வாயுபுராணம்

ருத்ரம் ப்ரஹ்‌மாணமிந்த்ரஞ்ச லோக பாலாந் ரு'ஷீந் தநூந்। தேவம் தமேகம் பஹுதா ப்ராஹுர்நாராயணம் த்விஜாஃ ।। ௫.

ருத்ரன், பிரம்மா, இந்திரன், உலகை காப்பவர்கள், முனிவர்கள், தானவர்கள்—இவர்கள் எல்லாம் பல வடிவங்களில் கூறப்படும் ஒரே தேவன் நாராயணன் என்று இருமுறை பிறந்தவர்கள் அறிவுறுத்துகிறார்கள்.

ப்ராஜாபத்யா தநுர்யா ச தநுர்யா சைவ வைஷ்ணவீ। மந்வந்தரே ச கல்பே ச ஆவர்த்தந்தே புநஃ புநஃ ।। ௫.

பிரஜாபதியின் வடிவமும், வைஷ்ணவ வடிவமும், ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி மறைகின்றன.

தேஜஸா யஶஸா புத்த்யா ஶ்ருதேந ச பலேந ச । ஜாயந்தே தத்ஸமாஶ்சைவ தாநபீஹ நிபோதத ।। ௫.

ஒளி, புகழ், அறிவு, கல்வி, வலிமை ஆகியவற்றால், அவர்கள் அதற்குச் சமமானவர்களாகப் பிறக்கிறார்கள்; அவர்களை இங்கு கேளுங்கள்.

ராஜஸ்யா ப்ராஹ்மணோம்ऽஶேந மரீசிஃ கஶ்யபோऽபவத்। தாமஸ்யாஸ்தஸ்ய சாம்ஶேந காலாத்மா ருத்ர உச்யதே । ஸாத்த்விக்யாஃ புருஷாம்ஶேந யஜ்ஞே விஷ்ணுரபூத்ததா ।। ௫.

ரஜஸ் பகுதியிலிருந்து பிரம்மாவின் பகுதியால் மரீசி, கசியபர் பிறந்தார்கள்; தமஸ் பகுதியிலிருந்து காலன், ருத்ரன் என அழைக்கப்படுபவன், அவனது பகுதியிலிருந்து தோன்றினான்; சத்துவ பகுதியிலிருந்து புருஷனின் பகுதியால், யாகத்தில் விஷ்ணு தோன்றினான்.

த்ரிஷு காலேஷு தஸ்யைதா ப்ரஹ்மணஸ்தநவோம்ऽஶஜாஃ। காலோ பூத்வா புநஶ்சாஸௌ ருத்ரஃ ஸம்ஹரதே ப்ரஜாஃ ।। ௫.

மூன்று காலங்களிலும், இவை பிரம்மாவின் பகுதியிலிருந்து தோன்றும் வடிவங்கள்; மீண்டும் காலனாகி, ருத்ரன் உயிர்களை அழிக்கிறான்.

ஸம்ப்ராப்தே சைவ கல்பாந்தே ஸப்தரஶ்மிர்த்திவாகரஃ। பூத்வா ஸம்வர்த்தகாதித்யோ லோகாம்ஸ்த்ரீந் ஸ ததாதஹத் ।। ௫.

கல்பம் முடிவில், ஏழு கதிர்கள் உடைய சூரியன், அழிவுக்கான ஆதித்யனாகி, அப்போது மூன்று உலகங்களையும் எரிக்கிறான்.

விஷ்ணுஃ ப்ரஜாநுக்ரு'ஹ்ணாதி நாமருபவிபர்யயே । தஸ்யாந்தஸ்யாமவஸ்தாயாம் தத்ததுத்பத்திகாரணம் ।। ௫.

விஷ்ணு உயிர்களை, பெயர் உருவம் மாறும்போது காக்கிறான்; அந்த இறுதி நிலையில், ஒவ்வொன்றும் தன் பிறப்புக்கு தானே காரணமாகிறது.

ஸத்த்வோத்ரிக்தா து யா ப்ரோக்தா ப்ரஹ்மணஃ பௌருஷீ தநுஃ। தஸ்யாம்ஶேந விஜஜ்ஞே ஸ இஹ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। ஆகூத்யாம் மநஸோ தேவ உத்பந்நஃ ப்ரதமே விபுஃ ।. ௫.

