வாயுபுராணம்

கதாதரோ த்ரு'ஶ்யதீர்தம் ஸர்வ்வதீர்தோத்தமோத்தமம்। ஸ்தாஸ்யந்தி ச மரிஷ்யந்தி யாந்து ப்ரஹ்மபுரீம் நராஃ। வாராணஸீ ப்ரயாகஶ்ச புருஷோத்தமஸம்ஜ்ஞகம் ।। ௪௫.

கடாதரன், எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்ததாகத் திகழும் அந்தத் தீர்த்தம் காணக்கூடியதாக இருக்கும்; அங்கு இறப்போர் பிரம்மாவின் நகரை அடைவார்கள். வாராணசி, பிரயாகம் ஆகியவை புருஷோத்தமம் என அழைக்கப்படுகின்றன.

கங்காஸாகரஸம்ஜ்ஞஞ்ச நித்யம் திஷ்டது பல்குநி। கதாதராதிஷ்டிதம் தத்ஸர்வ்வதீர்தோத்தமோத்தமம்। முக்திர்பவேத் பித்ரூ'ணாம் ச ம்ரு'தாநாம் ஶ்ராத்ததஃ ஸதா ।। ௪௫.

கங்காசாகரம் என அழைக்கப்படும் அந்த இடம் எப்போதும் பல்குனியில் நிலைத்திருக்கட்டும்; கடாதரன் அதனை ஆளும், அது எல்லா தீர்த்தங்களிலும் உயர்ந்தது. அங்கு ஸ்ராத்தம் செய்யும் முன்னோர்களுக்கு எப்போதும் முக்தி கிடைக்கும்.

ஜராயுஜாண்டஜா வாபி ஸ்வேதஜா வாபி சோத்பிதஃ। த்யக்த்வா தேஹம் ஶிலாயாந்தே யாந்து விஷ்ணுஸ்வரூபதாம் ।। ௪௫.

கருவில், முட்டையில், வியர்வையில், முளையில் பிறந்தவராக இருந்தாலும், அந்தக் கல்லின் அருகில் உடலை விட்டு விடுவோர் விஷ்ணுவின் வடிவை அடைவார்கள்.

யதார்ச்சிதே ஹரௌ ஸர்வ்வே யஜ்ஞாஃ பூர்ணா பவந்தி ஹி। ததா ஶ்ராத்தம் தர்பணஞ்ச ஸ்நாநம் சாக்ஷயமஸ்த்விஹ ।। ௪௫.

எப்படி ஹரியை ஆராதிப்பதால் எல்லா யாகங்களும் பூரணமாகின்றனவோ, அதுபோல் இங்கு ஸ்ராத்தம், தர்ப்பணம், நீராடல் ஆகியவை என்றும் குறையாமல் இருக்கட்டும்.

மம தேஹே ஸுரேஶாநாம் யே ஜபந்தி ஶ்ருதாதிகம்। அசிரேணாபி தே ஸித்தாஃ ஸித்திபாஜோ பவந்து வை ।। ௪௫.

என் உடலில் வேதம் மற்றும் பிற சாஸ்திரங்களை ஜபிப்போர், தெய்வங்களின் தலைவர்களே, விரைவில் சித்தி பெற்று, சித்திகளை அடையட்டும்.

பித்ரூ'ணாம் குலஸாஹஸ்ரமாத்மநா ஸஹிதம் நரஃ। ஶ்ராத்தாதிநா ஸமுத்த்ரு'த்ய விஷ்ணுலோகம் நயேத்‌த்ருவம் ।। ௪௫.

ஒரு மனிதன், ஆயிரக்கணக்கான முன்னோர்களுடன் சேர்ந்து, ஸ்ராத்தம் போன்ற கர்மங்களைச் செய்து, நிச்சயமாக விஷ்ணுவின் உலகை அடைவான்.

யாவத்யோ ஹி ஸரிச்ச்ரேஷ்டா கங்காத்யாஶ்ச ஹ்ரதாஃ ஶுபாஃ। ஸமுத்ராத்யாஃ ஸரோமுக்யா மாநஸாத்யாஃ ஸுரேஶ்வராஃ। ந்ரு'ணாம் ஶ்ராத்தம் விதததோ முக்தயே நிவஸந்து மே ।। ௪௫.

