வாயுபுராணம்

ஜாதா க்ரு'ஹே தவ ஶிலா ஸமாநீயாவிசாரயந்। தைத்யஸ்ய ஶீக்ரம் ஶிரஸி தாம் தாரய மமாஜ்ஞயா ।। ௪௪.

“உன் வீட்டிலிருந்து ஒரு கல் கொண்டு வந்திருக்கிறது; என் கட்டளையின்படி அதை அந்த அசுரனின் தலையில் விரைவாக வையுங்கள்” என்று கூறினார்.

நிஶ்சலார்தம் யமஃ ஶ்ருத்வா தாரயந்மஸ்தகே ஶிலாம்। ஶிலாயாம் தாரிதாயாந்து ஸஶிலஶ்சாஸுரோऽசலத் ।। ௪௪.

இதை கேட்ட யமன், அந்தக் கல்லை அசுரனின் தலையில் நிலையாக வைக்க முயன்றான்; ஆனால் கல் வைக்கப்பட்டபோதும், அசுரன் அந்தக் கல்லுடன் அசைந்தான்.

தேவாநூசேऽத ருத்ராதீஞ்சிலாயாம் நிஶ்சலாஃ கில। திஷ்டந்து தேவாஃ ஸகலாஸ்ததேத்யுக்த்வா ச தே ஸ்திதாஃ ।। ௪௪.

பின்னர் அவர் ருத்ரன் மற்றும் மற்ற தேவர்களை நோக்கி, “அனைத்து தேவர்களும் இந்தக் கல்லில் அசையாமல் நிலைத்திருங்கள்” என்றார்; அவர்கள் அப்படியே நிலைத்தனர்.

தேவாஃ பாதைர்லக்ஷயித்வா ததாபி சலிதோऽஸுரஃ। ப்ரஹ்மாத வ்யாகுலோ விஷ்ணும் கதஃ க்ஷீராப்திஶாயிநம்। துஷ்டாவ ப்ரணதோ பூத்வா நத்வா சாத்ரு'த்ய தம் ப்ரபும் ।। ௪௪.

தேவர்கள் காலால் அழுத்தினாலும், அசுரன் அசைந்தான்; அதனால் பிரமன் கவலையுடன் பாலகடலில் உறங்கும் விஷ்ணுவை அடைந்து, வணங்கி, அவரை போற்றி புகழ்ந்தார்.

.ப்ரஹ்மோவாச।। ப்ரஹ்மாண்டஸ்ய பதே நாத நமாமி ஜகதாம் பதிம்। கதிம் கீர்த்திமதாம் ந்ரூ'ணாம் புக்திமுக்திப்ரதாயகம் ।। ௪௪.

பிரமன் கூறினார்: “பிரமாண்டத்தின் ஆண்டவரே, உலகங்களின் நாதா, உமக்கு வணக்கம்; புகழும், இன்பமும், முக்தியும் அளிப்பவரே, உமக்கு வணங்குகிறேன்.”

விஷ்வக்ஸேநோऽப்ரவீத்விஷ்ணும் தேவ த்வாம் ஸ்தௌதி பத்மஜஃ। ஹரிராஹாநய த்வம் தம் விஷ்ணூக்தஃ ஸ தமாநயத்। அஜமூசே ஹரிஃ கஸ்மாதாகதோऽஸி வதஸ்வ தத் ।। ௪௪.

விஷ்வக்சேனன் விஷ்ணுவை நோக்கி, “தேவா, பத்மஜன் உம்மை போற்றுகிறார்” என்றான். ஹரி, “அவரை இங்கு கொண்டு வா” என்றார். விஷ்ணுவின் கட்டளையால் அவர் பிரமனை அழைத்து வந்தார். ஹரி, “நீ எதற்காக வந்தாய்? சொல்” என்று கேட்டார்.

தேவதேவ க்ரு'தே யோகே ப்ரசசால கயாஸுரஃ। ஶிலாயாம் தேவரூபிண்யாம் ந்யஸ்தாயாம் தஸ்ய மஸ்தகே ।। ௪௪.

“தேவதேவா, நீங்கள் நடத்தும் யாகத்தின் போது, தெய்வீகக் கல் அவன் தலையில் வைக்கப்பட்டபோதும், கயாசுரன் அசைந்தான்.”

