வாயுபுராணம்

ரூபேணாநேந மாம் பீரு விமோஹயஸி ஸுவ்ரதே । ப்ரஹ்மாத்மஜோऽஹம் விக்யாதோ மரீசிர்வ்வேதபாரகஃ ।। ௪௫.

"இத்தகைய அழகால், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, நீ என்னை மயக்குகிறாய். நான் பிரம்மாவின் மகனாகப் புகழ்பெற்றவன், வேதங்களில் தேர்ந்த மரீசி என்பவன்."

மரீசேர்வ்வசநம் ஶ்ருத்வா கந்யா ப்ரோவாச தம் முநிம்। அஹம் தர்ம்மவ்ரதா நாம தர்ம்மபுத்ரீ தபோऽந்விதா ।। ௪௫.

மரீசியின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த கன்னி அந்த முனிவரிடம், "நான் தருமவ்ரதை என்ற பெயருடையவன், தருமனின் மகள், தவத்தால் நிறைந்தவள்" என்று சொன்னாள்.

பதிவ்ரதார்தம் விப்ரேந்த்ர சராமி பரமம் தபஃ। தர்ம்மவ்ரதாம் மரீசிஸ்தாமுவாச ப்ரீதிபூர்வ்வ்கம் ।। ௪௫.

"பதிவிரதையாக இருப்பதற்காக, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் மிக உயர்ந்த தவம் செய்கிறேன்" என்றாள் தருமவ்ரதை. மரீசி, அன்புடன் அவளிடம் பேசினார்.

பதிவ்ரதா தர்ஶநாந்மே பவிஷ்யஸி ஶுபவ்ரதே। பதிவ்ரதேச்சயா ப்ரு'த்வீம் விசராமி ஹ்யஹர்நிஶம் ।। ௪௫.

"நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, என்னை நீ பார்த்ததினால், நீ பதிவிரதையாக மாறுவாய். பதிவிரதையை நாடி, நான் பகலும் இரவும் பூமியில் சுற்றுகிறேன்."

த்வஞ்சேத்பதிவ்ரதா ஜாதா பஜே த்வாம் பஜ மாம் வரம்। லோகே ந த்வாத்ரு'ஶீ கந்யா மம துல்யோ ந தே வரஃ ।। ௪௫.

"நீ பதிவிரதையாக ஆனால், என்னைத் தேர்ந்தெடு; நானும் உன்னை விரும்புகிறேன். உலகில் உன்னைப் போன்ற கன்னியும் இல்லை, எனக்கு சமமான வரனும் இல்லை."

தர்ம்மவ்ரதே தர்ம்மபத்நீ தஸ்மாத்த்வம் பவ மேऽதுநா। தர்ம்மவ்ரதா முநிம் ப்ராஹ தர்ம்மம் யாசய ஸுவ்ரத ।। ௪௫.

"தருமவ்ரதை, நீ இப்போது எனது மனைவியாக வா" என்று மரீசி கேட்டார். தருமவ்ரதை அந்த முனிவரிடம், "நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, தருமனிடம் கேள்" என்றாள்.

தச்ச்ருத்வா தர்ம்மமகமந்முநிம் தர்மோ ததர்ஶ ஹ। தேஜஃபுஞ்ஜம் வரம் நத்வா ஆஸநார்க்யாதிநார்ச்சயத் ।। ௪௫.

அதை கேட்ட மரீசி தருமனை நாடி, பிரகாசமாக இருந்த அவரை வணங்கி, ஆசனமும் அரைச்சலுக்கான நீரும் அளித்து மரியாதை செய்தார்.

கிமர்தமாகதஃ ப்ரு'ஷ்டோ மரீசிர்தர்ம்மமப்ரவீத்। கந்யார்தம் ப்ரமதா ப்ரு'த்வீ த்ரு'ஷ்டா தே கந்யகா வரா । மஹ்யம் கந்யாஞ்ச தாம் தேஹி ஶ்ரேயஸ்தவ பவிஷ்யதி ।। ௪௫.