சத்துவம் மிகுந்த பௌருஷி என்னும் பிரம்மாவின் உருவிலிருந்து, அவளுடைய ஒரு பகுதியால் இங்கு ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில், மனுவின் மகளான ஆகூதியில் முதல் பிறவியாக அந்த பெரிய தேவன் பிறந்தான்.

ததஃ புநஃ ஸ வை தேவோ ப்ராப்தே ஸ்வாரோசிஷேऽந்தரே। துஷிதாயாம் ஸமுத்பந்நோ ஹ்யதீதஸ்துஷிதைஃ ஸஹ ।। ௫.

அதற்குப் பிறகு, ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில், அந்த தேவன் துஷிதா என்ற இடத்தில், கடந்த துஷிதர்களுடன் சேர்ந்து பிறந்தான்.

ஔத்தமே சாந்தரே சைவ துஷிதஸ்து விதுஃ ஸ வை। வஶவர்த்திபிருத்பந்நோ வஶவர்த்தீ ஹரிஃ புநஃ ।। ௫.

அவ்வாறு, உத்தம மன்வந்தரத்திலும், அவன் துஷிதன் என்று அறியப்படுகிறான்; வசவர்த்திகள் நடுவிலும் பிறந்தான்; மீண்டும் ஹரி வசவர்த்தியாக பிறந்தான்.

ஸத்யாயாமபவத்ஸத்யஃ ஸத்யைஃ ஸஹ ஸுரோத்தமைஃ। தாமஸஸ்யாந்தரே சாபி ஸம்ப்ராப்தே புநரேவ ஹி। பார்யாயாம் ஹரிபிஃ ஸார்த்தம் ஹரிரேவ பபூவ ஹ ।। ௫.

சத்யா மன்வந்தரத்தில், அவன் சத்யன் ஆகி, சத்யர்களுடன் சேர்ந்து இருந்தான்; தாமஸ மன்வந்தரம் வந்தபோது, தனது மனைவியுடன், ஹரிகளுடன் சேர்ந்து, ஹரி தான் பிறந்தான்.

சாரிஷ்ணவேऽந்தரே சாபி ஹரிர்தவஃ புநஸ்து ஸஃ। வைகுண்டாயாமஸௌ ஜஜ்ஞே ஹ்யாபூதரஜஸைஃ ஸஹ। வைகுண்டஃ ஸ புநர்த்தேவஃ ஸம்ப்ராப்தே சாக்ஷுஷேऽந்தரே ।। ௫.

சாரிஷ்ணவ மன்வந்தரத்திலும், ஹரி தேவனாக பிறந்தான்; வைகுண்டா என்னும் இடத்தில், ஆபூதரஜஸ்களுடன் சேர்ந்து பிறந்தான்; சாக்ஷுஷ மன்வந்தரம் வந்தபோது, அந்த தேவன் மீண்டும் வைகுண்டன் ஆனான்.

தர்மோ நாராயணஃ ஸாத்யஃ ஸாத்யைஃ ஸஹ ஸுரைரபூத் । ஸ து நாராயணஃ ஸாத்யஃ ப்ராப்தே வைவஸ்வதேऽந்தரே ।। ௫.

தர்மன், நாராயணன், சாத்யன், சாத்யர்களும் தேவர்களும் சேர்ந்து தோன்றினார்கள்; அந்த நாராயண சாத்யன், வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில் வந்தான்.

மாரீசாத் கஶ்யபாத்விஷ்ணுரதித்யாம் ஸம்பமூவ ஹ। த்ரிஸ்த்ரிஃ க்ரமைரிமாந் லோகாந் ஜித்வா விஷ்ணுருருக்ரமம் ।। ௫.

மாரீச்சனும் கஷ்யபனும் மூலம், ஆதிதியில் விஷ்ணு பிறந்தான்; அந்த பெரிய படிகள் எடுக்கும் விஷ்ணு, இந்த மூன்று உலகங்களையும் மூன்று படிகளில் வென்று கொண்டான்.

ப்ரத்யபாதயதிந்த்ராய தேவேப்யஶ்சைவ ஸ ப்ரபுஃ। இத்யேதாஸதநவஸ்தஸ்ய வ்யதீதாஃ ஸப்த ஸப்தஸு। மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு யாபிஃ ஸம்ரக்ஷிதாஃ ப்ரஜாஃ ।। ௫.

