வாயுபுராணம்

ஶிலாயாம் தேவரூபிண்யாம் ந திஷ்டாமஸ்த்வயா விநா। ஸ்தாஸ்யாமோऽத்ர த்வயா ஸார்த்தம் நித்யம் வ்யக்தாதிரூபிணா ।। ௪௭.

அந்த தெய்வீகக் கல்லில் உன்னில்லாமல் நாங்கள் தங்க முடியாது; நீயும் நாங்களும் இங்கு எப்போதும், ஆதிமூர்த்தியாக வெளிப்படத் தங்குவோம்.

ஏவமஸ்து ஶ்ரியா ஸார்த்தம் ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। லோகாநாம் ரக்ஷணார்தாய ஜகதாம் முக்திஹேதவே। ஸுவ்யக்தஃ புண்டரீகாக்ஷோ ஜநார்தந இதி ஶ்ருதஃ ।। ௪௭.

அப்படியே ஆகட்டும். ஆதிமழுவை ஏந்தியவர், ஸ்ரீதேவியுடன் அங்கு தங்கி, உலகங்களை பாதுகாக்கவும், உயிர்களுக்கு முக்தி அளிக்கவும், தெளிவாக புண்டரீகாக்ஷனாக, ஜனார்த்தனனாக அறியப்பட்டார்.

வேதைரகம்யா யா மூர்த்திராதிபூதா ஸநாதநீ। ஸுவ்யக்தா ஶ்வேதகல்பே ஸா பவிஷ்யதி ததா புநஃ। வாராஹகல்பே ஹ்யவ்யக்தா வ்யக்திமப்யகமத்புரா ।। ௪௭.

வேதங்களால் எட்ட முடியாத, ஆதிமூலமான, சனாதனமான அந்த உருவம், ஷ்வேத கல்பத்தில் வெளிப்படும்; மீண்டும் எதிர்காலத்திலும் அப்படியே நிகழும்; வாராக கல்பத்தில் அது மறைந்திருந்தாலும், முன்பு வெளிப்பட்டது.

ஸந்தாரணாய லோகாநாம் தேவாநாம் ரக்ஷணாய ச। கயாஶிரஸி ஸுவ்யக்தோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௭.

உலகங்களை மீட்கவும், தேவர்களை பாதுகாக்கவும், அவர் கயா மலை உச்சியில் தெளிவாக வெளிப்படுவார்; இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

யே த்ரக்ஷ்யந்தி ஸதா பக்த்யா தேவமாதிகதாதரம்। குஷ்டரோகாதிநிர்ம்முக்தா யாஸ்யந்தி ஹரிமந்திரம் ।। ௪௭.

யார் எப்போதும் பக்தியுடன் ஆதிமழுவை ஏந்திய தேவனை தரிசிக்கிறார்களோ, அவர்கள் குஷ்டு நோய் உள்ளிட்ட அனைத்து நோய்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ஹரியின் இல்லத்திற்குச் செல்வார்கள்.

யே த்ரக்ஷ்யந்தி ஸதா பக்த்யா தேவமாதிகதாதரம்। தே ப்ராப்ஸ்யந்தி தநம் தாந்யமாயுராரோக்யமேவ ச ।। ௪௭.

யார் எப்போதும் பக்தியுடன் ஆதிமழுவை ஏந்திய தேவனை தரிசிக்கிறார்களோ, அவர்கள் செல்வம், தானியம், நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றைப் பெறுவார்கள்.

கலத்ரபுத்ரபௌத்ராதிகுணகீர்த்திஸுகாநி ச। ஶ்ரத்தயா யே நமஸ்யந்தி ராஜ்யம் ப்ரஹ்மபுரம் ததா। புக்த்வா வ்ரஜேயுஃ ஸததம் புண்யபுஞ்ஜபலம் நராஃ ।। ௪௭.

யார் நம்பிக்கையுடன் வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் மனைவி, பிள்ளைகள், பேரப்பிள்ளைகள், நல்ல குணங்கள், புகழ், மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றையும், ராஜ்யம் மற்றும் பிரம்மாவின் நகரத்தையும் பெறுவார்கள்; அவர்கள் செய்த புண்ணியத்தின் பலனை அனுபவித்து எப்போதும் மேலே செல்லுவார்கள்.

கந்ததாநேந கந்தாட்யஃ ஸௌபாக்யம் புஷ்பதாநதஃ। தூபதாநேந ராஜ்யாப்திர்தீபாத்தீப்திர்பவிஷ்யதி ।। ௪௭.

புகைபொருள் அர்ப்பணிப்பதால் வாசனை நிறைந்தவராகி, பூக்கள் அர்ப்பணிப்பதால் அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்; தூபம் அர்ப்பணிப்பதால் ஆட்சி கிடைக்கும்; விளக்கு ஏற்றுவதால் பிரகாசம் பெறுவார்கள்.

த்வஜதாநாத்பாபஹாநிர்யாத்ராக்ரு'த்ப்ரஹ்மலோகபாக்। ஶ்ராத்தபிண்டப்ரதோ யஸ்து விஷ்ணும் நேஷ்யதி வை பித்ரூ'ந் ।। ௪௭.

