வாயுபுராணம்

ஜீவேஶ்வராதிரூபேண விஶ்வாகாரேண சாப்யஹோ। தஸ்யாமபி ப்ரலீநாயாம் கூடஸ்தஞ்ச யதேகலம் ।। ௪௨.

ஜீவன், ஈச்வரன், பிரபஞ்சம் ஆகிய உருவங்களில்—even அவை எல்லாம் லயமானாலும்—மாறாத ஒன்றே மீதமிருக்கும்.

பவத்பிரேவம் நிர்ணீதம் தத்ததைவ ந ஸம்ஶயஃ। ததாபி மம ஜிஜ்ஞாஸா வர்த்ததே கேவலம் ஹ்ரு'தி ।। ௪௨.

நீங்கள் இதைத் தெளிவாக நிர்ணயித்தீர்கள்; அது உண்மையாகவே உள்ளது, சந்தேகம் இல்லை. இருந்தாலும், என் மனதில் இன்னும் அறியவேண்டும் என்ற ஆசை உள்ளது.

அதோऽபி பரமம் கிஞ்சித்வர்த்ததே கில வா ந வா। தத்வதந்து மஹாபாகா பவந்தஸ்தத்த்வதர்ஶநாஃ ।। ௪௨.

இதற்கு மேல் இன்னும் ஏதாவது உயர்ந்தது இருக்கிறதா, இல்லையா? உண்மை அறிந்த பெருமக்களே, தயவுசெய்து அதை விளக்குங்கள்.

யச்ச்ரவஃ பலமேவேஹ ஜநுஷோ மே க்ரு'தார்ததா। ஏவம் ப்ருவந்தமநகம் வ்யாஸம் ஸத்யவதீஸுதம்। ஸாது ஸாத்விதி ஸங்கீர்த்ய ப்ரத்யூசு ர்நிகமா வசஃ ।। ௪௨.

இதை கேட்பதே பெரும் பலன்; என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது. இப்படிச் spotless ஆன சத்யவதியின் மகன் வியாசர் பேசும்போது, 'நன்றாகச் சொன்னீர், நன்றாகச் சொன்னீர்' என்று புகழ்ந்து, வேத வார்த்தைகளை அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

வேதா ஊசுஃ ।। ஸாது ஸாது மஹாப்ராஜ்ஞா விஷ்ணுராத்மா ஶரீரிணாம்। அஜோऽபி ஜந்ம ஸம்பத்ய லோகாநுக்ரஹமீஹஸே ।। ௪௨.

வேதங்கள் கூறின: 'நல்லது, நல்லது, பெரிய ஞானியீரே! விஷ்ணு எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிறார்; பிறவியில்லாதவராக இருந்தும், உலக நன்மைக்காக பிறப்பை ஏற்கின்றீர்.'

அந்யதா தே ந கடதே ஸம்ஸாரகர்ம்மபந்தநம்। அஸ்ப்ரு'ஷ்டோ மாயயா தேவ்யா கதாசிஜ்ஜ்ஞாநகூஹயா ।। ௪௨.

இல்லையெனில், உமக்கு இந்த உலக வாழ்க்கைச் செயல்கள் பிணைப்பு தராது; தேவி மாயை உமக்கு தொட்டுவிட முடியாது, அறிவின் மறைவு சில நேரங்களில் உம்மை மறைக்கலாம்.

பிபர்ஷி ஸ்வேச்சயா ரூபம் ஸ்வேச்சயைவ நிகூஹஸே। அஸ்மத்ஸம்மத ஏவார்தோ பவதா ஸம்ப்ரதர்ஶிதஃ ।। ௪௨.

நீங்கள் உங்கள் விருப்பப்படி உருவங்களை எடுத்துக் கொள்கிறீர், விருப்பப்படி மறைத்துக் கொள்கிறீர்; நீங்கள் காட்டிய அர்த்தம் நாங்கள் புரிந்தபடியே உள்ளது.

புராணேஷ்விதிஹாஸேஷு ஸூத்ரேஷ்வபி ச நைகதா। அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமம் ஸர்வகாரணகாரணம் ।। ௪௨.

புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும், சூத்திரங்களிலும் பலவகையாக, அழியாத பரம்பொருள், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

தஸ்யாத்மநோऽப்யாத்ம பாவதயா புஷ்பஸ்ய கந்தவத்। ரஸவத்வா ஸ்திதம் ரூபமவேஹி பரமம் ஹி தத் ।। ௪௨.

அந்த ஆத்மாவை, பூவில் மணம் இருப்பது போலவும், நீரில் ருசி இருப்பது போலவும், அந்த உயர்ந்த ரூபம் உள்ளது; அதுவே பரமம் என்று அறிந்து கொள்.

அநுபூதம் ததஸ்மாபிர்ஜாதே ப்ராக்ரு'திகே லயே। அக்ஷராத்பரதஸ்தஸ்மாத்யத்பரம் கேவலோ ரஸஃ । ந ச தத்ர வயம் ஶக்தாஃ ஶப்தாதீதே ததாத்மகாஃ ।। ௪௨.

உலகம் அழியும் போது, அதனை நாங்கள் அனுபவித்தோம்; அழியாததைவிட மேலானது, பரமம், தூய சாறு மாதிரி ஒன்று மட்டும் உள்ளது. ஆனால் அது வார்த்தைக்கு அப்பாற்பட்டது, நாங்கள் அதை விவரிக்க முடியாது; அது நம்முடைய இயல்பாகவே உள்ளது.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி கயாமாஹாத்ம்யமுத்தமம்। யச்ச்ருத்வா ஸர்வ்வபாபேப்யோ முச்யதே நாத்ரஸம்ஶயஃ ।। ௪௩.

இனி, கயா என்பதன் உயர்ந்த மகிமையை நான் கூறுகிறேன்; அதை கேட்பவருக்கு எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸநகாத்யைர்ம்மஹாபாகைர்தேவர்ஷிஃ ஸ ச நாரதஃ। ஸநத்குமாரம் பப்ரச்ச ப்ரணம்ய விதிபூர்வ்வகம் ।। ௪௩.

சனகன் முதலான பெரியோர், தேவரிஷி நாரதரும், விதிப்படி வணங்கி, சனத்குமாரரிடம் கேட்டார்கள்.

நாரத உவாச।। ஸநத்குமார மே ப்ரூஹி தீர்தம் தீர்தோத்தமோத்தமம்। தாரகம் ஸர்வபூதாநாம் படதாம் ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் ததா ।। ௪௩.

நாரதர் கூறினார்: 'சனத்குமாரா, எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த, எல்லா உயிர்களையும் தாரகமாக்கும், கேட்பவரையும் சொல்லுபவரையும் உய்விக்கும் தீர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.'

ஸநத்குமார உவாச।। வக்ஷ்யே தீர்தவரம் புண்யம் ஶ்ராத்தாதௌ ஸர்வதாரகம்। கயாதீர்தம் ஸர்வதேஶே தீர்தேப்யோऽப்யதிகம் ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௪௩.

சனத்குமாரர் கூறினார்: 'நான் உனக்கு மிகப் புனிதமான, ஸ்ராத்தாதி காலத்தில் எல்லாம் உய்விக்கும் தீர்த்தத்தைச் சொல்கிறேன்; எல்லா தேசங்களிலும் எல்லா தீர்த்தங்களைவிட உயர்ந்த கயா தீர்த்தத்தின் மகிமையை கேள்.'

கயாஸுரஸ்தபஸ்தேபே ப்ரஹ்மணா க்ரதவேऽர்திதஃ। ப்ராப்தஸ்ய தஸ்ய ஶிரஸி ஶிலாம் தர்மோ ஹ்யதாரயத் ।। ௪௩.

கயாசுரன் தவம் செய்து, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப யாகம் செய்தான்; அவன் கிடைத்தபோது, தர்மம் அவன் தலையில் ஒரு கல்லை வைத்தான்.

தத்ர ப்ரஹ்மாऽகரோத்யாகம் ஸ்திதஶ்சாபி கதாதரஃ। பல்குதீர்தாதிரூபேண நிஶ்சலார்தமஹர்நிஶம்। கயாஸுரஸ்ய விப்ரேந்த்ரப்ரஹ்மாத்யைர்தைவதைஃ ஸஹ ।। ௪௩.

