வாயுபுராணம்

ஆதிபாலேந கிரிணா ஸமாக்ராந்தம் ஶிலோதரம்। தத்ராஸ்தே கஜரூபேண விக்ரேஶோ விக்நநாஶநஃ। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முச்யதே விக்நைஃ பித்ரூ'ந் ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

மலையின் முதன்மை பாதுகாவலனால் பிடிக்கப்பட்ட அந்தக் கல்லின் உள்ளே, யானை வடிவில் விக்னேசுவரன், இடையூறுகளை நீக்கும் தெய்வம் இருக்கிறார்; அவரைத் தரிசித்தால், இடையூறுகள் நீங்கி, முன்னோர்களை பிரம்மபுரிக்கு அழைத்துச் செல்ல முடியும்.

நிதம்பே முண்டப்ரு'ஷ்டஸ்ய தேவதாருவநம் த்வபூத்। முண்டப்ரு'ஷ்டாரவிந்த்ராத்ரீ த்ரு'ஷ்ட்வா பாபம் விநாஶயேத்। கயாநாபௌ ஸுஷும்நாயாம் பிண்டதஃ ஸ்வர்நயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௪௬.

முண்டபிருஷ்டம் எனும் மண்டையகமலத்தின் கீழ்புறத்தில் தேவதாரு வனம் இருக்கிறது; அந்த மண்டையகமலத்தையும், அங்கு உள்ள இந்திரமலையையும் பார்த்தால் பாவங்கள் அனைத்தும் அழிகின்றன. கயா நகரின் நாபியில் உள்ள சுஷும்ணா நாடியில் பிண்டம் சமர்ப்பித்தால், அந்த மனிதரின் முன்னோர்கள் சொர்க்கத்திற்கு உயர்த்தப்படுவர்.

ஶிலாயா வாமபாதே து ஸ்தாபிதஃ ப்ரேதபர்வதஃ। தர்மராஜேந பாபேப்யோ கிரிஃ ப்ரேதஶிலாஹ்வயஃ ।। ௪௬.

அந்தப் பெரிய கல்லின் இடது பாதத்தில் தர்மராஜன் பாவிகளுக்காக 'பிரேதபர்வதம்' எனும் மலையை நிறுவினார்; அந்த மலை 'பிரேதசிலா' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாதேந தூரே நிக்ஷிப்தஃ ஶிலாயாஃ பாதபாரதஃ। கதஃ ஶிலாயாஃ ஸம்ஸர்காத்ப்ரேதகூடஃ பவித்ரதாம் ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் பாரத்தை தனது பாதத்தால் தொலைவில் எறிந்தார்; ஆனால் அந்தக் கல்லைத் தொடுவதால் பிரேதகூடம் புனிதமடைந்தது.

ப்ரேதகுண்டஞ்ச தத்ராஸ்தே தேவாஸ்தத்ர பதே ஸ்திதாஃ। தத்ர குண்டாதிகம் க்ரு'த்வா ப்ரேதத்வாந்மோசயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௪௬.

அங்கு பிரேதகுண்டம் உள்ளது; அங்கே தேவதைகள் நிலைபெற்றுள்ளனர். அந்தக் குண்டத்தில் பிண்டம் முதலான கிரியைகள் செய்தால், முன்னோர்கள் பிரேத நிலையில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவர்.

ப்ரு'தக்ஸ்திதாஶ்ச பஹவோ விக்நகாரிண ஏவ தே। ஶ்ராத்தாதிகாரிணாம் ந்ரூ'ணாம் தீர்தே பித்ரு'விமுக்தயே। ப்ரேதா தாநுஷ்கரூபேண கரக்ரஹணகாரகாஃ ।। ௪௬.

அங்கு தனித்தனியாக நிற்கும் பலவித தடைகள் உள்ளன; அவை, முன்னோர்களை விடுவிக்கத் திருத்தலத்தில் ஸ்ராத்த்தம் முதலான கிரியைகள் செய்யும் மக்களுக்கு இடையூறு செய்கின்றன. பிரேதங்கள் வில்லாக உருவெடுத்து, அந்த கிரியைகள் செய்யும் நபர்களின் கைகளைப் பிடிக்கின்றன.

