வாயுபுராணம்

ப்ரு'குபீடம் கர்ணதேஶே ஹ்யயோத்யாம் நாஸிகாபுடே। ப்ரஹ்மரந்த்ரே ஸ்திதம் ப்ராஹ்யம் ஶைவம் ஸீமந்தஸீமநி ।। ௪௨.

காதுகளில் ப்ருகு பீடம், மூக்கின் முனையில் அயோத்தி; தலை உச்சியில் ப்ராஹ்ம பீடம், சீசையில் சைவ பீடம்.

ஶாக்தம் ஜிஹ்வாக்ர திஷணம் வைஷ்ணவம் ஹ்ரு'தயாம்புஜே। ஸௌரம் சக்ஷுஃப்ரதேஶஸ்தம் பௌத்தஞ்சாயாஸு ஸங்கதம் ।। ௪௨.

நாக்கின் முனையில் ஷாக்த பீடம், தாலையில் திஷண பீடம், இதய தாமரையில் வைஷ்ணவ பீடம், கண் பகுதியில் சௌர பீடம், நிழலில் புத்த பீடம் சேர்ந்திருந்தன.

ஸௌத்ராமணிம் கண்டதேஶே பஶுபந்தமதோரஸி। வாஜபேயம் கடிதடே ஹ்யக்நிஹோத்ரம் ததாநநே ।। ௪௨.

கழுத்தில் சௌத்திராமணி பீடம், மார்பில் பசுபந்த பீடம், இடுப்பில் வாஜபேய பீடம், வாயில் அக்னிஹோத்ர பீடம் இருந்தன.

அஶ்வமேதம் கடிதடே நரமேதமதோதரே। ராஜஸூயம் ஶிரோதேஶே ஆவஸத்யம் ததாऽதரே ।। ௪௨.

கழுத்தில் அச்வமேதம், வயிற்றில் நரமேதம், தலைப்பகுதியில் ராஜசூயம், கீழ்பகுதியில் அவசத்தியம் அமைந்துள்ளன.

ஊர்த்த்வோஷ்டே தக்ஷிணாக்நிஞ்ச கார்ஹபத்யம் முகாந்தரே। ஹவ்யம் ஶ்ருதௌ மந்த்ரபேதாம்ஸ்ததா ரோமஸ்வவஸ்திதாந்। ப்ரு'த்யைரிவ மஹாராஜம் புராணைர்ந்யாயமிஶ்ரிதைஃ ।। ௪௨.

மேல் உதட்டில் தக்ஷிணாக்னி, வாய்க்குள் கார்ஹபத்யம், காதில் ஹவ்யம், முடி முடி ரோமங்களில் மந்திர வேறுபாடுகள், பழைய நீதியுடன் உள்ள சேவகர்கள் போல அமைந்துள்ளன.

ஸம்ஹிதாபிஶ்ச தந்த்ரைஶ்ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தகுபாஸிதாந்। கர்ம ஜ்ஞாநோபாஸநாபிர்ஜநாநுக்ரஹகாரகாந் ।। ௪௨.

சங்கீதங்களாலும் தந்திரங்களாலும் தனித்தனியாக வழிபடப்பட்டவை, இவை செயல், அறிவு, தியானம் ஆகியவற்றால் மக்களுக்கு நன்மை தருகின்றன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுவிஸ்மிதமநா முநிஃ க்ரு'ஷ்ணோ பபூவ தாந் । ப்ரஹ்மதேஜோமயாந்திவ்யாம்ஸ்தபதோऽர்காநிவச்யுதாந்। ஜ்லதோऽக்நீ நிவோதர்காந்கோடீந்துஸமதர்ஶநாந் ।। ௪௨.

அவற்றை பார்த்து முனிவர் கிருஷ்ணர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்; அவை பிரம்ம ஒளியால் பிரகாசித்து, தவத்தினால் பிறந்த சூரியர்கள் போல் ஜொலித்து, எரிகின்ற மரக்கட்டைகள் போல் தீப்பொறிகள் எழுந்து, கோடிக்கணக்கான சந்திரர்கள் போல் ஒளிர்ந்தன.

வவந்தே ஸஹஸோத்தாய தண்டவத்பதிதோ முநிஃ। க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹமிதீரயந் ।। ௪௨.

உடனே எழுந்து, முழுமையாக வணங்கி, முனிவர் 'நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன்' என்று கூறினார்.

அத்ய மே ஸபலம் ஜந்ம அத்ய மே ஸபலம் மநஃ। அத்ய மே ஸபலஞ்சாயுர்யத்பவந்தோऽக்ஷிகோசராஃ ।। ௪௨.

இன்று என் பிறப்பு பயனடைந்தது, இன்று என் மனம் பயனடைந்தது, இன்று என் ஆயுள் பயனடைந்தது; ஏனெனில் நீங்கள் என் பார்வைக்குள் வந்துள்ளீர்கள்.

அலௌகிகம்லௌகிகஞ்ச யத் கிஞ்சிதபி வித்யதே। ந தத்வோऽவிதிதம் வேத்யம் பூத பவ்யம் பவச்ச யத் ।। ௪௨.

