வாயுபுராணம்

பவத்யேகோ த்விதா சைவ த்ரிதா மூர்திவிநாஶநாத்। ஏகோ ப்ரஹ்மாந்தக்ரு'ச்சைவ புருஷஶ்சேதி தே த்ரயஃ ।। ௫.

அவன் ஒருவனாகவும், இருவகையாகவும், மூன்று வகையாகவும், உருவங்கள் மறைந்தபோது தோன்றுகிறான்; பிரம்மா, அந்தக்ரித், புருஷன் — இவர்கள் மூவரும் அவனே.

ஏகஸ்யைதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ। ப்ராஹ்மீ ச பௌருஷீ சைவ அந்தகாரீ ச தே த்ரயஃ ।। ௫.

இவை மூன்றும் சுயம்புவனின் உடல்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன; பிராமி, பௌருஷி, அந்தகாரி — இவை மூன்றும் அவனுடைய வடிவங்கள்.

தத்ர யா ராஜஸீ தஸ்ய தநுஃ ஸா வை ப்ரஜாகரீ। யா தாமஸீ து காலாக்யா ப்ரஜாக்ஷயகரீ து ஸா। ஸாத்த்விகீ பௌருஷீ யா து ஸாநுக்ரஹகரீ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫.

இதில், ராஜச உடல் உயிர்களை உருவாக்கும்; தாமச உடல் 'காலம்' என அழைக்கப்படுகிறது, அது உயிர்களை அழிக்கும்; சத்துவ உடல் 'பௌருஷி' என அழைக்கப்படுகிறது, அது அருள் வழங்குவதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ராஜஸ்யா ப்ரஹ்மணோம்ऽஶேந மரீசிஃ கஶ்யபோऽபவத்। தாமஸீ சாந்தக்ரு'த்யா து ததம்ஶேநாபவத்பவஃ ।। ௫.

பிரம்மாவின் ராஜச அம்சத்திலிருந்து மரீசி, கஷ்யபர் பிறந்தார்கள்; தாமச அம்சமான அந்தக்ரித் மூலம் பவனும் அவனிடமிருந்து தோன்றினான்.

ஸாத்த்விகீ பௌருஷீ யா ஸா தஸ்யாஃ ஶோசிஷ்ணுருச்யதே। த்ரைலோக்யே தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ ।। ௫.

சத்துவம் உடைய பௌருஷி உடல் 'சோசிஷ்ணு' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த மூன்று உடல்களும் மூன்று உலகிலும் சுயம்புவனுக்குச் சொந்தமானவை என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.

நாநாப்ரயோஜநார்தாம் ஹி காலோऽவஸ்தாம் கரோதி யஃ। ப்ரஹ்மத்வேந ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுத்வேநாநுக்ரு'ஹ்ய ச। வைஷ்ணவ்யாநுக்ரு'ஹீதா ஸ்தா ரௌத்யாநுக்ரஸதே புநஃ ।। ௫.

காலம் பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக பல நிலைகளை உருவாக்குகிறது; பிரம்மாவாக உயிர்களை உருவாக்கி, விஷ்ணுவாக பாதுகாத்து, பிறகு ருத்ரனாக அவற்றை மீண்டும் அழிக்கிறது.

ஏகஃ ஸ்வயம்புவஃ காலஸ்த்ரிபிஸ்த்ரீந் வை கரோதி ஸஃ। ஸ்ரு'ஜதே சாநுக்ரு'ஹ்ணாதி ப்ரஜாஃ ஸம்ஹரதே ததா ।। ௫.

ஒரே சுயம்புவன் காலம், மூன்று குணங்களால் மூன்று வடிவங்களை உருவாக்குகிறான்; உயிர்களை உருவாக்கி, பாதுகாத்து, மீண்டும் அழிக்கிறான்.

இத்யேதாஃ கதிதா ஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ। ப்ரஜாபத்யா ச ரௌத்ரீ ச வைஷ்ணவீ சைவ தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫.

இவ்வாறு, சுயம்புவனின் மூன்று உடல்கள் விளக்கப்பட்டன; அவை பிரஜாபத்ய, ரௌத்ரி, வைஷ்ணவி என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.