பாதாங்கிதாம் முண்டப்ரு'ஷ்டாம் மஹாதேவநிவாஸிநீம்। தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வலோகஶ்ச முக்தஃ பாபோபபாதகைஃ ।। ௪௬.

மஹாதேவன் வாசிக்கும், பாதச்சுவடு பதிந்த மண்டையகமலத்தைப் பார்த்தால், எல்லா உலகத்தாரும் பாவபரிபாகத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

கயாஶிரஸி புண்யே ச ஸர்வபாபைர்விவர்ஜிதே। க்ரேதாதிவர்ஜிதம் யஸ்மாத்ததோऽதிபாவநம் வரம் ।। ௪௬.

கயா நகரின் புனிதமான சிகரத்தில், எல்லா பாவங்களும் நீங்கிய, பிரேதங்கள் முதலியவர்களால் தொட்டிராத இடம் மிகப் பரிசுத்தமானதும், சிறந்ததுமானதும் ஆகும்.

கீகடேஷு கயா புண்யா புண்யம் ராஜக்ரு'ஹம் வநம்। ச்யவநஸ்யாஶ்ரமம் புண்யம் நதீ புண்யா புநஃபுநா ।। ௪௬.

கீகட தேசத்தில் புனிதமான கயா, ராஜகிரக வனம், ச்யவன முனிவரின் ஆசிரமம், மேலும் அந்த நதி எப்போதும் புனிதமானதாக இருக்கின்றன.

வைகுண்டோ லோஹதண்டஶ்ச க்ரு'த்ரகூடஶ்ச ஶோணகஃ। அத்ர ஶ்ராத்தாதிநா ஸர்வாந்பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

வைகுண்டம், லோஹதண்டம், கிருத்திரகூடம், சோணகம்—இவை அனைத்திலும் ஸ்ராத்த்தம் முதலான கிரியைகள் செய்து முன்னோர்களை பிரம்மபுரிக்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

க்ரௌஞ்சரூபேண ஹி முநிர்முண்டப்ரு'ஷ்டே தபோऽகரோத்। தஸ்ய பாதாங்கிதோ யஸ்மாத்க்ரௌஞ்சபாதஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௪௬.

கிரௌஞ்சப் பறவையாக முனிவர் அந்த மண்டையகமலத்தில் தவம் செய்தார்; அவருடைய பாதச்சுவடு அங்கு பதிந்ததால், அது 'கிரௌஞ்சபாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்நாதோ ஜலாஶயே தத்ர நயேத்ஸ்வர்கம் ஸ்வகம் குலம்। பலிஃ காகஶிலாயாஞ்ச காகேப்ய ரு'ணமோக்ஷதஃ ।। ௪௬.

அங்கு உள்ள ஏரியில் நீராடும் ஒருவர் தன் குலத்தை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல முடியும்; பாலி, காகசிலையில், காகங்களுக்கு கடனிலிருந்து விடுதலை அளிக்கிறார்.

முண்டப்ரு'ஷ்டஸ்ய ஸாநௌ ஹி லோமஶோ லோமஹர்ஷணஃ। த்வாவேதௌ பரமம் தப்த்வா தபஃஸித்திம் பராம் கதௌ ।। ௪௬.

மண்டையகமலத்தின் சிகரத்தில் லோமஷரும் லோமஹர்ஷணனும் உயர்ந்த தவம் செய்து, தவத்தின் சிறந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்.

ஆஹூதாஸ்து ஸரிச்ச்ரேஷ்டா லோமஶேந மஹாநதீ। ஶராவதீ வேத்ரவதீ சந்த்ரபாகா ஸரஸ்வதீ ।। ௪௬.

லோமஷர் அழைத்தபோது, சிறந்த நதிகள், பெரிய நதிகள் அங்கு வந்தன: சராவதி, வேத்ரவதி, சந்திரபாகா, சரஸ்வதி.

