வாயுபுராணம்

ஸோமநாதஶ்ச ஸித்தேஶஃ கபர்த்தீஶோ விநாயகஃ। நாராயணோ மஹாலக்ஷ்மீர்ப்ரஹ்மா ஶ்ரீபுருஷோத்தமஃ ।। ௪௭.

சோமநாதன், சித்தேசன், கபர்த்தீசன், விநாயகர், நாராயணன், மகாலட்சுமி, பிரம்மா, ஸ்ரீபுருஷோத்தமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

மார்கண்டேயேஶஃ கௌடீஶோ ஹ்யங்கிரேஶஃ பிதாமஹஃ। ஜநார்தநோ மங்கலா ச புண்டரீகாக்ஷ உத்தமஃ ।। ௪௭.

மார்க்கண்டேயேசன், கவுடீசன், அங்கிரேசன், பிதாமஹன், ஜனார்த்தனன், மங்களா, புண்டரீகாக்ஷன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

இத்யாதிவ்யக்தரூபேண ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। ஹேதிர்யோ ராக்ஷஸஸ்தஸ்மிந்ஹதே விஷ்ணுஃ புரம் கதஃ ।। ௪௭.

இவ்வாறு பல்வேறு வடிவங்களில் ஆதிகடாயுதபாணி நிலைத்திருக்கிறார்; அங்கு ஹெதி என்ற ராட்சசன் வீழ்ந்தபோது, விஷ்ணு தன் உலகத்துக்கு திரும்பினார்.

ப்ரஹ்மணா ஸஹ ருத்ராத்யைஃ காரிதே நிஶ்சலேऽஸுரே । துஷ்டாவாத்யகதாபாணிம் வேதா ஹர்ஷேண நிர்வ்ரு'தஃ ।। ௪௭.

பிரம்மாவும் ருத்ரன் முதலியோரும் சேர்ந்து அந்த அசுரனை அசையாமல் செய்தபோது, படைப்பாளர் மகிழ்ச்சியுடன் ஆதிகடாயுதபாணியை போற்றி பாடினார்.

ப்ரஹ்மோவாச।। கதாதரம் வ்யபகதகாலகல்மஷம் கயாகதம் விதிதகுணம் குணாதிகம்। குஹாகதம் கிரிவரகௌரகேஹகம் கணார்ச்சிதம் வரதமஹம் நமாமி ।। ௪௭.

பிரம்மா கூறினார்: 'காலத்தின் குற்றம் இல்லாதவனே, கயாவுக்கு வந்தவனே, நற்குணங்களை அறிந்தவனே, குணங்களைத் தாண்டியவனே, குகையில் உறைவவனே, பெரிய மலையின் இல்லத்தில் வாழ்பவனே, தேவர்கள் வழிபடும் அருள்பவனே, வரங்களை வழங்குபவனே, கடாயுதம் ஏந்தியவனே, உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.'

அஹஃஶ்ரியம் த்ரிதஶகணாதிஸுஶ்ரியம் பவஶ்ரியம் திதிபவதாரணஶ்ரியம்। கலிஶ்ரியம் கலிமலமர்தநஶ்ரியம் கதாதரம் நௌமி தமாஶ்ரிதஶ்ரியம் । ௪௭.

நான் அந்த மழுவை ஏந்தியவரை வணங்குகிறேன்; அவர் பகலில், தேவர்கள் நடுவில், செல்வத்தில், அசுரர்களை அழிப்பதில், தீமை அழிவதில், கலியுகத்தில், பாவங்களை நசுக்கும் வல்லமையில், எல்லா மகிமைகளுக்கும் ஆதரவாக இருப்பவராக பிரகாசிக்கிறார்.

த்ரு'டாத்ரூ'டம் பரிவ்ரு'டகாடஸம்ஸ்துதம் காமாத்புதம் ஸுத்ரு'டமரூடிரூடிகம்। தமாட்யகம் த்ரு'டதுரிதாத்யடௌகிதம் ஸ்வடௌக்ரு'தம் த்ரு'டதரகோத்ரஸூக்திபம் ।। ௪௭.

