வாயுபுராணம்

ப்ரவ்ரு'த்திஞ்ச நிவ்ரு'த்திஞ்ச குணவ்ரு'த்திமிஹ த்விஜாஃ। யதாஶக்தி ப்ரவக்ஷ்யாமி தநூநாம் தந்நிபோதத ।। ௫.

பிராமணர்களே, இவ்வுருவங்களில் நிகழும் செயலும், விலகலும், குணங்கள் வளர்வதும் பற்றி என் திறமையின்படி விளக்குகிறேன்; அதை கவனமாக கேளுங்கள்.

ஏகா து குருதே தாஸாம் ராஜஸீ ஸர்வதஃ ப்ரஜாஃ। ஏகா சைவார்ணவஸ்தா து ஸாநுக்ரு'ஹ்ணாதி ஸாத்த்விகீ। ஏகா ஸா க்ஷிபதே காலே தாமஸீ க்ரஸதே ப்ரஜாஃ ।। ௫.

இவற்றில் ஒன்று, ராஜச குணம் உடையது, எல்லா உயிர்களையும் படைக்கிறது; ஒன்று, சத்துவ குணம் உடையது, பெருங்கடல் போல் அவற்றைத் தாங்குகிறது; இன்னொன்று, தமோ குணம் உடையது, காலம் வந்தபோது உயிர்களை அழித்து விழுங்குகிறது.

ரஜஸா து ஸமுத்ரிக்தோ ப்ரஹ்மா ஸம்பவதே யதா। புருஷாக்யா ததா தஸ்ய ஸாத்த்விகீ விநிவர்த்ததே ।। ௫.

ராஜச குணம் நிறைந்தபோது பிரம்மா தோன்றுகிறான்; அப்போது புருஷன் எனப்படும் சத்துவ குணம் அவனிலிருந்து விலகுகிறது.

யதா பவதி காலாத்மா உத்ரேகாத்தமஸஸ்து ஸஃ। ப்ரஹ்மாக்யா ஸா ததா த்வஸ்ய ராஜஸீ விநிவர்த்ததே ।। ௫.

தமோ குணம் மிகுந்து, காலம் எனும் தன்மை மேலோங்கும்போது, பிரம்மா எனப்படும் ராஜச குணம் அவனிலிருந்து விலகுகிறது.

ஸத்த்வோத்ரேகாத்து புருஷோ யதா பவதி ஸ ப்ரபுஃ। காலாக்யா ஸா ததா தஸ்ய புநர்நபவதீதி வை ।। ௫.

சத்துவம் அதிகரித்து, புருஷன் ஆண்டவராக வெளிப்படும் போது, காலம் எனப்படும் தன்மை அவனுக்காக இல்லை என முடிவடைகிறது.

க்ரமாத்தஸ்ய நிவர்த்தந்தே ரூபம் நாம ச கர்ம ச। த்ரைலோக்யே வர்த்தமாநஸ்ய ஸர்வாநுக்ரஹநிக்ரஹைஃ ।। ௫.

அவன் மூன்று உலகிலும் எல்லோருக்கும் அருள் செய்வதும், கட்டுப்படுத்துவதும் செய்து வாழும் போது, அவனுடைய உருவம், பெயர், செய்கைகள் எல்லாம் படிப்படியாக மறைந்து விடுகின்றன.

யதா பவதி ப்ரஹ்மா ச ததா சாந்தரமுச்யதே। யதா ச புருஷோ ப்ரஹ்மா ந சைவ புருஷஸ்து ஸஃ ।। ௫.

பிரம்மா இருப்பின்போது, ஒரு இடைவேளை ஏற்படுகிறது என்று கூறப்படுகிறது; புருஷன் பிரம்மாவாகும் போது, அவன் தனியாக புருஷன் அல்ல.

மணிர்விபஜதே வர்ணாந் விசித்ராந் ஸ்படிகே யதா। வைமல்யாதாஶ்ரயவஶாத்தத்வர்ணஃ ஸ்யாத்ததஞ்ஜநஃ ।। ௫.

