வாயுபுராணம்

ஜநார்தநோ பஸ்மகூடே தஸ்ய ஹஸ்தே து பிண்டதஃ। ஆத்மநோऽப்யதவாந்யேஷாம் ஸவ்யேநாபி திலைர்விநா। ஜீவதாம் ததிஸம்மிஶ்ரம் ஸர்வே தே விஷ்ணுலோககாஃ ।। ௪௬.

பொடி மேடையில் ஜனார்த்தனன் தன் கையில் பிண்டம் வைத்திருப்பார்; தானாகவோ அல்லது பிறருக்காகவோ, எள் இல்லாமல் தயிருடன் கலந்து உயிருடன் கொடுத்தால், எல்லோரும் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

யஸ்து பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। யதுத்திஶ்ய த்வயா தேயஸ்தஸ்மிந்பிண்டோ ம்ரு'தே ப்ரபோ ।। ௪௬.

நான் கொடுத்த பிண்டம், ஜனார்த்தனா, உன் கையில் இருக்கிறது; நீ யாருக்காக அர்ப்பணிக்க நினைக்கிறாயோ, அந்த பிண்டம் இறந்தவருக்காக வழங்கப்பட வேண்டும், பிரபுவே.

ஏஷ பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। அந்தகாலே கதே மஹ்யம் த்வயா தேயோ கயாஶிரே ।। ௪௬.

இந்த பிண்டத்தை நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன், ஜனார்த்தனா, அது உன் கையில் உள்ளது; என் உயிர் முடிவில், நீ அதை கயாசிரத்தில் எனக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஜநார்தந நமஸ்துப்யம் நமஸ்தே பித்ரு'மோக்ஷத। பித்ரு'பதே நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே பித்ரு'ரூபிணே ।। ௪௬.

ஜனார்த்தனா, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களை விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் ரூபம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

கயாயாம் பித்ரு'ரூபேண ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புண்டரீகாக்ஷம் முச்யதே ச ரு'ணத்ரயாத் ।। ௪௬.

கயாவில், ஜனார்த்தனன் தானே முன்னோர்களின் ரூபத்தில் தோன்றுகிறார்; அங்கே புண்டரீகாக்ஷனை பார்த்தால், மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபடலாம்.

நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ ரு'ணத்ரயவிமோசக। லக்ஷ்மீகாந்த நமஸ்தேऽஸ்து பித்ரூ'ணாம் மோக்ஷதோ பவ ।। ௪௬.

புண்டரீகாக்ஷா, மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; லக்ஷ்மியின் பிரியனே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களுக்கு விடுதலை அளியுங்கள்.

வாமஜாநு ஸுஸம்பாத்ய நத்வா பீமோ ஜநார்தநம்। ஶ்ராத்தம் ஸபிண்டகம் க்ரு'த்வா ப்ராத்ரு'பிர்ப்ரஹ்மலோகபாக்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா குலாநாஞ்ச ஶதேந ச ।। ௪௬.

பீமன் இடது முழங்காலை மடக்கி, ஜனார்த்தனனுக்கு வணங்கினார்; சகோதரர்களுடன் சபிண்ட ச்ராத்தம் செய்து, தன் முன்னோர்களும் நூறு குடும்பத்தினரும் சேர்ந்து, தர்மமுள்ளவராக பிரம்மலோகத்தை அடைந்தார்.

ஶிலாயாம் வ்யக்தரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ। லக்ஷ்மீஶோ விபுதைஃ ஸார்த்தம் தஸ்மாத்தேவமயீ ஶிலா ।। ௪௬.

அந்த கல்லில், லக்ஷ்மியின் நாதன் வெளிப்படையான ரூபத்துடன், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக, தேவர்களுடன் நிற்கிறார்; அதனால் அந்தக் கல் தெய்வீகமானது.

.நாரத உவாச।। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ ।। ௪௭.

நாரதர் கேட்டார்: ஆதிகடா தாங்கியவர் எவ்வாறு வெளிப்படையான ரூபத்தில் நின்றார்? வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக எவ்வாறு நின்றார்?

கதம் கதா ஸமுத்பந்நா யதா ஹ்யாதிகதாதரஃ। கதாலோலம் கதம் சாஸீத் ஸர்வ்வபாபக்ஷயங்கரம் ।। ௪௭.

கடா எவ்வாறு உருவானது? ஆதிகடா தாங்கியவர் எப்படிப் பிறந்தார்? எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் அந்தக் கடாவை அவர் எவ்வாறு விரும்பினார்?

ஸநத்குமார உவாச।। கதோ நாமாஸுரோ ஹ்யாஸீத்வஜ்ராத்வஜ்ரதரோ த்ரு'டஃ। தபஸா தாருணேநாஸௌ ப்ரஹ்மலப்தவரஃ புரா। ப்ரார்திதோ ப்ரஹ்மணே ப்ராதாத்ஸ்வஶரீராஸ்தி துஸ்த்யஜம் ।। ௪௭.