கங்கை போன்ற சிறந்த நதிகள், புனிதமான ஏரிகள், முக்கியமான கடல்கள், மானச சரஸ்வதி போன்ற தெய்வீகமான ஏரிகள்—all இவை ஸ்ராத்தம் செய்யும் மக்களுக்கு முக்தி தர என் உடலில் நிலைத்திருக்கட்டும்.

ஶரீரேண ஸமாயாந்து க்வசிந்நோ யாந்து தேவதாஃ। ஏகோ விஷ்ணுஸ்த்ரிதாமூர்த்திர்யாவத்ஸங்கீர்த்யதே புதைஃ ।। ௪௫.

தெய்வங்கள் தங்கள் உடலுடன் சேர்ந்து வரட்டும், அல்லது எங்கேயும் போகாமல் இருக்கட்டும்; விஷ்ணு மூன்று வடிவில் ஞானிகள் பாடும் வரை அவர்கள் இங்கு நிலைத்திருக்கட்டும்.

தாவச்சிலாயாம் ஸர்வ்வாணி தீர்தாநி ஸஹ தைவதைஃ। ஸதா திஷ்டந்து முநயோ கந்தர்வ்வாணாம் கணாஶ்ச யே ।। ௪௫.

விஷ்ணு புகழப்படுகிறவரை, எல்லா தீர்த்தங்களும் தெய்வங்களுடன், முனிவர்கள், கந்தர்வர்களும் அந்தக் கல்லில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கட்டும்.

ஸர்வ்வதேவஸ்வரூபா ச நாமேயம் தேவரூபிணீ। யாவத்திஷ்டதி ப்ரஹ்மாண்டம் தாவத்திஷ்டது வை ஶிலா। மம தேஹேऽஶ்மரூபே ச யே ஜபந்தி தபந்தி ச ।। ௪௫.

இந்தக் கல் எல்லா தேவர்களின் உருவமும், தேவதையின் வடிவமும் ஆகும். பிரபஞ்சம் இருக்கும் வரை இந்தக் கல் நிலைத்து இருக்க வேண்டும். என் உடல் கல்லாக இருப்பதிலும், இந்தக் கல்லிலும் யார் ஜபம் செய்கிறார்களோ, தவம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் அனைவரும் புண்ணியம் பெறுவார்கள்.

ஜுஹோத்யக்நௌ ச தேஷாம் வை ததக்ஷய்யோபதிஷ்டதாம் । அக்ஷயந்து பவேச்ச்ராத்தம் ஜபஹோமதபாம்ஸி ச। ஶிலாபர்வ்வதரூபேண மயி திஷ்டது ஸர்வ்வதா ।। ௪௫.

என்னை நோக்கி யார் அக்னியில் ஹோமம் செய்கிறார்களோ, அவர்களின் ஹோமங்கள் என்றும் குறையாது. அவர்களின் ஸ்ராத்தம், ஜபம், ஹோமம், தவம் ஆகியவை என்றும் நிறைவேறும். நான் எப்போதும் இந்தக் கல் மலையின் வடிவில் நிலைத்து இருப்பேன்.

பதிவ்ரதாவசஃ ஶ்ருத்வா தேவாஃ ப்ரோசுஃ பதிவ்ரதாம்। த்வயா யத்ப்ரார்திதம் ஸர்வ்வம் தத்பவிஷ்யத்யஸம்ஶயம் ।। ௪௫.

பதிவிரதையின் வார்த்தைகளை கேட்ட தேவர்கள் அவளிடம் சொன்னார்கள்: "நீ கேட்ட எல்லாம் சந்தேகமில்லாமல் நிறைவேறும்."

கயாஸுரஸ்ய ஶிரஸி பவிஷ்யஸி யதா ஸ்திரா। ததா பாதாதிரூபேண ஸ்தாஸ்யாமஸ்த்வயி ஸுஸ்திராஃ। வரம் ஶிலாயை தத்த்வைவம் தத்ரைவாந்தர்த்ததுஃ ஸுராஃ ।। ௪௫.

நீ கயாசுரனின் தலையில் உறுதியாக நிலைபெறும் போது, நாங்களும் உன்னில் பாதம் முதலான வடிவில் நிலைத்திருப்போம். இவ்வாறு அந்தக் கல்லுக்கு வரம் அளித்து, அந்த இடத்திலேயே தேவர்கள் மறைந்தார்கள்.

