வாயுபுராணம்

ஶிலாயா ஜகநம் பூயஃ ஸமாக்ராந்தம் நகேந து। தர்மராஜேந ஸம்ப்ரோக்தோ ந கச்சேதி நகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௪௬.

அந்த கல்லின் கீழ்பகுதி மீண்டும் மலையால் மூடப்பட்டது; தர்மராஜா அந்த மலைக்கு செல்லக்கூடாது என்று அறிவித்தார். அதனால் அது 'தடைசெய்யப்பட்ட மலை' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யமராஜதர்மராஜௌ நிஶ்சலார்தம் வ்யவஸ்திதௌ। தாப்யாம் பலிம் ப்ரயச்சாமி பித்ரூ'ணாம் முக்தி ஹேதவே ।। ௪௬.

யமர் மற்றும் தர்மராஜா அங்கு உறுதியுடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு நான் பிண்டம் சமர்ப்பிக்கிறேன், முன்னோர்களின் விடுதலிக்காக.

த்வௌ ஶ்வாநௌ ஶ்யாமஶபலௌ வைவஸ்வதகுலோத்பவௌ। தாப்யாம் பலிம் ப்ரயச்சாமி ஸ்யாதாமேதாவஹிம்ஸகௌ ।। ௪௬.

இரண்டு நாய்கள், ஒன்று கருப்பும், ஒன்று புள்ளிகளுடனும், வைவஸ்வத குலத்தில் பிறந்தவை; அவற்றுக்கு நான் பிண்டம் சமர்ப்பிக்கிறேன்; அவை வன்முறையுடன் நடக்க வேண்டாம்.

ஐந்த்ரவாருண வாயந்யயாம்யநைரு'த்யஸம்ஸ்திதாஃ। வாயஸாஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணந்து பூயோ பிண்டம் மயா ஸ்திதம் ।। ௪௬.

இந்திரன், வருணன், வாயு, யமன், நைฤதி ஆகிய திசைகளில் இருக்கும் காக்கள், நான் வைத்த பிண்டத்தை மீண்டும் ஏற்கட்டும்.

யமோऽஸி யமதூதோऽஸி வாயஸோऽஸி மஹாபல। ஸப்தஜந்மக்ரு'தம் பாபம் பலிம் புக்த்வா விநாஶய ।। ௪௬.

நீ யமனும், யமனுடைய தூதனும், வலிமைமிக்க காகமும்; ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களை, இந்த பிண்டத்தை உண்டு, அழித்திடு.

ராமே வநம் கதே ஶைலமாகத்ய பரதேந ஹி। பிதுஃ பிண்டாதிகம் க்ரு'த்வா ராமேஶஃ ஸ்தாபிதோऽத்ர வை ।। ௪௬.

ராமன் காட்டுக்குச் சென்றபோது, பரதன் அந்த மலைக்கு வந்து, தந்தைக்கு பிண்டம் முதலான கடமைகளை செய்து, அங்கே ராமரின் உருவத்தை நிறுவினார்.

ஸ்நாத்வா நத்வா ச ராமேஶம் ராமஸீதா ஸமந்விதம்। தத்ர ஶ்ராத்தம் ஸபிண்டஞ்ச க்ரு'த்வா விஷ்ணுபுரம் வ்ரஜேத்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா குலாநாஞ்ச ஶதைஃஸஹ ।। ௪௬.

அங்கே, நீராடி, ராமர், சீதை உடன் உள்ள ராமேசருக்கு வணங்கி, அங்கு ஸ்ராத்தமும் பிண்டதானமும் செய்து, பித்ருக்களும், நூற்றுக்கணக்கான குலத்தாரும் உடன், தர்மத்துடன் விஷ்ணுபுரத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.

ராமம் ஸீதாம் லக்ஷ்மணஞ்ச முநீந்ஸ்தாபிதவாந்ப்ரபுஃ। பரதஸ்யாஶ்ரமே புண்யே நித்யம் புண்யதமைர்வ்ரு'தம்। மதங்கஸ்ய பதம் தத்ர த்ரு'ஶ்யதே ஸர்வமாநுஷைஃ ।। ௪௬.