உலகியலானதும் உலகத்துக்கு அப்பாற்பட்டதும் எதுவாக இருந்தாலும், கடந்தது, வரப்போகும், நிகழ்காலம் ஆகிய எதுவும் உங்களுக்கு தெரியாததும் அறிய முடியாததும் இல்லை.

ந ப்ரவ்ரு'த்திபலா யூயம் தர்ஶயந்தோऽபி தாந்ஸதா। யத்ரு'ச்சாகரஸங்கோசவிதாநாயேஹ ராகிணாம் ।। ௪௨.

நீங்கள் எப்போதும் அவற்றை காட்டினாலும், செய்கையின் பலனை நாடுவதில்லை; செயலில் ஆசை உள்ளவர்களின் விருப்பங்களை கட்டுப்படுத்துவதற்காகவே அவ்வாறு செய்கிறீர்கள்.

ப்ரபஞ்சஸ்யாபி மித்யாத்வே ப்ரஹ்மத்வே வா நிதீதரௌ। ந ம்ரு'ஷாராகவிஷயௌ தத்ஸங்கோசவிதிக்ஷயௌ ।। ௪௨.

உலகம் மாயை என்றாலும், பிரம்மம் என்றாலும், பொய்யான ஆசையோ அதன் கட்டுப்பாடுகளோ அழிவோ உங்களுக்கில்லை.

அதோ லோகஹிதைர்நூநம் பரமார்தநிரூபணே। ஸ்வோக்தாஃ ஸ்வர்காதிவிஷயாஃ நஶ்வரா இதி நிந்திதாஃ ।। ௪௨.

உலக நன்மைக்காகவும், உன்னதமான உண்மையை நிறுவவும், சொர்க்கம் முதலான பொருட்கள் நிலையற்றவை, குறை கூறப்பட வேண்டியவை என்று நீங்கள் அறிவித்துள்ளீர்கள்.

அதிகாரிவிபேதேந கர்மஜ்ஞாநோபதேஶதஃ। த்ராதம் ஸர்வம் ஜகந்நூநம் ஶப்தப்ரஹ்மாத்மமூர்த்திபிஃ ।। ௪௨.

தகுதியின் வேறுபாடும், செயல் அறிவு ஆகியவற்றின் உபதேசமும் காரணமாக, சொல்-பிரம்மத்தின் உருவாகிய நீங்கள், இந்த உலகத்தை முழுமையாக காப்பாற்றுகிறீர்கள்.

அதோऽஹம் ப்ரஷ்டுமிச்சமி பவந்தஶ்சேத்க்ரு'பாலவஃ । கர்மணாம் பலமாதிஷ்டம் ஸர்கஃ காமைகசேதஸாம் ।। ௪௨.

அதனால், தயையுள்ளவர்கள் என்றால், நான் கேட்க விரும்புகிறேன்: செய்கைகளின் விதிக்கப்பட்ட பலன் என்ன? ஆசையுடன் உள்ளவர்களுக்கு உருவாக்கம் எதற்காக?

ஈஶார்பிததியாம் பும்ஸாம் க்ரு'தஸ்யாபி ச கர்மணஃ। சித்தஶுத்திஸ்ததோ ஜ்ஞாநம் மோக்ஷஶ்ச ததநந்தரம் ।। ௪௨.

கர்த்தாவிடம் மனதை அர்ப்பணித்தவர்களுக்கு—even செயல் செய்தாலும்—முதலில் மனம் தூய்மையடைகிறது, பின்னர் அறிவு, அதன் பின் விடுதலை கிடைக்கிறது.

மோக்ஷோ ப்ரஹ்மைக்யமித்யேவம் ஸச்சிதாநந்தமேவ யத்। ஸர்வம் ஸமாப்யதே தஸ்மிஞ்ஜ்ஞாதே யத்தி க்ரு'தாக்ரு'தம் ।। ௪௨.

விடுதலை என்பது பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும் நிலை; அது சத்து, சித்தம், ஆனந்தம். அதனை அறிந்தபோது, செய்ததும் செய்யாததும் அனைத்தும் நிறைவேறுகிறது.

யந்நிஃஸங்கம் சிதாகாஶம் ஜ்ஞாநரூபமஸம்வ்ரு'தம்। நிரீஹமசலம் ஶுத்தமகுணம் வ்யாபகம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௪௨.

யாதொன்று பற்றில்லாதது, அறிவின் வெளி, அறிவாகும் தன்மை, மறைபடாதது, விருப்பமற்றது, அசையாதது, தூய்மையானது, குணமற்றது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

விகாரேஷு விநஶ்யத்ஸு நிர்விகாரம் ந நஶ்யதி। யதாந்ததமஸா வ்யாப்தலோகஸ்ய ரவிரோஜஸா ।। ௪௨.

மாற்றங்கள் அழிந்தாலும், மாற்றமில்லாதது அழியாது; எப்படிச் சூழ்ந்த இருளில் உலகத்தை சூரியன் தனது ஒளியால் நிரப்புகிறானோ, அதுபோல்.

