வாயுபுராணம்

க்ரௌஞ்சரூபேண ஹி முநிர்முண்டப்ரு'ஷ்டே தபோऽகரோத்। தஸ்ய பாதாங்கிதோ யஸ்மாத்க்ரௌஞ்சபாதஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௪௬.

கிரௌஞ்சப் பறவையாக முனிவர் அந்த மண்டையகமலத்தில் தவம் செய்தார்; அவருடைய பாதச்சுவடு அங்கு பதிந்ததால், அது 'கிரௌஞ்சபாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்நாதோ ஜலாஶயே தத்ர நயேத்ஸ்வர்கம் ஸ்வகம் குலம்। பலிஃ காகஶிலாயாஞ்ச காகேப்ய ரு'ணமோக்ஷதஃ ।। ௪௬.

அங்கு உள்ள ஏரியில் நீராடும் ஒருவர் தன் குலத்தை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல முடியும்; பாலி, காகசிலையில், காகங்களுக்கு கடனிலிருந்து விடுதலை அளிக்கிறார்.

முண்டப்ரு'ஷ்டஸ்ய ஸாநௌ ஹி லோமஶோ லோமஹர்ஷணஃ। த்வாவேதௌ பரமம் தப்த்வா தபஃஸித்திம் பராம் கதௌ ।। ௪௬.

மண்டையகமலத்தின் சிகரத்தில் லோமஷரும் லோமஹர்ஷணனும் உயர்ந்த தவம் செய்து, தவத்தின் சிறந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்.

ஆஹூதாஸ்து ஸரிச்ச்ரேஷ்டா லோமஶேந மஹாநதீ। ஶராவதீ வேத்ரவதீ சந்த்ரபாகா ஸரஸ்வதீ ।। ௪௬.

லோமஷர் அழைத்தபோது, சிறந்த நதிகள், பெரிய நதிகள் அங்கு வந்தன: சராவதி, வேத்ரவதி, சந்திரபாகா, சரஸ்வதி.

காவேரீ ஸிந்துரீரா ச சந்தநா ச ஸரித்வரா। வாஸிஷ்டீ ஸரயூர்கங்கா யமுநா கண்டகீந்திரா ।। ௪௬.

காவேரி, சிந்து, சந்தனா—இவை சிறந்த நதிகள்; வாசிஷ்டி, சரயு, கங்கை, யமுனை, கண்டகி, இந்திரா ஆகிய நதிகளும் வந்தன.

மஹாவைதரணீ நாம்நா நிக்ஷரா ச திவௌகஸஃ । ஸாவவ்யலகநந்தா ச ஹ்யுதீசீ கந்காஹ்வயா ।। ௪௬.

மகா வைதரணி என்ற பெரிய நதி, நிக்ஷரா, தேவதைகளால் விரும்பப்படும் நதி; சாவவ்யலகநந்தா மற்றும் வடக்கில் உள்ள கங்கா என்று அழைக்கப்படும் நதி.

கௌஶிகீ ப்ரஹ்மதா ஜ்யேஷ்டா ஸர்வஸ்யாகவிமோசிநீ। க்ரு'ஷ்ணவல்வா சர்ம்மவதீ த்வே நத்யௌ முக்திதாயிகே ।। ௪௬.

கௌசிகி, பிரம்மதா, ஜ்யேஷ்டா—இவை எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் நதிகள்; கிருஷ்ணவல்வா, சர்மவதி—இவை இரண்டும் முக்தி தரும் நதிகள்.

ஆஹூதே ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டே லோமஹ்ரர்ஷேண ஸாஹஸாத் । தபஸஸ்து ப்ரபாவேண நர்ம்மதா முநிபுங்கவ। தாஸு ஸர்வாஸு யஃ ஸ்நாத்வா பிண்டதஃ ஸ்வர்நயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௪௬.

லோமஹர்ஷணனின் தவத்தின் வலிமையால், அந்த நதிகள் அனைத்தும் அங்கு வந்தன; அவர்களில் நர்மதா நதியும் வந்தது. அந்த நதிகளில் நீராடி பிண்டம் சமர்ப்பித்தால், முன்னோர்கள் சொர்க்கத்திற்கு உயர்த்தப்படுவர்.

ப்ரஹ்மயோநிம் ப்ரவிஶ்யாத நிர்கச்சேத்யஸ்து மாநவஃ। பரம் ப்ரஹ்ம ஸ யாதீஹ விமுக்தோ யோநிஸங்கடாத் ।। ௪௬.

பிரம்மயோனியில் நுழைந்து, பின்னர் வெளியேறும் மனிதன், பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுபட்டு, இங்கேயே பரம்பொருளை அடைவான்.

நிக்ஷராயாம் புஷ்கரிண்யாம் ஸ்நாதஃ ஶ்ராத்தாதிகம் நரஃ। குர்ய்யாத்க்ரௌஞ்சபதே திவ்யே நியமாத்வாஸரத்ரயம்। ஸர்வாந்பித்ரூ'ந்நயேத்ஸ்வர்கம் பஞ்சபாபிந ஏவ ச ।। ௪௬.

