வாயுபுராணம்

மேரோஃ குஹரிணீம் கத்வா சசார பரமம் தபஃ। யத்ர கார்த்தஸ்வரக்பூர்ஜஜ்ஜ்யோத்ஸ்நாஜாலைர்நிரந்தரம் ।। ௪௨.

மேரு மலையின் ஒரு குகைக்கு சென்று, அங்கு உயர்ந்த தவம் செய்தான்; அங்கு பொன்னிற பனைமரங்கள் எப்போதும் நிலவொளியால் ஒளிர்கின்றன.

ஸதா ப்ரபாததே விஷ்வக்தமஃஸ்தோமம் த்ரு'ஶந்துதம்। சகாஸ்தே யத்ர பரமம் காந்தாரமதிஸுந்தரம் ।। ௪௨.

அங்கு ஒளி எப்போதும் எல்லா திசைகளிலும் இருளை விரட்டுகிறது; அங்கு மிக அழகான ஒரு காட்டும் பிரகாசிக்கிறது.

நாநாத்ருமலத ---த்பக்ஷிநிநாதிதம்। க்ஷுத்பிபாஸாபயக்ரோததாபக்லாநிவிவர்ஜிதம் ।। ௪௨.

பலவகை மரங்கள், கொடிகள், பறவைகளின் கூவலால் முழங்கும் அந்த இடம், பசிக்கேடும், தாகமும், பயமும், கோபமும், சோர்வும் இல்லாதது.

ஜலாஶயைர்பஹுவிதைஃ பத்மிநீகண்டமண்டிதைஃ । ஜாதரூபஶிலாநத்ததடஸஞ்சாரபாக்ஷ ।। ௪௨.

பலவகை நீர்நிலைகள், தாமரைத் தண்டுகள் நிறைந்தவை, அதன் கரைகள் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

யுக்தமம்போஜ பவநைஃ ஸேவ்யமாநம் ஸமந்ததஃ। ஶிவைரத்யாஸிதம்பாவைர்ஹிம்ஸ்ரைஃ ஸத்த்வைஃ ஸமுஜ்சிதம் ।। ௪௨.

அங்கு எங்கும் தாமரை வாசம் வீசும் காற்று வீசுகிறது; எல்லா பக்கமும் நல்லவர்கள் வாழும் இடம், கொடுமை உடைய உயிர்கள் அங்கு இல்லை.

நிர்ஜநம் திவ்யலதிகாப்ரியகண்டவராஜிதம்। ஶூகைஃ பாராவதை ர்ஹ்ரு'த்யைருந்மதந்மத்தகோகிலம் ।। ௪௨.

ஒரு அமைதியான இடம், தெய்வீகமான கொடிகள் அழகாக குலுங்கும், குருவிகள், புறாக்கள் இனிமையாக கூவும், மதுபானம் குடித்தது போல குயில்கள் களிப்புடன் பாடும் இடம்.

உத்பதத்பத்மரஜஸாம் படலாமோததிங்‌முகம்। தத்ராபி காஞ்சிநீ திவ்யா குஹா பரமஶோபநா ।। ௪௨.

அங்கே, மலர் தூளின் வாசனை காற்றில் பரவி, அந்த இடத்தில் ஒரு அற்புதமான, மிக அழகான ஒரு குகை இருந்தது.

தாம் ப்ரவிஶ்ய ஜிதா ஹாரோ ஜிதசித்தோ ஜிதாஸநஃ। ஸஸ்மார வேதாம்ஶ்சதுரஸ்ததேகாக்ரமநா முநிஃ ।। ௪௨.

அந்த குகைக்குள் சென்ற முனிவர், மனமும், உடலும், ஆசனமும் வென்றவர், ஒருமுக மனதுடன் நான்கு வேதங்களையும் நினைத்தார்.

த்ரயீ ஜகாம ஶரதாம் ஶதஸ்ய ஸ்மரதோऽஸ்ய ஹி । ப்ராதுராஸம்ஸ்ததோ வேதாஶ்சத்வாரஶ்சாருதர்ஶநாஃ ।। ௪௨.

அவர் இப்படிப் தியானித்தபோது நூறு ஆண்டுகள் கடந்து சென்றன; பின்னர், அழகான உருவத்தில் நான்கு வேதங்களும் அவருக்கு வெளிப்பட்டன.

ஸ்புரத்பத்மபலாஶாக்ஷா ஜடாமுகுடதாரிணஃ। குஶமுஷ்டிகராம்போஜா ம்ரு'கத்வங்மண்டிதாம்ஸகாஃ ।। ௪௨.

அவர்களின் கண்கள் தாமரை இதழைப் போல ஜொலித்தன; முடி ஜடையாக சுருண்டு இருந்தது; கைகளில் தர்ப்பை பிடித்திருந்தார்கள்; தோள்களில் மான் தோல் அணிந்திருந்தார்கள்.

