வாயுபுராணம்

மஹாபூதேஷு நாநாத்வமிந்த்ரியார்தேஷு மூர்த்திஷு। விப்ரயோகாஶ்ச பூதாநாம் யுணோப்யஃ ஸம்ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௧.

பெரும் பஞ்சபூதங்களில், ஐம்புல பொருட்களில், உருவங்களில் பல்வேறு விதமான வேறுபாடுகள் தோன்றுகின்றன; உயிர்கள் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து பின்னர் பிரிவும் ஏற்படுகிறது.

இத்யேஷ வோ மயா க்யாதஃ புநஃ ஸர்கஃ ஸமாஸதஃ। ஸமாஸாதேவ வக்ஷ்யாமி ப்ரஹ்மணோऽத ஸமுத்பவம் ।। ௪௧.

இவ்வாறு, நான் உங்களுக்காக இந்தப் புதிய படைப்பைச் சுருக்கமாக விளக்கியேன்; இப்போது, பிரம்மாவின் தோற்றம் குறித்தும் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

அவ்யக்தாத்காரணாத்தஸ்மாந்நித்யாத்ஸதஸதாத்மகாத்। ப்ரதாந புருஷாப்யாந்து ஜாயதே ச மஹேஶ்வரஃ ।। ௪௧.

அறிய முடியாத, என்றும் நிலைத்திருக்கும், இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்ட காரணத்திலிருந்து, முதன்மை மற்றும் புருஷன் தோன்றுகின்றனர்; அவற்றிலிருந்து பெரிய ஆண்டவன் பிறக்கிறார்.

ஸ புநஃ ஸம்பாவயிதா ஜாயதே ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ஸ்ரு'ஜதே ஸ புநர்லோகாநபிமாநகுணாத்மகாந் ।। ௪௧.

அவர் மீண்டும் படைப்பாளியாகப் பிறந்து, பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர், தனித்த தன்மை மற்றும் குணங்களுடன் உலகங்களை உருவாக்குகிறார்.

அஹங்காரஸ்து மஹதஸ்தஸ்மாத்பூதாநி சாத்மநஃ। யுகபத் ஸம்ப்ரவர்த்தந்தே பூதாந்யேவேந்த்ரியாணி ச। பூதபேதாஶ்ச பூதேப்ய இதி ஸர்கஃ ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௧.

மகத்திலிருந்து அகங்காரம் தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து பூதங்கள் மற்றும் ஆத்மா உருவாகின்றன. ஒரே நேரத்தில் பூதங்களும், ஐம்புலங்களும் தோன்றுகின்றன; பூதங்களில் இருந்து பல்வேறு வகை உருவங்கள் பிறக்கின்றன—இவ்வாறே படைப்பு நடைபெறுகிறது.

விஸ்தராவயவஸ்தேஷாம் யதாப்ரஜ்ஞம் யதாஶ்ருதம்। கீர்த்திதம் வோ யதா பூர்வம் ததைவாப்யுபதார்ய்யதாம் ।। ௪௧.

இவை பற்றிய விரிவான கூறுகள், நீங்கள் அறிந்ததும் கேட்டதும் போலவே முன்பும் விளக்கப்பட்டுள்ளன; அதுபோல் நீங்களும் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஏதச்ச்ருத்வா நைமிஷேயாஸ்ததாநீம் லோகோத்பத்திம் ஸம்ஸ்திதிம் ச வ்யயஞ்ச। தஸ்மிந் ஸத்ரேऽவப்ரு'தம் ப்ராப்ய ஶுத்தாஃ புண்யம் லோகம்ரு'ஷயஃ ப்ராப்நுவந்தி ।। ௪௧.

இதை கேட்ட நைமிசாரண்ய முனிவர்கள், உலகங்களின் தோற்றம், நிலை, அழிவை அறிந்த பிறகு, யாகத்தின் முடிவில் புனித நீராடி, தூய்மையுடன் புண்ணிய உலகத்தை அடைந்தார்கள்.

யதா யூயம் விதிவத்தேவதாதீநிஷ்ட்வா சைவாவப்ரு'தம் ப்ராப்ய ஶுத்தாஃ। த்யக்த்வா தேஹாநாயுஷோऽந்தே க்ரு'தார்தாந்புண்யாँல்லோகாந்ப்ராப்ய யதேஷ்டம் சரிஷ்யத ।। ௪௧.

நீங்களும், தேவதைகளை முறையாக வழிபட்டு, யாகத்தின் முடிவில் புனித நீராடி, வாழ்க்கையின் இறுதியில் உடலை விட்டு, குறிக்கோளை நிறைவேற்றி, புண்ணிய உலகங்களை அடைந்து விரும்பியபடி நடப்பீர்கள்.

ஏதே தே நைமிஷேயா வை இஷ்ட்வா ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ச வை ததா। ஜக்முஶ்சாவப்ரு'தஸ்நாதாஃ ஸ்வர்கம் ஸர்வே து ஸத்ரிணஃ ।। ௪௧.

