வாயுபுராணம்

ஸ்வரைஃ ஷோடஶபிஃ க்ல்ரு'ப்த வதநாஃ ப்ரணவாந்தராஃ। கசவர்கோத்பவைர்வர்ணைஃ பஞ்சாவயவபாணயஃ ।। ௪௨.

பதினாறு சுரங்களில் உருவான முகங்கள், அவற்றில் ஓம் என்ற புனித ஒலி ஒளிந்திருந்தது; கைகளில் ஐந்து பகுதிகள், கண்டம் எழுத்துக்களில் தோன்றியவை.

பவர்கதக்ஷசரணா வாமபாதாஸ்தவர்கதஃ। ஆதரந்த்யந்தவர்ணாஶ்ச யேஷாம் குக்ஷித்வயாத்மகௌ ।। ௪௨.

வலது காலை ஓசை எழுத்துக்களில், இடது காலை பல்லவ எழுத்துக்களில்; உடல் இறுதி எழுத்துக்களில் ஆனது, இரண்டு பக்கங்களும் வயிற்றாக அமைந்திருந்தது.

நாபிநித்ராஃ காந்தப்ரு'ஷ்டா மோதரா யரலவோத்கசாஃ। அக்நிதக்ஷாம்ஶருசிரா தராக்ரீவா ப்ரு'தாஸகாஃ ।। ௪௨.

நாபி நாசிக எழுத்துக்கள், முதுகு தாளவெழுத்துக்கள், வயிறு யரல எழுத்துக்கள், கழுத்தில் அக்னி மற்றும் சந்திர எழுத்துக்கள் ஒளிர்ந்தன; தோள்கள் வலுவாக இருந்தன.

அந்தஸ்தஸந்திஸம்ஸ்தாநா வைகரீவாக்விஜ்ரு'ம்பிதாஃ। அபஶ்யந்மதுராமேஷாம் ஹ்ரு'தயாம்போஜகல்பிதாம் ।। ௪௨.

உடலின் உள்ளங்குறிகளும், ஒலிகளும் இணைந்து, அவர்களின் வாக்கு வெளிப்பட்டது; அவர்கள் மனதின் தாமரைப்பூவில் மதுரையை கண்டார்கள்.

ஹரேர்பகவதஃ ஸாக்ஷாதாவிர்பாவஸ்தலீ ஹி ஸா। காஶீமபஶ்யத்ப்ரூமத்யே மாயாமாதாரஸம்ஸ்திதாம் ।। ௪௨.

அது உண்மையில் ஹரியின் வெளிப்பாடான இடம்; புருவங்களுக்கு இடையில், மாயையின் ஆதாரமாக காசியை அவர் கண்டார்.

லிங்கதேஶே ததஃ காஞ்சீமவந்தீம் நாபிமண்டலே । கண்டஸ்தாம் த்வாரகாமேஷாம் ப்ரயாகம் ப்ராணகம் ததா ।। ௪௨.

பின்னர், லிங்கத்தின் இடத்தில் காஞ்சியை, நாபியில் அவந்தியை, கழுத்தில் துவாரகையை, உயிர் ஓடும் இடத்தில் பிரயாகத்தை கண்டார்.

ஸவ்யாபஸவ்யயோஸ்தேஷாம் கட்காऽபி யமுநா நதீ । மத்யே ஸரஸ்வதீ ஸாக்ஷாத்கயாக்ஷேத்ரம் ததாநநே ।। ௪௨.

அவர்களின் வலது, இடது பக்கங்களில் கங்கை, யமுனை நதிகள்; நடுவில் சரஸ்வதி தானே, வாயில் கயா தலம் இருந்தது.

ஹநுக்ரீவாமத்யகதம் ப்ரபாஸக்ஷேத்ரமுத்தமம்। பதர்ய்யாஶ்ரமமேதேஷாம் ப்ரஹ்மரந்த்ரே ததர்ஶ ஹ ।। ௪௨.

நாக்கும் கழுத்தும் சந்திக்கும் இடத்தில் பிரபாசம் என்ற பரம புண்ணிய தலம்; தலைமுடி உச்சியில் பதரி ஆசிரமம் அவர் கண்டார்.

பௌண்ட்ரவர்தநநேபாலபீடம் நயநயோர்யுகே। பீடம் பூர்ணகிரிம்நாம லலாடே ஸமத்ரு'ஶ்யத ।। ௪௨.

இரு கண்களில் பௌண்ட்ரவர்த்தனமும் நேபாளமும்; நெற்றியில் பூர்ணகிரி என்ற பீடம் தோன்றியது.

கண்டே ச மதுராபீடம் காஞ்சீபீடம் கடிஸ்திதம்। ஜாலந்தரம் ததா பீடம் ஸ்தநதேஶேஷ்வத்ரு'ஶ்யத ।। ௪௨.

கழுத்தில் மதுரா பீடம், இடுப்பில் காஞ்சி பீடம்; மார்பில் ஜாலந்தர பீடமும் காணப்பட்டது.