சனத்குமாரர் கூறினார்: கடா என்ற அசுரன் இருந்தான்; அவன் வஜ்ரத்தை விட வலிமையானவன். கடுமையான தவத்தால் பிரம்மாவிடம் வரம் பெற்றான்; பிரம்மா கேட்டபோது, தன் உடலிலிருந்து எடுக்க முடியாத எலும்பை கொடுத்தான்.

ப்ரஹ்மோக்தோ விஶ்வகர்ம்மாபி கதாம் சக்ரேऽத்புதாம் ததா। ததஸ்தி வஜ்ரநிஷ்பேஷைஃ குந்தைஃ ஸ்வர்கே ஹ்யதாரயத் ।। ௪௭.

பிரம்மா விஸ்வகர்மாவை அழைத்து, அப்போது அதிசயமான கடாவை உருவாக்கச் சொன்னார்; அந்த எலும்பு வானுலகில் வஜ்ரம் போன்ற கருவிகளால் உருவாக்கப்பட்டது.

அத காலேந மஹதா மநௌ ஸ்வாயம்புவே க்வசித। ஹேதீ ரக்ஷோ ப்ரஹ்மபுத்ரஃ தபஸ்தேபே ஸுதாருணம் ।। ௪௭.

பெரிய காலத்துக்குப் பிறகு, ஸ்வாயம்புவமனுவின் காலத்தில், ஹேதி என்ற ராட்சசன், பிரம்மாவின் மகன், எங்கோ கடுமையான தவம் செய்தான்.

திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் வாயுமபக்ஷயத்। உந்முகஶ்சோர்த்த்வபாஹுஶ்ச பாதாங்குஷ்டபரேண ஹ ।। ௪௭.

தெய்வீகமான நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள், அவன் காற்றை மட்டுமே உணவாக கொண்டு, நேராக நின்று, இரண்டு கைகளும் மேலே தூக்கி, பெரிய விரலில் நிற்கும் நிலைபோல் தவம் செய்தான்.

ஏகேநாதிஷ்டதவ்யக்ரஃ ஶீர்ணபர்ணாநிலாஶநஃ। ப்ரஹ்மாதீம்ஸ்தபஸா துஷ்டாந்வரம் வவ்ரே வரப்ரதாந் ।। ௪௭.

ஒரு காலில் அசையாமல் நின்று, உலர்ந்த இலைகளும் காற்றும் மட்டும் உண்டான்; பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்களை தவத்தால் மகிழ்வித்து, வரம் கேட்டான்.

தேவைர்தைத்யைஶ்ச ஶஸ்த்ரைர்விவிதைர்மநுஜாதிபிஃ। க்ரு'ஷ்ணேஶாநாதிசக்ராத்யைரவத்யஃ ஸ்யாம் மஹாபலஃ ।। ௪௭.

அவன் கேட்டான்: 'தேவர்கள், அசுரர்கள், எல்லா ஆயுதங்கள், மனிதர்கள், கிருஷ்ணன், ஈசன், ஆதிகால சக்கரதாரிகள் இவர்களால் எனக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது; எனக்கு பெரிய வலிமை வேண்டும்.'

ததேத்யுக்த்வாந்தர்ஹிதாஸ்தே ஹேதிர்தேவாநதாஜயத்। இந்த்ரத்வமகரோத்தேதிர்பீதா ப்ரஹ்மஹராதயஃ ।। ௪௭.

அவர்கள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி மறைந்தார்கள்; பிறகு ஹேதி தேவர்களை வென்று, இந்திரபதத்தை எடுத்தான்; பிரம்மா, ஹரன் மற்றும் பிறர் பயந்து போனார்கள்.

ஹரிம் தே ஶரணம் ஜக்முரூசுர்ஹேதிம் ஜஹீதி தாந் । ஊசே ஹரிரவத்யோऽயம் ஹேதிர்தேவாஸுரைஃ ஸுராஃ ।। ௪௭.

அவர்கள் ஹரியை அடைக்கலம் நாடி, 'ஓ ஆயுதமே, இவர்களை விட்டுவிடு' என்று வேண்டினர். ஹரி பதிலளித்து, 'இந்த ஆயுதத்தை தேவர்களும் அசுரர்களும் வெல்ல முடியாது' என்றார்.

மஹாஸ்த்ரம் மே ப்ரயச்சத்வம் ஹேதிம் ஹந்மி ஹி யேந தம்। இத்யுக்தாஸ்தே ததோ தேவா கதாம் தாம் ஹரயே ததுஃ ।। ௪௭.

'இந்த ஆயுதத்தை அடிக்க ஒரு பெரிய ஆயுதத்தை எனக்கு தாருங்கள்' என்று ஹரி கேட்டார். உடனே தேவர்கள் அந்த கடையை ஹரிக்கு அளித்தார்கள்.

ததார தாம் கதாமாதௌ தேவைருக்தோ கதாதரஃ । கதயா ஹேதிமாஹத்ய தேவைஃ ஸ த்ரிதிவம் யயௌ ।। ௪௭.