அந்த நைமிசாரண்ய முனிவர்கள், யாகங்களை செய்து, கடைசியில் புனித நீராடி, எல்லா யாகக்காரர்களும் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்கள்.

விப்ராஸ்ததா யூயமபி சேஷ்ட்வா பஹுவிதைர்மகைஃ । ஆயுஷோऽந்தே ததஃ ஸ்வர்கம் கந்தாரஃ ஸ்த த்விஜோத்தமாஃ ।। ௪௧.

அதேபோல், நீங்கள் எல்லாம், பலவகை யாகங்களை செய்து, வாழ்க்கையின் முடிவில் சொர்க்கத்தை அடைவீர்கள், உத்தம பிராமணர்களே.

ப்ரக்ரியா ப்ரதமே பாதே கதாவஸ்துபரிக்ரஹஃ। அநுஷங்க உபோத்வாத உபஸம்ஹார ஏவ ச ।। ௪௧.

செயல்முறை, முதல் பகுதி, கதைகளின் தொகுப்பு, தொடர்பு, அறிமுகம், முடிவு—இவை எல்லாம் பிரிவுகளாகும்.

ஏவமேதச்சதுஷ்பாதம் புராணம் லோகஸம்மதம்। உவாச பகவாந் ஸாக்ஷாத்வாயுர்லோகஹிதே ரதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு, நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட இந்தப் புராணம், உலகம் ஏற்றுக்கொள்கின்றது; உலக நன்மைக்காக விரும்பும் பாக்யவான் வாயு நேரடியாகப் புகழ்ந்தார்.

நைமிஷே ஸத்ரமாஸாத்ய முநிப்யோ முநிஸத்தமாஃ । தத்ப்ரஸாதாதஸம்திக்தம் பூதோத்பத்திலயாநி ச ।। ௪௧.

நைமிசாரண்யத்தில் யாகம் நடந்தபோது, அந்தச் சிறந்த முனிவர்கள், அவருடைய அருளால், சந்தேகமின்றி உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவையும் அறிந்தார்கள்.

ப்ராதாநிகீமிமாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ததைவேஶ்வரகாரிதாம்। ஸம்யக்விதித்வா மேதாவீ ந மோஹமதிகச்சதி ।। ௪௧.

இந்த முதன்மை படைப்பையும், இறைவன் செய்த செயல்களையும் முறையாக அறிந்தவன், அறிவாளி, மயக்கத்திற்கு உட்படமாட்டான்.

இதம் யோ ப்ராஹ்மணோ வித்வாநிதிஹாஸம் புராதநம்। ஶ்ர்ரு'ணுயாச்ச்ராவயேத்வாபி ததாத்யாபயதேऽபி ச ।। ௪௧.

இந்தப் பழமையான இதிகாசத்தை யார் அறிந்த பண்டித பிராமணர் அறிவாரோ, அல்லது கேட்டாரோ, அல்லது பிறருக்கு கேட்பிக்க வைத்தாரோ, அல்லது கற்றுத்தந்தாரோ,

ஸ்தாநேஷு ஸ மஹேந்த்ரஸ்ய மோததே ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகோ பூத்வா ப்ரஹ்மணா ஸஹ மோக்ஷ்யதே ।। ௪௧.

மகேந்திரனின் உலகங்களில், அவன் எண்ணிக்கையற்ற காலம் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்; பிறகு பிரம்மாவுடன் ஒன்றிப்பட்டு, அவனும் விடுதலை அடைகிறான்.

தேஷாம் கீர்த்திமதாம் கீர்த்திம் ப்ரஜேஶாநாம் மஹாத்மநாம்। ப்ரதயந்ப்ரு'திவீஶாநாம் ப்ரஹ்மபூயாய கச்சதி ।। ௪௧.

இந்த உலகின் மகா ஆத்மாக்கள், புகழ் பெற்ற அரசர்கள், மக்களின் தலைவர்கள் ஆகியோரின் புகழை பரப்பி, அவன் பிரம்ம நிலையை அடைகிறான்.

தந்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் புண்யம் வேதைஶ்ச ஸம்மதம்। க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநேநோக்தம் புராணம் ப்ரஹ்மவாதிநா ।। ௪௧.

பிரம்மத்தைப் பேசும் க்ருஷ்ண த்வைபாயனர் கூறிய இந்த புராணம், வாழ்நாளை நீட்டிக்கும், புகழையும் புண்ணியத்தையும் தரும், வேதங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

மந்வந்தரேஶ்வராணாம் ச யஃ கீர்திம் ப்ரதயேதிமாம்। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச பூரித்ரவிணதேஜஸாம்। ஸ ஸர்வைர்முச்யதே பாபைஃ புண்யஞ்ச மஹதாப்நுயாத் ।। ௪௧.

மன்வந்தரங்களின் தலைவர்களின் புகழையும், பெரும் செல்வமும் ஒளியுமுடைய தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களின் புகழையும் பரப்பும் ஒருவர், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பெரும் புண்ணியம் பெறுவார்.