கொடி அர்ப்பணிப்பதால் பாவங்கள் நீங்கும்; யார் யாத்திரை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைவார்கள்; யார் ஸ்ராத்தம் செய்து பிண்டம் விஷ்ணுவுக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர்கள் முன்னோர்களை அவரிடம் சேர்த்துவிடுவார்கள்.

ஶ்ரத்தயா யே நமஸ்யந்தி ஸதோத்ரேணாதிகதாதரம்। ஸ்தோஷ்யந்தி ச ஸமப்யர்ச்ய பித்ரூ'ந்நேஷ்யந்தி மாதவம்। ஶிவோऽபி பரயா ப்ரீத்யா துஷ்டாவாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

யார் நம்பிக்கையுடன் உண்மையான ஸ்தோத்திரங்களால் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை வணங்கி, பின்பு புகழ்கிறார்களோ, அவர்கள் முன்னோர்களை மாதவனிடம் சேர்ப்பார்கள்; சிவபெருமான் கூட மிகுந்த பாசத்துடன் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை புகழ்ந்தார்.

அவ்யக்தரூபோ யோ தேவோ முண்டப்ரு'ஷ்டாதிரூபதஃ । பல்குதீர்தாதிரூபேண நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

உருவம் தெரியாத அந்த தேவனை, முண்டபிருஷ்டம் போன்ற வடிவங்களிலும், பல்குதீர்த்தம் போன்ற புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும் தோன்றும் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

வ்யக்தாவ்யக்தஸ்வரூபேண பதரூபேண ஸம்ஸ்திதஃ। முகலிங்காதிரூபேண நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

தெரியும், தெரியாத இரு வடிவங்களிலும், பாத வடிவமாகவும், முகம் போன்ற சின்னங்களாகவும் நிலைபெறும் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

அவ்யக்தரூபோ யோ தேவோ ஜநார்தநஸ்வரூபதஃ। முண்டப்ரு'ஷ்டே ஸ்வயம் ஜாதோ நாமாம்யாதிகதா தரம் ।। ௪௭.

உருவம் தெரியாத தேவனாகவும், ஜனார்த்தனனின் இயல்பாகவும், முண்டபிருஷ்டத்தில் தானே தோன்றிய ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஶிலாயாம் தேவரூபிண்யாம் ஸ்திதம் ப்ரஹ்மாதிபிஃ ஸுரைஃ। பூஜிதம் ஸத்க்ரு'தம் தேவைஸ்தம் நமாமி கதாதரம் ।। ௪௭.

பிரம்மா முதலான தேவர்கள் வழிபட்டு மதிப்பிட்ட, தெய்வீகக் கல்லில் உறைந்திருக்கும், மழு ஏந்திய அந்த தேவனை நான் பணிகிறேன்.

யம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா ததஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா பூஜயித்வா ப்ரணம்ய ச । ஶ்ராத்தாதௌ ப்ரஹ்மலோகாப்திர்நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

அவரை பார்த்து, தொடந்து, பூஜித்து, வணங்கி, ஸ்ராத்தம் முதலான காரியங்களில் ஈடுபட்டால் பிரம்மாவின் உலகை அடையலாம்; அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

மஹதாதேஶ்ச ஜகதோ வ்யக்தஸ்யைகம் ஹி காரணம்। அவ்யக்தஜ்ஞாநரூபம் தம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

பெரும் tattuvங்களிலிருந்து தோன்றிய இந்த உலகிற்கு ஒரே காரணமாகவும், வெளிப்படாததை அறியும் ஞானமாகவும் இருப்பவரை, அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்காரவர்ஜிதம்। ஜாக்ரத்ஸ்வப்நவிநிர்முக்தம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

உடல், அறிவு, மனம், உயிர், அகம்பாவு ஆகியவை இல்லாதவரும், விழிப்பும் கனவும் எதிலும் பிணைவு இல்லாதவரும் ஆன அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

நித்யாநித்யவிநிர்முக்தம் ஸத்யமாநந்தமவ்யயம்। துரீயம் ஜ்யோதிராத்மாநம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

நிலையானதும் நிலையற்றதும் எதிலும் பிணைவு இல்லாதவரும், சத்தியமும் ஆனந்தமும் அழிவில்லாதவரும், நான்காவது நிலை மற்றும் ஒளி ஆன ஆத்மாவாக இருப்பவரும், அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

ஏவம் ஸ்துதோ மஹேஶேந ப்ரீதோ ஹ்யாதிகதாதரஃ। ஸ்திதோ தேவஃ ஶிலாயாம் ஸ ப்ரஹ்மாத்யைர்தைவதைஃ ஸஹ ।। ௪௭.

இவ்வாறு மகேசுவரன் புகழ்ந்தபோது, ஆதிமழு ஏந்தியவர் மகிழ்ந்து, பிரம்மா முதலான தேவர்களுடன் அந்தக் கல்லில் உறைந்தார்.

ஸம்ஸ்திதம் முண்டப்ரு'ஷ்டாத்ரௌ தேவமாதிகதாதரம்। ஸ்துவந்தி பூஜயந்தீஹ ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாந்து தே ।। ௪௭.

