வாயுபுராணம்

கயாயாம் சாக்ஷயம் ஶ்ராத்தம் ஜபஹோமதபாம்ஸி ச। ஸர்வமாநந்த்யமாஹுர்வை யத்தத்தம் பரதாஶ்ரமே ।। ௪௬.

கயா நகரத்தில் ஸ்ராத்தம் அழியாதது போலவே, ஜபம், ஹோமம், தவம் ஆகியவை அனைத்தும் பரதனின் ஆசிரமத்தில் வழங்கப்பட்டால், அவை எல்லாம் முடிவில்லாததாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

சதுர்யுகஸ்வரூபேண சதஸ்ரோ ரவிமூர்த்தயஃ । த்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஃ பூஜிதாஸ்தாஃ பித்ரூ'ணாம் முக்திதாயகாஃ ।। ௪௬.

நான்கு யுகங்களின் வடிவில் நான்கு சூரிய மூர்த்திகள் அங்கே காணப்படுகின்றனர், தொட்டுப் பூஜிக்கப்பட்டு, அவை பித்ருக்களுக்கு முக்தி அளிக்கின்றன.

முக்திர்வாம்மந இத்யேவ தாரகாக்யோ விதிஃ பரஃ। ஸம்ஸாரார்ணவதப்தாநாம் நாவாவேதௌ ஸுரேஶ்வரௌ। தாரகம் ப்ரஹ்ம விஶ்வேஷாம் ம்ரு'தாநாம் ஜீவதாமிதம் ।। ௪௬.

மனம், வாக்கு ஆகியவற்றால் தான் முக்தி கிடைக்கும்; இதுவே தாரக என்ற உயர்ந்த விதி. உலக வாழ்க்கை எனும் பெருங்கடலில் துயருறுவோருக்கு இந்த இரு தேவபெருமக்கள் படகாக உள்ளனர்; இந்த தாரக பிரம்மம் எல்லா உயிர்களுக்கும், இறந்தவர்களுக்கும், உயிரோடிருப்போருக்கும் ஆகும்.

த்ரிவிக்ரமஞ்ச ப்ரஹ்மாணம் யஃ பஶ்யேத்புருஷோத்தமம்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா ஸ யாதி பரமாம் கதிம் ।। ௪௬.

யார் திரிவிக்ரமனை, பிரம்மாவையும், பரமபுருஷனையும் பித்ருக்களுடன் காண்கிறாரோ, அந்த தர்மமுள்ளவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

ஶிலாயா வாமபாதேऽபி ததாப்யுத்யந்தகோ கிரிஃ । ஸ்தாபிதஃ பிண்டதஸ்தத்ர பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் இடது பாதத்தில் கூட, உதயமலையும் நிறுவப்பட்டுள்ளது; அங்கே பிண்டம் வைத்து, பித்ருக்களை பிரம்மபுரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

நைமிஷாரண்யபார்ஶ்வே து ஈசே ப்ரஹ்மா ஸுரைஃ ஸஹ। முக்யஸம்ஜ்ஞம் ஹி தத்தீர்தம் தேவாஸ்தத்ர பதே ஸ்திதாஃ ।। ௪௬.

நைமிஷாரண்யத்தின் ஓரத்தில், பிரம்மா தேவர்களுடன் கூடி, 'அது தான் பிரதான தீர்த்தம்' என்று அறிவித்தார்; அங்கே தேவர்கள் பாதத்தில் நிற்கின்றனர்.

த்ரிஷு தேஷு பதேஷ்வேவ தீர்தேஷு முநிஸத்தம। யத்கிஞ்சிதஶுபம் கர்ம தத்ப்ரணஶ்யதி நாரத ।। ௪௬.

அந்த மூன்று இடங்களிலும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எந்தத் தீமையான செயலாக இருந்தாலும், நாரதா, அது அழிந்துவிடும்.

தந்நைமிஷவநம் புண்யம் ஸேவிதம் புண்யபூருஷைஃ। தத்ர வ்யாஸஃ ஶுகஃ பைலஃ கண்வோ வேதாஃ ஶிவோ ஹரிஃ ।। ௪௬.

