வாயுபுராணம்

ப்ரக்ரியா ப்ரதமே பாதே கதாவஸ்துபரிக்ரஹஃ। அநுஷங்க உபோத்வாத உபஸம்ஹார ஏவ ச ।। ௪௧.

செயல்முறை, முதல் பகுதி, கதைகளின் தொகுப்பு, தொடர்பு, அறிமுகம், முடிவு—இவை எல்லாம் பிரிவுகளாகும்.

ஏவமேதச்சதுஷ்பாதம் புராணம் லோகஸம்மதம்। உவாச பகவாந் ஸாக்ஷாத்வாயுர்லோகஹிதே ரதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு, நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட இந்தப் புராணம், உலகம் ஏற்றுக்கொள்கின்றது; உலக நன்மைக்காக விரும்பும் பாக்யவான் வாயு நேரடியாகப் புகழ்ந்தார்.

நைமிஷே ஸத்ரமாஸாத்ய முநிப்யோ முநிஸத்தமாஃ । தத்ப்ரஸாதாதஸம்திக்தம் பூதோத்பத்திலயாநி ச ।। ௪௧.

நைமிசாரண்யத்தில் யாகம் நடந்தபோது, அந்தச் சிறந்த முனிவர்கள், அவருடைய அருளால், சந்தேகமின்றி உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவையும் அறிந்தார்கள்.

ப்ராதாநிகீமிமாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ததைவேஶ்வரகாரிதாம்। ஸம்யக்விதித்வா மேதாவீ ந மோஹமதிகச்சதி ।। ௪௧.

இந்த முதன்மை படைப்பையும், இறைவன் செய்த செயல்களையும் முறையாக அறிந்தவன், அறிவாளி, மயக்கத்திற்கு உட்படமாட்டான்.

இதம் யோ ப்ராஹ்மணோ வித்வாநிதிஹாஸம் புராதநம்। ஶ்ர்ரு'ணுயாச்ச்ராவயேத்வாபி ததாத்யாபயதேऽபி ச ।। ௪௧.

இந்தப் பழமையான இதிகாசத்தை யார் அறிந்த பண்டித பிராமணர் அறிவாரோ, அல்லது கேட்டாரோ, அல்லது பிறருக்கு கேட்பிக்க வைத்தாரோ, அல்லது கற்றுத்தந்தாரோ,

ஸ்தாநேஷு ஸ மஹேந்த்ரஸ்ய மோததே ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகோ பூத்வா ப்ரஹ்மணா ஸஹ மோக்ஷ்யதே ।। ௪௧.

மகேந்திரனின் உலகங்களில், அவன் எண்ணிக்கையற்ற காலம் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்; பிறகு பிரம்மாவுடன் ஒன்றிப்பட்டு, அவனும் விடுதலை அடைகிறான்.

தேஷாம் கீர்த்திமதாம் கீர்த்திம் ப்ரஜேஶாநாம் மஹாத்மநாம்। ப்ரதயந்ப்ரு'திவீஶாநாம் ப்ரஹ்மபூயாய கச்சதி ।। ௪௧.

இந்த உலகின் மகா ஆத்மாக்கள், புகழ் பெற்ற அரசர்கள், மக்களின் தலைவர்கள் ஆகியோரின் புகழை பரப்பி, அவன் பிரம்ம நிலையை அடைகிறான்.

தந்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் புண்யம் வேதைஶ்ச ஸம்மதம்। க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநேநோக்தம் புராணம் ப்ரஹ்மவாதிநா ।। ௪௧.

பிரம்மத்தைப் பேசும் க்ருஷ்ண த்வைபாயனர் கூறிய இந்த புராணம், வாழ்நாளை நீட்டிக்கும், புகழையும் புண்ணியத்தையும் தரும், வேதங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

மந்வந்தரேஶ்வராணாம் ச யஃ கீர்திம் ப்ரதயேதிமாம்। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச பூரித்ரவிணதேஜஸாம்। ஸ ஸர்வைர்முச்யதே பாபைஃ புண்யஞ்ச மஹதாப்நுயாத் ।। ௪௧.

மன்வந்தரங்களின் தலைவர்களின் புகழையும், பெரும் செல்வமும் ஒளியுமுடைய தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களின் புகழையும் பரப்பும் ஒருவர், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பெரும் புண்ணியம் பெறுவார்.

யஶ்சேதம் ஶ்ராவயேத்வித்வாந்ஸதா பர்வணி பர்வணி। தூதபாப்மா ஜிதஸ்வர்கோ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே ।। ௪௧.

யார் இந்த புராணத்தை எப்போதும், ஒவ்வொரு விழாவிலும் வாசிப்பாரோ, அவர்கள் பாவங்கள் நீங்கி, சுவர்க்கத்தை வென்று, பிரம்மனுடன் ஒன்றும் நிலையை அடைவார்கள்.

யஶ்சேதம் ஶ்ராவயேச்ச்ராத்தே ப்ராஹ்மணாந்பாதமந்ததஃ। அக்ஷயம் ஸார்வகாமீயம் பித்ரூ'ம்ஸ்தச்சோபதிஷ்டதி ।। ௪௧.