முண்டபிருஷ்ட மலையில் உறைந்திருக்கும் அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை இங்கே புகழ்ந்து, வழிபடுவோர் பிரம்மாவின் உலகை அடைவார்கள்.

தர்மார்தீ ப்ராப்நுயாத்தர்மமர்தார்தீ சார்தமாப்நுயாத் । காமாநவாப்நுயாத்காமீ மோக்ஷார்தீ மோக்ஷமாப்நுயாத் ।। ௪௭.

தர்மத்தை விரும்புபவர் தர்மத்தைப் பெறுவார்; பொருளை விரும்புபவர் பொருளைப் பெறுவார்; இன்பத்தை விரும்புபவர் இன்பத்தைப் பெறுவார்; மோக்ஷத்தை விரும்புபவர் மோக்ஷத்தை அடைவார்.

வந்த்யா ச லபதே புத்ரம் வேதவேதாங்கபாரகம்। ராஜா விஜயமாப்நோதி ஶூத்ரஶ்ச ஸுகமாப்நுயாத் ।। ௪௭.

குழந்தை இல்லாத பெண் வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்த ஒரு மகனைப் பெறுவாள்; அரசன் வெற்றியைப் பெறுவான்; சூத்திரன் மகிழ்ச்சியை அடைவான்.

புத்ரார்தீ லபதே புத்ராநப்யர்ச்யாதிகதாதரம்। மநஸா ப்ரார்திதம் ஸர்வம் பூஜாத்யைஃ ப்ராப்நுயாத்தரேஃ ।। ௪௭.

மக்களை விரும்புபவர் ஆதிமழு ஏந்தியவரை வழிபட்டால் மக்களைப் பெறுவார்; மனதில் விரும்பிய எல்லாவற்றையும் ஹரியை பூஜித்து மற்ற வழிகளிலும் அடையலாம்.

கயாயாத்ராம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணு நாரத முக்திதாம்। நிஷ்க்ரு'திஃ ஶ்ராத்தகர்த்ரூ'ணாம் ப்ரஹ்மணா கீயதே புரா ।। ௪௮.

நாரதா, விடுதலை தரும் கயா யாத்திரையை நான் விளக்குகிறேன்; ஸ்ராத்தம் செய்யும் மக்களுக்கு இது பாவம் நீக்கும் வழி என்று பழைய காலத்தில் பிரம்மா பாடியது.

உத்யதஶ்சேத்கயாம் கந்தும் ஶ்ராத்தம் க்ரு'த்வா விதாநதஃ। விதாய கார்படீவேஶம் க்ரு'த்வா க்ராமம் ப்ரதக்ஷிணம் ।। ௪௮.

யாராவது கயாவிற்குச் செல்ல விரும்பினால், முறையின்படி ஸ்ராத்தம் செய்து, சந்நியாசி உடை அணிந்து, கிராமத்தைச் சுற்றி வணங்க வேண்டும்.

ததோ க்ராமாந்தரம் கத்வா ஶ்ராத்தஶேஷஸ்ய போஜநம்। ததஃ ப்ரதிதிநம் கச்சேத்ப்ரதிக்ரஹவிவர்ஜிதஃ ।। ௪௮.

பின்னர் வேறு கிராமத்திற்கு சென்று, ஸ்ராத்தத்தில் மீதமுள்ளதை உண்டு, அன்றுதோறும் பரிசு எதையும் ஏற்காமல் பயணம் தொடர வேண்டும்.

ப்ரதிக்ரஹாதுபாவ்ரு'த்தஃ ஸந்துஷ்டோ நியதஃ ஶுசிஃ। அஹங்காரவிமுக்தோ யஃ ஸ தீர்தபலமஶ்நுதே ।। ௪௮.

பரிசு எதையும் ஏற்காமல், திருப்தியுடன், கட்டுப்பாட்டுடன், தூய்மையுடன், அகம்பாவில்லாமல் இருப்பவர் தீர்த்த யாத்திரையின் பலனை அடைவார்.

யஸ்ய ஹஸ்தௌ ச பாதௌ ச மநஶ்சாபி ஸுஸம்யதம்। வித்யா தபஶ்ச கீர்திஶ்ச ஸ தீர்தபலமஶ்நுதே ।। ௪௮.

யாருடைய கை, கால், மனம் நன்றாக கட்டுப்பட்டிருக்கின்றனவோ, அறிவும் தவமும் புகழும் நிலைத்திருக்கின்றனவோ, அவர் தீர்த்த யாத்திரையின் பலனை அடைவார்.

ததோ கயாப்ரவேஶே ச பூர்வதோऽஸ்தி மஹாநதீ । தத்ர தோயம் ஸமுத்பாட்ய ஸ்நாதவ்யம் நிர்மலே ஜலே ।। ௪௮.

பின்னர் கயாவிற்குள் செல்லும் இடத்தில், கிழக்கே ஒரு பெரிய நதி உள்ளது; அங்கே நீர் எடுத்து, தூய்மையான நீரில் स्नானம் செய்ய வேண்டும்.