காவேரீ ஸிந்துரீரா ச சந்தநா ச ஸரித்வரா। வாஸிஷ்டீ ஸரயூர்கங்கா யமுநா கண்டகீந்திரா ।। ௪௬.

காவேரி, சிந்து, சந்தனா—இவை சிறந்த நதிகள்; வாசிஷ்டி, சரயு, கங்கை, யமுனை, கண்டகி, இந்திரா ஆகிய நதிகளும் வந்தன.

மஹாவைதரணீ நாம்நா நிக்ஷரா ச திவௌகஸஃ । ஸாவவ்யலகநந்தா ச ஹ்யுதீசீ கந்காஹ்வயா ।। ௪௬.

மகா வைதரணி என்ற பெரிய நதி, நிக்ஷரா, தேவதைகளால் விரும்பப்படும் நதி; சாவவ்யலகநந்தா மற்றும் வடக்கில் உள்ள கங்கா என்று அழைக்கப்படும் நதி.

கௌஶிகீ ப்ரஹ்மதா ஜ்யேஷ்டா ஸர்வஸ்யாகவிமோசிநீ। க்ரு'ஷ்ணவல்வா சர்ம்மவதீ த்வே நத்யௌ முக்திதாயிகே ।। ௪௬.

கௌசிகி, பிரம்மதா, ஜ்யேஷ்டா—இவை எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் நதிகள்; கிருஷ்ணவல்வா, சர்மவதி—இவை இரண்டும் முக்தி தரும் நதிகள்.

ஆஹூதே ஸரிதாம் ஶ்ரேஷ்டே லோமஹ்ரர்ஷேண ஸாஹஸாத் । தபஸஸ்து ப்ரபாவேண நர்ம்மதா முநிபுங்கவ। தாஸு ஸர்வாஸு யஃ ஸ்நாத்வா பிண்டதஃ ஸ்வர்நயேத்பித்ரூ'ந் ।। ௪௬.

லோமஹர்ஷணனின் தவத்தின் வலிமையால், அந்த நதிகள் அனைத்தும் அங்கு வந்தன; அவர்களில் நர்மதா நதியும் வந்தது. அந்த நதிகளில் நீராடி பிண்டம் சமர்ப்பித்தால், முன்னோர்கள் சொர்க்கத்திற்கு உயர்த்தப்படுவர்.

ப்ரஹ்மயோநிம் ப்ரவிஶ்யாத நிர்கச்சேத்யஸ்து மாநவஃ। பரம் ப்ரஹ்ம ஸ யாதீஹ விமுக்தோ யோநிஸங்கடாத் ।। ௪௬.

பிரம்மயோனியில் நுழைந்து, பின்னர் வெளியேறும் மனிதன், பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுபட்டு, இங்கேயே பரம்பொருளை அடைவான்.

நிக்ஷராயாம் புஷ்கரிண்யாம் ஸ்நாதஃ ஶ்ராத்தாதிகம் நரஃ। குர்ய்யாத்க்ரௌஞ்சபதே திவ்யே நியமாத்வாஸரத்ரயம்। ஸர்வாந்பித்ரூ'ந்நயேத்ஸ்வர்கம் பஞ்சபாபிந ஏவ ச ।। ௪௬.

நிக்ஷரா என்ற குளத்தில் स्नானம் செய்து, திவ்யமான கௌஞ்சபதியில் மூன்று நாட்கள் கட்டுப்பாட்டுடன் ச்ராத்தம் மற்றும் பிற கடமைகளை ஆற்றினால், அந்த மனிதன் தன் முன்னோர்களை, ஐந்து பாவிகள் இருந்தாலும் கூட, எல்லாரையும் சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறான்.

ஜநார்தநோ பஸ்மகூடே தஸ்ய ஹஸ்தே து பிண்டதஃ। ஆத்மநோऽப்யதவாந்யேஷாம் ஸவ்யேநாபி திலைர்விநா। ஜீவதாம் ததிஸம்மிஶ்ரம் ஸர்வே தே விஷ்ணுலோககாஃ ।। ௪௬.

