வாயுபுராணம்

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி கயாமாஹாத்ம்யமுத்தமம்। யச்ச்ருத்வா ஸர்வ்வபாபேப்யோ முச்யதே நாத்ரஸம்ஶயஃ ।। ௪௩.

இனி, கயா என்பதன் உயர்ந்த மகிமையை நான் கூறுகிறேன்; அதை கேட்பவருக்கு எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸநகாத்யைர்ம்மஹாபாகைர்தேவர்ஷிஃ ஸ ச நாரதஃ। ஸநத்குமாரம் பப்ரச்ச ப்ரணம்ய விதிபூர்வ்வகம் ।। ௪௩.

சனகன் முதலான பெரியோர், தேவரிஷி நாரதரும், விதிப்படி வணங்கி, சனத்குமாரரிடம் கேட்டார்கள்.

நாரத உவாச।। ஸநத்குமார மே ப்ரூஹி தீர்தம் தீர்தோத்தமோத்தமம்। தாரகம் ஸர்வபூதாநாம் படதாம் ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் ததா ।। ௪௩.

நாரதர் கூறினார்: 'சனத்குமாரா, எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த, எல்லா உயிர்களையும் தாரகமாக்கும், கேட்பவரையும் சொல்லுபவரையும் உய்விக்கும் தீர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.'

ஸநத்குமார உவாச।। வக்ஷ்யே தீர்தவரம் புண்யம் ஶ்ராத்தாதௌ ஸர்வதாரகம்। கயாதீர்தம் ஸர்வதேஶே தீர்தேப்யோऽப்யதிகம் ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௪௩.

சனத்குமாரர் கூறினார்: 'நான் உனக்கு மிகப் புனிதமான, ஸ்ராத்தாதி காலத்தில் எல்லாம் உய்விக்கும் தீர்த்தத்தைச் சொல்கிறேன்; எல்லா தேசங்களிலும் எல்லா தீர்த்தங்களைவிட உயர்ந்த கயா தீர்த்தத்தின் மகிமையை கேள்.'

கயாஸுரஸ்தபஸ்தேபே ப்ரஹ்மணா க்ரதவேऽர்திதஃ। ப்ராப்தஸ்ய தஸ்ய ஶிரஸி ஶிலாம் தர்மோ ஹ்யதாரயத் ।। ௪௩.

கயாசுரன் தவம் செய்து, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப யாகம் செய்தான்; அவன் கிடைத்தபோது, தர்மம் அவன் தலையில் ஒரு கல்லை வைத்தான்.

தத்ர ப்ரஹ்மாऽகரோத்யாகம் ஸ்திதஶ்சாபி கதாதரஃ। பல்குதீர்தாதிரூபேண நிஶ்சலார்தமஹர்நிஶம்। கயாஸுரஸ்ய விப்ரேந்த்ரப்ரஹ்மாத்யைர்தைவதைஃ ஸஹ ।। ௪௩.

அங்கே பிரம்மா யாகம் செய்தார்; கடாயுதம் ஏந்திய விஷ்ணு, பல்‌கு தீர்த்தம் முதலான வடிவில், பக்தர்களின் நிலைத்தன்மைக்காக இரவும் பகலும் இருந்தார்; கயாசுரனுடன் பிரம்மாதி தேவர்கள், முனிவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

க்ரு'தயஜ்ஞோ ததௌ ப்ரஹ்மா ப்ராஹ்மணேப்யோ க்ரு'ஹாதிகம்। ஸ்வேதகல்பே து வாராஹே கயாயாகமகாரயத் ।। ௪௩.

யாகம் முடிந்தபின், பிரம்மா பிராமணர்களுக்கு வீடு முதலான பொருட்களை வழங்கினார்; வெள்ளை கல்பத்தில், வராக காலத்தில், கயா யாகத்தை நடத்தச் செய்தார்.

கயாநாம்நா கயா க்யாதா க்ஷேத்ரம் ப்ரஹ்நமபிகாம்க்ஷிதம்। காம்க்ஷந்தி பிதரஃ புத்ராந்நரகாத்பயபீரவஃ ।। ௪௩.