ஒரு மணல், பளிங்கில் பலவிதமான நிறங்களைப் பிரிக்கிறது போல, அதன் தூய்மை மற்றும் அடிப்படையின் தன்மையால் அந்த நிறம் தோன்றுகிறது.

ததா குணவஶாத்தஸ்ய ஸ்வயம்போரநுரஞ்ஜநம்। ஏகத்வே ச ப்ரு'தக்த்வே ச ப்ரோக்தமேதந்நிதர்கநம் ।। ௫.

அதேபோல், குணங்களின் காரணமாக, சுயம்புவனுக்கு நிறம் ஏற்படுகிறது; ஒன்றாகவும், பலவாகவும் இருப்பது இதற்கான விளக்கம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏகோ பூத்வா யதா மேகஃ ப்ரு'தக்த்வேநாவதிஷ்டதே। ரூபதோ வர்ணதஶ்சைவ ததா குணவஶாத்து ஸஃ ।। ௫.

ஒரே மேகம் ஒன்று பலவாக உருவம், நிறம் கொண்டு தோன்றுவது போல, அவனும் குணங்களால் பலவாறு தோன்றுகிறான்.

பவத்யேகோ த்விதா சைவ த்ரிதா மூர்திவிநாஶநாத்। ஏகோ ப்ரஹ்மாந்தக்ரு'ச்சைவ புருஷஶ்சேதி தே த்ரயஃ ।। ௫.

அவன் ஒருவனாகவும், இருவகையாகவும், மூன்று வகையாகவும், உருவங்கள் மறைந்தபோது தோன்றுகிறான்; பிரம்மா, அந்தக்ரித், புருஷன் — இவர்கள் மூவரும் அவனே.

ஏகஸ்யைதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ। ப்ராஹ்மீ ச பௌருஷீ சைவ அந்தகாரீ ச தே த்ரயஃ ।। ௫.

இவை மூன்றும் சுயம்புவனின் உடல்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன; பிராமி, பௌருஷி, அந்தகாரி — இவை மூன்றும் அவனுடைய வடிவங்கள்.

தத்ர யா ராஜஸீ தஸ்ய தநுஃ ஸா வை ப்ரஜாகரீ। யா தாமஸீ து காலாக்யா ப்ரஜாக்ஷயகரீ து ஸா। ஸாத்த்விகீ பௌருஷீ யா து ஸாநுக்ரஹகரீ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫.

இதில், ராஜச உடல் உயிர்களை உருவாக்கும்; தாமச உடல் 'காலம்' என அழைக்கப்படுகிறது, அது உயிர்களை அழிக்கும்; சத்துவ உடல் 'பௌருஷி' என அழைக்கப்படுகிறது, அது அருள் வழங்குவதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ராஜஸ்யா ப்ரஹ்மணோம்ऽஶேந மரீசிஃ கஶ்யபோऽபவத்। தாமஸீ சாந்தக்ரு'த்யா து ததம்ஶேநாபவத்பவஃ ।। ௫.

பிரம்மாவின் ராஜச அம்சத்திலிருந்து மரீசி, கஷ்யபர் பிறந்தார்கள்; தாமச அம்சமான அந்தக்ரித் மூலம் பவனும் அவனிடமிருந்து தோன்றினான்.

ஸாத்த்விகீ பௌருஷீ யா ஸா தஸ்யாஃ ஶோசிஷ்ணுருச்யதே। த்ரைலோக்யே தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ ।। ௫.

சத்துவம் உடைய பௌருஷி உடல் 'சோசிஷ்ணு' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த மூன்று உடல்களும் மூன்று உலகிலும் சுயம்புவனுக்குச் சொந்தமானவை என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.

நாநாப்ரயோஜநார்தாம் ஹி காலோऽவஸ்தாம் கரோதி யஃ। ப்ரஹ்மத்வேந ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுத்வேநாநுக்ரு'ஹ்ய ச। வைஷ்ணவ்யாநுக்ரு'ஹீதா ஸ்தா ரௌத்யாநுக்ரஸதே புநஃ ।। ௫.