நிக்ஷரா என்ற குளத்தில் स्नானம் செய்து, திவ்யமான கௌஞ்சபதியில் மூன்று நாட்கள் கட்டுப்பாட்டுடன் ச்ராத்தம் மற்றும் பிற கடமைகளை ஆற்றினால், அந்த மனிதன் தன் முன்னோர்களை, ஐந்து பாவிகள் இருந்தாலும் கூட, எல்லாரையும் சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறான்.

ஜநார்தநோ பஸ்மகூடே தஸ்ய ஹஸ்தே து பிண்டதஃ। ஆத்மநோऽப்யதவாந்யேஷாம் ஸவ்யேநாபி திலைர்விநா। ஜீவதாம் ததிஸம்மிஶ்ரம் ஸர்வே தே விஷ்ணுலோககாஃ ।। ௪௬.

பொடி மேடையில் ஜனார்த்தனன் தன் கையில் பிண்டம் வைத்திருப்பார்; தானாகவோ அல்லது பிறருக்காகவோ, எள் இல்லாமல் தயிருடன் கலந்து உயிருடன் கொடுத்தால், எல்லோரும் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

யஸ்து பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। யதுத்திஶ்ய த்வயா தேயஸ்தஸ்மிந்பிண்டோ ம்ரு'தே ப்ரபோ ।। ௪௬.

நான் கொடுத்த பிண்டம், ஜனார்த்தனா, உன் கையில் இருக்கிறது; நீ யாருக்காக அர்ப்பணிக்க நினைக்கிறாயோ, அந்த பிண்டம் இறந்தவருக்காக வழங்கப்பட வேண்டும், பிரபுவே.

ஏஷ பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। அந்தகாலே கதே மஹ்யம் த்வயா தேயோ கயாஶிரே ।। ௪௬.

இந்த பிண்டத்தை நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன், ஜனார்த்தனா, அது உன் கையில் உள்ளது; என் உயிர் முடிவில், நீ அதை கயாசிரத்தில் எனக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஜநார்தந நமஸ்துப்யம் நமஸ்தே பித்ரு'மோக்ஷத। பித்ரு'பதே நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே பித்ரு'ரூபிணே ।। ௪௬.

ஜனார்த்தனா, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களை விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் ரூபம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

கயாயாம் பித்ரு'ரூபேண ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புண்டரீகாக்ஷம் முச்யதே ச ரு'ணத்ரயாத் ।। ௪௬.

கயாவில், ஜனார்த்தனன் தானே முன்னோர்களின் ரூபத்தில் தோன்றுகிறார்; அங்கே புண்டரீகாக்ஷனை பார்த்தால், மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபடலாம்.

நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ ரு'ணத்ரயவிமோசக। லக்ஷ்மீகாந்த நமஸ்தேऽஸ்து பித்ரூ'ணாம் மோக்ஷதோ பவ ।। ௪௬.

புண்டரீகாக்ஷா, மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; லக்ஷ்மியின் பிரியனே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களுக்கு விடுதலை அளியுங்கள்.

வாமஜாநு ஸுஸம்பாத்ய நத்வா பீமோ ஜநார்தநம்। ஶ்ராத்தம் ஸபிண்டகம் க்ரு'த்வா ப்ராத்ரு'பிர்ப்ரஹ்மலோகபாக்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா குலாநாஞ்ச ஶதேந ச ।। ௪௬.

பீமன் இடது முழங்காலை மடக்கி, ஜனார்த்தனனுக்கு வணங்கினார்; சகோதரர்களுடன் சபிண்ட ச்ராத்தம் செய்து, தன் முன்னோர்களும் நூறு குடும்பத்தினரும் சேர்ந்து, தர்மமுள்ளவராக பிரம்மலோகத்தை அடைந்தார்.

ஶிலாயாம் வ்யக்தரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ। லக்ஷ்மீஶோ விபுதைஃ ஸார்த்தம் தஸ்மாத்தேவமயீ ஶிலா ।। ௪௬.

அந்த கல்லில், லக்ஷ்மியின் நாதன் வெளிப்படையான ரூபத்துடன், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக, தேவர்களுடன் நிற்கிறார்; அதனால் அந்தக் கல் தெய்வீகமானது.

.நாரத உவாச।। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ ।। ௪௭.

நாரதர் கேட்டார்: ஆதிகடா தாங்கியவர் எவ்வாறு வெளிப்படையான ரூபத்தில் நின்றார்? வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக எவ்வாறு நின்றார்?

கதம் கதா ஸமுத்பந்நா யதா ஹ்யாதிகதாதரஃ। கதாலோலம் கதம் சாஸீத் ஸர்வ்வபாபக்ஷயங்கரம் ।। ௪௭.

கடா எவ்வாறு உருவானது? ஆதிகடா தாங்கியவர் எப்படிப் பிறந்தார்? எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் அந்தக் கடாவை அவர் எவ்வாறு விரும்பினார்?

