வாயுபுராணம்

பாரத்வாஜஸ்ததஃ பிண்டம் தாதும் க்ரு'ஷ்ணாய சோத்யதஃ। ஶ்வேதோऽத்ரு'ஶ்யோऽப்ரவீத்தத்ர புத்ரஸ்த்வம் ஹி மமௌரஸஃ ।। ௪௯.

பாரத்வாஜர் பிண்டத்தை கருப்பு கைக்கு கொடுக்க முனைந்தார். அப்போது வெள்ளை கை மறைந்து, 'நீயே என் உடல் பெற்ற மகன்' என்று கூறியது.

க்ரு'ஷ்ணோऽப்ரவீந்மம க்ஷேத்ரம் ததோ மே தேஹி பிண்டகம்। ஸ்வைரிண்யதாப்ரவீத்தாதும் க்ஷேத்ரிணே பீஜிநே ததஃ ।। ௪௯.

கருப்பு கை, 'இது என் நிலம்; எனவே பிண்டம் எனக்கு கொடு' என்றது. சுயாதீனமான அந்த பெண், 'நிலமும், விதையும் ஒரேவருக்கே பிண்டம் கொடுக்க வேண்டும்' என்று பதிலளித்தாள்.

பாரத்வாஜஸ்ததஃ பிண்டம் கஶ்யபஸ்ய பதே ததௌ । ஹம்ஸயுக்தவிமாநேந ப்ரஹ்மலோகமுபௌ கதௌ ।। ௪௯.

பாரத்வாஜர் பிண்டத்தை கஶ்யபரின் இடத்தில் வைத்தார். பின்பு இருவரும் அன்னப்பறவைகள் இழுத்த விமானத்தில் பிரம்மாவின் உலகிற்கு சென்றார்கள்.

ராமோ ருத்ரபதே ஶ்ராத்தே பிண்டதாநாய சோத்யதஃ। பிதா தஶரதஃ ஸ்வர்காத்ப்ரஸார்ய்ய கரமாகதஃ ।। ௪௯.

இராமர், ருத்ரரின் இடத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்யும் போது பிண்டம் சமர்ப்பிக்க ஊக்கமளிக்கப்பட்டார். அப்போது அவரது தந்தை தசரதன் சுவர்க்கத்திலிருந்து கை நீட்டி தோன்றினார்.

நாதாத்பிண்டம் கரே ராமோ ததௌ ருத்ரபதே ததஃ। ஶாஸ்த்ரார்தாதிக்ரமாத்பீதம் ராமம் தஶரதோऽப்ரவீத் ।। ௪௯.

இராமர் தந்தையின் கையில் பிண்டம் வைக்காமல், ருத்ரரின் இடத்தில் சமர்ப்பித்தார். சாஸ்திரத்தின் அர்த்தத்தை மீறியதால் பயந்த இராமனை நோக்கி தசரதன் பேசினார்.

தாரிதோऽஹம் த்வயா புத்ர ருத்ரலோகமவாப்நுயாம்। ஹஸ்தே பிண்டப்ரதாநேந ஸ்வர்கதிர்ந ஹி மே பவேத் ।। ௪௯.

'மகனே, நீ என்னை காப்பாற்றினாய்; நான் ருத்ரரின் உலகை அடையட்டும். என் கையில் பிண்டம் கொடுத்தால் எனக்கு சுவர்க்கம் கிடைக்காது,' என்றார்.

த்வஞ்ச ராஜ்யம் சிரம் க்ரு'த்வா பாலயித்வா த்விஜாந்ப்ரஜாஃ। யஜ்ஞாந்ஸதக்ஷிணாந்க்ரு'த்வா விஷ்ணுலோகம் வ்ரஜிஷ்யஸி ।। ௪௯.

'நீ நீண்ட நாட்கள் நாட்டை ஆளி, பிராமணர்களையும் Prajākḷaiyum காப்பாற்றி, யாகங்களை தக்க தானங்களுடன் செய்து முடித்த பின், விஷ்ணுவின் உலகை அடைவாய்,' என்றார்.

