வாயுபுராணம்

ஆக்ராந்தம் தைத்யஜடரம் தர்ம்மேண விரஜாத்ரிணா। நாபிகூபஸமீபே து தேவீ யா விரஜா ஸ்திதா। தத்ர பிண்டாதிகம் க்ரு'த்வா த்ரிஃஸப்தகுலமுத்தரேத் ।। ௪௪.

அசுரனின் வயிற்றை தர்மம் விரஜா மலை கொண்டு அடக்கினான்; நாபி கிணற்றருகே விரஜா தேவியும் நிற்கிறாள்; அங்கே பிண்டம் முதலியன சமர்ப்பித்தால், இருபத்து ஒன்று தலைமுறைகள் உய்யும்.

மஹேந்த்ரகிரிணா தஸ்ய க்ரு'தௌ பாதௌ ஸுநிஶ்சலௌ। iதத்ர பிண்டாதிக்ரு'த்ஸப்த குலாந்யுத்தரதே நரஃ ।। ௪௪.

மகேந்திர மலை கொண்டு அவனது கால்கள் உறுதியாக நிலைத்தன; அங்கேயும் பிண்டம் முதலியன சமர்ப்பித்தால், ஒரு மனிதன் ஏழு தலைமுறைகளை உய்த்துவிடுவான்.

கதம் ஶிலா ஸமுத்பந்நா யயாக்ராந்தோ கயாஸுரஃ । கிம் ரூபம் கிம் ச மாஹாத்ம்யம் தஸ்யாஃ கிம் வத நாம ச ।। ௪௫.

எப்படி அந்தக் கல் தோன்றியது, அதனால் கயாசுரன் அடக்கப்பட்டான்? அதன் உருவம் என்ன, அதன் மகத்துவம் என்ன, அதன் பெயர் என்ன என்பதைச் சொல்லுங்கள்.

.ஸநத்குமார உவாச।। ஆஸீத்தர்ம்மோ மஹாதேஜாஃ ஸர்வ்வவிஜ்ஞாநபாரகஃ। விஶ்வருபா ச தத்பத்நீ பர்த்த்ரு'வ்ரதபராயணா ।। ௪௫.

சனத்குமாரர் கூறினார்: தர்மம் என்ற பெரும் ஒளியுடன், எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவர் இருந்தார்; அவருடைய மனைவி விஸ்வரூபா, கணவனிடம் முழுமையாக நம்பிக்கை கொண்டவளும், விரதத்தில் நிலைத்தவளும் ஆவாள்.

தஸ்யாம் தர்ம்மவ்ரதாயாஸ்து கந்யா தர்ம்மவ்ரதா ஸதீ। ஸர்வ்வ லக்ஷணஸம்பந்நா லக்ஷ்மீரிவ குணாதிகா ।। ௪௫.

அந்த தர்மவிரதையில் நிலைத்தவளுக்கு, தர்மவிரதையில் நிலைத்த ஒரு மகள் பிறந்தாள்; அவள் எல்லா நல்ல லட்சணங்களும் உடையவள், லட்சுமியை விடவும் குணங்களில் சிறந்தவள்.

தஸ்யாம் யே து குணா ஹ்யாஸம்ஸ்தே திஷ்டந்தி ஜகத்ர்த்ரயே। தர்ம்மோ தர்ம்மவ்ரதாயாஸ்து த்ரிஷு லோகேஷு மார்கயந் ।। ௪௫.

அவளில் இருந்த நல்ல பண்புகள் மூன்று உலகங்களிலும் நிலைத்தன. தருமன், தருமத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மனைவியை நாடி, அந்த மூன்று உலகங்களிலும் தேடினார்.

நாநு ரூபம் வரம் லேபே தர்ம்மோऽத வரஸித்தயே। தபஃ குரு வரார்தம் த்வம் ததேத்யுக்த்வா வநம் யயௌ ।। ௪௫.