கயா என்ற பெயரில் பிரம்மா விரும்பிய புனித நிலம் புகழ்பெற்றது; நரகத்தைப் பயந்து பிதாக்கள், தங்கள் பிள்ளைகள் அங்கே போவதை விரும்புகின்றனர்.

கயாம் யாஸ்யதி யஃ புத்ரஃ ஸ நஸ்த்ராதா பவிஷ்யதி। கயாப்ராப்தம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா பித்ரூ'ணாமுத்ஸவோ பவேத்। பத்ப்யாமபி ஜலம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽஸ்மப்யம் கிம் ந தாஸ்யதி ।। ௪௩.

யார் கயாவுக்கு செல்லும் பிள்ளையோ, அவன் எங்களுக்கு ரட்சகராக இருப்பான்; கயாவை அடைந்த பிள்ளையைப் பார்த்தால் பிதாக்களுக்கு பெரும் சந்தோஷம்; அவன் காலால் கூட அந்த நீரைத் தொட்டால், நமக்கு விடுதலை தராமல் போவானா?

கயாம் கத்வாந்நதாதா யஃ பிதரஸ்தேந புத்ரிணஃ । பக்ஷத்ரயநிவாஸீ ச புநாத்யாஸப்தமம் குலம்। நோ சேத்பஞ்சதஶாஹம் வா ஸப்தராத்ரிம் த்ரிராத்ரிகம் ।। ௪௩.

கயா நகரத்துக்கு சென்று அங்கே முன்னோர்களுக்கு அன்னம் அளிப்பவர், மூன்று தலைமுறையையும், ஏழு தலைமுறைகள் வரை உள்ள குடும்பத்தையும் தூய்மையாக்குகிறார். அது செய்ய முடியாவிட்டால், பதினைந்து நாட்கள், ஏழு இரவுகள் அல்லது மூன்று இரவுகள் அந்த வழிபாட்டை செய்யலாம்.

மஹாகல்பக்ரு'தம் பாபம் கயாம் ப்ராப்ய விநஶ்யதி। பிண்டம் தத்யாச்ச பித்ராதேராத்மநோऽபி திலைர்விநா ।। ௪௩.

பெரும் யுகங்கள் முழுவதும் செய்த பாவங்களும் கயா நகரத்தை அடைந்தவுடன் அழிகின்றன. அங்கே முன்னோர்களுக்கும், தானும் கூட, எள் இல்லாமல் பிண்டம் செலுத்த வேண்டும்.

ப்ரஹ்மஹத்யா ஸுராபாநம் ஸ்தேயம் குர்வ்வங்கநாகமஃ। பாபம்தத்ஸங்கஜம் ஸர்வ்வம் கயாஶ்ராத்தாத்விநஶ்யதி ।। ௪௩.

பிராமணனை கொல்வது, மதுபானம் அருந்துவது, திருடுவது, ஆசானின் மனைவியை அணுகுவது, அல்லது அவ்வாறு செய்தவர்களுடன் பழகுவது ஆகியவற்றால் ஏற்படும் அனைத்து பாவங்களும் கயா நகரத்தில் செய்யும் ஸ்ராத்த்தத்தால் அழிகின்றன.

ஆத்மஜோऽப்யந்யஜோ வாபி கயாபூமௌ யதா ததா। யந்நாம்நா பாதயேத்பிண்டம் தம் நயேத்ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௪௩.

தன் மகன் அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், கயா நிலத்தில் யாரது பெயரில் பிண்டம் இடப்படுகிறதோ, அந்த நபரை பரம பிரம்மத்தை அடையச் செய்கிறான்.

ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் கயாஶ்ராத்தம் கோக்ரு'ஹே மரணம் ததா। வாஸஃ பும்ஸாம் குருக்ஷேத்ரே முக்திரேஷா சதுர்வ்விதா ।। ௪௩.

பிரம்மத்தை அறிதல், கயா ஸ்ராத்த்தம், பசுகோப்பில் மரணம், குருக்ஷேத்திரத்தில் வாழ்தல் — இவை மனிதர்களுக்கு நான்கு விதமான விடுதலிகள்.

ப்ரஹ்மஜ்ஞாநேந கிம் கார்ய்யம் கோக்ரு'ஹே மரணேந கிம்। வாஸேந கிம் குருக்ஷேத்ரே யதி புத்ரோ கயாம் வ்ரஜேத் ।। ௪௩.