புர்ய்யயோத்யாஜநைஃ ஸார்த்தம் க்ரு'மிகீடாதிபிஃ ஸஹ। இத்யுக்த்வாஸௌ தஶரதோ ருத்ரலோகம் பரம் யயௌ ।। ௪௯.

அயோத்தி நகர மக்கள், புழுக்கள், பூச்சிகள் மற்றும் பிற உயிர்களுடன் தசரதன் இப்படிச் சொல்லி, உயர்ந்த ருத்ரரின் உலகை சென்றார்.

பீஷ்மோ விஷ்ணுபதே ஶ்ரேஷ்டே ஆஹூய பிதரம் ஸ்வகம்। ஶ்ராத்தம் க்ரு'த்வோத்யதோ தாதும் பித்ராதிப்யஶ்ச பிண்டகம் ।। ௪௯.

பீஷ்மர், சிறந்த விஷ்ணுவின் இடத்தில் தன் தந்தையை அழைத்து, ஸ்ராத்தம் செய்து, பிதாக்கள் முதலியோருக்குப் பிண்டம் கொடுக்கத் தயாரானார்.

பிதுர்விநிர்கதௌ ஹஸ்தௌ கயாஶிரஸி ஶந்தநோஃ। நாதாத்பிண்டம் கரோ பீஷ்மோ ததௌ விஷ்ணுபதே ததஃ ।। ௪௯.

கயாசிரசில், சாந்தனுவின் தலையில் தந்தையின் இரு கைகள் தோன்றின. பீஷ்மர் அந்த கையில் பிண்டம் வைக்காமல், விஷ்ணுவின் இடத்தில் சமர்ப்பித்தார்.

ஶந்தநுஃ ப்ராஹ ஸந்துஷ்டஃ ஶாஸ்த்ரார்தே நிஶ்சலோ பவாந்। த்ரிகாலத்ரு'ஷ்டிர்பவத் சாந்தே விஷ்ணுஶ்ச தே கதிஃ ।। ௪௯.

சாந்தனு மகிழ்ச்சியுடன், 'நீ சாஸ்திரத்தின் அர்த்தத்தில் நிலைத்தவன்; மூன்று காலங்களையும் காணும் கண் உனக்கு கிடைக்கும்; இறுதியில் விஷ்ணுவே உன் அடைவு,' என்றார்.

ஸ்வேச்சயா மரணம் சாஸ்து இத்யுக்த்வா முக்திமாகதஃ। கநகேஶஞ்ச கேதாரம் நாரஸிம்ஹம் ச வாமநம் ।। ௪௯.

'உன் விருப்பப்படி மரணம் உனக்கு வரட்டும்' என்று சொல்லி, அவர் மோக்ஷம் அடைந்தார்; கனகேசன், கேதாரம், நரசிம்மர், வாமனன் ஆகியோரும் அங்கே உள்ளனர்.

உதங்மார்கே ஸமப்யர்ச்ச்ய பித்ரூ'ந்ஸர்வ்வாம்ஶ்ச தாரயேத்। கயாஶிரஸி யஃ பிண்டாந்யேஷாம் நாம்நா து நிர்வபேத் ।। ௪௯.

வடக்கு பாதையில் செல்லும் போது பிதாக்கள் அனைவரையும் வழிபட்டு, கயாசிரசில் அவரவர் பெயரில் பிண்டம் சமர்ப்பிப்பவர் அவர்களை மீட்க முடியும்.

நரகஸ்தா திவம் யாந்தி ஸ்வர்கஸ்தா மோக்ஷமாப்நுயுஃ। கயாஶிரஸி யஃ பிண்டம் ஶமீபத்ரப்ரமாணதஃ ।। ௪௯.

நரகத்தில் இருப்போர் சுவர்க்கம் அடைவார்கள்; சுவர்க்கத்தில் இருப்போர் மோக்ஷம் பெறுவார்கள்; கயாசிரசில் சமீஇ இலை அளவு பிண்டம் கொடுக்கப்படும்போது.