அவன் அந்த உலகங்களை இந்திரனுக்கும் மற்ற தேவர்களுக்கும் மீண்டும் கொடுத்தான்; இவ்வாறு அவனுடைய ஏழு உருவங்கள் கடந்த ஏழு மன்வந்தரங்களில் தோன்றி, அவற்றால் உயிர்கள் பாதுகாக்கப்பட்டன.

தஸ்மாத்விஷ்டமிதம் ஸர்வம் வாமநேநேஹ ஜாயதா। தஸ்மாத்ஸ வை ஸ்ம்ரு'தோ விஷ்ணுர்விஶேர்தாதோஃ ப்ரவேஶநாத் ।। ௫.

அதனால், வாமனன் பிறக்கும்போது இந்த உலகம் முழுவதும் அவனால் நிரம்பியுள்ளது; அதனால், 'விஷ்ணு' என்று அவனை அழைப்பார்கள், 'உள்புகுதல்' என்ற அர்த்தத்திலிருந்து.

இத்யேதே ப்ரஹ்மணஶ்சைவ வாமநஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஏகத்வஞ்ச ப்ரு'தக்த்வஞ்ச விஶிஷ்டத்வஞ்ச கீர்த்திதம் ।। ௫.

இவ்வாறு, பிரம்மாவுக்கும் மகாத்மா வாமனனுக்கும் ஒருமை, வேறுபாடு, சிறப்பு ஆகியவை விளக்கப்பட்டுள்ளன.

தேவதாநாமிஹாம்ஶேந ஜாயந்தே யாஸ்து தேவதாஃ। தாஸாந்தாஸ்தேஜஸா புத்த்யா ஶ்ருதேந ச பலேந ச। ஜாயந்தே தத்ஸமாஶ்சைவ தா வை தேஷாமநுக்ரஹாத் ।। ௫.

இங்கு தேவர்களின் பகுதியாய் பிறக்கும் தேவதைகள், அவர்களில், ஒளி, அறிவு, கல்வி, வலிமை ஆகியவற்றில் சமமானவர்கள், அவர்களின் அருளால் பிறக்கின்றார்கள்.

யத்யத்விபூதிமத்ஸத்த்வம் ஶ்ரீமதூர்ஜிதமேவ வா। தத்ததேவாவகச்சக்வம் விஷ்ணோஸ்தேஜோம்ऽஶஸம்பவம் ।। ௫.

எந்த உயிரிலும் பெருமை, அழகு, வலிமை இருந்தாலும், அது விஷ்ணுவின் சக்தியின் ஒரு பகுதியிலிருந்து வந்தது என்று அறிந்துகொள்.

ஸ ஏவம் ஜாயதேம்ऽஶேந கேசிதிச்சந்தி மாநவாஃ। ததோऽபரே ப்ருவந்தீமமந்யோந்யாம்ஶேந ஜாயதே ।। ௫.

இவ்வாறு, அவன் பகுதியாய் பிறக்கிறான்; சிலர் இப்படியே விரும்புகிறார்கள்; மற்றவர்கள், அவன் வேறு ஒருவரின் பகுதியிலிருந்து பிறக்கிறான் என்கிறார்கள்.

ஏவம் விவதமாநாஸ்தே த்ரு'ஷ்ட்வா தாந்வை ப்ருவந்தி ஹ। யஸ்மாந்ந வித்யதே பேதோ மநஸஶ்சேதஸஶ்ச ஹ। தஸ்மாதநுக்ரஹாஸ்தேஷாம் க்ஷேத்ரஜ்ஞாஸ்தே பவந்த்யுத ।। ௫.

இவ்வாறு வாதாடும் அவர்களைப் பார்த்து, மனமும் அறிவும் வேறுபாடு இல்லாததால், அவர்களின் அருளால், அவர்கள் க்ஷேத்ரஞ்ஞர்கள் ஆகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏகஸ்து ப்ரபுஶக்த்யா வை பஹுதா பவதீஶ்வரஃ। பூத்வா யஸ்மாச்ச பஹுதா பவந்யேகஃ புநஸ்து ஸஃ ।। ௫.