யஶ்சேதம் ஶ்ராவயேத்வித்வாந்ஸதா பர்வணி பர்வணி। தூதபாப்மா ஜிதஸ்வர்கோ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே ।। ௪௧.

யார் இந்த புராணத்தை எப்போதும், ஒவ்வொரு விழாவிலும் வாசிப்பாரோ, அவர்கள் பாவங்கள் நீங்கி, சுவர்க்கத்தை வென்று, பிரம்மனுடன் ஒன்றும் நிலையை அடைவார்கள்.

யஶ்சேதம் ஶ்ராவயேச்ச்ராத்தே ப்ராஹ்மணாந்பாதமந்ததஃ। அக்ஷயம் ஸார்வகாமீயம் பித்ரூ'ம்ஸ்தச்சோபதிஷ்டதி ।। ௪௧.

யாராவது இந்த புராணத்தை ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியில், ப்ராமணர்களிடம் ஒரு பாகம் கூட வாசிக்கச் செய்தால், அவருடைய முன்னோர்கள் முடிவில்லாத, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் பலனை அடைவார்கள்.

யஸ்மாத்புரா ஹ்யநந்தீதம் புராணம் தேந சோச்யதே। நிருக்தமஸ்ய யோ வேத ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௪௧.

இந்த புராணம் முடிவில்லாதது என்பதால், அது அந்த பெயரை பெற்றது; அதன் பொருளை உணர்பவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

ததைவ த்ரிஷு வர்ணேஷு யே மநுஷ்யாஃ ப்ரதாநதஃ। இதிஹாஸமிமம் ஶ்ருத்வா தர்மாய விததே மதிம் ।। ௪௧.

மூன்று வகை மக்களிலும், இந்த இதிகாசத்தை கேட்டு, தங்கள் மனதை தர்மத்தில் நிலைநிறுத்தும்வர்கள், நல்வழியில் செல்கின்றனர்.

யாவந்த்யஸ்ய ஶரீரேஷு ரோமகூபாணி ஸர்வஶஃ। தாவத்கோடி ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் திவி மோததே। ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகோ பூத்வா தைவதைஃ ஸஹ மோததே ।। ௪௧.

ஒருவரின் உடலில் எத்தனை ரோமக் கூரைகள் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு கோடி ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சுவர்க்கத்தில் மகிழ்வான்; பிறகு பிரம்மனுடன் ஒன்றிப்பட்டு, தேவர்களோடு மகிழ்வான்.

ஸர்வ்வபாபஹரம் புண்யம் பவித்ரஞ்ச யஶஸ்வி ச। ப்ரஹ்மா ததௌ ஶாஸ்த்ரமிதம் புராணம் மாதரிஶ்வநே ।। ௪௧.

எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், புண்ணியமான, தூய்மையான, புகழ்பெற்ற இந்த புராணத்தை, பிரம்மா பழங்காலத்தில் மாதரிச்வனுக்கு அளித்தார்.

தஸ்மாச்சோஶநஸா ப்ராப்தம் தஸ்மாச்சாபி ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்து ப்ரேவாச ஸவித்ரே ததநந்தரம் ।। ௪௧.

அவரிடமிருந்து உசனன் பெற்றார்; அவரிடமிருந்து ப்ருஹஸ்பதி பெற்றார்; பின் ப்ருஹஸ்பதி அதை சவித்ருக்கு போதித்தார்.

ஸவிதா ம்ரு'த்யவே ப்ராஹ ம்ரு'த்யுஶ்சேந்த்ராய வை புநஃ। இந்த்ரஶ்சாபி வஸிஷ்டாய ஸோऽபி ஸாரஸ்வதாய ச ।। ௪௧.

சவித்ரு அதை மரணனுக்கு சொன்னார்; மரணன் மறுபடியும் இந்திரனுக்கு சொன்னார்; இந்திரன் வசிஷ்டருக்கு, அவர் சாரஸ்வதருக்கு அளித்தார்.

ஸாரஸ்வதஸ்த்ரிதாம்நே ச த்ரிதாமா ச ஶரத்வதே। ஶரத்வதஸ்த்ரிவிஷ்டாய ஸோऽந்தரிக்ஷாய தத்தவாந் ।। ௪௧.

சாரஸ்வதர் அதை திரிதாமனுக்கு, திரிதாமா சரத்வதருக்கு, சரத்வதர் திரிவிஷ்டனுக்கு, அவர் அந்தரிக்ஷனுக்கு வழங்கினார்.

வர்ஷிணே சாந்தரிக்ஷோ வை ஸோऽபி த்ரய்யாருணாய ச। த்ரய்யாருணோ தநஞ்ஜயே ஸ ச ப்ராதாத்க்ரு'தஞ்ஜயே ।। ௪௧.

அந்தரிக்ஷன் வர்ஷிணுக்கு, அவர் திரையாருணனுக்கு, திரையாருணன் தனஞ்சயனுக்கு, அவர் கிருதஞ்சயனுக்கு கொடுத்தார்.