ஏகா தநுஃ ஸ்ம்ரு'தா வேதே தர்மஶாஸ்த்ரே புராதநே। ஸாங்க்யயோகபரே வீரைஃ ப்ரு'தக்த்வைகத்வதர்ஶிபிஃ। அபிஜாதப்ரபாவஜ்ஞைரு'ஷிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ ।। ௫.

இந்த ஒரு உடல் வேதத்திலும், பழமையான தர்மசாஸ்திரத்திலும், சாங்க்யயோகம் விரும்பும் வீரர்களாலும், ஒன்றும் பலவும் என்று பார்ப்பவர்களாலும், உயிர்களின் தோற்றமும் சக்தியும் அறிந்த முனிவர்களாலும் உண்மை காண்பதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஏகத்வே ச ப்ரு'தக்த்வே ச தாஸு பிந்நாஃ ப்ரஜாஸ்த்விஹ । இதம் பரமிதம் நேதி ப்ருவதோ பிந்நதர்ஶநாஃ ।। ௫.

ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும் இவை இருக்கும்போது, இங்குள்ள உயிர்கள் வேறுபட்டவையாகின்றன; 'இது உயர்ந்தது, இது அல்ல' என்று சொல்லுபவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியான பார்வை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்.

ப்ரஹ்மாணம் காரணம் கேசித் கேசித் ப்ராஹுஃ ப்ரஜாபதிம்। கேசிச்சிவம் பரத்வேந ப்ராஹுர்விஷ்ணும் ததாऽபரே। அவிஜ்ஞாநேந ஸம்ஸக்தாஃ ஸக்தா ரத்யாதிசேதஸா ।। ௫.

சிலர் பிரம்மாவை காரணம் என்கிறார்கள்; சிலர் ப்ரஜாபதியைச் சொல்கிறார்கள்; சிலர் சிவனை உயர்ந்தவன் எனக் கருதுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் விஷ்ணுவை அதுபோலவே பாராட்டுகிறார்கள்; அறியாமையால் பற்று கொண்ட மனதுடன் இவர்கள் இன்பம் முதலானவற்றில் கட்டுண்டிருக்கின்றனர்.

தத்த்வம் காலஞ்ச தேஶஞ்ச கார்யாண்யாவேக்ஷ்ய தத்த்வதஃ। காரணஞ்ச ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதா நாநார்தேஷ்விஹ தேவதாஃ ।। ௫.

உண்மையில் தத்துவம், காலம், இடம், விளைவுகள் ஆகியவற்றை எண்ணி, காரணத்தை நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும்; இவ்வாறு இங்குள்ள தேவதைகள் பல அர்த்தங்களில் நிலைத்துள்ளன.

ஏகம் நிந்ததி யஸ்தேஷாம் ஸர்வாநேந ஸ நிந்ததி। ஏகம் ப்ரஶஸமாநஸ்து ஸர்வாநேவ ப்ரஶம்ஸதி। ஏகம் யோ வேத்தி புருஷம் தமாஹுர்ப்ரஹ்மவாதிநம் ।। ௫.

இவர்களில் ஒருவரை இகழ்பவன், அனைவரையும் இகழ்கிறான்; ஒருவரை புகழ்பவன், அனைவரையும் புகழ்கிறான்; ஒரே புருஷனை உணர்பவனையே பிரம்மத்தை அறிவோன் என்று சொல்வார்கள்.

அத்வேஷஸ்து ஸதா கார்யோ தேவதாஸு விஜாநதா। ந ஶக்யமீஶ்வரம் ஜ்ஞாதுமைஶ்வர்யேண வ்யவஸ்திதம் ।। ௫.

தேவதைகளை அறிந்தவன் எப்போதும் பகைவை தவிர்க்க வேண்டும்; ஆண்டவன் எல்லா ஆற்றலிலும் நிலைத்திருப்பதால், அவரை முழுமையாக அறிய முடியாது.

ஏகாத்மா ஸ த்ரிதா பூத்வா ஸம்மோஹயதி யஃ ப்ரஜாஃ। ஏதேஷாஞ்ச த்ரயாணாந்து விசரந்த்யந்தரம் ஜநாஃ ।। ௫.