ஸ்வரைஃ ஷோடஶபிஃ க்ல்ரு'ப்த வதநாஃ ப்ரணவாந்தராஃ। கசவர்கோத்பவைர்வர்ணைஃ பஞ்சாவயவபாணயஃ ।। ௪௨.

பதினாறு சுரங்களில் உருவான முகங்கள், அவற்றில் ஓம் என்ற புனித ஒலி ஒளிந்திருந்தது; கைகளில் ஐந்து பகுதிகள், கண்டம் எழுத்துக்களில் தோன்றியவை.

பவர்கதக்ஷசரணா வாமபாதாஸ்தவர்கதஃ। ஆதரந்த்யந்தவர்ணாஶ்ச யேஷாம் குக்ஷித்வயாத்மகௌ ।। ௪௨.

வலது காலை ஓசை எழுத்துக்களில், இடது காலை பல்லவ எழுத்துக்களில்; உடல் இறுதி எழுத்துக்களில் ஆனது, இரண்டு பக்கங்களும் வயிற்றாக அமைந்திருந்தது.

நாபிநித்ராஃ காந்தப்ரு'ஷ்டா மோதரா யரலவோத்கசாஃ। அக்நிதக்ஷாம்ஶருசிரா தராக்ரீவா ப்ரு'தாஸகாஃ ।। ௪௨.

நாபி நாசிக எழுத்துக்கள், முதுகு தாளவெழுத்துக்கள், வயிறு யரல எழுத்துக்கள், கழுத்தில் அக்னி மற்றும் சந்திர எழுத்துக்கள் ஒளிர்ந்தன; தோள்கள் வலுவாக இருந்தன.

அந்தஸ்தஸந்திஸம்ஸ்தாநா வைகரீவாக்விஜ்ரு'ம்பிதாஃ। அபஶ்யந்மதுராமேஷாம் ஹ்ரு'தயாம்போஜகல்பிதாம் ।। ௪௨.

உடலின் உள்ளங்குறிகளும், ஒலிகளும் இணைந்து, அவர்களின் வாக்கு வெளிப்பட்டது; அவர்கள் மனதின் தாமரைப்பூவில் மதுரையை கண்டார்கள்.

ஹரேர்பகவதஃ ஸாக்ஷாதாவிர்பாவஸ்தலீ ஹி ஸா। காஶீமபஶ்யத்ப்ரூமத்யே மாயாமாதாரஸம்ஸ்திதாம் ।। ௪௨.

அது உண்மையில் ஹரியின் வெளிப்பாடான இடம்; புருவங்களுக்கு இடையில், மாயையின் ஆதாரமாக காசியை அவர் கண்டார்.

லிங்கதேஶே ததஃ காஞ்சீமவந்தீம் நாபிமண்டலே । கண்டஸ்தாம் த்வாரகாமேஷாம் ப்ரயாகம் ப்ராணகம் ததா ।। ௪௨.

பின்னர், லிங்கத்தின் இடத்தில் காஞ்சியை, நாபியில் அவந்தியை, கழுத்தில் துவாரகையை, உயிர் ஓடும் இடத்தில் பிரயாகத்தை கண்டார்.

ஸவ்யாபஸவ்யயோஸ்தேஷாம் கட்காऽபி யமுநா நதீ । மத்யே ஸரஸ்வதீ ஸாக்ஷாத்கயாக்ஷேத்ரம் ததாநநே ।। ௪௨.

அவர்களின் வலது, இடது பக்கங்களில் கங்கை, யமுனை நதிகள்; நடுவில் சரஸ்வதி தானே, வாயில் கயா தலம் இருந்தது.

ஹநுக்ரீவாமத்யகதம் ப்ரபாஸக்ஷேத்ரமுத்தமம்। பதர்ய்யாஶ்ரமமேதேஷாம் ப்ரஹ்மரந்த்ரே ததர்ஶ ஹ ।। ௪௨.

நாக்கும் கழுத்தும் சந்திக்கும் இடத்தில் பிரபாசம் என்ற பரம புண்ணிய தலம்; தலைமுடி உச்சியில் பதரி ஆசிரமம் அவர் கண்டார்.

பௌண்ட்ரவர்தநநேபாலபீடம் நயநயோர்யுகே। பீடம் பூர்ணகிரிம்நாம லலாடே ஸமத்ரு'ஶ்யத ।। ௪௨.

இரு கண்களில் பௌண்ட்ரவர்த்தனமும் நேபாளமும்; நெற்றியில் பூர்ணகிரி என்ற பீடம் தோன்றியது.

கண்டே ச மதுராபீடம் காஞ்சீபீடம் கடிஸ்திதம்। ஜாலந்தரம் ததா பீடம் ஸ்தநதேஶேஷ்வத்ரு'ஶ்யத ।। ௪௨.

கழுத்தில் மதுரா பீடம், இடுப்பில் காஞ்சி பீடம்; மார்பில் ஜாலந்தர பீடமும் காணப்பட்டது.