நான் அவர் மீது புகழ் பாடுகிறேன்; அவர் உறுதியும், மிகுந்த வலிமையும் கொண்டவர், பெரிதும் போற்றப்படுபவர், ஆசைகளை அதிசயமாக நிறைவேற்றுபவர், நிலைத்திருப்பவர், உயர்ந்து செல்லும் தன்மை உடையவர், செல்வம் நிறைந்தவர், ஆழ்ந்த பாவங்களை அகற்றுபவர், தானாக நிலைபெற்றவர், வலிமைமிக்க வரிசை பாடல்களால் புகழப்படுகிறவர்.

விதேஹகம் கரணகலாவிவர்ஜிதம் விஜந்மகம் திவகரவேதிபூஷிதம்। கதாதரம் த்வநிமுகவர்ஜிதம் பரம் நமாம்யஹம் ஸதத மநாதிமீஶ்வரம் ஹரிம் ।। ௪௭.

நான் எப்போதும் அந்த பரம்பொருளான ஹரியை வணங்குகிறேன்; அவர் உடலைத் தாண்டியவர், செயல் கலைகளைத் துறந்தவர், பிறப்பு எல்லாவற்றையும் கடந்தவர், சூரியனின் வேதிக்கையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், மழுவை ஏந்தியவர், ஒலி எட்டாதவர், என்றும் நிலைத்திருப்பவர்.

மநோऽதிகம் மதிகதிவர்ஜிதம் பரம் ஸதாத்வயம் ஸ்துதிஶிரஸி ஸம்ஸ்துதம் புதைஃ। சிதாத்மகம் கலிகதகாரணாதிகம் கதாதரம் ஹ்ரு'தயகதம் நமாமி தம் ।। ௪௭.

நான் அந்த மழுவை ஏந்தியவரை வணங்குகிறேன்; அவர் மனதைத் தாண்டியவர், அறிவின் ஓட்டத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர், எப்போதும் இரட்டையில்லாதவர், ஞானிகளால் சிறந்த பாடல்களில் போற்றப்படுபவர், அறிவே அவரது இயல்பு, கலியுக காரணங்களைத் தாண்டியவர், இதயத்தில் உறையும் பரமன்.

ஸநத்குமார உவாச।। தேவைஃ ஸார்த்தம் ப்ரஹ்மணைவம் ஸ்துதஶ்சாதிகதாதரஃ । ஊசே வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ த்வம் வரம் ப்ரஹ்மா தமப்ரவீத் ।। ௪௭.

சனத்குமாரர் கூறுகிறார்: இவ்வாறு பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில் மழுவை ஏந்தியவரை பிரமா மற்றும் தேவர்கள் சேர்ந்து புகழ்ந்தனர். அவர், 'ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்று கூறினார். அதற்கு பிரமா பதிலளித்தார்.

ஶிலாயாம் தேவரூபிண்யாம் ந திஷ்டாமஸ்த்வயா விநா। ஸ்தாஸ்யாமோऽத்ர த்வயா ஸார்த்தம் நித்யம் வ்யக்தாதிரூபிணா ।। ௪௭.

அந்த தெய்வீகக் கல்லில் உன்னில்லாமல் நாங்கள் தங்க முடியாது; நீயும் நாங்களும் இங்கு எப்போதும், ஆதிமூர்த்தியாக வெளிப்படத் தங்குவோம்.

ஏவமஸ்து ஶ்ரியா ஸார்த்தம் ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। லோகாநாம் ரக்ஷணார்தாய ஜகதாம் முக்திஹேதவே। ஸுவ்யக்தஃ புண்டரீகாக்ஷோ ஜநார்தந இதி ஶ்ருதஃ ।। ௪௭.

அப்படியே ஆகட்டும். ஆதிமழுவை ஏந்தியவர், ஸ்ரீதேவியுடன் அங்கு தங்கி, உலகங்களை பாதுகாக்கவும், உயிர்களுக்கு முக்தி அளிக்கவும், தெளிவாக புண்டரீகாக்ஷனாக, ஜனார்த்தனனாக அறியப்பட்டார்.

வேதைரகம்யா யா மூர்த்திராதிபூதா ஸநாதநீ। ஸுவ்யக்தா ஶ்வேதகல்பே ஸா பவிஷ்யதி ததா புநஃ। வாராஹகல்பே ஹ்யவ்யக்தா வ்யக்திமப்யகமத்புரா ।। ௪௭.