ஒரே ஆத்மாவாக இருந்து, மூன்று வடிவம் எடுத்து, உயிர்களை மயக்குகிறான்; இந்த மூவருக்குள்ள வேறுபாடுகளில் மக்கள் சுழன்றாடுகிறார்கள்.

ஜிஜ்ஞாஸந்தஃ பரீக்ஷந்தஃ ஸக்தா ரூபாவிசேதஸஃ। இதம் பரமிதம் நேதி வதந்தி பிந்நதர்ஶிநஃ ।। ௫.

அறிய விரும்பி, ஆராய்ந்து, உருவங்களில் பற்று கொண்டு குழப்பமடைந்தவர்கள், 'இது உயர்ந்தது, இது அல்ல' என்று சொல்லும் வேறுபட்ட பார்வையுடையவர்கள்.

யாதுதாநாந் விஶந்த்யேதாஃ பிஶாசாம்ஶ்சைவ தாந்நராந் । ஏகத்வேந ப்ரு'தக்த்வேந ஸ்வயம்பூர்வ்யவதிஷ்டதே ।। ௫.

இவை யாதுதானர்களிலும், பிசாசுகளிலும், அந்த மனிதர்களிலும் புகுந்து நிற்கின்றன; ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும், சுயம்புவும் நிலைத்திருக்கின்றான்.

குணமாத்ராத்மிகாபிஸ்து தநுபிர்மோஹயந் ப்ரஜாஃ। தேஷ்வேகம் யஜதே யஸ்து ஸ ததா யஜதே த்ரயம் ।। ௫.

குணங்களால் ஆன உடல்களால் உயிர்களை மயக்கி, இவர்களில் ஒருவரை யார் வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் அந்த நேரத்தில் மூவரையும் வழிபடுகிறார்கள்.

தஸ்மாத்தேவாஸ்த்ரயோ ஹ்யேதே நைரந்தர்யே வ்யவஸ்திதாஃ। தஸ்மாத் ப்ரு'தக்த்வமேகத்வஸங்க்யா ஸங்க்யாகதாகதம்। ஏகத்வம் வா பஹுத்வம் வா தேஷு கோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி ।। ௫.

ஆகவே, இந்த மூன்று தேவதைகளும் தொடர்ச்சியாக நிலைத்துள்ளன; ஒன்றாகவும், பலவாகவும் எண்ணப்படுவது வருவதும் போவதும் ஆகும்; இவர்களில் யார் ஒன்றாகவோ, பலவாகவோ உணர முடியும்?

யஸ்மாத் ஸ்ரு'ஷ்ட்வாநுக்ரு'ஹ்ணீதே க்ரஸதே சைவ தே ப்ரஜாஃ । குணாத்மகத்வாத்ர்த்ரைகால்யே தஸ்மாதேகஃ ஸ உச்யதே ।। ௫.

அவன் உயிர்களை உருவாக்கி, காக்கி, மீண்டும் உட்கொள்ளுகிறான்; குணங்கள் ஒன்றாக இருப்பதால், அவனை ஒருவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ருத்ரம் ப்ரஹ்‌மாணமிந்த்ரஞ்ச லோக பாலாந் ரு'ஷீந் தநூந்। தேவம் தமேகம் பஹுதா ப்ராஹுர்நாராயணம் த்விஜாஃ ।। ௫.

ருத்ரன், பிரம்மா, இந்திரன், உலகை காப்பவர்கள், முனிவர்கள், தானவர்கள்—இவர்கள் எல்லாம் பல வடிவங்களில் கூறப்படும் ஒரே தேவன் நாராயணன் என்று இருமுறை பிறந்தவர்கள் அறிவுறுத்துகிறார்கள்.

ப்ராஜாபத்யா தநுர்யா ச தநுர்யா சைவ வைஷ்ணவீ। மந்வந்தரே ச கல்பே ச ஆவர்த்தந்தே புநஃ புநஃ ।। ௫.

பிரஜாபதியின் வடிவமும், வைஷ்ணவ வடிவமும், ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி மறைகின்றன.