அந்த நைமிஷ வனம் புனிதமானது, புண்ணியவான்கள் வழிபட்ட இடம்; அங்கே வியாசர், சுகர், பைலர், கண்வர், வேதாச், சிவன், ஹரியும் இருக்கின்றனர்.

தேஷாம் தர்ஶநமாத்ரேண முச்யதே பாதகைர்நரஃ। வாமஹஸ்தே ஶிலாயாஸ்து ததா சோத்யந்தகோ கிரிஃ ।। ௪௬.

அவர்களை காணும் ஒருவரும் பாவங்களில் இருந்து விடுபடுவார்; இடது கையில் உள்ள கல்லிலும், அப்படியே உதயமலை இருக்கிறது.

ஸ பர்வதஃ ஸமாநீதோ ஹ்யகஸ்த்யேந மஹாத்மநா। தத்ர ப்ரஹ்மா ஹரஶ்சைவ தபஶ்சோக்ரஞ்ச சக்ரதுஃ ।। ௪௬.

அந்த மலையை மகாத்மா அகத்தியர் கொண்டு வந்தார்; அங்கே பிரம்மாவும் ஹரனும் கடும் தவம் செய்தனர்.

தத்ராகஸ்த்யஸ்ய ஹி வரம் குண்டம் த்ரைலோக்யதுர்லபம்। யத்ர முந்யஷ்டகம் ஸித்தம் தபஸ்தப்த்வா ஶிவம் கதம்। குண்டே முந்யஷ்டகம் நத்வா பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

அங்கே அகத்தியரின் புனிதக் குளம் உள்ளது, மூவுலகிலும் அரிதாகக் கிடைக்கும் இடம்; அங்கே எட்டு முனிவர்கள் தவம் செய்து சிவபெருமானை அடைந்தனர்; அந்தக் குளத்தில் எட்டு முனிவர்களுக்கு வணங்கி, பித்ருக்களை பிரம்மபுரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

அகஸ்த்யேநாத தேவர்ஷே ஹ்யுதயாத்ரேர்மஹாத்மநா। ஶிலாயா வாமஹஸ்தேऽபி ஸ்தாபிதோ கிரிராட் ஶுபஃ। வாதித்ராத்யைர்திவ்யகீதைராட்யோ வாதித்ரகோ கிரிஃ ।। ௪௬.

பின்னர், தேவரிஷியே, மகாத்மா அகத்தியர் உதயாத்ரியின் கல்லின் இடது கையிலும் அந்த புண்ணியமான மலையரசை நிறுவினார்; அங்கே தெய்வீக இசை, பாடல்கள் முழங்கும், அது இசைமலை என அழைக்கப்படுகிறது.

தத்ர வித்யாதரோ நாம கந்தர்வாப்ஸரஸாங்கணைஃ। ஸமேதோऽத்யாபி கீதாநி திவ்யாநி ஸஹ கீயதே ।। ௪௬.

அங்கே, வித்யாதரர் என்ற ஒருவர், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் கூட்டத்துடன், இன்னும் இன்று கூட தெய்வீகமான பாடல்களை இசைபாடி மகிழ்கிறார்.

மோஹநஶ்ச ஸுநீதஶ்ச ஶைலூஜோ மோஹநோத்தமஃ। பர்வதோ நாரதத்யாநீ ஸங்கீதீ புஷ்பதந்தகஃ। ஹாஹா ஹூஹூப்ரப்ரு'தயோ கீததாநம் ப்ரஜக்ரிரே ।। ௪௬.

மோகனன், சுனீதன், சைலூஜன், சிறந்த மோகனன், பர்வதன், நாரதத்யானி, சங்கீதீ, புஷ்பதந்தகன், ஹாஹா, ஹூஹூ ஆகியோர் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து இனிய பாடல்களை அர்ப்பணையாகப் பாடினார்கள்.

ததா சித்ரரதோ நாம ஸர்வகந்தர்வஸம்வ்ரு'தஃ। காயதி மதுராண்யேவ கீதாந்யத்ரௌ மஹோத்ஸவம் ।। ௪௬.