வேதங்களால் எட்ட முடியாத, ஆதிமூலமான, சனாதனமான அந்த உருவம், ஷ்வேத கல்பத்தில் வெளிப்படும்; மீண்டும் எதிர்காலத்திலும் அப்படியே நிகழும்; வாராக கல்பத்தில் அது மறைந்திருந்தாலும், முன்பு வெளிப்பட்டது.

ஸந்தாரணாய லோகாநாம் தேவாநாம் ரக்ஷணாய ச। கயாஶிரஸி ஸுவ்யக்தோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪௭.

உலகங்களை மீட்கவும், தேவர்களை பாதுகாக்கவும், அவர் கயா மலை உச்சியில் தெளிவாக வெளிப்படுவார்; இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

யே த்ரக்ஷ்யந்தி ஸதா பக்த்யா தேவமாதிகதாதரம்। குஷ்டரோகாதிநிர்ம்முக்தா யாஸ்யந்தி ஹரிமந்திரம் ।। ௪௭.

யார் எப்போதும் பக்தியுடன் ஆதிமழுவை ஏந்திய தேவனை தரிசிக்கிறார்களோ, அவர்கள் குஷ்டு நோய் உள்ளிட்ட அனைத்து நோய்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ஹரியின் இல்லத்திற்குச் செல்வார்கள்.

யே த்ரக்ஷ்யந்தி ஸதா பக்த்யா தேவமாதிகதாதரம்। தே ப்ராப்ஸ்யந்தி தநம் தாந்யமாயுராரோக்யமேவ ச ।। ௪௭.

யார் எப்போதும் பக்தியுடன் ஆதிமழுவை ஏந்திய தேவனை தரிசிக்கிறார்களோ, அவர்கள் செல்வம், தானியம், நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றைப் பெறுவார்கள்.

கலத்ரபுத்ரபௌத்ராதிகுணகீர்த்திஸுகாநி ச। ஶ்ரத்தயா யே நமஸ்யந்தி ராஜ்யம் ப்ரஹ்மபுரம் ததா। புக்த்வா வ்ரஜேயுஃ ஸததம் புண்யபுஞ்ஜபலம் நராஃ ।। ௪௭.

யார் நம்பிக்கையுடன் வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் மனைவி, பிள்ளைகள், பேரப்பிள்ளைகள், நல்ல குணங்கள், புகழ், மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றையும், ராஜ்யம் மற்றும் பிரம்மாவின் நகரத்தையும் பெறுவார்கள்; அவர்கள் செய்த புண்ணியத்தின் பலனை அனுபவித்து எப்போதும் மேலே செல்லுவார்கள்.

கந்ததாநேந கந்தாட்யஃ ஸௌபாக்யம் புஷ்பதாநதஃ। தூபதாநேந ராஜ்யாப்திர்தீபாத்தீப்திர்பவிஷ்யதி ।। ௪௭.

புகைபொருள் அர்ப்பணிப்பதால் வாசனை நிறைந்தவராகி, பூக்கள் அர்ப்பணிப்பதால் அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்; தூபம் அர்ப்பணிப்பதால் ஆட்சி கிடைக்கும்; விளக்கு ஏற்றுவதால் பிரகாசம் பெறுவார்கள்.

த்வஜதாநாத்பாபஹாநிர்யாத்ராக்ரு'த்ப்ரஹ்மலோகபாக்। ஶ்ராத்தபிண்டப்ரதோ யஸ்து விஷ்ணும் நேஷ்யதி வை பித்ரூ'ந் ।। ௪௭.

கொடி அர்ப்பணிப்பதால் பாவங்கள் நீங்கும்; யார் யாத்திரை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைவார்கள்; யார் ஸ்ராத்தம் செய்து பிண்டம் விஷ்ணுவுக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர்கள் முன்னோர்களை அவரிடம் சேர்த்துவிடுவார்கள்.

ஶ்ரத்தயா யே நமஸ்யந்தி ஸதோத்ரேணாதிகதாதரம்। ஸ்தோஷ்யந்தி ச ஸமப்யர்ச்ய பித்ரூ'ந்நேஷ்யந்தி மாதவம்। ஶிவோऽபி பரயா ப்ரீத்யா துஷ்டாவாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

யார் நம்பிக்கையுடன் உண்மையான ஸ்தோத்திரங்களால் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை வணங்கி, பின்பு புகழ்கிறார்களோ, அவர்கள் முன்னோர்களை மாதவனிடம் சேர்ப்பார்கள்; சிவபெருமான் கூட மிகுந்த பாசத்துடன் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை புகழ்ந்தார்.