ப்ரு'குபீடம் கர்ணதேஶே ஹ்யயோத்யாம் நாஸிகாபுடே। ப்ரஹ்மரந்த்ரே ஸ்திதம் ப்ராஹ்யம் ஶைவம் ஸீமந்தஸீமநி ।। ௪௨.

காதுகளில் ப்ருகு பீடம், மூக்கின் முனையில் அயோத்தி; தலை உச்சியில் ப்ராஹ்ம பீடம், சீசையில் சைவ பீடம்.

ஶாக்தம் ஜிஹ்வாக்ர திஷணம் வைஷ்ணவம் ஹ்ரு'தயாம்புஜே। ஸௌரம் சக்ஷுஃப்ரதேஶஸ்தம் பௌத்தஞ்சாயாஸு ஸங்கதம் ।। ௪௨.

நாக்கின் முனையில் ஷாக்த பீடம், தாலையில் திஷண பீடம், இதய தாமரையில் வைஷ்ணவ பீடம், கண் பகுதியில் சௌர பீடம், நிழலில் புத்த பீடம் சேர்ந்திருந்தன.

ஸௌத்ராமணிம் கண்டதேஶே பஶுபந்தமதோரஸி। வாஜபேயம் கடிதடே ஹ்யக்நிஹோத்ரம் ததாநநே ।। ௪௨.

கழுத்தில் சௌத்திராமணி பீடம், மார்பில் பசுபந்த பீடம், இடுப்பில் வாஜபேய பீடம், வாயில் அக்னிஹோத்ர பீடம் இருந்தன.

அஶ்வமேதம் கடிதடே நரமேதமதோதரே। ராஜஸூயம் ஶிரோதேஶே ஆவஸத்யம் ததாऽதரே ।। ௪௨.

கழுத்தில் அச்வமேதம், வயிற்றில் நரமேதம், தலைப்பகுதியில் ராஜசூயம், கீழ்பகுதியில் அவசத்தியம் அமைந்துள்ளன.

ஊர்த்த்வோஷ்டே தக்ஷிணாக்நிஞ்ச கார்ஹபத்யம் முகாந்தரே। ஹவ்யம் ஶ்ருதௌ மந்த்ரபேதாம்ஸ்ததா ரோமஸ்வவஸ்திதாந்। ப்ரு'த்யைரிவ மஹாராஜம் புராணைர்ந்யாயமிஶ்ரிதைஃ ।। ௪௨.

மேல் உதட்டில் தக்ஷிணாக்னி, வாய்க்குள் கார்ஹபத்யம், காதில் ஹவ்யம், முடி முடி ரோமங்களில் மந்திர வேறுபாடுகள், பழைய நீதியுடன் உள்ள சேவகர்கள் போல அமைந்துள்ளன.

ஸம்ஹிதாபிஶ்ச தந்த்ரைஶ்ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தகுபாஸிதாந்। கர்ம ஜ்ஞாநோபாஸநாபிர்ஜநாநுக்ரஹகாரகாந் ।। ௪௨.

சங்கீதங்களாலும் தந்திரங்களாலும் தனித்தனியாக வழிபடப்பட்டவை, இவை செயல், அறிவு, தியானம் ஆகியவற்றால் மக்களுக்கு நன்மை தருகின்றன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுவிஸ்மிதமநா முநிஃ க்ரு'ஷ்ணோ பபூவ தாந் । ப்ரஹ்மதேஜோமயாந்திவ்யாம்ஸ்தபதோऽர்காநிவச்யுதாந்। ஜ்லதோऽக்நீ நிவோதர்காந்கோடீந்துஸமதர்ஶநாந் ।। ௪௨.

அவற்றை பார்த்து முனிவர் கிருஷ்ணர் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்; அவை பிரம்ம ஒளியால் பிரகாசித்து, தவத்தினால் பிறந்த சூரியர்கள் போல் ஜொலித்து, எரிகின்ற மரக்கட்டைகள் போல் தீப்பொறிகள் எழுந்து, கோடிக்கணக்கான சந்திரர்கள் போல் ஒளிர்ந்தன.

வவந்தே ஸஹஸோத்தாய தண்டவத்பதிதோ முநிஃ। க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹம் க்ரு'தார்தோऽஹமிதீரயந் ।। ௪௨.

உடனே எழுந்து, முழுமையாக வணங்கி, முனிவர் 'நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன், நான் பூர்த்தியடைந்தேன்' என்று கூறினார்.

அத்ய மே ஸபலம் ஜந்ம அத்ய மே ஸபலம் மநஃ। அத்ய மே ஸபலஞ்சாயுர்யத்பவந்தோऽக்ஷிகோசராஃ ।। ௪௨.

இன்று என் பிறப்பு பயனடைந்தது, இன்று என் மனம் பயனடைந்தது, இன்று என் ஆயுள் பயனடைந்தது; ஏனெனில் நீங்கள் என் பார்வைக்குள் வந்துள்ளீர்கள்.