பரமாத்மா ராமர், சீதை, லக்ஷ்மணர் மற்றும் முனிவர்களை பரதனின் புனித ஆசிரமத்தில் எப்போதும் நல்லோர் சூழ வைத்து நிறுவினார்; அங்கே, அனைவரும் மதங்க முனிவரின் பாதச்சுவடைக் காணலாம்.

வஹ்நிர்த்வௌ வருணௌ ருத்ராஶ்சத்வாரஃ பித்ரு'மோக்ஷதாஃ। பரதாஶ்ரமமாஸாத்ய தாந்நமேத்பூஜயேந்நரஃ ।। ௪௬.

அங்கே, அக்னி, இரண்டு வருணர்கள், நான்கு ருத்ரர்கள் ஆகியோர் பித்ருக்களுக்கு முக்தி தருவோர்; பரதனின் ஆசிரமத்தை அடைந்தவுடன், மனிதன் அவர்களுக்கு உணவு வைத்து வழிபட வேண்டும்.

பாபேப்யஶ்சோபபாபேப்யோ முச்யதே பித்ரு'பிஃ ஸஹ। யத்ர குத்ராபி தேவர்ஷே பரதஸ்யாஶ்ரமே நரஃ । ஸ்நாதஃ ஶ்ராத்தாதிகம் குர்யாத்தத்கல்பேऽபி ந ஹீயதே ।। ௪௬.

எந்த இடத்திலும் பரதனின் ஆசிரமத்தில் நீராடி ஸ்ராத்தம் முதலான கடமைகளை செய்தால், அந்த மனிதனும் அவன் பித்ருக்களும் அனைத்து பாவங்களும் சிறிய குறைகளும் இருந்து விடுபடுவார்கள்; அந்த யுகத்திலும் இது ஒருபோதும் வீணாகாது.

கயாயாம் சாக்ஷயம் ஶ்ராத்தம் ஜபஹோமதபாம்ஸி ச। ஸர்வமாநந்த்யமாஹுர்வை யத்தத்தம் பரதாஶ்ரமே ।। ௪௬.

கயா நகரத்தில் ஸ்ராத்தம் அழியாதது போலவே, ஜபம், ஹோமம், தவம் ஆகியவை அனைத்தும் பரதனின் ஆசிரமத்தில் வழங்கப்பட்டால், அவை எல்லாம் முடிவில்லாததாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

சதுர்யுகஸ்வரூபேண சதஸ்ரோ ரவிமூர்த்தயஃ । த்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஃ பூஜிதாஸ்தாஃ பித்ரூ'ணாம் முக்திதாயகாஃ ।। ௪௬.

நான்கு யுகங்களின் வடிவில் நான்கு சூரிய மூர்த்திகள் அங்கே காணப்படுகின்றனர், தொட்டுப் பூஜிக்கப்பட்டு, அவை பித்ருக்களுக்கு முக்தி அளிக்கின்றன.

முக்திர்வாம்மந இத்யேவ தாரகாக்யோ விதிஃ பரஃ। ஸம்ஸாரார்ணவதப்தாநாம் நாவாவேதௌ ஸுரேஶ்வரௌ। தாரகம் ப்ரஹ்ம விஶ்வேஷாம் ம்ரு'தாநாம் ஜீவதாமிதம் ।। ௪௬.

மனம், வாக்கு ஆகியவற்றால் தான் முக்தி கிடைக்கும்; இதுவே தாரக என்ற உயர்ந்த விதி. உலக வாழ்க்கை எனும் பெருங்கடலில் துயருறுவோருக்கு இந்த இரு தேவபெருமக்கள் படகாக உள்ளனர்; இந்த தாரக பிரம்மம் எல்லா உயிர்களுக்கும், இறந்தவர்களுக்கும், உயிரோடிருப்போருக்கும் ஆகும்.

த்ரிவிக்ரமஞ்ச ப்ரஹ்மாணம் யஃ பஶ்யேத்புருஷோத்தமம்। பித்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மாத்மா ஸ யாதி பரமாம் கதிம் ।। ௪௬.