லோஹஸ்யேவ மணிஸ்தத்வதரணிஶ்சாநலே யதா। யதாபாஸேந ஸா ஸத்தாம் ப்ரதிபத்ய விஜ்ரு'ம்பதே ।। ௪௨.

இரும்பில் மணிக்கல் போல, மரத்தில் நெருப்பு போல, அதன் பிரதிபலிப்பால் அந்த இருப்பு தோன்றி விரிவடைகிறது.

ஜீவேஶ்வராதிரூபேண விஶ்வாகாரேண சாப்யஹோ। தஸ்யாமபி ப்ரலீநாயாம் கூடஸ்தஞ்ச யதேகலம் ।। ௪௨.

ஜீவன், ஈச்வரன், பிரபஞ்சம் ஆகிய உருவங்களில்—even அவை எல்லாம் லயமானாலும்—மாறாத ஒன்றே மீதமிருக்கும்.

பவத்பிரேவம் நிர்ணீதம் தத்ததைவ ந ஸம்ஶயஃ। ததாபி மம ஜிஜ்ஞாஸா வர்த்ததே கேவலம் ஹ்ரு'தி ।। ௪௨.

நீங்கள் இதைத் தெளிவாக நிர்ணயித்தீர்கள்; அது உண்மையாகவே உள்ளது, சந்தேகம் இல்லை. இருந்தாலும், என் மனதில் இன்னும் அறியவேண்டும் என்ற ஆசை உள்ளது.

அதோऽபி பரமம் கிஞ்சித்வர்த்ததே கில வா ந வா। தத்வதந்து மஹாபாகா பவந்தஸ்தத்த்வதர்ஶநாஃ ।। ௪௨.

இதற்கு மேல் இன்னும் ஏதாவது உயர்ந்தது இருக்கிறதா, இல்லையா? உண்மை அறிந்த பெருமக்களே, தயவுசெய்து அதை விளக்குங்கள்.

யச்ச்ரவஃ பலமேவேஹ ஜநுஷோ மே க்ரு'தார்ததா। ஏவம் ப்ருவந்தமநகம் வ்யாஸம் ஸத்யவதீஸுதம்। ஸாது ஸாத்விதி ஸங்கீர்த்ய ப்ரத்யூசு ர்நிகமா வசஃ ।। ௪௨.

இதை கேட்பதே பெரும் பலன்; என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது. இப்படிச் spotless ஆன சத்யவதியின் மகன் வியாசர் பேசும்போது, 'நன்றாகச் சொன்னீர், நன்றாகச் சொன்னீர்' என்று புகழ்ந்து, வேத வார்த்தைகளை அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

வேதா ஊசுஃ ।। ஸாது ஸாது மஹாப்ராஜ்ஞா விஷ்ணுராத்மா ஶரீரிணாம்। அஜோऽபி ஜந்ம ஸம்பத்ய லோகாநுக்ரஹமீஹஸே ।। ௪௨.

வேதங்கள் கூறின: 'நல்லது, நல்லது, பெரிய ஞானியீரே! விஷ்ணு எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிறார்; பிறவியில்லாதவராக இருந்தும், உலக நன்மைக்காக பிறப்பை ஏற்கின்றீர்.'

அந்யதா தே ந கடதே ஸம்ஸாரகர்ம்மபந்தநம்। அஸ்ப்ரு'ஷ்டோ மாயயா தேவ்யா கதாசிஜ்ஜ்ஞாநகூஹயா ।। ௪௨.

இல்லையெனில், உமக்கு இந்த உலக வாழ்க்கைச் செயல்கள் பிணைப்பு தராது; தேவி மாயை உமக்கு தொட்டுவிட முடியாது, அறிவின் மறைவு சில நேரங்களில் உம்மை மறைக்கலாம்.

பிபர்ஷி ஸ்வேச்சயா ரூபம் ஸ்வேச்சயைவ நிகூஹஸே। அஸ்மத்ஸம்மத ஏவார்தோ பவதா ஸம்ப்ரதர்ஶிதஃ ।। ௪௨.

நீங்கள் உங்கள் விருப்பப்படி உருவங்களை எடுத்துக் கொள்கிறீர், விருப்பப்படி மறைத்துக் கொள்கிறீர்; நீங்கள் காட்டிய அர்த்தம் நாங்கள் புரிந்தபடியே உள்ளது.

புராணேஷ்விதிஹாஸேஷு ஸூத்ரேஷ்வபி ச நைகதா। அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமம் ஸர்வகாரணகாரணம் ।। ௪௨.

புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும், சூத்திரங்களிலும் பலவகையாக, அழியாத பரம்பொருள், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

தஸ்யாத்மநோऽப்யாத்ம பாவதயா புஷ்பஸ்ய கந்தவத்। ரஸவத்வா ஸ்திதம் ரூபமவேஹி பரமம் ஹி தத் ।। ௪௨.

அந்த ஆத்மாவை, பூவில் மணம் இருப்பது போலவும், நீரில் ருசி இருப்பது போலவும், அந்த உயர்ந்த ரூபம் உள்ளது; அதுவே பரமம் என்று அறிந்து கொள்.