கந்தமூலபலாத்யைர்வா தத்யாத்ஸ்வர்கம் நயேத்பித்ரூ'ந்। பதாநி யத்ர த்ரு'ஶ்யந்தே விஷ்ண்வாதீநாம் ததக்ரதஃ ।। ௪௯.

முள்ளுக்கிழங்கு, பழம் போன்றவற்றாலும் கொடுத்தால் பிதாக்கள் சுவர்க்கம் அடைவார்கள்; விஷ்ணு முதலியோர்களின் பாதம் காணப்படும் இடங்களில், அவர்களுக்கு முன்னால் பிண்டம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ஶ்ராத்தம் க்ரு'த்வா ஸபிண்டஞ்ச தேஷாம் லோகாந்நயேத்பித்ரூ'ந்। ஸர்வ்வத்ர முண்டப்ரு'ஷ்டாத்ரிஃ பதைரேபிஃ ஸுலக்ஷிதஃ ।। ௪௯.

ஶ்ராத்தமும் சபிண்டமும் செய்து முன்னோர்களை அவரவர் உலகங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லலாம்; எல்லா இடங்களிலும் முண்டபிருஷ்ட மலை, இந்த அடிகள் மூலம் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.

ப்ரயாந்தி பிதரஃ ஸர்வ்வே ப்ரஹ்மலோகமநாமயம்। ஹேத்யஸுரஸ்ய யச்சீர்ஷம் கதயா தத்த்விதாக்ரு'தம் ।। ௪௯.

எல்லா முன்னோர்களும் குறையற்ற பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்கின்றனர்; ஹேதி என்ற அசுரனின் தலை, கதை கொண்டு இரண்டாகப் பிளக்கப்பட்டது.

ததஃ ப்ரக்ஷாலிதா யஸ்மாத்தீர்தம் தச்ச விமுக்தயே। கதாலோலமிதி க்யாதம் ஸர்வ்வேஷாமுத்தமோத்தமம் ।। ௪௯.

அங்கே அந்தக் கதையைத் துவைத்து விட்டதால், அந்தத் தீர்த்தம் மோக்ஷத்திற்காகப் புகழ்பெற்றது; அது 'கதாலோல' என்று எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்ததாக அறியப்படுகிறது.

கதாலோலே மஹாதீர்தே கதாப்ரக்ஷாலநாத்தரேஃ। ஸ்நாநம் கரோமி ஸித்த்யர்தமக்ஷயம் பதமாப்நுயாம் ।। ௪௯.

கதாலோல என்ற பெரிய தீர்த்தத்தில், ஹரியின் கதையைத் துவைத்ததால், நான் குளித்து, Siddhi பெறும் நோக்கில், அழியாத நிலையை அடைய விரும்புகிறேன்.

பஞ்சமேऽஹ்நி கதாலோலே ஸ்நாத்வா குர்ய்யாத்ஸபிண்டகம்। ஶ்ராத்தம் பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மலோகம் நயேதாத்மாநமேவ ச ।। ௪௯.

ஐந்தாவது நாளில் கதாலோலில் குளித்து, சபிண்டம் செய்ய வேண்டும்; ஶ்ராத்தம் செய்து, முன்னோர்களையும் தன்னையும் பிரம்மாவின் உலகத்திற்குக் கொண்டு செல்லலாம்.

ப்ரஹ்மப்ரகல்பிதாந்விப்ராந் ஹவ்யகவ்யாதிநார்ச்சயேத்। தைஸ்துஷ்டைஸ்தோஷிதாஃ ஸர்வ்வாஃ பித்ரு'பிஃ ஸஹ தேவதாஃ ।। ௪௯.

பிரம்மா நியமித்த பிராமணர்களை ஹவ்யம், காவ்யம் போன்றவற்றால் வழிபட வேண்டும்; அவர்கள் திருப்தியடைந்தால், முன்னோர்களுடன் எல்லா தேவர்கள் மகிழ்வடைகின்றனர்.

க்ரு'தே ஶ்ராத்தேऽக்ஷயவடே அந்நேநைவ ப்ரயத்நதஃ। பித்ரூ'ந்நயேத்ப்ரஹ்மலோகமக்ஷயந்து ஸநாதநம் ।। ௪௯.