வக்ஷ்யே ஶிலாயா மாஹாத்ம்யம் ஶ்ர்ரு'ணு நாரத முக்திதம்। யஸ்யா காயந்தி தேவாஶ்ச மாஹாத்ம்யம் முநிபுங்கவாஃ ।। ௪௬.

நாரதா, இப்போது நான் இந்தக் கல்லின் மகிமையை சொல்கிறேன்; கேள், அது முக்தி தரும். இந்தக் கல்லின் பெருமையை தேவர்களும் முனிவர்களும் பாடுகின்றார்கள்.

ஶிலா ஸ்திதா ப்ரு'திவ்யாம் ஸா தேவரூபாதிபாவநீ। விசித்ராக்யம் ஶிலாதீர்தம் த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதம் ।। ௪௬.

பூமியில் நிலைபெற்ற அந்தக் கல், தேவ வடிவமும் மிகப் புனிதமானதுமானதாகும். விசித்ரம் எனப்படும் அந்தக் கல்லின் தீர்த்தம் மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றது.

தஸ்யாஃ ஸம்ஸ்பர்ஶநால்லோகாஃ ஸர்வே ஹரிபுரம் யயுஃ। ஶூந்யே லோகத்ரயே ஜாதே ஶூந்யா யமபுரீ ஹ்யபூத் ।। ௪௬.

அவளைத் தொடுவதால் எல்லா உயிர்களும் ஹரியின் உலகை அடைந்தார்கள்; மூன்று உலகும் வெறுமையாகியபோது, யமனின் நகரமும் வெறுமையாகியது.

யம இந்த்ராதிபிர்கத்வா ஊசே ப்ரஹ்மாணமத்புதம்। அதிகாரம் க்ரு'ஹாணாத யமதண்டம் பிதாமஹ ।। ௪௬.

யமன், இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்களுடன் சென்று பிரம்மாவிடம் சொன்னான்: "பெரியப்பா, யமனின் அதிகாரத்தையும் தண்டத்தையும் நீ ஏற்று."

யமமூசே ததோ ப்ரஹ்மா ஸ்வக்ரு'ஹே தாரயஸ்வ தாம்। ப்ரஹ்மோக்தோ தர்மராஜஸ்து க்ரு'ஹே தாம் ஸமதாரயத் ।। ௪௬.

பிரம்மா யமனிடம், "அவளை உன் வீட்டில் வைத்துக்கொள்" என்று சொன்னார். பிரம்மாவின் கட்டளையைப் போல் தர்மராஜா அவளைத் தன் இல்லத்தில் வைத்தார்.

யமோऽதிகாரம் ஸ்வம் சக்ரே பாபிநாம் ஶாஸநாதிகம்। ஏவம்விதா குருதரா ஶிலா ஜகதி விஶ்ருதா ।। ௪௬.

யமன் பிறகு தன் அதிகாரத்தை மேற்கொண்டு, பாவிகளுக்கு தண்டனை வழங்கினான். இவ்வாறு இந்த மிகப்பெரிய கல் உலகில் புகழ்பெற்றதாகியது.

யதா ப்ரஹ்நா யதா விஷ்ணுர்யதா தேவோ மஹேஶ்வரஃ। ப்ரஹ்மாண்டே ச யதா மேரு ஸ்ததேயம் தேவரூபிணீ ।। ௪௬.

பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேஸ்வரர் ஆகியோர் எவ்வாறு நிலைபெற்றிருக்கிறார்களோ, பிரம்மாண்டத்தில் மேரு எவ்வாறு இருக்கிறதோ, அதுபோல் இந்த தேவ வடிவ கலும் நிலைத்திருக்கிறது.

கயாஸுரஸ்ய ஶிரஸி குருத்வாத்தாரிதா யதஃ । அதஃ பவித்ரயோர்யோகஃ பித்ரூ'ணாம் மோக்ஷதாயகஃ ।। ௪௬.

அந்தக் கல், கயாசுரனின் தலையில் பெரும் பாரமாக வைக்கப்பட்டதால், இரண்டு புனித நதிகளுடன் அவளது சேர்க்கை பித்ருக்களுக்கு முக்தி அளிக்கிறது.