அதேபோல், சித்ரரதன் என்ற கந்தர்வன், எல்லா கந்தர்வர்களாலும் சூழப்பட்டு, அந்த மலைமேல் பெரிய விழாவில் இனிமையான பாடல்களைப் பாடினான்.

அதஃ ஸ பர்வதோ தேவைஃ ஸேவ்யதேऽத்யாபி நித்யஶஃ। தர்மஜாஸ்தத்ர தேவேஶோ ஹரோ பஸ்மாங்கராகவாந் ।। ௪௬.

அதனால் அந்த மலை இன்று வரை தேவர்களால் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறது; அங்கு தர்மத்திலிருந்து பிறந்த தேவர்களின் தலைவன் ஹரன், பசுமை பூசியவனாக இருக்கிறார்.

பார்வத்யா ஸஹிதோ ருத்ரஃ பர்வதே கீதநாதிதே। மோததே பூஜிதோத்யேயஃ பித்ரூ'ணாம் பரமாம் கதிம் ।। ௪௬.

பார்வதியுடன் கூடிய ருத்ரன், அந்த மலைமேல் இசை ஒலிக்கும்போது மகிழ்ந்து, முன்னோர் உயர் நிலையை அளித்து, அனைவராலும் வழிபடப்படுகிறார்.

கயாயாம் பரமாத்மா ஹி கோபதிர்வா கதாதரஃ। ஹீயதே வைஷ்ணவீ மாயா ததா ருத்ரார்ச்சயா முநே ।। ௪௬.

கயா நகரத்தில் பரமாத்மா, கோபதி அல்லது கதாதரனாக இருந்தும், அங்கு வைஷ்ணவ மாயையும், ருத்ர வழிபாடும் நீங்குகின்றன, முனிவரே.

ஶிலாயா தக்ஷிணே ஹஸ்தே பஸ்மகூடோ கிரிர்த்ரு'தஃ। தர்ம்மராஜேந தத்ராஸ்தே ஹ்யகஸ்த்யஃ ஸஹ பார்ய்யயா ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் தெற்கு பக்கத்தில் பஸ்மகூடம் என்ற மலை உள்ளது; அங்கே தர்மராஜன், அகத்தியர் மற்றும் அவருடைய மனைவியுடன் தங்கியிருக்கிறார்.

அகஸ்த்யஸ்ய பதே ஸ்நாதஃ பிண்டதோ ப்ரஹ்மலோககஃ। ப்ரஹ்மணஸ்து வரம் லேபே மாஹாத்ம்யம் புவி துர்லபம் ।। ௪௬.

அகத்தியரின் இடத்தில் குளித்து, பிண்டம் செலுத்தும் ஒருவர் பிரம்மலோகம் அடைவார்; அவருக்கு பிரம்மனிடமிருந்து பூமியில் அரிதாகக் கிடைக்கும் பெருமை கிடைக்கும்.

லோபாமுத்ராம் ததா பார்ய்யாம் பித்ரூ'ணாம் பரமாம் கதிம்। தத்ராகஸ்த்யேஶ்வரம் த்ரு'ஷ்ட்வா முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யயா ।। ௪௬.

அதேபோல், லோபாமுத்ரை என்ற மனைவியையும், முன்னோர்களுக்கு உயர்ந்த நிலை தருபவளாகவும், அங்கே அகத்தியேசுவரரைத் தரிசித்தால், பிரம்மஹத்தியாபாதகத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவார்.

அகஸ்த்யஞ்ச ஸபார்ய்யஞ்ச பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத்। தண்டிநாத தபஸ்தேபே ஸீதாத்ரேர்தக்ஷிணே கிரௌ ।। ௪௬.

அகத்தியர், அவரது மனைவி மற்றும் முன்னோர்களை பிரம்மபுரிக்கு அழைத்துச் செல்லும் ஒருவர், சீதாத்ரியின் தெற்குப் பக்க மலையில் தண்டிநாதர் தவம் செய்தார்.