ஸநத்குமார உவாச।। கதோ நாமாஸுரோ ஹ்யாஸீத்வஜ்ராத்வஜ்ரதரோ த்ரு'டஃ। தபஸா தாருணேநாஸௌ ப்ரஹ்மலப்தவரஃ புரா। ப்ரார்திதோ ப்ரஹ்மணே ப்ராதாத்ஸ்வஶரீராஸ்தி துஸ்த்யஜம் ।। ௪௭.

சனத்குமாரர் கூறினார்: கடா என்ற அசுரன் இருந்தான்; அவன் வஜ்ரத்தை விட வலிமையானவன். கடுமையான தவத்தால் பிரம்மாவிடம் வரம் பெற்றான்; பிரம்மா கேட்டபோது, தன் உடலிலிருந்து எடுக்க முடியாத எலும்பை கொடுத்தான்.

ப்ரஹ்மோக்தோ விஶ்வகர்ம்மாபி கதாம் சக்ரேऽத்புதாம் ததா। ததஸ்தி வஜ்ரநிஷ்பேஷைஃ குந்தைஃ ஸ்வர்கே ஹ்யதாரயத் ।। ௪௭.

பிரம்மா விஸ்வகர்மாவை அழைத்து, அப்போது அதிசயமான கடாவை உருவாக்கச் சொன்னார்; அந்த எலும்பு வானுலகில் வஜ்ரம் போன்ற கருவிகளால் உருவாக்கப்பட்டது.

அத காலேந மஹதா மநௌ ஸ்வாயம்புவே க்வசித। ஹேதீ ரக்ஷோ ப்ரஹ்மபுத்ரஃ தபஸ்தேபே ஸுதாருணம் ।। ௪௭.

பெரிய காலத்துக்குப் பிறகு, ஸ்வாயம்புவமனுவின் காலத்தில், ஹேதி என்ற ராட்சசன், பிரம்மாவின் மகன், எங்கோ கடுமையான தவம் செய்தான்.

திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் வாயுமபக்ஷயத்। உந்முகஶ்சோர்த்த்வபாஹுஶ்ச பாதாங்குஷ்டபரேண ஹ ।। ௪௭.

தெய்வீகமான நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள், அவன் காற்றை மட்டுமே உணவாக கொண்டு, நேராக நின்று, இரண்டு கைகளும் மேலே தூக்கி, பெரிய விரலில் நிற்கும் நிலைபோல் தவம் செய்தான்.

ஏகேநாதிஷ்டதவ்யக்ரஃ ஶீர்ணபர்ணாநிலாஶநஃ। ப்ரஹ்மாதீம்ஸ்தபஸா துஷ்டாந்வரம் வவ்ரே வரப்ரதாந் ।। ௪௭.

ஒரு காலில் அசையாமல் நின்று, உலர்ந்த இலைகளும் காற்றும் மட்டும் உண்டான்; பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்களை தவத்தால் மகிழ்வித்து, வரம் கேட்டான்.

தேவைர்தைத்யைஶ்ச ஶஸ்த்ரைர்விவிதைர்மநுஜாதிபிஃ। க்ரு'ஷ்ணேஶாநாதிசக்ராத்யைரவத்யஃ ஸ்யாம் மஹாபலஃ ।। ௪௭.

அவன் கேட்டான்: 'தேவர்கள், அசுரர்கள், எல்லா ஆயுதங்கள், மனிதர்கள், கிருஷ்ணன், ஈசன், ஆதிகால சக்கரதாரிகள் இவர்களால் எனக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது; எனக்கு பெரிய வலிமை வேண்டும்.'

ததேத்யுக்த்வாந்தர்ஹிதாஸ்தே ஹேதிர்தேவாநதாஜயத்। இந்த்ரத்வமகரோத்தேதிர்பீதா ப்ரஹ்மஹராதயஃ ।। ௪௭.

அவர்கள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி மறைந்தார்கள்; பிறகு ஹேதி தேவர்களை வென்று, இந்திரபதத்தை எடுத்தான்; பிரம்மா, ஹரன் மற்றும் பிறர் பயந்து போனார்கள்.

ஹரிம் தே ஶரணம் ஜக்முரூசுர்ஹேதிம் ஜஹீதி தாந் । ஊசே ஹரிரவத்யோऽயம் ஹேதிர்தேவாஸுரைஃ ஸுராஃ ।। ௪௭.

அவர்கள் ஹரியை அடைக்கலம் நாடி, 'ஓ ஆயுதமே, இவர்களை விட்டுவிடு' என்று வேண்டினர். ஹரி பதிலளித்து, 'இந்த ஆயுதத்தை தேவர்களும் அசுரர்களும் வெல்ல முடியாது' என்றார்.

மஹாஸ்த்ரம் மே ப்ரயச்சத்வம் ஹேதிம் ஹந்மி ஹி யேந தம்। இத்யுக்தாஸ்தே ததோ தேவா கதாம் தாம் ஹரயே ததுஃ ।। ௪௭.

'இந்த ஆயுதத்தை அடிக்க ஒரு பெரிய ஆயுதத்தை எனக்கு தாருங்கள்' என்று ஹரி கேட்டார். உடனே தேவர்கள் அந்த கடையை ஹரிக்கு அளித்தார்கள்.