"நீ எதற்காக வந்தாய்?" என்று தருமன் கேட்டார். மரீசி, "கன்னியை நாடி பூமியில் சுற்றும்போது, உன் மகளைப் பார்த்தேன். அவளை எனக்கு கொடு; அது உனக்கு நல்லது" என்று சொன்னார்.

அர்க்யாதிநா ஸமப்யர்ச்ய தர்ம்மம் ப்ரோசே ததேதி தம்। தர்ம்மவ்ரதாம் ஸமாநீய தத்தவாம்ஸ்தாம் மரீசயே ।। ௪௫.

தருமனுக்கு நீர் முதலியவற்றால் மரியாதை செய்து, "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொன்னார். பிறகு தருமவ்ரதை அழைத்து, மரீசியிடம் கொடுத்தார்.

வரம் ச தத்தவாம்ஸ்தஸ்மை தத்வாக்யம் யத்ததா க்ரு'தம்। அக்நிஹோத்ரேண ஸஹிதாம் ஸ்வாஶ்ரமம் தாம் த்விஜோऽநயத் ।। ௪௫.

மரீசியின் வார்த்தைபடி அவர் விரும்பிய வரத்தையும் அளித்தார். அக்னிஹோத்திரத்துடன் அந்த பிராமணர் அவளைத் தன் ஆசிரமத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

ரேமே முநிஸ்தயா ஸார்த்தம் யதா விஷ்ணுஃ ஶ்ரியா ஸஹ। பார்வ்வத்யா ச யதா ஶம்புஃ ஸரஸ்வத்யா யதா ஹ்யஜஃ ।। ௪௫.

முனிவர், அவளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தார்; அது எப்படி விஷ்ணு லட்சுமியுடன், சாம்பு பார்வதியுடன், பிரம்மா சரஸ்வதியுடன் வாழ்ந்தாரோ அதுபோல.

ஜஜ்ஞே புத்ரஶதம் தஸ்யாம் மரீசேர்விஷ்ணுநோபமம்। மரீசிஃ பலபுஷ்பார்தம் வநம் கத்வா ஸமாகதஃ ।। ௪௫.

அவளால் மரீசி விஷ்ணுவுக்கு இணையான நூறு மகன்களை பெற்றார். மரீசி பழம், பூக்கள் தேடி காட்டிற்குச் சென்று திரும்பினார்.

ஶ்ராந்தஃ கதாசித்தாம் பத்நீமுவாசேதி பதிவ்ரதாம்। புக்த்வா து ஶயநஸ்தஸ்ய பாதஸம்வாஹநம் குரு ।। ௪௫.

ஒரு நாள் சோர்வாக இருந்த மரீசி, தனது பதிவிரதையான மனைவியிடம், "உணவு உண்டபின், நான் படுத்துக்கொண்டிருக்கும் போது, என் கால்களை மசாஜ் செய்" என்று சொன்னார்.

தர்ம்மவ்ரதா ததேத்யுக்த்வா ஶயநஸ்தஸ்ய ஸா முநேஃ। பாதஸம்வாஹநம் சக்ரே க்ரு'தே நாப்யஜ்ய தத்பரா ।। ௪௫.

தர்மவ்ரதை, "அப்படிச் செய்கிறேன்" என்று சொல்லி, அச் சந்நியாசி படுத்திருந்தபோது, அவன் கால்களை நெய்யால் பூசி, முழு மனதுடன் அழுத்தி வந்தாள்.

நித்ராயமாணேऽத முநௌ ப்ரஹ்மா தம் தேஶமாகதஃ। இத்யேஷ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாணம் மநஸார்ச்சயிதும் ப்ரபும் ।। ௪௫.

அந்த முனிவர் தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மா அந்த இடத்திற்கு வந்தார்; பிரம்மாவை பார்த்ததும், அவளை மனதில் இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்று ஆசை வந்தது.