பவித்ரயோர்த்வயோர்யோகே ஹயமேத மஜோऽகரோத்। பாகார்தமாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ண்வாதீநப்ரவீச்சிலா ।। ௪௬.

அந்த இரண்டு புனித நதிகள் சேரும் இடத்தில் அசுவமேத யாகம் நடந்தது. விஷ்ணு மற்றும் மற்றோர் பாகம் பெற வந்தபோது, அந்தக் கல் அவர்களிடம் பேசினாள்—

ஶிலாஸ்திதிப்ரதிஜ்ஞாம் து குர்வந்து பித்ரு'முக்தயே। ததேத்யுக்த்வா ஶிலாயாந்தே தேவா விஷ்ண்வாதயஃ ஸ்திதாஃ ।। ௪௬.

"பித்ருக்களுக்கு முக்தி தரும் வகையில், அவர்கள் கல்லாக நிலைபெறுவதை உறுதி செய்யட்டும்." என்று கூற, விஷ்ணு மற்றும் மற்ற தேவர்கள் அந்தக் கல்லின் முடிவில் நிலைத்தனர்.

ஶிலாரூபேண மூர்த்த்யா ச பதரூபேண தேவதாஃ। மூர்த்தாமூர்தஸ்வரூபேண ஸ்திதாஃ பூர்வப்ரதிஜ்ஞயா ।। ௪௬.

கல் வடிவிலும், உருவமாகவும், பாதம் போலவும், உருவமுள்ளதும் உருவமில்லாததும் ஆகிய வடிவில் தேவதைகள் தங்கள் முன்னாள் உறுதியின்படி அங்கு நிலைத்திருந்தார்கள்.

தைத்யஸ்ய முண்ட ப்ரு'ஷ்டே து யஸ்மாத்ஸா ஸம்ஸ்திதா ஶிலா। தஸ்மாத்ஸ முண்டப்ரு'ஷ்டாத்ரிஃ பித்ரூ'ணாம் ப்ரஹ்மலோகதஃ ।। ௪௬.

அந்தக் கல் அசுரனின் தலையில் நிலைபெற்றதால், அந்த மண்டைமுடி மலை பித்ருக்களுக்கு பிரம்மலோகம் அளிக்கிறது.

ஆச்சாதிதஃ ஶிலாபாதஃ ப்ரபாஸேநாத்ரிணா யதஃ। பாஸிதோ பாஸ்கரேணேதி ப்ரபாஸஃ பரிகல்பிதஃ ।। ௪௬.

பிரபாசம் எனும் மலையால் கல்லின் பாதம் மூடப்பட்டது; அது சூரியனால் ஒளிர்ந்ததால், அந்த இடம் பிரபாசம் என அழைக்கப்பட்டது.

ப்ரபாஸம் ஹி விநிர்பித்ய ஶிலாங்குஷ்டோ விநிர்கதஃ। அங்குஷ்டோத்தித ஈஶோऽபி ப்ரபாஸேஶஃ ப்ரகீர்த்திதஃ ।। ௪௬.

பிரபாசத்தை உடைத்து, கல்லின் பெருவிரல் வெளிப்பட்டது; அந்த இடத்தில் பெருவிரலிலிருந்து இறைவன் தோன்றியதால், அவர் பிரபாசேசன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிலாங்குஷ்டைகதேஶோ யஃ ஸா ச ப்ரேதஶிலா ஸ்ம்ரு'தா। பிண்டதாநாத்யதஸ்தஸ்யாம் ப்ரேதத்வாந்முச்யதே நரஃ ।। ௪௬.

ஒரு விரல் அளவு வடிவில் இருக்கும் கல்லை 'பேய் கல்' என்று அழைக்கிறார்கள். அதன்மேல் பிண்டம் மற்றும் பிற திதி கிரியைகள் செய்தால், அந்த மனிதன் பேய் நிலைமையிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறான்.

மஹாநதீப்ரபாஸாத்யோஃ ஸங்கமே ஸ்நாநக்ரு'ந்நரஃ। ராமோ தேவ்யா ஸஹ ஸ்நாதோ ராமதீர்தம் ததஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௪௬.

பிரபாசா என்ற பெரிய நதியின் சங்கமத்தில் யார் குளிக்கிறார்களோ, ராமர் தேவி உடன் அங்கு குளித்ததுபோல, அந்த இடம் 'ராம தீர்த்தம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.