காலம் பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக பல நிலைகளை உருவாக்குகிறது; பிரம்மாவாக உயிர்களை உருவாக்கி, விஷ்ணுவாக பாதுகாத்து, பிறகு ருத்ரனாக அவற்றை மீண்டும் அழிக்கிறது.

ஏகஃ ஸ்வயம்புவஃ காலஸ்த்ரிபிஸ்த்ரீந் வை கரோதி ஸஃ। ஸ்ரு'ஜதே சாநுக்ரு'ஹ்ணாதி ப்ரஜாஃ ஸம்ஹரதே ததா ।। ௫.

ஒரே சுயம்புவன் காலம், மூன்று குணங்களால் மூன்று வடிவங்களை உருவாக்குகிறான்; உயிர்களை உருவாக்கி, பாதுகாத்து, மீண்டும் அழிக்கிறான்.

இத்யேதாஃ கதிதா ஸ்திஸ்ரஸ்தநவஸ்து ஸ்வயம்புவஃ। ப்ரஜாபத்யா ச ரௌத்ரீ ச வைஷ்ணவீ சைவ தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫.

இவ்வாறு, சுயம்புவனின் மூன்று உடல்கள் விளக்கப்பட்டன; அவை பிரஜாபத்ய, ரௌத்ரி, வைஷ்ணவி என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.

ஏகா தநுஃ ஸ்ம்ரு'தா வேதே தர்மஶாஸ்த்ரே புராதநே। ஸாங்க்யயோகபரே வீரைஃ ப்ரு'தக்த்வைகத்வதர்ஶிபிஃ। அபிஜாதப்ரபாவஜ்ஞைரு'ஷிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ ।। ௫.

இந்த ஒரு உடல் வேதத்திலும், பழமையான தர்மசாஸ்திரத்திலும், சாங்க்யயோகம் விரும்பும் வீரர்களாலும், ஒன்றும் பலவும் என்று பார்ப்பவர்களாலும், உயிர்களின் தோற்றமும் சக்தியும் அறிந்த முனிவர்களாலும் உண்மை காண்பதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஏகத்வே ச ப்ரு'தக்த்வே ச தாஸு பிந்நாஃ ப்ரஜாஸ்த்விஹ । இதம் பரமிதம் நேதி ப்ருவதோ பிந்நதர்ஶநாஃ ।। ௫.

ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும் இவை இருக்கும்போது, இங்குள்ள உயிர்கள் வேறுபட்டவையாகின்றன; 'இது உயர்ந்தது, இது அல்ல' என்று சொல்லுபவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியான பார்வை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்.

ப்ரஹ்மாணம் காரணம் கேசித் கேசித் ப்ராஹுஃ ப்ரஜாபதிம்। கேசிச்சிவம் பரத்வேந ப்ராஹுர்விஷ்ணும் ததாऽபரே। அவிஜ்ஞாநேந ஸம்ஸக்தாஃ ஸக்தா ரத்யாதிசேதஸா ।। ௫.

சிலர் பிரம்மாவை காரணம் என்கிறார்கள்; சிலர் ப்ரஜாபதியைச் சொல்கிறார்கள்; சிலர் சிவனை உயர்ந்தவன் எனக் கருதுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் விஷ்ணுவை அதுபோலவே பாராட்டுகிறார்கள்; அறியாமையால் பற்று கொண்ட மனதுடன் இவர்கள் இன்பம் முதலானவற்றில் கட்டுண்டிருக்கின்றனர்.

தத்த்வம் காலஞ்ச தேஶஞ்ச கார்யாண்யாவேக்ஷ்ய தத்த்வதஃ। காரணஞ்ச ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதா நாநார்தேஷ்விஹ தேவதாஃ ।। ௫.

உண்மையில் தத்துவம், காலம், இடம், விளைவுகள் ஆகியவற்றை எண்ணி, காரணத்தை நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும்; இவ்வாறு இங்குள்ள தேவதைகள் பல அர்த்தங்களில் நிலைத்துள்ளன.