பாதஸம்வாஹநம் குர்ய்யாம் கிம் பூஜ்யோऽயம் ஜகத்குருஃ। இத்யாகுலா ஸமுத்தஸ்தௌ மத்வா ஸா தம் குரோர்குரும் ।। ௪௫.

"நான் கால்களை அழுத்திக் கொண்டே இருக்கலாமா, அல்லது உலகுக்கெல்லாம் ஆசானான இவரை வணங்கலாமா?" என்று குழம்பி, அவள் எழுந்தாள்; ஏனெனில் அவர் தன் ஆசானின் ஆசான் என்பதைக் கவனித்தாள்.

அர்க்யபாத்யாதிகம் தத்த்வா ப்ரஹ்மாணம் ஸமபூஜயத்। ஸத்க்ரு'தாயாந்து ஶய்யாயாம் விஶ்ராமமகரோதஜஃ ।। ௪௫.

அவள் பாத்யம், அர்க்யம் போன்ற மரியாதைகளைச் செய்து, பிரம்மாவை முழுமையாக வழிபட்டாள்; மரியாதை பெற்ற பிரம்மா, அவள் படுக்கையில் ஓய்வு எடுத்தார்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே பர்த்தா ஸமுத்தஸ்தௌ ச தல்பதஃ। தர்ம்மவ்ரதாமபஶ்யந்ஸ விப்ரஃ க்ருத்தஃ ஶஶாப தாம் ।। ௪௫.

அந்த நேரத்தில், அவளுடைய கணவர் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தார்; தர்மவ்ரதை பார்த்து, அந்த முனிவர் கோபத்துடன் அவளை சபித்தார்.

பாதஸம்வாஹநம் த்யக்த்வாயஸ்மாதாஜ்ஞாம் விஹாய மே । கதாந்யத்ர ததஃ பாபாச்சாபதக்தா ஶிலா பவ ।। ௪௫.

"நீ என் கட்டளையை மீறி, கால்களை அழுத்துவதை விட்டுவிட்டு வேறு சென்றாய்; அதனால், பாவத்தால் என் சாபத்தால் நீ கல்லாக மாறுவாய்" என்று கூறினார்.

பர்த்ரா தர்ம்மவ்ரதா ஶப்தா மரீசிம் ப்ராஹ ஸா ருஷா। ஶயாநே த்வயி ஸம்ப்ராப்தே ப்ரஹ்மா த்வஜ்ஜநகோ குருஃ ।। ௪௫.

கணவரால் சபிக்கப்பட்ட தர்மவ்ரதை, கோபத்துடன் மரீசியிடம் கூறினாள்: "நீ படுத்திருந்தபோது, உன் தந்தையும் ஆசானுமான பிரம்மா வந்தார்."

த்வயோத்தாய ஹி கர்த்தவ்யம் ஸ்வகுரோஃ பூஜநம் ஸதா। மயா து தர்ம்மசாரிண்யா தவ கார்ய்யே க்ரு'தே முநே ।। ௪௫.

"தன் ஆசானை எப்போதும் எழுந்து வணங்க வேண்டும்; ஆனாலும், தர்மத்தைப் பின்பற்றும் நான், உன் சேவையைச் செய்துகொண்டிருந்தேன், முனிவரே."

அதோஷாஹம் யதஃ ஶப்தா தஸ்மாச்சாபம் ததாமி தே। த்வஞ்ச ஶாபம் மஹாதேவாத்பர்த்தஃ ப்ராப்ஸ்யஸ்யஸம்ஶயம் ।। ௪௫.

"எனக்கு எந்தத் தவறும் இல்லாமல் நீ சபித்தாய்; அதனால், நான் உனக்கு ஒரு சாபம் அளிக்கிறேன்: கணவரே, நீயும் மகாதேவனிடமிருந்து சாபம் பெறுவாய், இதில் சந்தேகம் இல்லை."

வ்யாகுலம் தம் பதிம் த்ரு'ஷ்ட்வா வ்யாகுலாகாத்ப்ரஜாபதிம்। நத்வா ஶயாநம் ப்ரஹ்மாணமக்நிம் ப்ரஜ்வால்ய சேந்தநைஃ ।। ௪௫.