அங்கே பிரம்மா யாகம் செய்தார்; கடாயுதம் ஏந்திய விஷ்ணு, பல்‌கு தீர்த்தம் முதலான வடிவில், பக்தர்களின் நிலைத்தன்மைக்காக இரவும் பகலும் இருந்தார்; கயாசுரனுடன் பிரம்மாதி தேவர்கள், முனிவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

க்ரு'தயஜ்ஞோ ததௌ ப்ரஹ்மா ப்ராஹ்மணேப்யோ க்ரு'ஹாதிகம்। ஸ்வேதகல்பே து வாராஹே கயாயாகமகாரயத் ।। ௪௩.

யாகம் முடிந்தபின், பிரம்மா பிராமணர்களுக்கு வீடு முதலான பொருட்களை வழங்கினார்; வெள்ளை கல்பத்தில், வராக காலத்தில், கயா யாகத்தை நடத்தச் செய்தார்.

கயாநாம்நா கயா க்யாதா க்ஷேத்ரம் ப்ரஹ்நமபிகாம்க்ஷிதம்। காம்க்ஷந்தி பிதரஃ புத்ராந்நரகாத்பயபீரவஃ ।। ௪௩.

கயா என்ற பெயரில் பிரம்மா விரும்பிய புனித நிலம் புகழ்பெற்றது; நரகத்தைப் பயந்து பிதாக்கள், தங்கள் பிள்ளைகள் அங்கே போவதை விரும்புகின்றனர்.

கயாம் யாஸ்யதி யஃ புத்ரஃ ஸ நஸ்த்ராதா பவிஷ்யதி। கயாப்ராப்தம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா பித்ரூ'ணாமுத்ஸவோ பவேத்। பத்ப்யாமபி ஜலம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽஸ்மப்யம் கிம் ந தாஸ்யதி ।। ௪௩.

யார் கயாவுக்கு செல்லும் பிள்ளையோ, அவன் எங்களுக்கு ரட்சகராக இருப்பான்; கயாவை அடைந்த பிள்ளையைப் பார்த்தால் பிதாக்களுக்கு பெரும் சந்தோஷம்; அவன் காலால் கூட அந்த நீரைத் தொட்டால், நமக்கு விடுதலை தராமல் போவானா?

கயாம் கத்வாந்நதாதா யஃ பிதரஸ்தேந புத்ரிணஃ । பக்ஷத்ரயநிவாஸீ ச புநாத்யாஸப்தமம் குலம்। நோ சேத்பஞ்சதஶாஹம் வா ஸப்தராத்ரிம் த்ரிராத்ரிகம் ।। ௪௩.

கயா நகரத்துக்கு சென்று அங்கே முன்னோர்களுக்கு அன்னம் அளிப்பவர், மூன்று தலைமுறையையும், ஏழு தலைமுறைகள் வரை உள்ள குடும்பத்தையும் தூய்மையாக்குகிறார். அது செய்ய முடியாவிட்டால், பதினைந்து நாட்கள், ஏழு இரவுகள் அல்லது மூன்று இரவுகள் அந்த வழிபாட்டை செய்யலாம்.

மஹாகல்பக்ரு'தம் பாபம் கயாம் ப்ராப்ய விநஶ்யதி। பிண்டம் தத்யாச்ச பித்ராதேராத்மநோऽபி திலைர்விநா ।। ௪௩.

பெரும் யுகங்கள் முழுவதும் செய்த பாவங்களும் கயா நகரத்தை அடைந்தவுடன் அழிகின்றன. அங்கே முன்னோர்களுக்கும், தானும் கூட, எள் இல்லாமல் பிண்டம் செலுத்த வேண்டும்.

ப்ரஹ்மஹத்யா ஸுராபாநம் ஸ்தேயம் குர்வ்வங்கநாகமஃ। பாபம்தத்ஸங்கஜம் ஸர்வ்வம் கயாஶ்ராத்தாத்விநஶ்யதி ।। ௪௩.