ஏகம் நிந்ததி யஸ்தேஷாம் ஸர்வாநேந ஸ நிந்ததி। ஏகம் ப்ரஶஸமாநஸ்து ஸர்வாநேவ ப்ரஶம்ஸதி। ஏகம் யோ வேத்தி புருஷம் தமாஹுர்ப்ரஹ்மவாதிநம் ।। ௫.

இவர்களில் ஒருவரை இகழ்பவன், அனைவரையும் இகழ்கிறான்; ஒருவரை புகழ்பவன், அனைவரையும் புகழ்கிறான்; ஒரே புருஷனை உணர்பவனையே பிரம்மத்தை அறிவோன் என்று சொல்வார்கள்.

அத்வேஷஸ்து ஸதா கார்யோ தேவதாஸு விஜாநதா। ந ஶக்யமீஶ்வரம் ஜ்ஞாதுமைஶ்வர்யேண வ்யவஸ்திதம் ।। ௫.

தேவதைகளை அறிந்தவன் எப்போதும் பகைவை தவிர்க்க வேண்டும்; ஆண்டவன் எல்லா ஆற்றலிலும் நிலைத்திருப்பதால், அவரை முழுமையாக அறிய முடியாது.

ஏகாத்மா ஸ த்ரிதா பூத்வா ஸம்மோஹயதி யஃ ப்ரஜாஃ। ஏதேஷாஞ்ச த்ரயாணாந்து விசரந்த்யந்தரம் ஜநாஃ ।। ௫.

ஒரே ஆத்மாவாக இருந்து, மூன்று வடிவம் எடுத்து, உயிர்களை மயக்குகிறான்; இந்த மூவருக்குள்ள வேறுபாடுகளில் மக்கள் சுழன்றாடுகிறார்கள்.

ஜிஜ்ஞாஸந்தஃ பரீக்ஷந்தஃ ஸக்தா ரூபாவிசேதஸஃ। இதம் பரமிதம் நேதி வதந்தி பிந்நதர்ஶிநஃ ।। ௫.

அறிய விரும்பி, ஆராய்ந்து, உருவங்களில் பற்று கொண்டு குழப்பமடைந்தவர்கள், 'இது உயர்ந்தது, இது அல்ல' என்று சொல்லும் வேறுபட்ட பார்வையுடையவர்கள்.

யாதுதாநாந் விஶந்த்யேதாஃ பிஶாசாம்ஶ்சைவ தாந்நராந் । ஏகத்வேந ப்ரு'தக்த்வேந ஸ்வயம்பூர்வ்யவதிஷ்டதே ।। ௫.

இவை யாதுதானர்களிலும், பிசாசுகளிலும், அந்த மனிதர்களிலும் புகுந்து நிற்கின்றன; ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும், சுயம்புவும் நிலைத்திருக்கின்றான்.

குணமாத்ராத்மிகாபிஸ்து தநுபிர்மோஹயந் ப்ரஜாஃ। தேஷ்வேகம் யஜதே யஸ்து ஸ ததா யஜதே த்ரயம் ।। ௫.

குணங்களால் ஆன உடல்களால் உயிர்களை மயக்கி, இவர்களில் ஒருவரை யார் வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் அந்த நேரத்தில் மூவரையும் வழிபடுகிறார்கள்.

தஸ்மாத்தேவாஸ்த்ரயோ ஹ்யேதே நைரந்தர்யே வ்யவஸ்திதாஃ। தஸ்மாத் ப்ரு'தக்த்வமேகத்வஸங்க்யா ஸங்க்யாகதாகதம்। ஏகத்வம் வா பஹுத்வம் வா தேஷு கோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி ।। ௫.

ஆகவே, இந்த மூன்று தேவதைகளும் தொடர்ச்சியாக நிலைத்துள்ளன; ஒன்றாகவும், பலவாகவும் எண்ணப்படுவது வருவதும் போவதும் ஆகும்; இவர்களில் யார் ஒன்றாகவோ, பலவாகவோ உணர முடியும்?