கணவர் கவலையில் இருப்பதைப் பார்த்து, அவளும் கவலையுடன் பிரஜாபதியை நாடினாள்; படுத்திருந்த பிரம்மாவை வணங்கி, விறகால் அக்னியை ஏற்றி வைத்தாள்.

கார்ஹபத்யே ஸ்திதா சக்ரே தபஃ பரமதுஷ்கரம்। ததா ஶப்தோ மரீசிஶ்ச தபஸ்தேபே ஸுதாருணம் ।। ௪௫.

கிருகஸ்தாக்னியருகே நின்று, அவள் கடினமான தவம் செய்தாள்; அதுபோல், மரீசியும் அவளை சபித்தபின் கடும் தவம் செய்தார்.

பதிவ்ரதாயாஸ்தபஸா மரீசேஸ்தபஸா யதா। இந்த்ராதயஶ்ச ஸந்தப்தா கதாஸ்தே ஶரணம் ஹரிம் ।। ௪௫.

அந்த பெண் சீரும் மரீசியின் தவமும் காரணமாக, இந்திரன் முதலான தேவர்கள் கூட துன்புற்றனர்; அவர்கள் ஹரியை அடைக்கலம் நாடினர்.

ஊசுஃ க்ஷீராம்பூதௌ ஸுப்தம் ஸந்தப்தாஸ்தபஸா ஹரே। பதிவ்ரதாயாஶ்ச முநேஸ்த்ரைலோக்யம் ரக்ஷ கேஶவ ।। ௪௫.

தவத்தால் துன்புற்ற தேவர்கள், பாற்கடலில் உறங்கிய ஹரியிடம் கூறினார்கள்: "பதிவிரதையின் தவமும் முனிவரின் தவமும் மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆபத்தாக உள்ளது; கேசவா, பாதுகாப்பாயாக."

இந்த்ராதீநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா விஷ்ணுர்தர்ம்மவ்ரதாம் யயௌ। ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ப்ரபுத்தோ பகவாநஜஃ। ஊசுர்தர்ம்மர்வதாம் தேவா அக்நிஸ்தாம் தாம் ஸகேஶவாஃ ।। ௪௫.

இந்திரன் முதலானோரின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, தர்மவ்ரதை அணுகினார்; அதே சமயம், பிறவியில்லாத பிரம்மா விழித்து, தேவர்கள் கேசவனுடன் அக்னியில் நின்ற தர்மவ்ரதையை நோக்கி உரைத்தார்கள்.

அக்நிமத்யே தபஃ கர்த்தும் கஸ்ய ஶக்திஃ பதிவ்ரதே। த்வயா க்ரு'தம் தத்பரமம் ஸர்வ்வலோகபயங்கரம் ।। ௪௫.

பதிவிரதைகளில் யாரால் அக்னிக்குள் தவம் செய்ய முடியும்? நீ செய்தது எல்லா உலகங்களுக்கும் பயங்கரமான உயர்ந்த தவம்.

வரம் வரய தர்ம்மஜ்ஞே அஸ்மத்தோ யதபீப்ஸிதம்। விஷ்ண்வாதீநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா தேவாந்தர்ம்மவ்ரதாப்ரவீத் ।। ௪௫.௩௭ பர்த்ரு'ஶாபமஶக்தாஹம் நிவர்த்தயிதுமோஜஸா। தத்தோ மரீசிநா ஶாபோ மஹ்யம் ஸ ஹ்யபகச்சது ।। ௪௫.

"தர்மத்தை அறிந்தவளே, எங்களிடம் நீ விரும்பும் வரத்தை கேள்." விஷ்ணுவும் மற்ற தேவர்களும் இவ்வாறு கூற, தர்மவ்ரதை பதிலளித்தாள்: "என் சக்தியால் கணவரின் சாபத்தை நீக்க முடியாது; மரீசியால் எனக்கு வழங்கப்பட்ட சாபம் நீங்கட்டும்."