யார் திரிவிக்ரமனை, பிரம்மாவையும், பரமபுருஷனையும் பித்ருக்களுடன் காண்கிறாரோ, அந்த தர்மமுள்ளவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

ஶிலாயா வாமபாதேऽபி ததாப்யுத்யந்தகோ கிரிஃ । ஸ்தாபிதஃ பிண்டதஸ்தத்ர பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் இடது பாதத்தில் கூட, உதயமலையும் நிறுவப்பட்டுள்ளது; அங்கே பிண்டம் வைத்து, பித்ருக்களை பிரம்மபுரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

நைமிஷாரண்யபார்ஶ்வே து ஈசே ப்ரஹ்மா ஸுரைஃ ஸஹ। முக்யஸம்ஜ்ஞம் ஹி தத்தீர்தம் தேவாஸ்தத்ர பதே ஸ்திதாஃ ।। ௪௬.

நைமிஷாரண்யத்தின் ஓரத்தில், பிரம்மா தேவர்களுடன் கூடி, 'அது தான் பிரதான தீர்த்தம்' என்று அறிவித்தார்; அங்கே தேவர்கள் பாதத்தில் நிற்கின்றனர்.

த்ரிஷு தேஷு பதேஷ்வேவ தீர்தேஷு முநிஸத்தம। யத்கிஞ்சிதஶுபம் கர்ம தத்ப்ரணஶ்யதி நாரத ।। ௪௬.

அந்த மூன்று இடங்களிலும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எந்தத் தீமையான செயலாக இருந்தாலும், நாரதா, அது அழிந்துவிடும்.

தந்நைமிஷவநம் புண்யம் ஸேவிதம் புண்யபூருஷைஃ। தத்ர வ்யாஸஃ ஶுகஃ பைலஃ கண்வோ வேதாஃ ஶிவோ ஹரிஃ ।। ௪௬.

அந்த நைமிஷ வனம் புனிதமானது, புண்ணியவான்கள் வழிபட்ட இடம்; அங்கே வியாசர், சுகர், பைலர், கண்வர், வேதாச், சிவன், ஹரியும் இருக்கின்றனர்.

தேஷாம் தர்ஶநமாத்ரேண முச்யதே பாதகைர்நரஃ। வாமஹஸ்தே ஶிலாயாஸ்து ததா சோத்யந்தகோ கிரிஃ ।। ௪௬.

அவர்களை காணும் ஒருவரும் பாவங்களில் இருந்து விடுபடுவார்; இடது கையில் உள்ள கல்லிலும், அப்படியே உதயமலை இருக்கிறது.

ஸ பர்வதஃ ஸமாநீதோ ஹ்யகஸ்த்யேந மஹாத்மநா। தத்ர ப்ரஹ்மா ஹரஶ்சைவ தபஶ்சோக்ரஞ்ச சக்ரதுஃ ।। ௪௬.

அந்த மலையை மகாத்மா அகத்தியர் கொண்டு வந்தார்; அங்கே பிரம்மாவும் ஹரனும் கடும் தவம் செய்தனர்.

தத்ராகஸ்த்யஸ்ய ஹி வரம் குண்டம் த்ரைலோக்யதுர்லபம்। யத்ர முந்யஷ்டகம் ஸித்தம் தபஸ்தப்த்வா ஶிவம் கதம்। குண்டே முந்யஷ்டகம் நத்வா பித்ரூ'ந்ப்ரஹ்மபுரம் நயேத் ।। ௪௬.

அங்கே அகத்தியரின் புனிதக் குளம் உள்ளது, மூவுலகிலும் அரிதாகக் கிடைக்கும் இடம்; அங்கே எட்டு முனிவர்கள் தவம் செய்து சிவபெருமானை அடைந்தனர்; அந்தக் குளத்தில் எட்டு முனிவர்களுக்கு வணங்கி, பித்ருக்களை பிரம்மபுரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

அகஸ்த்யேநாத தேவர்ஷே ஹ்யுதயாத்ரேர்மஹாத்மநா। ஶிலாயா வாமஹஸ்தேऽபி ஸ்தாபிதோ கிரிராட் ஶுபஃ। வாதித்ராத்யைர்திவ்யகீதைராட்யோ வாதித்ரகோ கிரிஃ ।। ௪௬.

