னோர்களை மீட்கலாம்; பாவங்களை விட்டுவிட்டு முக்தி அடைந்து, சங்கமத்தில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

இஷ்டிம் சக்ரேऽஶ்வமேதாக்யம் வஸிஷ்டோ முநிஸத்தமஃ। இஷ்டிதோ நிர்கதஃ ஶம்புர்வரம் வ்ரு'ணு வஸிஷ்டகம் ।। ௫௦.

முனிவர்களில் சிறந்த வசிஷ்டர், அசுவமேதம் என்ற யாகத்தைச் செய்தார்; அந்த யாகத்திலிருந்து சம்பு தோன்றி, 'வசிஷ்டா, ஒரு வரம் கேள்' என்றார்.

ப்ராஹேதி தம் வஸிஷ்டோऽபி ஶிவ துஷ்டோऽஸி மே யதி। வஸ்தவ்யம் சாத்ர தேவேஶ ததேத்யுக்த்வா ஶிவஃ ஸ்திதஃ ।। ௫௦.

வசிஷ்டர், 'தேவர்களுக்குத் தலைவனே, நீ என்மீது திருப்தியாயிருந்தால், இங்கேயே தங்க வேண்டும்' என்றார். சிவன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி அங்கேயே தங்கினார்.

பிண்டதோ தேநுகாரண்யே காமதேநுபதேஷு ச। ஸ்நாத்வா நத்வாத ஸம்பூஜ்ய ப்ரஹ்மலோகம் நயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௫௦.

தேனுகா காடிலும், காமதேனு இருப்பிடங்களிலும், பிண்டம் கொடுத்து, ஸ்நானம் செய்து, வணங்கி, முறையாக வழிபட்டால், முன்னோர்களை பிரம்மலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லலாம்.

கர்த்தமாலே கயாநாபௌ முண்டப்ரு'ஷ்டஸமீபதஃ। ஸ்நாத்வா ஶ்ராத்தாதிகம் க்ரு'த்வா பித்ரூ'ணாமந்ரு'ணோ பவேத் ।। ௫௦.

கர்த்தமா ஏரி, கயா நாபி, முண்டபிருஷ்டன் அருகில் ஸ்நானம் செய்து, ஸ்ராத்தம் முதலியவற்றைச் செய்தால், முன்னோர்களிடம் உள்ள கடனில் இருந்து விடுபடலாம்.

பல்குசண்டீஶ்மஶாநாக்ஷீமங்கலாத்யாஃ ஸமர்ச்சயேத்। கயாயாஞ்ச வ்ரு'ஷோத்ஸர்காத்ரிஃ ஸப்தகுலமுத்தரேத் ।। ௫௦.

பால்கு, சண்டி, ச்மசானம், அக்ஷி, மங்களம் ஆகியவர்களை வழிபட வேண்டும்; கயாவில் ஒரு காளையை விடுதலை செய்தால், ஏழு தலைமுறையினரும் உயர்வார்கள்.

யத்ர தத்ர ஸ்திதா தேவா ரு'ஷயோऽபி ஜிதேந்த்ரியாஃ । ஆத்யம் கதாதரம் த்யாயஞ்ச்ராத்தபிண்டாதிதாநதஃ ।। ௫௦.

எங்கு தேவர்களும், தம்மை அடக்கிய முனிவர்களும் இருந்தாலும், முதன்மை கொண்ட கேதாயுதம் ஏந்தியவனை தியானித்து, ஸ்ராத்தம், பிண்டம் ஆகியவற்றை வழங்கினால், புண்ணியம் கிடைக்கும்.

குலாநாம் ஶதமுத்த்ரு'த்ய ப்ரஹ்மலோகம் நயேத் பித்ரூ'ந்। கயா கயோ கயா தித்யோ காயத்ரீ ச கதாதரஃ ।। ௫௦.

நூறு குடும்பங்களை உயர்த்தி, முன்னோர்களை பிரம்மலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லலாம்; கயா, கயா, கயாதித்யன், காயத்ரி, கேதாயுதம் ஏந்தியவன் ஆகியோர் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

கயா கயாஸுரஶ்சைவ ஷங்கயா முக்திதாயகாஃ। கயாக்யாநமிதம் புண்யம் யஃ படேத்ஸததம் நரஃ ।। ௫௦.