வடோ வடேஶ்வரஸ்தத்ர ஸ்திதஶ்ச ப்ரபிதாமஹஃ। ததக்ரே ருக்மிணீகுண்டம் பஶ்சிமே கபிலா நதீ। கபிலேஶோ நதீதீரே ஹ்யமாஸோமஸமாகமே ।। ௪௬.

அங்கே ஒரு ஆலமரம், வட்டேஸ்வரன், மற்றும் பிதாமகரும் இருக்கின்றனர்; அதன் முன்பு ருக்மிணியின் குளம், மேற்கு பக்கத்தில் கபிலா நதி ஓடுகிறது; அந்த நதிக்கரையில் அமாவாசை, பௌர்ணமி சந்திப்பில் கபிலேசுவரன் இருக்கிறார்.

கபிலாயாம் நரஃ ஸ்நாத்வா கபிலேஶம் ஸமர்ச்ய ச। க்ரு'தே ஶ்ராத்தே பிண்டதாநே பிதரோ மோக்ஷமாப்நுயுஃ ।। ௪௬.

கபிலா நதியில் स्नானம் செய்து, கபிலேசுவரனை வழிபட்டு, அங்கே ஸ்ராத்தம் செய்து பிண்டம் செலுத்தினால், அவனுடைய முன்னோர்கள் முக்தி பெறுவார்கள்.

தத்ராக்நிதாரா கிரிவராதாகதோத்யந்தகாதநு। தத்ர ஸாரஸ்வதம் குண்டம் ஸரஸ்வத்யா ப்ரகல்பிதம் ।। ௪௬.

அங்கே அந்த மலையிலிருந்து அக்னி நதி பாய்கிறது; அங்கு சரஸ்வதி உருவாக்கிய சரஸ்வதக் குளம் உள்ளது.

ஶுக்ரஸ்தத்ர ஸுதைஃ ஸார்த்தம் ஷண்டாமர்க்காதிபிஃ ப்ரபுஃ। தத்ர தத்ர முநீந்த்ராணாம் பதேஷு முநிஸத்தம। ஶ்ராத்தபிண்டாதிக்ரு'த்ஸ்நாதஃ பித்ரூ'ம்ஸ்தாரயதே நரஃ ।। ௪௬.

அங்கே சுக்கிரன், தனது மக்களுடன், சந்தமருத்தாதி தலைவர்களுடன் இருக்கிறார்; முனிவர்களின் புனித இடங்களில் ஸ்நானம் செய்து பிண்டம் செலுத்தும் ஒருவர், தனது முன்னோர்களை உய்த்துவிடுவார்.

ஶிலாயா வாமஹஸ்தேऽபி க்ரு'த்ரகூடோ கிரிர்த்ரு'தஃ। க்ரு'த்ரரூபேண ஸம்ஸித்தாஸ்தபஸ்தப்த்வா மஹர்ஷயஃ ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் இடது பக்கத்தில் கிருத்தகூடம் என்ற மலை உள்ளது; அங்கே பெரிய முனிவர்கள் கழுகு வடிவத்தில் தவம் செய்து சித்தி அடைந்தார்கள்.

அதோ கிரிர்க்ரு'த்ரகூடஸ்தத்ர க்ரு'த்ரேஶ்வரஃ ஸ்திதஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'த்ரேஶ்வரம் நத்வா யாயாச்சம்போஃ பதம் நரஃ ।। ௪௬.

அதனால் அந்த மலை கிருத்தகூடம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே கிருத்தேசுவரன் இருக்கிறார்; அவரை தரிசித்து வணங்கினால், ஒருவர் சாம்புவின் பாதத்தை அடைவார்.

தத்ர க்ரு'த்ரே குஹாயாஞ்ச பிண்டதஃ ஶிவலோகபாக் । தத்ர க்ரு'த்ரே வடம் நத்வா ப்ராப்தகாமோ திவம் வ்ரஜேத் ।। ௪௬.

அங்கே கிருத்தகூடக் குகையில் பிண்டம் செலுத்தும் ஒருவர் சிவலோகம் அடைவார்; அங்கேயே ஆலமரத்திற்கு வணங்கி, விருப்பம் நிறைந்தவன் சுவர்க்கம் செல்லுவான்.