அக்ஷயவட்டத்தில், உணவால், முயற்சியுடன் ஶ்ராத்தம் செய்தால், முன்னோர்களை நித்தியமான, அழியாத பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

வடவ்ரு'க்ஷஸமீபே து ஶாகேநாப்யுதகேந வா। ஏகஸ்மிந்போஜிதே விப்ரே கோடிர்பவதி போஜிதா ।। ௪௯.

வட்டமரத்தின் அருகில், காய்கறி அல்லது நீராலும், ஒரே ஒரு பிராமணனை உணவளித்தால், கோடி பேர் உணவளித்ததற்கும் சமம்.

தேயம் தாநம் ஷோடஶகம் கயாதீர்தபுரோதஸே। வஸ்த்ரம் கந்தாதிபிஃ புத்ரைஃ ஸம்யக்ஸம்பூஜ்ய யத்நதஃ ।। ௪௯.

கயா தீர்த்தத்தின் புரோஹிதருக்கு பதினாறு தானங்கள் கொடுக்க வேண்டும்; புடவை, சாந்து முதலியவற்றால், மகன்கள் முறையாக மரியாதை செய்து, கவனத்துடன் வழங்க வேண்டும்.

கயாதீர்தவடே சைவ பித்ரூ'ணாம் தத்தமக்ஷயம் । த்ரு'ஷ்ட்வா நத்வா ச ஸம்பூஜ்ய வடேஶம் ஸுஸமாஹிதஃ ।। ௪௯.

கயா தீர்த்த வட்டமரத்தில், முன்னோர்களுக்குச் செய்யும் தானம் அழியாதது; அந்த வட்டமரத்துக்குத் தலைவனைப் பார்த்து, வணங்கி, மனமொட்டுடன் வழிபட வேண்டும்.

பித்ரூ'ந்நயேத்ப்ரஹ்மலோகமக்ஷயந்து ஸநாதநம்। கயாயாம் தர்ம்மப்ரு'ஷ்டே ச ஸரஸி ப்ரஹ்மணஸ்த தா ।। ௪௯.

முன்னோர்களை நித்தியமான, அழியாத பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்; அதுபோல கயாவில் தர்மபிருஷ்டம் என்ற இடத்திலும், பிரம்மாவின் ஏரியிலும்.

கயாஶீர்ஷே வடே சைவ பித்ரூ'ணாம் தத்தமக்ஷயம்। ஏகார்ணவே வடஸ்யாக்ரே யஃ ஶேதே யோகநித்ரயா ।। ௪௯.

கயாவின் தலைப்பகுதியிலும், வட்டமரத்திலும், முன்னோர்களுக்குச் செய்யும் தானம் அழியாதது; ஒரே பெருங்கடலில், வட்டமரத்தின் முன்பு யோகநித்ரையில் உறங்குபவர்—

பாலரூபதரஸ்தஸ்மை நமஸ்தே யோகஶாயிநே। ஸம்ஸாரவ்ரு'க்ஷஶஸ்த்ராயாஶேஷபாபஹராய ச ।। ௪௯.

குழந்தை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, யோகநித்ரையில் உறங்குபவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்; சஞ்சார மரத்தின் பட்டாயத்திலிருந்து காப்பாற்றுபவரும், எல்லா பாவங்களையும் நீக்குபவரும் அவரே.

அக்ஷயப்ரஹ்மதாத்ரே ச நமோऽக்ஷயவடாய வை। கலௌ மாஹேஶ்வரா லோகா யேந தஸ்மாத்கதாதரஃ। லிங்கரூபோऽபவத்தஞ்ச வந்தே ஶ்ரீப்ரபிதாமஹம் ।। ௪௯.

அழியாத பிரம்மத்தை அளிப்பவருக்கும், உண்மையில் அழியாத வட்டமரத்திற்கும் வணக்கம்; கலியுகத்தில், மகேஶ்வர உலகங்களை, யாரால் கதாயுதம் கொண்டவர் லிங்க வடிவம் எடுத்தாரோ, அந்த பரமபிதாமகரை நான் வணங்குகிறேன்.