ப்ரு'குபீடம் கர்ணதேஶே ஹ்யயோத்யாம் நாஸிகாபுடே। ப்ரஹ்மரந்த்ரே ஸ்திதம் ப்ராஹ்யம் ஶைவம் ஸீமந்தஸீமநி ।। ௪௨.

காதுகளில் ப்ருகு பீடம், மூக்கின் முனையில் அயோத்தி; தலை உச்சியில் ப்ராஹ்ம பீடம், சீசையில் சைவ பீடம்.

ஶாக்தம் ஜிஹ்வாக்ர திஷணம் வைஷ்ணவம் ஹ்ரு'தயாம்புஜே। ஸௌரம் சக்ஷுஃப்ரதேஶஸ்தம் பௌத்தஞ்சாயாஸு ஸங்கதம் ।। ௪௨.

நாக்கின் முனையில் ஷாக்த பீடம், தாலையில் திஷண பீடம், இதய தாமரையில் வைஷ்ணவ பீடம், கண் பகுதியில் சௌர பீடம், நிழலில் புத்த பீடம் சேர்ந்திருந்தன.

ஸௌத்ராமணிம் கண்டதேஶே பஶுபந்தமதோரஸி। வாஜபேயம் கடிதடே ஹ்யக்நிஹோத்ரம் ததாநநே ।। ௪௨.

கழுத்தில் சௌத்திராமணி பீடம், மார்பில் பசுபந்த பீடம், இடுப்பில் வாஜபேய பீடம், வாயில் அக்னிஹோத்ர பீடம் இருந்தன.

அஶ்வமேதம் கடிதடே நரமேதமதோதரே। ராஜஸூயம் ஶிரோதேஶே ஆவஸத்யம் ததாऽதரே ।। ௪௨.

கழுத்தில் அச்வமேதம், வயிற்றில் நரமேதம், தலைப்பகுதியில் ராஜசூயம், கீழ்பகுதியில் அவசத்தியம் அமைந்துள்ளன.

ஊர்த்த்வோஷ்டே தக்ஷிணாக்நிஞ்ச கார்ஹபத்யம் முகாந்தரே। ஹவ்யம் ஶ்ருதௌ மந்த்ரபேதாம்ஸ்ததா ரோமஸ்வவஸ்திதாந்। ப்ரு'த்யைரிவ மஹாராஜம் புராணைர்ந்யாயமிஶ்ரிதைஃ ।। ௪௨.

மேல் உதட்டில் தக்ஷிணாக்னி, வாய்க்குள் கார்ஹபத்யம், காதில் ஹவ்யம், முடி முடி ரோமங்களில் மந்திர வேறுபாடுகள், பழைய நீதியுடன் உள்ள சேவகர்கள் போல அமைந்துள்ளன.

ஸம்ஹிதாபிஶ்ச தந்த்ரைஶ்ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தகுபாஸிதாந்। கர்ம ஜ்ஞாநோபாஸநாபிர்ஜநாநுக்ரஹகாரகாந் ।। ௪௨.

சங்கீதங்களாலும் தந்திரங்களாலும் தனித்தனியாக வழிபடப்பட்டவை, இவை செயல், அறிவு, தியானம் ஆகியவற்றால் மக்களுக்கு நன்மை தருகின்றன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுவிஸ்மிதமநா முநிஃ க்ரு'ஷ்ணோ பபூவ தாந் । ப்ரஹ்மதேஜோமயாந்திவ்யாம்ஸ்தபதோऽர்காநிவச்யுதாந்। ஜ்லதோऽக்நீ நிவோதர்காந்கோடீந்துஸமதர்ஶநாந் ।। ௪௨.

அவற்றை பார்த்து முனிவர் கிருஷ்ணர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்; அவை பிரம்ம ஒளியால் பிரகாசித்து, தவத்தினால் பிறந்த சூரியர்கள் போல் ஜொலித்து, எரிகின்ற மரக்கட்டைகள் போல் தீப்பொறிகள் எழுந்து, கோடிக்கணக்கான சந்திரர்கள் போல் ஒளிர்ந்தன.

வவந்தே ஸஹஸோத்தாய தண்டவத்பதிதோ முநிஃ। க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹமிதீரயந் ।। ௪௨.

உடனே எழுந்து, முழுமையாக வணங்கி, முனிவர் 'நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன்' என்று கூறினார்.

அத்ய மே ஸபலம் ஜந்ம அத்ய மே ஸபலம் மநஃ। அத்ய மே ஸபலஞ்சாயுர்யத்பவந்தோऽக்ஷிகோசராஃ ।। ௪௨.

இன்று என் பிறப்பு பயனடைந்தது, இன்று என் மனம் பயனடைந்தது, இன்று என் ஆயுள் பயனடைந்தது; ஏனெனில் நீங்கள் என் பார்வைக்குள் வந்துள்ளீர்கள்.

அலௌகிகம்லௌகிகஞ்ச யத் கிஞ்சிதபி வித்யதே। ந தத்வோऽவிதிதம் வேத்யம் பூத பவ்யம் பவச்ச யத் ।। ௪௨.