யாராவது இந்த புராணத்தை ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியில், ப்ராமணர்களிடம் ஒரு பாகம் கூட வாசிக்கச் செய்தால், அவருடைய முன்னோர்கள் முடிவில்லாத, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் பலனை அடைவார்கள்.

யஸ்மாத்புரா ஹ்யநந்தீதம் புராணம் தேந சோச்யதே। நிருக்தமஸ்ய யோ வேத ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௪௧.

இந்த புராணம் முடிவில்லாதது என்பதால், அது அந்த பெயரை பெற்றது; அதன் பொருளை உணர்பவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

ததைவ த்ரிஷு வர்ணேஷு யே மநுஷ்யாஃ ப்ரதாநதஃ। இதிஹாஸமிமம் ஶ்ருத்வா தர்மாய விததே மதிம் ।। ௪௧.

மூன்று வகை மக்களிலும், இந்த இதிகாசத்தை கேட்டு, தங்கள் மனதை தர்மத்தில் நிலைநிறுத்தும்வர்கள், நல்வழியில் செல்கின்றனர்.

யாவந்த்யஸ்ய ஶரீரேஷு ரோமகூபாணி ஸர்வஶஃ। தாவத்கோடி ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் திவி மோததே। ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகோ பூத்வா தைவதைஃ ஸஹ மோததே ।। ௪௧.

ஒருவரின் உடலில் எத்தனை ரோமக் கூரைகள் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு கோடி ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சுவர்க்கத்தில் மகிழ்வான்; பிறகு பிரம்மனுடன் ஒன்றிப்பட்டு, தேவர்களோடு மகிழ்வான்.

ஸர்வ்வபாபஹரம் புண்யம் பவித்ரஞ்ச யஶஸ்வி ச। ப்ரஹ்மா ததௌ ஶாஸ்த்ரமிதம் புராணம் மாதரிஶ்வநே ।। ௪௧.

எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், புண்ணியமான, தூய்மையான, புகழ்பெற்ற இந்த புராணத்தை, பிரம்மா பழங்காலத்தில் மாதரிச்வனுக்கு அளித்தார்.

தஸ்மாச்சோஶநஸா ப்ராப்தம் தஸ்மாச்சாபி ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்து ப்ரேவாச ஸவித்ரே ததநந்தரம் ।। ௪௧.

அவரிடமிருந்து உசனன் பெற்றார்; அவரிடமிருந்து ப்ருஹஸ்பதி பெற்றார்; பின் ப்ருஹஸ்பதி அதை சவித்ருக்கு போதித்தார்.

ஸவிதா ம்ரு'த்யவே ப்ராஹ ம்ரு'த்யுஶ்சேந்த்ராய வை புநஃ। இந்த்ரஶ்சாபி வஸிஷ்டாய ஸோऽபி ஸாரஸ்வதாய ச ।। ௪௧.

சவித்ரு அதை மரணனுக்கு சொன்னார்; மரணன் மறுபடியும் இந்திரனுக்கு சொன்னார்; இந்திரன் வசிஷ்டருக்கு, அவர் சாரஸ்வதருக்கு அளித்தார்.

ஸாரஸ்வதஸ்த்ரிதாம்நே ச த்ரிதாமா ச ஶரத்வதே। ஶரத்வதஸ்த்ரிவிஷ்டாய ஸோऽந்தரிக்ஷாய தத்தவாந் ।। ௪௧.

சாரஸ்வதர் அதை திரிதாமனுக்கு, திரிதாமா சரத்வதருக்கு, சரத்வதர் திரிவிஷ்டனுக்கு, அவர் அந்தரிக்ஷனுக்கு வழங்கினார்.

வர்ஷிணே சாந்தரிக்ஷோ வை ஸோऽபி த்ரய்யாருணாய ச। த்ரய்யாருணோ தநஞ்ஜயே ஸ ச ப்ராதாத்க்ரு'தஞ்ஜயே ।। ௪௧.

அந்தரிக்ஷன் வர்ஷிணுக்கு, அவர் திரையாருணனுக்கு, திரையாருணன் தனஞ்சயனுக்கு, அவர் கிருதஞ்சயனுக்கு கொடுத்தார்.

க்ரு'த ஞ்ஜயாத்த்ரு'ணஞ்ஜயோ பரத்வாஜாய ஸோऽப்யத। கௌதமாய பரத்வாஜஃ ஸோऽபி நிர்ய்யந்தரே புநஃ ।। ௪௧.

கிருதஞ்சயனிடமிருந்து திருணஞ்சயன் பெற்றார்; அவர் பரத்வாஜருக்கு, பரத்வாஜர் கவுதமருக்கு, கவுதமர் நிரியந்தரருக்கு அளித்தார்.

நிர்யந்தரஸ்து ப்ரோவாச ததா வாஜஶ்ரவாய ச। ஸ ததௌ ஸோமஶூஷ்மாய ஸ ததௌ த்ரு'ணபிந்தவே ।। ௪௧.