தேவர்கள் சொன்னபடி கடாயை எடுத்த ஹரி, அந்த ஆயுதத்தை கடையால் அடித்து வீழ்த்தினார். பிறகு தேவர்களுடன் சுவர்க்கத்துக்கு சென்றார்.

கதாமாதாவவஷ்டப்ய கயாஸுரஶிரஃஶிலாம்। நிஶ்சலார்தம் ஸ்திதோ யஸ்மாத்தஸ்மாதாதிகதாதரஃ ।। ௪௭.

முதலில் ஹரி, கயாசுரனின் தலைக்கல்லை கடையால் அழுத்தினார். அது அசையாமல் இருக்க அவர் நின்றதால், அவருக்கு ஆதிகடாயுதபாணி என்று பெயர் வந்தது.

ஶிலாபர்வதரூபேண வ்யக்த ஆதிகதாதரஃ । ஶிலாஸௌ முண்டப்ரு'ஷ்டாத்ரிஃ ப்ரபாஸோ நாமபர்வ்வதஃ ।। ௪௭.

அந்த ஆதிகடாயுதபாணி, ஒரு பாறைமலையாக வெளிப்பட்டுள்ளார். அந்த பாறை, முண்டபிருஷ்ட மலை என்றும் பிரபாசம் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது.

உத்யந்தோ கீதநாதஶ்ச பஸ்மகூடோ கிரிர்ம்மஹாந்। க்ரு'த்ர கூடஃ ப்ரேதகூடஶ்சாதிபாலோऽரவிந்தகஃ ।। ௪௭.

உத்யந்தம், கீதநாதம், பஸ்மகூடம் என்ற பெரிய மலை, கிருத்ரகூடம், பிரேதகூடம், ஆதிபாலன், அரவிந்தகம் ஆகியவை உள்ளன.

பஞ்சலோகஃ ஸப்தலோகோ வைகுண்டோ லோஹதண்டகஃ । க்ரௌஞ்சபாதோऽக்ஷயவடஃ பல்குதீர்தம் மதுஶ்ரவாஃ ।। ௪௭.

பஞ்சலோகம், சப்தலோகம், வைகுண்டம், லோஹதண்டகம், கௌஞ்சபாதம், அக்ஷயவட்டம், பல்குதீர்த்தம், மதுஷ்ரவா ஆகியவை உள்ளன.

ததிகுல்யா மதுகுல்யா தேவிகா ச மஹாநதீ। வைதரண்யாதிரூபேண வ்யக்த ஆதிகதாதரஃ ।। ௪௭.

ததிகுல்யா, மதுகுல்யா, தேவிகா என்ற பெரிய நதி, வைதரணி ஆகிய வடிவங்களில் ஆதிகடாயுதபாணி வெளிப்பட்டுள்ளார்.

விஷ்ணோஃ பதம் ருத்ரபதம் ப்ரஹ்மணஃ பதமுத்தமம்। காஶ்யபஸ்ய பதம் திவ்யம் த்வௌ ஹஸ்தௌ யத்ர நிர்கதௌ ।। ௪௭.

விஷ்ணுவின் இடம், ருத்ரனின் இடம், பிரம்மாவின் உயர்ந்த இடம், காச்யபரின் தெய்வீக இடம், இரண்டு கைகள் வெளிப்பட்ட இடம் ஆகியவை உள்ளன.

பஞ்சாக்நீநாம் பதாந்யத்ர இந்த்ராகஸ்த்யபதே பரே। ரவேஶ்ச கார்த்திகேயஸ்ய க்ரௌஞ்சமாதங்கயோரபி ।। ௪௭.

அங்கு ஐந்து அக்னிகளின் இடங்கள், இந்திரன் மற்றும் அகத்தியரின் உயர்ந்த இடம், சூரியன், கார்த்திகேயன், கௌஞ்சன், மாதங்கன் ஆகியோரின் இடங்களும் உள்ளன.

முக்யலிங்காநி ஸர்வ்வாணி வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ। ஆத்யோ கதாதரஶ்சைவ வ்யக்தஃ ஶ்ரீமாந் கதாதரஃ ।। ௪௭.

அங்கு எல்லா முக்கிய லிங்கங்களும் வெளிப்பட்டும் மறைந்தும் நிலைத்துள்ளன; ஆதிகடாயுதபாணி, அந்த மகிமைமிக்க கடையுடன் வெளிப்படுகிறார்.

காயத்ரீ சைவ ஸாவித்ரீ ஸந்த்யா சைவ ஸரஸ்வதீ । கயாதித்யஶ்சோத்தரார்கோ தக்ஷிணார்கோऽபி நைமிஷஃ ।। ௪௭.

காயத்ரி, சாவித்ரி, சந்த்யா, சரஸ்வதி, கயாதித்யன், உத்தரார்கன், தட்சிணார்கன், நைமிஷம் ஆகியவை உள்ளன.