ருத்ராதிஷு ச தேவேஷு ஸம்ஸ்திதேஷ்வஸுரோऽசலத்। இதாநீம் நிஶ்சலார்தம் ஹி ப்ரஸாதம் குரு மாதவ ।। ௪௪.

“ருத்ரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் அந்தக் கல்லில் நிலைத்திருந்தாலும், அசுரன் அசைந்தான்; இப்போது நிலையாக இருக்க உமது அருளை வழங்குங்கள், மாதவா.”

ப்ரஹ்மணோ வசநம் ஶ்ருத்வா ஹ்யாக்ரு'ஷ்ய ஸ்வஶரீரதஃ । மூர்த்திம் ததௌ நிஶ்சலார்தம் ப்ரஹ்மணே பகவாந்ஹரிஃ ।। ௪௪.

பிரமனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பகவான் ஹரி, தன் உடலில் இருந்து ஒரு உருவை எடுத்துத் தந்து, நிலையாக இருக்க பிரமனுக்கு அளித்தார்.

ஆநீய மூர்த்திம் ப்ரஹ்மாபி ஶிலாயாம் ஸமதாரயத்। ததாபி சலிதம் வீக்ஷ்ய புநர்தேவமதாஹ்வயத் ।। ௪௪.

பிரம்மா அந்த உருவத்தை கொண்டு வந்து, அந்தக் கல்லில் நிறுவினார். ஆனாலும் அது அசைந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, மறுபடியும் அந்தத் தேவனை அழைத்தார்.

ஆகத்ய விஷ்ணுஃ க்ஷீராப்தேஃ ஶிலாயாம் ஸம்ஸ்திதோऽபவத்। ஜநார்த்தநாபிதாநேந புண்டரீகேதி நாமதஃ। ஶிலாயாம்நிஶ்சலார்தம் ஹி ஸ்வயமாதிகதாதரஃ ।। ௪௪.

பால்கடலில் இருந்து விஷ்ணு வந்து, அந்தக் கல்லில் நிலைபெற்றார். ஜனார்த்தனன் என்ற பெயரால், புண்டரீகன் என்றும் அழைக்கப்பட்டு, அந்தக் கல் அசையாமல் இருக்க, முதல்வன் தானே அங்கு நின்றார்.

நிஶ்சலார்தம் பஞ்சதாஸீச்சிலாயாம் ப்ரபிதாபஹஃ। பிதாமஹோऽத பல்க்வீஶஃ கேதாரஃ கநகேஶ்வரஃ ।। ௪௪.

அந்தக் கல் அசையாமல் இருக்க, முன்னோர் துயரங்களை நீக்கும் இறைவன், அந்தக் கல்லில் ஐந்து வடிவங்களில் தோன்றினார்: பிதாமஹன், பல்‌குவீசன், கேதாரம், கனகேசுவரன்.

ப்ரஹ்மா ஸ்திதஃ ஸ்வயம் தத்ர கஜரூபீ விநாயகஃ। கயாதித்யஶ்சோத்தரார்கோ தக்ஷிணார்கஸ்த்ரிதா ரவிஃ ।। ௪௪.

பிரம்மா தானே அங்கு நின்றார்; யானை வடிவில் விநாயகர், கயாதித்யன், வடக்கு சூரியன், தெற்கு சூரியன், மூன்று வடிவில் சூரியன் ஆகியோரும் அங்கு இருந்தனர்.

லக்ஷ்மீஃ ஸீதாபிதாநேந கௌரீ ச மங்கலாஹ்வயா। காயத்ரீ சைவ ஸாவித்ரீ த்ரிஸந்த்யா ச ஸரஸ்வதீ ।। ௪௪.

லட்சுமி சீதா என்ற பெயரில், கௌரி மங்களா என்று அழைக்கப்பட்டு, காயத்ரி, சாவித்ரி, திரிசந்த்யை, சரஸ்வதி ஆகியவர்களும் அங்கு இருந்தனர்.

இந்த்ரோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ பூஷா வஸவோऽஷ்டௌ மஹாபலாஃ। விஶ்வேதேவாஶ்சாஶ்விநேயௌ மாருதோ விஶ்வநாயகஃ। ஸயக்ஷோரககந்தர்வ்வாஸ்தஸ்துர்தேவாஃ ஸ்வஶாக்திபிஃ ।। ௪௪.