பின்னர், தேவரிஷியே, மகாத்மா அகத்தியர் உதயாத்ரியின் கல்லின் இடது கையிலும் அந்த புண்ணியமான மலையரசை நிறுவினார்; அங்கே தெய்வீக இசை, பாடல்கள் முழங்கும், அது இசைமலை என அழைக்கப்படுகிறது.

தத்ர வித்யாதரோ நாம கந்தர்வாப்ஸரஸாங்கணைஃ। ஸமேதோऽத்யாபி கீதாநி திவ்யாநி ஸஹ கீயதே ।। ௪௬.

அங்கே, வித்யாதரர் என்ற ஒருவர், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் கூட்டத்துடன், இன்னும் இன்று கூட தெய்வீகமான பாடல்களை இசைபாடி மகிழ்கிறார்.

மோஹநஶ்ச ஸுநீதஶ்ச ஶைலூஜோ மோஹநோத்தமஃ। பர்வதோ நாரதத்யாநீ ஸங்கீதீ புஷ்பதந்தகஃ। ஹாஹா ஹூஹூப்ரப்ரு'தயோ கீததாநம் ப்ரஜக்ரிரே ।। ௪௬.

மோகனன், சுனீதன், சைலூஜன், சிறந்த மோகனன், பர்வதன், நாரதத்யானி, சங்கீதீ, புஷ்பதந்தகன், ஹாஹா, ஹூஹூ ஆகியோர் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து இனிய பாடல்களை அர்ப்பணையாகப் பாடினார்கள்.

ததா சித்ரரதோ நாம ஸர்வகந்தர்வஸம்வ்ரு'தஃ। காயதி மதுராண்யேவ கீதாந்யத்ரௌ மஹோத்ஸவம் ।। ௪௬.

அதேபோல், சித்ரரதன் என்ற கந்தர்வன், எல்லா கந்தர்வர்களாலும் சூழப்பட்டு, அந்த மலைமேல் பெரிய விழாவில் இனிமையான பாடல்களைப் பாடினான்.

அதஃ ஸ பர்வதோ தேவைஃ ஸேவ்யதேऽத்யாபி நித்யஶஃ। தர்மஜாஸ்தத்ர தேவேஶோ ஹரோ பஸ்மாங்கராகவாந் ।। ௪௬.

அதனால் அந்த மலை இன்று வரை தேவர்களால் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறது; அங்கு தர்மத்திலிருந்து பிறந்த தேவர்களின் தலைவன் ஹரன், பசுமை பூசியவனாக இருக்கிறார்.

பார்வத்யா ஸஹிதோ ருத்ரஃ பர்வதே கீதநாதிதே। மோததே பூஜிதோத்யேயஃ பித்ரூ'ணாம் பரமாம் கதிம் ।। ௪௬.

பார்வதியுடன் கூடிய ருத்ரன், அந்த மலைமேல் இசை ஒலிக்கும்போது மகிழ்ந்து, முன்னோர் உயர் நிலையை அளித்து, அனைவராலும் வழிபடப்படுகிறார்.

கயாயாம் பரமாத்மா ஹி கோபதிர்வா கதாதரஃ। ஹீயதே வைஷ்ணவீ மாயா ததா ருத்ரார்ச்சயா முநே ।। ௪௬.

கயா நகரத்தில் பரமாத்மா, கோபதி அல்லது கதாதரனாக இருந்தும், அங்கு வைஷ்ணவ மாயையும், ருத்ர வழிபாடும் நீங்குகின்றன, முனிவரே.

ஶிலாயா தக்ஷிணே ஹஸ்தே பஸ்மகூடோ கிரிர்த்ரு'தஃ। தர்ம்மராஜேந தத்ராஸ்தே ஹ்யகஸ்த்யஃ ஸஹ பார்ய்யயா ।। ௪௬.

அந்தக் கல்லின் தெற்கு பக்கத்தில் பஸ்மகூடம் என்ற மலை உள்ளது; அங்கே தர்மராஜன், அகத்தியர் மற்றும் அவருடைய மனைவியுடன் தங்கியிருக்கிறார்.