ஆனால் தருமனுக்கு வேண்டிய வடிவம் கிடைக்கவில்லை. அவர், "நீ விரும்பும் வரம் பெற தவம் செய்" என்று கூறி, காட்டிற்குச் சென்றார்.

கந்யா ஸா ச தபஸ்தேபே ஸர்வ்வேஷாம் துஷ்கரஞ்ச யத்। வாயுபக்ஷா ஶ்வேதகல்பே யுகாநாமயுதம் புரா ।। ௪௫.

அந்த கன்னி எல்லாராலும் செய்ய முடியாத கடினமான தவத்தைச் செய்தாள்; வெள்ளை யுகத்தில், பழைய காலத்தில், பத்து ஆயிரம் வருடங்கள் காற்றையே உணவாகக் கொண்டு தவமிருந்தாள்.

ப்ரஹ்மணோ மாநஸஃ புத்ரோ மரீசிர்நாம விஶ்ருதஃ । பர்ய்யடந்ப்ரு'திவீம் ஸர்வ்வாம் கந்யாரத்நம் ததர்ஶ ஸஃ ।। ௪௫.

பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த புகழ்பெற்ற மகன் மரீசி, பூமியெல்லாம் சுற்றி வந்தபோது, அந்த கன்னியைக் காண்பித்தார்.

ரூபயௌவநஸம்பந்நாம் பரமே தபஸி ஸ்திதாம்। பப்ரச்சாத மரீசிஸ்தாம் கா த்வம் கஸ்யாபி தத்வத ।। ௪௫.

அழகு, இளமை நிறைந்தவளாக, உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்தவளாக இருந்த அவளை மரீசி பார்த்து, "நீ யார்? யாருடைய மகள்? அதை எனக்குச் சொல்" என்று கேட்டார்.

ரூபேணாநேந மாம் பீரு விமோஹயஸி ஸுவ்ரதே । ப்ரஹ்மாத்மஜோऽஹம் விக்யாதோ மரீசிர்வ்வேதபாரகஃ ।। ௪௫.

"இத்தகைய அழகால், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, நீ என்னை மயக்குகிறாய். நான் பிரம்மாவின் மகனாகப் புகழ்பெற்றவன், வேதங்களில் தேர்ந்த மரீசி என்பவன்."

மரீசேர்வ்வசநம் ஶ்ருத்வா கந்யா ப்ரோவாச தம் முநிம்। அஹம் தர்ம்மவ்ரதா நாம தர்ம்மபுத்ரீ தபோऽந்விதா ।। ௪௫.

மரீசியின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த கன்னி அந்த முனிவரிடம், "நான் தருமவ்ரதை என்ற பெயருடையவன், தருமனின் மகள், தவத்தால் நிறைந்தவள்" என்று சொன்னாள்.

பதிவ்ரதார்தம் விப்ரேந்த்ர சராமி பரமம் தபஃ। தர்ம்மவ்ரதாம் மரீசிஸ்தாமுவாச ப்ரீதிபூர்வ்வ்கம் ।। ௪௫.

"பதிவிரதையாக இருப்பதற்காக, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் மிக உயர்ந்த தவம் செய்கிறேன்" என்றாள் தருமவ்ரதை. மரீசி, அன்புடன் அவளிடம் பேசினார்.

பதிவ்ரதா தர்ஶநாந்மே பவிஷ்யஸி ஶுபவ்ரதே। பதிவ்ரதேச்சயா ப்ரு'த்வீம் விசராமி ஹ்யஹர்நிஶம் ।। ௪௫.

"நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, என்னை நீ பார்த்ததினால், நீ பதிவிரதையாக மாறுவாய். பதிவிரதையை நாடி, நான் பகலும் இரவும் பூமியில் சுற்றுகிறேன்."

த்வஞ்சேத்பதிவ்ரதா ஜாதா பஜே த்வாம் பஜ மாம் வரம்। லோகே ந த்வாத்ரு'ஶீ கந்யா மம துல்யோ ந தே வரஃ ।। ௪௫.