இந்திரன், ப்ருஹஸ்பதி, பூஷன், எட்டு வஸுக்கள், விச்வேதேவர்கள், அசுவினிகள், மாருதன், விச்வநாயகன், யக்ஷர், பாம்புகள், கந்தர்வர்கள் ஆகிய தேவர்கள் தங்கள் சக்தியுடன் அங்கு நிலைபெற்றனர்.

ஆத்யயா கதயா சாஸௌ யஸ்மாத்தைத்யஃ ஸ்திரீக்ரு'தஃ। ஸ்தித இத்யேவ ஹரிணா தஸ்மாதாதிகதாதரஃ ।। ௪௪.

அந்த ஆதிகடையால் அசுரன் நிலைபெற்றான்; அதனால், ஹரி அங்கு நின்றதால், அவர் ஆதிகடையந்தான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஊசே கயாஸுரோ தேவாந்கிமர்தம் வஞ்சிதோ ஹ்யஹம்। யஜ்ஞார்தம் ப்ரஹ்மணே தத்தம் ஶரீரமமலம் மயா। விஷ்ணோர்வசநமாத்ரேண கிம் ந ஸ்யாம் நிஶ்சலோ ஹ்யஹம் ।। ௪௪.

கயாசுரன் தேவர்களிடம் சொன்னான்: 'ஏன் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்? யஜ்ஞத்திற்காக என் தூய உடலை பிரம்மாவுக்கு கொடுத்தேன்; விஷ்ணுவின் ஒரு சொல்லுக்காக நான் அசையாமல் இருக்கக் கூடாதா?'

யத்ஸுரைஃ பீடிதோऽத்யர்தம் கதயா ஹரிணா ததா। பீடிதோ யத்யஹம் தேவாஃ ப்ரஸந்நாஃ ஸந்து ஸர்வதா ।। ௪௪.

'நான் தேவர்களாலும், ஹரியின் கடையாலும் மிகுந்த வேதனை அடைந்திருந்தால், அப்பொழுது, தேவர்களே, நீங்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருங்கள்.'

கதாதராதயஸ்துஷ்டாஃ ப்ரோசுஃ ஸார்த்தம் கயாஸுரம்। வரம் ப்ரூஹி ப்ரஸந்நாஃ ஸ்மோ தேவாநூசே கயாஸுரஃ ।। ௪௪.

கடையந்தான் மற்றும் மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், கயாசுரனுடன் சேர்ந்து கூறினார்கள்: 'ஒரு வரம் கேள்; நாங்கள் உன்னால் மகிழ்ந்திருக்கிறோம்.' என்று சொன்னபோது, கயாசுரன் தேவர்களிடம் பேசினான்.

யாவத்ப்ரு'த்வீ பர்வதாஶ்ச யாவச்சந்த்ரார்கதாரகாஃ। தாவச்சிலாயாம் திஷ்டந்து ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ। அந்யே ச ஸகலா தேவா மந்நாம்நா க்ஷேத்ரமஸ்து வை ।। ௪௪.

'இந்த பூமியும் மலைகளும் இருக்கும் வரை, சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் வரை, பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசுவரர் இந்தக் கல்லில் நிலைபெற வேண்டும்; மற்ற எல்லா தேவர்களும் அங்கு இருக்க வேண்டும். இந்தத் தலம் என் பெயரில் அழைக்கப்பட வேண்டும்.'

பஞ்சக்ரோஶம் கயாக்ஷேத்ரம் க்ரோஶமேகம் கயாஶிரஃ । தந்மத்யே ஸர்வதீர்தாநி ப்ரயச்சந்து ஹிதம் ந்ரு'ணாம் ।। ௪௪.

'கயா தலம் ஐந்து குறோசம் அகலமாகவும், கயாசிரம் ஒரு குறோசமாகவும் இருக்கட்டும்; அதன் நடுவில் எல்லா தீர்த்தங்களும் மனிதர்களுக்கு நன்மை தரட்டும்.'

ஸ்நாநாதிதர்பணம் க்ரு'த்வா பிண்டதாநாத்பலாதிகம்। மஹாத்மா வை ஸஹஸ்ரஞ்ச குலாநாம் சோத்தரேந்நரஃ ।। ௪௪.