பிராமணனை கொல்வது, மதுபானம் அருந்துவது, திருடுவது, ஆசானின் மனைவியை அணுகுவது, அல்லது அவ்வாறு செய்தவர்களுடன் பழகுவது ஆகியவற்றால் ஏற்படும் அனைத்து பாவங்களும் கயா நகரத்தில் செய்யும் ஸ்ராத்த்தத்தால் அழிகின்றன.

ஆத்மஜோऽப்யந்யஜோ வாபி கயாபூமௌ யதா ததா। யந்நாம்நா பாதயேத்பிண்டம் தம் நயேத்ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் ।। ௪௩.

தன் மகன் அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், கயா நிலத்தில் யாரது பெயரில் பிண்டம் இடப்படுகிறதோ, அந்த நபரை பரம பிரம்மத்தை அடையச் செய்கிறான்.

ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் கயாஶ்ராத்தம் கோக்ரு'ஹே மரணம் ததா। வாஸஃ பும்ஸாம் குருக்ஷேத்ரே முக்திரேஷா சதுர்வ்விதா ।। ௪௩.

பிரம்மத்தை அறிதல், கயா ஸ்ராத்த்தம், பசுகோப்பில் மரணம், குருக்ஷேத்திரத்தில் வாழ்தல் — இவை மனிதர்களுக்கு நான்கு விதமான விடுதலிகள்.

ப்ரஹ்மஜ்ஞாநேந கிம் கார்ய்யம் கோக்ரு'ஹே மரணேந கிம்। வாஸேந கிம் குருக்ஷேத்ரே யதி புத்ரோ கயாம் வ்ரஜேத் ।। ௪௩.

ஒரு மகன் கயா நகரத்துக்குச் சென்றால், பிரம்ம அறிவும், பசுகோப்பில் மரணமும், குருக்ஷேத்திரத்தில் வாழ்வதும் தேவையில்லை.

கயாயாம் ஸர்வ்வகாலேஷு பிண்டம் தத்யாத்விசக்ஷணஃ। அதிமாஸே ஜந்மதிநே சாஸ்தேऽபி குருஶுக்ரயோஃ ।। ௪௩.

அறிவுடையோர் எல்லா காலங்களிலும் கயா நகரத்தில் பிண்டம் செலுத்த வேண்டும்; அதிக மாதம், பிறந்த நாளிலும், குரு மற்றும் சுக்கிரன் சேரும் காலத்திலும் கூட செய்யலாம்.

ந த்யக்தவ்யம் கயாஶ்ராத்தம் ஸிம்ஹஸ்தேऽபி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ। ததா தைவப்ரமாதேந ப்ரஹதேஷு வ்ரணேஷு ச। புநஃ கர்ம்மாதிகாரீ ச ஶ்ராத்தக்ரு'த்ப்ரஹ்மலோகபாக் ।। ௪௩.

கயா ஸ்ராத்த்தத்தை, பிருஹஸ்பதி சிம்ம ராசியில் இருந்தாலும், தெய்வீக தவறுகள், காயங்கள் ஏற்பட்டாலும் கூட, விட்டு விடக்கூடாது. மீண்டும் அந்த கர்மத்திற்கு உரிமை உண்டு; ஸ்ராத்த்தம் செய்யும் ஒருவர் பிரம்மலோகத்தை அடைவார்.

ஸக்ரு'த்கயாபிகமநம் ஸக்ரு'த்பிண்டஸ்ய பாதநம்। துர்லபம் கிம் புநர்ந்நித்யமஸ்மிந்நேவ வ்யவஸ்திதிஃ ।। ௪௩.

ஒரு முறை கயா நகரத்துக்குச் செல்வதும், ஒரு முறை பிண்டம் இடுவதும் அரிது; அப்படியிருக்க, அங்கே எப்போதும் வாழ்வது எவ்வளவு அரிது!

ப்ரமாதாந்ம்ரியதே க்ஷேத்ரே ப்ரஹ்மாதேர்முக்திதாயகே। ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாத்யதா முக்திர்லப்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪௩.

தவறுதலால் விடுதலை தரும் புனித நிலத்தில் மரணம் அடைந்தாலும், பிரம்ம அறிவைப் போலவே முக்தி கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.