"நீ பதிவிரதையாக ஆனால், என்னைத் தேர்ந்தெடு; நானும் உன்னை விரும்புகிறேன். உலகில் உன்னைப் போன்ற கன்னியும் இல்லை, எனக்கு சமமான வரனும் இல்லை."

தர்ம்மவ்ரதே தர்ம்மபத்நீ தஸ்மாத்த்வம் பவ மேऽதுநா। தர்ம்மவ்ரதா முநிம் ப்ராஹ தர்ம்மம் யாசய ஸுவ்ரத ।। ௪௫.

"தருமவ்ரதை, நீ இப்போது எனது மனைவியாக வா" என்று மரீசி கேட்டார். தருமவ்ரதை அந்த முனிவரிடம், "நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, தருமனிடம் கேள்" என்றாள்.

தச்ச்ருத்வா தர்ம்மமகமந்முநிம் தர்மோ ததர்ஶ ஹ। தேஜஃபுஞ்ஜம் வரம் நத்வா ஆஸநார்க்யாதிநார்ச்சயத் ।। ௪௫.

அதை கேட்ட மரீசி தருமனை நாடி, பிரகாசமாக இருந்த அவரை வணங்கி, ஆசனமும் அரைச்சலுக்கான நீரும் அளித்து மரியாதை செய்தார்.

கிமர்தமாகதஃ ப்ரு'ஷ்டோ மரீசிர்தர்ம்மமப்ரவீத்। கந்யார்தம் ப்ரமதா ப்ரு'த்வீ த்ரு'ஷ்டா தே கந்யகா வரா । மஹ்யம் கந்யாஞ்ச தாம் தேஹி ஶ்ரேயஸ்தவ பவிஷ்யதி ।। ௪௫.

"நீ எதற்காக வந்தாய்?" என்று தருமன் கேட்டார். மரீசி, "கன்னியை நாடி பூமியில் சுற்றும்போது, உன் மகளைப் பார்த்தேன். அவளை எனக்கு கொடு; அது உனக்கு நல்லது" என்று சொன்னார்.

அர்க்யாதிநா ஸமப்யர்ச்ய தர்ம்மம் ப்ரோசே ததேதி தம்। தர்ம்மவ்ரதாம் ஸமாநீய தத்தவாம்ஸ்தாம் மரீசயே ।। ௪௫.

தருமனுக்கு நீர் முதலியவற்றால் மரியாதை செய்து, "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொன்னார். பிறகு தருமவ்ரதை அழைத்து, மரீசியிடம் கொடுத்தார்.

வரம் ச தத்தவாம்ஸ்தஸ்மை தத்வாக்யம் யத்ததா க்ரு'தம்। அக்நிஹோத்ரேண ஸஹிதாம் ஸ்வாஶ்ரமம் தாம் த்விஜோऽநயத் ।। ௪௫.

மரீசியின் வார்த்தைபடி அவர் விரும்பிய வரத்தையும் அளித்தார். அக்னிஹோத்திரத்துடன் அந்த பிராமணர் அவளைத் தன் ஆசிரமத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

ரேமே முநிஸ்தயா ஸார்த்தம் யதா விஷ்ணுஃ ஶ்ரியா ஸஹ। பார்வ்வத்யா ச யதா ஶம்புஃ ஸரஸ்வத்யா யதா ஹ்யஜஃ ।। ௪௫.

முனிவர், அவளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தார்; அது எப்படி விஷ்ணு லட்சுமியுடன், சாம்பு பார்வதியுடன், பிரம்மா சரஸ்வதியுடன் வாழ்ந்தாரோ அதுபோல.

ஜஜ்ஞே புத்ரஶதம் தஸ்யாம் மரீசேர்விஷ்ணுநோபமம்। மரீசிஃ பலபுஷ்பார்தம் வநம் கத்வா ஸமாகதஃ ।। ௪௫.