ஒரு மகன் கயா நகரத்துக்குச் சென்றால், பிரம்ம அறிவும், பசுகோப்பில் மரணமும், குருக்ஷேத்திரத்தில் வாழ்வதும் தேவையில்லை.

கயாயாம் ஸர்வ்வகாலேஷு பிண்டம் தத்யாத்விசக்ஷணஃ। அதிமாஸே ஜந்மதிநே சாஸ்தேऽபி குருஶுக்ரயோஃ ।। ௪௩.

அறிவுடையோர் எல்லா காலங்களிலும் கயா நகரத்தில் பிண்டம் செலுத்த வேண்டும்; அதிக மாதம், பிறந்த நாளிலும், குரு மற்றும் சுக்கிரன் சேரும் காலத்திலும் கூட செய்யலாம்.

ந த்யக்தவ்யம் கயாஶ்ராத்தம் ஸிம்ஹஸ்தேऽபி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ। ததா தைவப்ரமாதேந ப்ரஹதேஷு வ்ரணேஷு ச। புநஃ கர்ம்மாதிகாரீ ச ஶ்ராத்தக்ரு'த்ப்ரஹ்மலோகபாக் ।। ௪௩.

கயா ஸ்ராத்த்தத்தை, பிருஹஸ்பதி சிம்ம ராசியில் இருந்தாலும், தெய்வீக தவறுகள், காயங்கள் ஏற்பட்டாலும் கூட, விட்டு விடக்கூடாது. மீண்டும் அந்த கர்மத்திற்கு உரிமை உண்டு; ஸ்ராத்த்தம் செய்யும் ஒருவர் பிரம்மலோகத்தை அடைவார்.

ஸக்ரு'த்கயாபிகமநம் ஸக்ரு'த்பிண்டஸ்ய பாதநம்। துர்லபம் கிம் புநர்ந்நித்யமஸ்மிந்நேவ வ்யவஸ்திதிஃ ।। ௪௩.

ஒரு முறை கயா நகரத்துக்குச் செல்வதும், ஒரு முறை பிண்டம் இடுவதும் அரிது; அப்படியிருக்க, அங்கே எப்போதும் வாழ்வது எவ்வளவு அரிது!

ப்ரமாதாந்ம்ரியதே க்ஷேத்ரே ப்ரஹ்மாதேர்முக்திதாயகே। ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாத்யதா முக்திர்லப்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪௩.

தவறுதலால் விடுதலை தரும் புனித நிலத்தில் மரணம் அடைந்தாலும், பிரம்ம அறிவைப் போலவே முக்தி கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

கீடகாதிம்ரு'தாநாஞ்ச பித்ரூ'ணாம் தாரணாய ச। தஸ்மாத்ஸர்வ்வப்ரயத்நேந கர்த்தவ்யம் ஸுவிசக்ஷணைஃ ।। ௪௩.

பூச்சி முதலியனாக இறந்த முன்னோர்களையும் மீட்பதற்காக, அறிவுள்ளவர்கள் முழு முயற்சியுடன் இந்த வழிபாட்டை செய்ய வேண்டும்.

ப்ரஹ்மப்ரகல்பிதாந்விப்ராந்ஹவ்யகவ்யாதிநாऽர்ச்சயேத்। தைஸ்துஷ்டைஸ்தோஷிதாஃ ஸர்வ்வாஃ பித்ரு'பிஃ ஸஹ தேவதாஃ ।। ௪௩.

பிரம்மா நியமித்த பிராமணர்களை ஹவ்யம், காவ்யம் போன்ற படைப்புகளால் வழிபட வேண்டும்; அவர்கள் திருப்தியடைந்தால், எல்லா தேவதைகளும் முன்னோர்களுடன் மகிழ்வார்கள்.

முண்டநம் சோபவாஸஶ்ச ஸர்வ்வதீர்தேஷ்வயம் விதிஃ। வர்ஜயித்வா குருக்ஷேத்ரம் விஶாலாம் விரஜாம் கயாம் ।। ௪௩.

முடி சவரமும் விரதமும் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் குருக்ஷேத்திரம், விசாலா, விரஜா, கயா ஆகிய இடங்களில் அவை வேண்டாம்.