தேஜஸா யஶஸா புத்த்யா ஶ்ருதேந ச பலேந ச । ஜாயந்தே தத்ஸமாஶ்சைவ தாநபீஹ நிபோதத ।। ௫.

ஒளி, புகழ், அறிவு, கல்வி, வலிமை ஆகியவற்றால், அவர்கள் அதற்குச் சமமானவர்களாகப் பிறக்கிறார்கள்; அவர்களை இங்கு கேளுங்கள்.

ராஜஸ்யா ப்ராஹ்மணோம்ऽஶேந மரீசிஃ கஶ்யபோऽபவத்। தாமஸ்யாஸ்தஸ்ய சாம்ஶேந காலாத்மா ருத்ர உச்யதே । ஸாத்த்விக்யாஃ புருஷாம்ஶேந யஜ்ஞே விஷ்ணுரபூத்ததா ।। ௫.

ரஜஸ் பகுதியிலிருந்து பிரம்மாவின் பகுதியால் மரீசி, கசியபர் பிறந்தார்கள்; தமஸ் பகுதியிலிருந்து காலன், ருத்ரன் என அழைக்கப்படுபவன், அவனது பகுதியிலிருந்து தோன்றினான்; சத்துவ பகுதியிலிருந்து புருஷனின் பகுதியால், யாகத்தில் விஷ்ணு தோன்றினான்.

த்ரிஷு காலேஷு தஸ்யைதா ப்ரஹ்மணஸ்தநவோம்ऽஶஜாஃ। காலோ பூத்வா புநஶ்சாஸௌ ருத்ரஃ ஸம்ஹரதே ப்ரஜாஃ ।। ௫.

மூன்று காலங்களிலும், இவை பிரம்மாவின் பகுதியிலிருந்து தோன்றும் வடிவங்கள்; மீண்டும் காலனாகி, ருத்ரன் உயிர்களை அழிக்கிறான்.

ஸம்ப்ராப்தே சைவ கல்பாந்தே ஸப்தரஶ்மிர்த்திவாகரஃ। பூத்வா ஸம்வர்த்தகாதித்யோ லோகாம்ஸ்த்ரீந் ஸ ததாதஹத் ।। ௫.

கல்பம் முடிவில், ஏழு கதிர்கள் உடைய சூரியன், அழிவுக்கான ஆதித்யனாகி, அப்போது மூன்று உலகங்களையும் எரிக்கிறான்.

விஷ்ணுஃ ப்ரஜாநுக்ரு'ஹ்ணாதி நாமருபவிபர்யயே । தஸ்யாந்தஸ்யாமவஸ்தாயாம் தத்ததுத்பத்திகாரணம் ।। ௫.

விஷ்ணு உயிர்களை, பெயர் உருவம் மாறும்போது காக்கிறான்; அந்த இறுதி நிலையில், ஒவ்வொன்றும் தன் பிறப்புக்கு தானே காரணமாகிறது.

ஸத்த்வோத்ரிக்தா து யா ப்ரோக்தா ப்ரஹ்மணஃ பௌருஷீ தநுஃ। தஸ்யாம்ஶேந விஜஜ்ஞே ஸ இஹ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। ஆகூத்யாம் மநஸோ தேவ உத்பந்நஃ ப்ரதமே விபுஃ ।. ௫.

சத்துவம் மிகுந்த பௌருஷி என்னும் பிரம்மாவின் உருவிலிருந்து, அவளுடைய ஒரு பகுதியால் இங்கு ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில், மனுவின் மகளான ஆகூதியில் முதல் பிறவியாக அந்த பெரிய தேவன் பிறந்தான்.

ததஃ புநஃ ஸ வை தேவோ ப்ராப்தே ஸ்வாரோசிஷேऽந்தரே। துஷிதாயாம் ஸமுத்பந்நோ ஹ்யதீதஸ்துஷிதைஃ ஸஹ ।। ௫.

அதற்குப் பிறகு, ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில், அந்த தேவன் துஷிதா என்ற இடத்தில், கடந்த துஷிதர்களுடன் சேர்ந்து பிறந்தான்.