அவளால் மரீசி விஷ்ணுவுக்கு இணையான நூறு மகன்களை பெற்றார். மரீசி பழம், பூக்கள் தேடி காட்டிற்குச் சென்று திரும்பினார்.

ஶ்ராந்தஃ கதாசித்தாம் பத்நீமுவாசேதி பதிவ்ரதாம்। புக்த்வா து ஶயநஸ்தஸ்ய பாதஸம்வாஹநம் குரு ।। ௪௫.

ஒரு நாள் சோர்வாக இருந்த மரீசி, தனது பதிவிரதையான மனைவியிடம், "உணவு உண்டபின், நான் படுத்துக்கொண்டிருக்கும் போது, என் கால்களை மசாஜ் செய்" என்று சொன்னார்.

தர்ம்மவ்ரதா ததேத்யுக்த்வா ஶயநஸ்தஸ்ய ஸா முநேஃ। பாதஸம்வாஹநம் சக்ரே க்ரு'தே நாப்யஜ்ய தத்பரா ।। ௪௫.

தர்மவ்ரதை, "அப்படிச் செய்கிறேன்" என்று சொல்லி, அச் சந்நியாசி படுத்திருந்தபோது, அவன் கால்களை நெய்யால் பூசி, முழு மனதுடன் அழுத்தி வந்தாள்.

நித்ராயமாணேऽத முநௌ ப்ரஹ்மா தம் தேஶமாகதஃ। இத்யேஷ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாணம் மநஸார்ச்சயிதும் ப்ரபும் ।। ௪௫.

அந்த முனிவர் தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மா அந்த இடத்திற்கு வந்தார்; பிரம்மாவை பார்த்ததும், அவளை மனதில் இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்று ஆசை வந்தது.

பாதஸம்வாஹநம் குர்ய்யாம் கிம் பூஜ்யோऽயம் ஜகத்குருஃ। இத்யாகுலா ஸமுத்தஸ்தௌ மத்வா ஸா தம் குரோர்குரும் ।। ௪௫.

"நான் கால்களை அழுத்திக் கொண்டே இருக்கலாமா, அல்லது உலகுக்கெல்லாம் ஆசானான இவரை வணங்கலாமா?" என்று குழம்பி, அவள் எழுந்தாள்; ஏனெனில் அவர் தன் ஆசானின் ஆசான் என்பதைக் கவனித்தாள்.

அர்க்யபாத்யாதிகம் தத்த்வா ப்ரஹ்மாணம் ஸமபூஜயத்। ஸத்க்ரு'தாயாந்து ஶய்யாயாம் விஶ்ராமமகரோதஜஃ ।। ௪௫.

அவள் பாத்யம், அர்க்யம் போன்ற மரியாதைகளைச் செய்து, பிரம்மாவை முழுமையாக வழிபட்டாள்; மரியாதை பெற்ற பிரம்மா, அவள் படுக்கையில் ஓய்வு எடுத்தார்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே பர்த்தா ஸமுத்தஸ்தௌ ச தல்பதஃ। தர்ம்மவ்ரதாமபஶ்யந்ஸ விப்ரஃ க்ருத்தஃ ஶஶாப தாம் ।। ௪௫.

அந்த நேரத்தில், அவளுடைய கணவர் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தார்; தர்மவ்ரதை பார்த்து, அந்த முனிவர் கோபத்துடன் அவளை சபித்தார்.

பாதஸம்வாஹநம் த்யக்த்வாயஸ்மாதாஜ்ஞாம் விஹாய மே । கதாந்யத்ர ததஃ பாபாச்சாபதக்தா ஶிலா பவ ।। ௪௫.

"நீ என் கட்டளையை மீறி, கால்களை அழுத்துவதை விட்டுவிட்டு வேறு சென்றாய்; அதனால், பாவத்தால் என் சாபத்தால் நீ கல்லாக மாறுவாய்" என்று கூறினார்.