அவ்யக்தரூபோ யோ தேவோ முண்டப்ரு'ஷ்டாதிரூபதஃ । பல்குதீர்தாதிரூபேண நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

உருவம் தெரியாத அந்த தேவனை, முண்டபிருஷ்டம் போன்ற வடிவங்களிலும், பல்குதீர்த்தம் போன்ற புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும் தோன்றும் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

வ்யக்தாவ்யக்தஸ்வரூபேண பதரூபேண ஸம்ஸ்திதஃ। முகலிங்காதிரூபேண நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

தெரியும், தெரியாத இரு வடிவங்களிலும், பாத வடிவமாகவும், முகம் போன்ற சின்னங்களாகவும் நிலைபெறும் ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

அவ்யக்தரூபோ யோ தேவோ ஜநார்தநஸ்வரூபதஃ। முண்டப்ரு'ஷ்டே ஸ்வயம் ஜாதோ நாமாம்யாதிகதா தரம் ।। ௪௭.

உருவம் தெரியாத தேவனாகவும், ஜனார்த்தனனின் இயல்பாகவும், முண்டபிருஷ்டத்தில் தானே தோன்றிய ஆதிமழுவை ஏந்தியவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஶிலாயாம் தேவரூபிண்யாம் ஸ்திதம் ப்ரஹ்மாதிபிஃ ஸுரைஃ। பூஜிதம் ஸத்க்ரு'தம் தேவைஸ்தம் நமாமி கதாதரம் ।। ௪௭.

பிரம்மா முதலான தேவர்கள் வழிபட்டு மதிப்பிட்ட, தெய்வீகக் கல்லில் உறைந்திருக்கும், மழு ஏந்திய அந்த தேவனை நான் பணிகிறேன்.

யம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா ததஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா பூஜயித்வா ப்ரணம்ய ச । ஶ்ராத்தாதௌ ப்ரஹ்மலோகாப்திர்நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

அவரை பார்த்து, தொடந்து, பூஜித்து, வணங்கி, ஸ்ராத்தம் முதலான காரியங்களில் ஈடுபட்டால் பிரம்மாவின் உலகை அடையலாம்; அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

மஹதாதேஶ்ச ஜகதோ வ்யக்தஸ்யைகம் ஹி காரணம்। அவ்யக்தஜ்ஞாநரூபம் தம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

பெரும் tattuvங்களிலிருந்து தோன்றிய இந்த உலகிற்கு ஒரே காரணமாகவும், வெளிப்படாததை அறியும் ஞானமாகவும் இருப்பவரை, அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்காரவர்ஜிதம்। ஜாக்ரத்ஸ்வப்நவிநிர்முக்தம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

உடல், அறிவு, மனம், உயிர், அகம்பாவு ஆகியவை இல்லாதவரும், விழிப்பும் கனவும் எதிலும் பிணைவு இல்லாதவரும் ஆன அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

நித்யாநித்யவிநிர்முக்தம் ஸத்யமாநந்தமவ்யயம்। துரீயம் ஜ்யோதிராத்மாநம் நமாம்யாதிகதாதரம் ।। ௪௭.

நிலையானதும் நிலையற்றதும் எதிலும் பிணைவு இல்லாதவரும், சத்தியமும் ஆனந்தமும் அழிவில்லாதவரும், நான்காவது நிலை மற்றும் ஒளி ஆன ஆத்மாவாக இருப்பவரும், அந்த ஆதிமழு ஏந்தியவரை நான் பணிகிறேன்.

ஏவம் ஸ்துதோ மஹேஶேந ப்ரீதோ ஹ்யாதிகதாதரஃ। ஸ்திதோ தேவஃ ஶிலாயாம் ஸ ப்ரஹ்மாத்யைர்தைவதைஃ ஸஹ ।। ௪௭.

இவ்வாறு மகேசுவரன் புகழ்ந்தபோது, ஆதிமழு ஏந்தியவர் மகிழ்ந்து, பிரம்மா முதலான தேவர்களுடன் அந்தக் கல்லில் உறைந்தார்.