கயா, கயாசுரன், ஆறு கயாக்கள்—all விடுதலை தருவோர்; இந்தப் புனிதமான கயா வரலாற்றை எப்போதும் ஓதுகிற மனிதன்—

ஶ்ர்ரு'ணுயாச்ச்ரத்தயா யஸ்து ஸ யாதி பரமாம் கதிம்। பாடயேத்வா கயாக்யாநம் விப்ரேப்யஃ புண்யக்ரு'ந்நரஃ ।। ௫௦.

அதை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர் உன்னதமான நிலையை அடைவார்; அல்லது கயா வரலாற்றை பிராமணர்களுக்கு வாசித்தால், அந்த புண்ணியவான்—

கயாஶ்ராத்தம் க்ரு'தம் தேந க்ரு'தம் தேந ஸுநிஶ்சிதம்। கயாயா மஹிமாநஞ்ச ஹ்யப்யஸேத்யஃ ஸமாஹிதஃ ।। ௫௦.

அவருக்காக கயா ஸ்ராத்தம் செய்ததாகவே கருதப்படும்; ஒருவன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி கயாவின் மகிமையைப் படித்தால்—

தேநேஷ்டம் ராஜஸூயேந அஶ்வமேதேந நாரத। லிகேத்வா லேகயேத்வாபி பூஜயேத்வாபி புஸ்தகம் ।। ௫௦.

அவருக்குப் ராஜசூயமும் அசுவமேதமும் செய்ததுபோல பலன் கிடைக்கும், நாரதா; அல்லது இதை எழுதினாலும், எழுத வைத்தாலும், இந்தப் புத்தகத்தை வழிபட்டாலும்.

தஸ்ய கேஹே ஸ்திரா லக்ஷ்மீஃ ஸுப்ரஸந்நா பவிஷ்யதி। உபாக்யாநமிதம் புண்யம் க்ரு'ஹே திஷ்டதி புஸ்தகம் ।। ௫௦.

யாருடைய வீட்டில் இந்த புனிதக் கதையின் நூல் வைத்திருப்பாரோ, அங்கு நிலையான செல்வமும், மிகுந்த சுபமாகும் வளமும் எப்போதும் தங்கி இருக்கும்.

ஸர்பாக்நிசௌரஜநிதம் பயம் தத்ர ந வித்யதே। ஶ்ராத்தகாலே படேத்யஸ்து கயாமாஹாத்ம்யமுத்தமம் ।। ௫௦.

அந்த வீட்டில் பாம்பு, நெருப்பு, திருடர்கள் ஆகியவற்றால் எந்த பயமும் ஏற்படாது; முன்னோர்களுக்கான திருவிழா நேரத்தில் யார் இந்த கயா மகிமையை வாசிப்பாரோ—

விதிஹீநந்து தத்ஸர்வம் பித்ரூ'ணாந்து கயாஸமம்। யாநி தீர்தாநி த்ரைலோக்யே தாநி த்ரு'ஷ்டாநி தத்ர வை। யேந ஜ்ஞாதம் கயாக்யாநம் ஶ்ருதம் வா படிதம் முநே ।। ௫௦.

அங்கு முறையாக செய்யப்படாவிட்டாலும், முன்னோர்களுக்கான எல்லா அர்ப்பணிப்புகளும் கயாவில் செய்ததற்குச் சமம். மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள எல்லா தீர்த்தங்களும், கயா கதையை அறிந்தோ, கேட்டோ, வாசித்தோ, அந்த முனிவர் பார்த்ததுபோல் கிடைக்கும்.

ஸநத்குமாரோ முநிபுங்கவாய புண்யாம் கதாஞ்சாத நிவேத்ய பக்த்யா। ஸ்வமாஶ்ரமம் புண்யவநைருபேதம் விஸ்ரு'ஜ்ய ஸம்கீதகுரும் ஜகாம ।। ௫௦.

சனத்குமாரர், இந்த புனிதக் கதையை அந்த சிறந்த முனிவருக்கு பக்தியோடு கூறி முடித்தபின், தனது ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, புனிதமான காடுகளால் சூழப்பட்ட அந்த இடத்தை நோக்கி, தனது குருவை வணங்கி புறப்பட்டார்.