ஒரே இறைவன் தனது சக்தியால் பல உருவங்களாகிறான்; பல உருவங்களாகி, மீண்டும் ஒரே உருவமாகும்.

தஸ்மாத்ஸுமநஸோ பேதாஜ்ஜாயந்தே தேஜஸஶ்ச ஹ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ப்ரஜாஃ ஸ்தாவரஜங்கமாஃ। ஸர்காதௌ ஸக்ரு'துத்பந்நாஸ்திஷ்டந்தீஹ ப்ரஶம்ஸயா ।। ௫.

அதனால், மனமும் சக்தியும் பிரிந்ததால், எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், நிலையானவை, அசையும் உயிர்கள் எல்லாம் படைப்பு ஆரம்பத்தில் பிறந்து, இங்கு புகழுடன் நிலைத்திருக்கின்றன.

ப்ராப்தே ப்ராப்தே து கல்பாந்தே ருத்ரஃ ஸம்ஹரதி ப்ரஜாஃ। ஜாயந்தே மோஹயந்தோऽந்யாநீஶ்வரா யோகமாயயா ।। ௫.

ஒவ்வொரு கல்பம் முடியும் போது, ருத்ரன் உயிர்களை அழிக்கிறான்; மற்றவர்கள், யோகமாயையால், ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்கி, பிறக்கிறார்கள்.

ஐஶ்வர்யேண சரந்தஸ்தே மோஹயந்தி ஹ்யநீஶ்வராஃ। தஸ்மாத்தோஷப்ரசாரேஷு யுக்தாயுக்தம் ந வித்யதே ।। ௫.

அவர்கள் ஐஸ்வரியத்துடன் நடந்து, ஆட்சி இல்லாதவர்களை மயக்குகிறார்கள்; அதனால், குற்றங்கள் பரவும்போது, எது சரி, எது தவறு என்று இல்லை.

பூதாபவாதிநோ துஷ்டா மத்யஸ்தா பூதபாவிநஃ। பூதாபவாதிநஃ ஶக்தாஸ்த்ரயோ வேதாஃ ப்ரவாதிநாம் ।। ௫.

உலகில் உயிர்கள் இல்லை என்று மறுக்கும்வர்கள் தீயவர்கள்; உயிர்களைப் பொருட்படுத்தாதவர்கள் நடுநிலையிலிருப்பவர்கள்; உயிர்கள் இருக்கின்றன என்று உறுதியாக நம்புபவர்கள் திறமைசாலிகள். மூன்று வேதங்களும் உண்மை கூறுவோருக்கு ஆசான்கள் ஆவர்.

த்ரு'டபூர்வஶ்ருதத்வாச்ச ப்ரவாதாச்சைவ லௌகிகாத்। சதுர்பிஃ காரணைரேபிர்யதாதத்த்வம் ந விந்ததி ।। ௫.

முன்னே உறுதியான படிப்பும், உலகியல் அறிவும், இவை நான்கு காரணங்களாலும், ஒருவன் உண்மையை அதன் இயல்பில் அடைய முடியாது.

பூர்வமர்தாந்தரே ந்யஸ்தாஃ காலாந்தரகதா அபி। தேநாந்யத் ஸந்தமப்யர்தம் த்வேஷாந்ந ப்ரதிபத்யதே ।। ௫.

முன்பு பொருள்கள் வேறு இடத்தில் வைத்திருந்தாலும், அவை வேறு காலத்துக்குரியவையாக இருந்தாலும், ஒருவன் வெறுப்பால் புதிய பொருளை ஏற்க மறுக்கிறான்.

தர்ஶாநாம் த்ரவ்யபூதோ யோ குணபூதஸ்து தேஷு யஃ। கர்மணாம் மநஸாம் கர்த்தா அபிஜாத்யா ச யோ மஹாந்। ஶ்ருதஜ்ஞைஃ காரணைரேதைஶ்சதுர்பிஃ பரிகீர்த்த்யதே ।। ௫.

கருத்துகளில் பொருள் என்னும் தன்மை எது, அதில் குணம் என்னும் தன்மை எது; செயல்களும் மனங்களும் செய்வோன் யார், பிறப்பால் பெரியவன் யார் என்பதையும், வேதம் அறிந்தவர்கள் இந்த நான்கு காரணங்களால் விவரிக்கின்றனர்.