உலகியலானதும் உலகத்துக்கு அப்பாற்பட்டதும் எதுவாக இருந்தாலும், கடந்தது, வரப்போகும், நிகழ்காலம் ஆகிய எதுவும் உங்களுக்கு தெரியாததும் அறிய முடியாததும் இல்லை.

ந ப்ரவ்ரு'த்திபலா யூயம் தர்ஶயந்தோऽபி தாந்ஸதா। யத்ரு'ச்சாகரஸங்கோசவிதாநாயேஹ ராகிணாம் ।। ௪௨.

நீங்கள் எப்போதும் அவற்றை காட்டினாலும், செய்கையின் பலனை நாடுவதில்லை; செயலில் ஆசை உள்ளவர்களின் விருப்பங்களை கட்டுப்படுத்துவதற்காகவே அவ்வாறு செய்கிறீர்கள்.

ப்ரபஞ்சஸ்யாபி மித்யாத்வே ப்ரஹ்மத்வே வா நிதீதரௌ। ந ம்ரு'ஷாராகவிஷயௌ தத்ஸங்கோசவிதிக்ஷயௌ ।। ௪௨.

உலகம் மாயை என்றாலும், பிரம்மம் என்றாலும், பொய்யான ஆசையோ அதன் கட்டுப்பாடுகளோ அழிவோ உங்களுக்கில்லை.

அதோ லோகஹிதைர்நூநம் பரமார்தநிரூபணே। ஸ்வோக்தாஃ ஸ்வர்காதிவிஷயாஃ நஶ்வரா இதி நிந்திதாஃ ।। ௪௨.

உலக நன்மைக்காகவும், உன்னதமான உண்மையை நிறுவவும், சொர்க்கம் முதலான பொருட்கள் நிலையற்றவை, குறை கூறப்பட வேண்டியவை என்று நீங்கள் அறிவித்துள்ளீர்கள்.

அதிகாரிவிபேதேந கர்மஜ்ஞாநோபதேஶதஃ। த்ராதம் ஸர்வம் ஜகந்நூநம் ஶப்தப்ரஹ்மாத்மமூர்த்திபிஃ ।। ௪௨.

தகுதியின் வேறுபாடும், செயல் அறிவு ஆகியவற்றின் உபதேசமும் காரணமாக, சொல்-பிரம்மத்தின் உருவாகிய நீங்கள், இந்த உலகத்தை முழுமையாக காப்பாற்றுகிறீர்கள்.

அதோऽஹம் ப்ரஷ்டுமிச்சமி பவந்தஶ்சேத்க்ரு'பாலவஃ । கர்மணாம் பலமாதிஷ்டம் ஸர்கஃ காமைகசேதஸாம் ।। ௪௨.

அதனால், தயையுள்ளவர்கள் என்றால், நான் கேட்க விரும்புகிறேன்: செய்கைகளின் விதிக்கப்பட்ட பலன் என்ன? ஆசையுடன் உள்ளவர்களுக்கு உருவாக்கம் எதற்காக?

ஈஶார்பிததியாம் பும்ஸாம் க்ரு'தஸ்யாபி ச கர்மணஃ। சித்தஶுத்திஸ்ததோ ஜ்ஞாநம் மோக்ஷஶ்ச ததநந்தரம் ।। ௪௨.

கர்த்தாவிடம் மனதை அர்ப்பணித்தவர்களுக்கு—even செயல் செய்தாலும்—முதலில் மனம் தூய்மையடைகிறது, பின்னர் அறிவு, அதன் பின் விடுதலை கிடைக்கிறது.

மோக்ஷோ ப்ரஹ்மைக்யமித்யேவம் ஸச்சிதாநந்தமேவ யத்। ஸர்வம் ஸமாப்யதே தஸ்மிஞ்ஜ்ஞாதே யத்தி க்ரு'தாக்ரு'தம் ।। ௪௨.

விடுதலை என்பது பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும் நிலை; அது சத்து, சித்தம், ஆனந்தம். அதனை அறிந்தபோது, செய்ததும் செய்யாததும் அனைத்தும் நிறைவேறுகிறது.

யந்நிஃஸங்கம் சிதாகாஶம் ஜ்ஞாநரூபமஸம்வ்ரு'தம்। நிரீஹமசலம் ஶுத்தமகுணம் வ்யாபகம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௪௨.

யாதொன்று பற்றில்லாதது, அறிவின் வெளி, அறிவாகும் தன்மை, மறைபடாதது, விருப்பமற்றது, அசையாதது, தூய்மையானது, குணமற்றது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

விகாரேஷு விநஶ்யத்ஸு நிர்விகாரம் ந நஶ்யதி। யதாந்ததமஸா வ்யாப்தலோகஸ்ய ரவிரோஜஸா ।। ௪௨.

மாற்றங்கள் அழிந்தாலும், மாற்றமில்லாதது அழியாது; எப்படிச் சூழ்ந்த இருளில் உலகத்தை சூரியன் தனது ஒளியால் நிரப்புகிறானோ, அதுபோல்.