நிரியந்தரர் வாஜஶ்ரவாஹுக்கு, அவர் சோமஶூஷ்மருக்கு, அவர் திருணபிந்துவுக்கு வழங்கினார்.

த்ரு'ணபிந்துஸ்து தக்ஷாய தக்ஷஃ ப்ரோவாச ஶக்தயே। ஶக்தேஃ பராஶரஶ்சாபி கர்பஸ்தஃ ஶ்ருதவாநிதம் ।। ௪௧.

திருணபிந்து அதை தக்ஷனுக்கு, தக்ஷன் சக்திக்கு போதித்தார்; சக்தியிடமிருந்து பராசரர், கருவிலேயே இருக்கும்போது கேட்டார்.

பராஶராஜ்ஜாதுகர்ணஸ்தஸ்மாத்த்வைபாயநஃ ப்ரபுஃ। த்வைபாயநாத்புநஶ்சாபி மயா ப்ராப்தம் த்விஜோத்தமாஃ ।। ௪௧.

பராசரரிடமிருந்து ஜாடுகர்ணர் பெற்றார்; அவரிடமிருந்து த்வைபாயனர், த்வைபாயனரிடமிருந்து, துவிஜர்களில் சிறந்தவர்களே, இப்போது அது என்னிடம் வந்துள்ளது.

ஶாம்ஶபாயந உவாச ।। மயா வை தத்புநஃ ப்ரோக்தம் புத்ராயாமிதபுத்தயே। இத்யேவ வாசா ப்ரஹ்மாதிகுருணா ஸமுதாஹ்ரு'தா ।। ௪௧.

ஶாம்ஶபாயனன் சொன்னான்: இந்தப் பொருளை மீண்டும் நான் என் மகனுக்காக, அளவிட முடியாத ஞானம் உடையவனாக இருப்பவனுக்காக, பிரம்மாதி முனிவர்களின் ஆசானால் சொன்ன அதே வார்த்தைகளில் விளக்கியுள்ளேன்.

நமஸ்கார்ய்யஶ்ச குரவஃ ப்ரயத்நேந மநீஷிபிஃ। தந்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் புண்யம் ஸர்வார்தஸாதகம் ।। ௪௧.

பண்டிதர்கள் தங்கள் ஆசான்களுக்கு முழு பக்தியுடன் வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்; இது செல்வம், புகழ், ஆயுள், புண்ணியம் மற்றும் எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும்.

பாபக்நம் நியமேநேதம் ஶ்ரோதவ்யம் ப்ராஹ்மணைஃ ஸதா। நாஶுசௌ நாபி பாபாய நாப்யஸம்வத்ஸரோஷிதே ।। ௪௧.

பாவங்களை நீக்கும் இந்தப் பாடலை, பிராமணர்கள் எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன் கேட்க வேண்டும்; தூய்மை இல்லாதவர்களுக்கு, பாவிகளுக்கு, ஒரு வருடம் முடிக்காதவர்களுக்கு இதை சொல்லக்கூடாது.

நாஶ்ரத்ததாநாவிதுஷே நாபுத்ராய கதஞ்சந। நாஹிதாய ப்ரதாதவ்யம் பவித்ரமிதமுத்தமம் ।। ௪௧.

இந்த உயர்ந்த தூய்மையான ஞானத்தை, நம்பிக்கை இல்லாதவர்களுக்கு, அறியாதவர்களுக்கு, பிள்ளையில்லாதவர்களுக்கு, பகைவர்களுக்கு ஒருபோதும் வழங்கக்கூடாது.

அவ்யக்தம் வை யஸ்ய யோநிம் வதந்தி வ்யக்தம் தேஹம் காலமந்தர்கதஞ்ச । வஹ்நிம் வக்ரம் சந்த்ர ஸூர்ய்யௌ ச நேத்ரே திஶஃ ஶ்ரோத்ரே க்ராணமாஹுஶ்ச வாயும் ।। ௪௧.

அவரது தோற்றம் தெரியாதது என்று சொல்வார்கள்; உடல் தெரியும், காலம் அவருள் இருக்கிறது; நெருப்பு அவரது வாய், சந்திரன் மற்றும் சூரியன் கண்கள், திசைகள் செவிகள், காற்று மூக்கு என்று கூறப்படுகின்றன.

வாயோ வேதாம்ஶ்சாந்தரிக்ஷம் ஶரீரம் க்ஷிதிம் பாதௌ தாரகா ரோமகூபாந் । ஸர்வாணி சாங்காநி ததைவ தாநி வித்யாஸ்ஸர்வா யஸ்ய புச்சம் வதந்தி ।। ௪௧.

வேதங்களும் ஆகாயமும் அவரது மொழி, பூமி அவரது கால்கள், நட்சத்திரங்கள் அவரது ரோமகூடுகள்; அவரது அனைத்து அங்கங்களும் அறிவு, அவரது வால் எல்லா கல்விகளும் என்று கூறப்படுகிறது.