பொடி மேடையில் ஜனார்த்தனன் தன் கையில் பிண்டம் வைத்திருப்பார்; தானாகவோ அல்லது பிறருக்காகவோ, எள் இல்லாமல் தயிருடன் கலந்து உயிருடன் கொடுத்தால், எல்லோரும் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

யஸ்து பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। யதுத்திஶ்ய த்வயா தேயஸ்தஸ்மிந்பிண்டோ ம்ரு'தே ப்ரபோ ।। ௪௬.

நான் கொடுத்த பிண்டம், ஜனார்த்தனா, உன் கையில் இருக்கிறது; நீ யாருக்காக அர்ப்பணிக்க நினைக்கிறாயோ, அந்த பிண்டம் இறந்தவருக்காக வழங்கப்பட வேண்டும், பிரபுவே.

ஏஷ பிண்டோ மயா தத்தஸ்தவ ஹஸ்தே ஜநார்தந। அந்தகாலே கதே மஹ்யம் த்வயா தேயோ கயாஶிரே ।। ௪௬.

இந்த பிண்டத்தை நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன், ஜனார்த்தனா, அது உன் கையில் உள்ளது; என் உயிர் முடிவில், நீ அதை கயாசிரத்தில் எனக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஜநார்தந நமஸ்துப்யம் நமஸ்தே பித்ரு'மோக்ஷத। பித்ரு'பதே நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே பித்ரு'ரூபிணே ।। ௪௬.

ஜனார்த்தனா, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களை விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களின் ரூபம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

கயாயாம் பித்ரு'ரூபேண ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புண்டரீகாக்ஷம் முச்யதே ச ரு'ணத்ரயாத் ।। ௪௬.

கயாவில், ஜனார்த்தனன் தானே முன்னோர்களின் ரூபத்தில் தோன்றுகிறார்; அங்கே புண்டரீகாக்ஷனை பார்த்தால், மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபடலாம்.

நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ ரு'ணத்ரயவிமோசக। லக்ஷ்மீகாந்த நமஸ்தேऽஸ்து பித்ரூ'ணாம் மோக்ஷதோ பவ ।। ௪௬.

புண்டரீகாக்ஷா, மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுவிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; லக்ஷ்மியின் பிரியனே, உமக்கு வணக்கம்; முன்னோர்களுக்கு விடுதலை அளியுங்கள்.

வாமஜாநு ஸுஸம்பாத்ய நத்வா பீமோ ஜநார்தநம்। ஶ்ராத்தம் ஸபிண்டகம் க்ரு'த்வா ப்ராத்ரு'பிர்ப்ரஹ்மலோகபாக்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா குலாநாஞ்ச ஶதேந ச ।। ௪௬.

பீமன் இடது முழங்காலை மடக்கி, ஜனார்த்தனனுக்கு வணங்கினார்; சகோதரர்களுடன் சபிண்ட ச்ராத்தம் செய்து, தன் முன்னோர்களும் நூறு குடும்பத்தினரும் சேர்ந்து, தர்மமுள்ளவராக பிரம்மலோகத்தை அடைந்தார்.

ஶிலாயாம் வ்யக்தரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ। லக்ஷ்மீஶோ விபுதைஃ ஸார்த்தம் தஸ்மாத்தேவமயீ ஶிலா ।। ௪௬.

அந்த கல்லில், லக்ஷ்மியின் நாதன் வெளிப்படையான ரூபத்துடன், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக, தேவர்களுடன் நிற்கிறார்; அதனால் அந்தக் கல் தெய்வீகமானது.

.நாரத உவாச।। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண ஸ்திதஶ்சாதிகதாதரஃ। கதம் வ்யக்தஸ்வரூபேண வ்யக்தாவ்யக்தாத்மநா ஸ்திதஃ ।। ௪௭.

நாரதர் கேட்டார்: ஆதிகடா தாங்கியவர் எவ்வாறு வெளிப்படையான ரூபத்தில் நின்றார்? வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் கொண்டவராக எவ்வாறு நின்றார்?