'குளித்து, தர்ப்பணம் செய்து, குறிப்பாக பிண்டம் கொடுத்தால், ஒரு மகான் ஆயிரம் குடும்பங்களை மீட்டிட முடியும்.'

வ்யக்தாவ்யக்தஸ்வரூபேண யூயம் திஷ்டத ஸர்வதா। கதாதரஃ ஸ்வயம் லோகாத்பூயாத்ஸர்வாகநாஶநாத் ।। ௪௪.

'நீங்கள் வெளிப்பட்டும் மறைந்தும் எப்போதும் இங்கு நிலைபெற வேண்டும்; கடையந்தான் தானே எல்லா உலகிலும் பாவங்களை அழித்து நிற்க வேண்டும்.'

ஶ்ராத்தம் ஸபிண்டகம் யேஷாம் ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாந்து தே। ப்ரஹ்மஹத்யாதிகம் பாபம் விநஶ்யது ச ஸேவிநாம் ।। ௪௪.

'இங்கு பிண்டத்துடன் ஸ்ராத்தம் செய்யப்படுவோருக்கு பிரம்மலோகம் கிடைக்கட்டும்; இங்கு சேவை செய்வோருக்கு பிரம்மஹத்தி போன்ற பாவங்கள் அழியட்டும்.'

நைமிஷம் புஷ்கரம் கங்கா ப்ரயாகஶ்சாவிமுக்திகம்। ஏதாந்யந்யாநி தீர்தாநி திவி புவ்யந்தரிக்ஷதஃ। ஸமாயாந்து ஸதா ந்ரூ'ணாம் ப்ரயச்சந்து ஹிதம் ஸுராஃ ।। ௪௪.

'நைமிஷம், புஷ்கரம், கங்கை, பிரயாகம், அவிமுக்திகம் மற்றும் விண்ணிலும், பூமியிலும், ஆகாயத்திலும் உள்ள மற்ற தீர்த்தங்கள் எல்லாம் எப்போதும் இங்கு வந்து, மனிதர்களுக்கு நன்மை செய்யட்டும்.'

கிம் பஹூக்த்யா ஸுரகணா யுஷ்மாஸ்வேகாபி தேவதா। சேந்ந திஷ்டேதஹம் சாபி ஸமயஃ ப்ரதிபால்யதாம் ।। ௪௪.

'இன்னும் என்ன சொல்ல? தேவர்களே, உங்களுள் ஒருவரும் இங்கு நிலைபெறவில்லை என்றால், நானும் இங்கு இருக்கமாட்டேன்; இந்த உடன்பாடு கடைபிடிக்கப்பட வேண்டும்.'

கயாஸுரவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரோசுர்விஷ்ண்வாதயஃஸுராஃ। த்வயா யத்ப்ரார்திதம் ஸர்வ்வம் தத்பவிஷ்யத்யஸம்ஶயம் ।। ௪௪.

கயாசுரனின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு மற்றும் மற்ற தேவர்கள் சொன்னார்கள்: 'நீ கேட்ட எல்லாம் சந்தேகமில்லாமல் நடக்கும்.'

அஸ்மத்பாதாநர்ச்சயித்வா யாஸ்யந்தி பரமாம் கதிம்। தேவைர்தத்தவரோ தைத்யோ ஹர்ஷிதோ நிஶ்சலோऽபவத் ।। ௪௪.

என் பாதங்களை வணங்கி வழிபட்டவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்; தேவர்கள் அருளிய வரம் பெற்ற அசுரன் மகிழ்ச்சி கொண்டு அசையாமல் இருந்தான்.

ஸ்திதேஷு சைவ தேவேஷு ப்ராஹ்மணேப்யோ ததாவஜஃ। க்ராமாம்ஶ்ச பஞ்சபஞ்சாஶத்பஞ்சக்ரோஶீம் கயாம் ததா। க்ரு'ஹாந்க்ரு'த்வா ததௌ திவ்யாந்ஸர்வ்வோபஸ்கரஸம்யுதாந் ।। ௪௪.

அங்கே தேவர்கள் இருக்கையில், பிறக்காதவன் பிராமணர்களுக்கு ஐம்பத்து ஐந்து கிராமங்களை, ஒவ்வொன்றும் ஐந்து கோசம் பரப்பளவில், கயா நகரத்தையும், எல்லா வசதிகளும் பொருந்திய தெய்வீக வீடுகளையும் கொடுத்தான்.