தண்டம்ப்ரதர்ஶயேத்பிக்ஷுர்கயாம் கத்வா ந பிண்டதஃ। தண்டம் ந்யஸ்தா விஷ்ணுபதே பித்ரு'பிஃ ஸஹ முச்யதே ।। ௪௩.

பிச்சைக்காரர் கயா நகரத்துக்குச் சென்று பிண்டம் இடாமல் இருந்தால், தன் தண்டத்தை காட்ட வேண்டும்; அந்த தண்டத்தை விஷ்ணுவின் பாதத்தில் வைக்கும் போது, அவர் முன்னோர்களுடன் சேர்ந்து விடுதலை பெறுவார்.

ந தண்டீ கில்பிஷம் தத்தே புண்யம் வா பரமார்ததஃ। அதஃ ஸர்வ்வாம் க்ரியாம் த்யக்த்வா விஷ்ணும் த்யாயதி பாவுகஃ ।। ௪௩.

தண்டம் ஏந்துபவர் பாவம் செய்ததாகவும், உண்மையில் புண்ணியம் பெற்றதாகவும் ஆக மாட்டார்; எனவே, எல்லா கர்மங்களையும் விட்டு, பக்தி உள்ளவர் விஷ்ணுவை தியானிக்கிறார்.

ஸம்ந்யஸேத்ஸர்வ்வகர்ம்மாணி வேதமேகம் ந ஸம்ந்யஸேத்। முண்டம் குர்ய்யாச்ச பூர்வ்வேऽஸ்மிந்பஶ்சிமே தக்ஷிணோத்தரே ।। ௪௩.

எல்லா கர்மங்களையும் விட்டு விட வேண்டும்; ஆனால் வேதத்தை ஒருபோதும் விட்டு விடக்கூடாது. மேலும், கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு, வடக்கு ஆகிய திசைகளில் முடி சவரம் செய்யலாம்.

ஸார்த்தம் க்ரோஶத்வயம் மாநம் கயேதி ப்ரஹ்மணேரிதம்। பஞ்சக்ரோஶம் கயாக்ஷேத்ரம் க்ரோஶமேகம் கயாஶிரஃ ।। ௪௩.

பிரம்மா கூறியது போல, கயாவின் அளவு இரண்டு குரோசும் பாதியும்; கயா நிலம் ஐந்து குரோசும், கயா சிகரம் ஒரு குரோசும் ஆகும்.

தந்மத்யே ஸர்வ்வதீர்தாநி த்ரைலோக்யே யாநி ஸந்தி வை। ஶ்ராத்தக்ரு'த்யோ கயாக்ஷேத்ரே பித்ரூ'ணாமந்ரு'ணோ ஹி ஸஃ ।। ௪௩.

அந்த இடத்துக்குள் மூன்று உலகிலும் உள்ள எல்லா தீர்த்தங்களும் உள்ளன; கயா நிலத்தில் ஸ்ராத்த்தம் செய்யும் ஒருவர் முன்னோர்களுக்கான கடனிலிருந்து விடுபடுகிறார்.

ஶிரஸி ஶ்ராத்தக்ரு'த்யஸ்து குலாநாம் ஶதமுத்தரேத்। க்ரு'ஹாச்சலிதமாத்ரேண கயாயாம் கமநம் ப்ரதி। ஸ்வர்கா ரோஹணஸோபாநம் பித்ரூ'ணாஞ்ச பதே பதே ।। ௪௩.

தலை மூடியே ச்ராத்தம் செய்யும் ஒருவர் தம் வம்சத்தில் நூறு தலைமுறைகளை உயிருக்கிறார்; வீட்டிலிருந்து கயா நோக்கி ஒரு அடியாவது போகத் தொடங்கினாலே, அவர் முன்னோர்களுக்கு ஒவ்வொரு அடியிலும் சொர்க்கம் செல்லும் படிக்கட்டாகிறது.

பதே பதேऽஶ்வமேதஸ்ய யத்பலம் கச்சதோ கயாம்। தத்பலஞ்ச பவேந்நூநம் ஸமக்ரம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪௩.

கயா நோக்கி போகும் ஒவ்வொரு அடியிலும், அசுவமேத யாகம் செய்ததற்கான முழு பலனும் கிடைக்கும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.