வாயுபுராணம்

ப்ரவ்ரு'த்தே பூர்வதஃ பூர்வம் புநஃ ஸர்கே ப்ரபத்ஸ்யதே। அஜ்ஞாகுணைஃ ப்ரவர்த்தந்தே ரஜஃஸத்த்வதமாத்மகம் ।। ௪௧.

செயல் தொடங்கும் போது, மீண்டும் படைப்பு நடைபெறும்; அவை அறியாமை குணங்களால், இராகம், சத்துவம், தமஸ் ஆகியவற்றால் செயல்படுகின்றன.

ப்ரவ்ரு'த்திகாலே ரஜஸாபிபந்நமஹத்த்வபூதாதிவிஶேஷ்யதாஞ்ச। விஶேஷதாம் சேந்த்ரியதாஞ்ச யாந்தி குணாவஸாநே பதிபிர்மநுஷ்யாஃ ।। ௪௧.

செயல் நேரத்தில், இராகத்தால் மகத்துவம், சிறப்பு, தனித்தன்மை ஆகிய நிலைகளை அடைகின்றனர்; குணங்கள் முடிவில், மனிதர்கள் தங்கள் ஆண்டவர்களுடன் தனித்தன்மையையும் அடைகின்றனர்.

ஸத்யாபித்யாயிநஸ்தஸ்ய த்யாயிநஃ ஸந்நிமித்தகம்। ரஜஃஸத்த்வதமா வ்யக்தா விதர்ம்மாணஃ பரஸ்பரம் ।। ௪௧.

உண்மையைத் தியானிப்பவர்கள், காரணத்துடன் தியானிப்பவர்கள், இராகம், சத்துவம், தமஸ் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகின்றனர்; அவை ஒன்றுக்கொன்று எதிராக உள்ளன.

ஆத்யந்தே ஸம்ப்ரபத்ஸ்யந்தே க்ஷேத்ரதஜ்ஜ்ஞாஸ்து ஸர்வஶஃ। ஸம்ஸித்தகார்ய்யகரணா உத்பத்யந்தேऽபிமாநிநஃ ।। ௪௧.

ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும், எல்லா க்ஷேத்ரஞர்கள் முன்னே செல்கிறார்கள்; செயலும் கருவியும் நிறைவேற்றியவர்கள், தம்மை தாங்கள் என்று எண்ணி பிறக்கின்றனர்.

ஸர்வே ஸத்வாஃ ப்ரபத்யந்தே ஹ்யவ்யக்தாத்பூர்வமேவ ச। ப்ரஸூதே யா ச ஸுவஹாஃ ஸாதிகாஶ்சாப்யஸாதிகா ।। ௪௧.

எல்லா உயிர்களும் வெளிப்படாததிலிருந்து முன்பே தோன்றுகின்றன; எது உருவாகிறதோ, அது சாதனையுடன் மற்றும் சாதனையில்லாமல் இரண்டாகும்.

ஸம்ஸரந்தஸ்து தே ஸர்வே ஸ்தாநப்ரகரணைஃ ஸஹ। கார்ய்யாணி ப்ரதிபத்ஸ்யந்தே உத்பத்யந்தே புநஃ புநஃ ।। ௪௧.

அவர்கள் அனைவரும் இடங்களுடனும் சூழ்நிலைகளுடனும் சுற்றிக்கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் செயல்களை மேற்கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

குணமாத்ராத்மகாஶ்சைவ தர்ம்மாதர்ம்மௌ பரஸ்பரம்। ஆரப்ஸந்தீஹ சாந்யோந்யம் வரேணாநுக்ரஹேண ச ।। ௪௧.

தர்மமும் அதர்மமும் குணங்கள் மட்டுமே கொண்டவை; இங்கு ஒன்றையொன்று மேற்கொள்கின்றன, மேலும் சிறந்தவரின் அருளாலும் நிகழ்கின்றன.

ஸர்வே துல்யாஃ ப்ரஸ்ரு'ஷ்டார்தம் ஸர்க்கதௌ யாந்தி விக்ரியாம்। குணாஸ்தத்ப்ரதிதாவந்தே தஸ்மாத்தத்தஸ்ய ரோசதே ।। ௪௧.

பிரபஞ்சம் உருவாகும் தொடக்கத்தில் எல்லாரும் சமமாக இருக்கிறார்கள்; அவரவர் காரியத்திற்காக அனுப்பப்படுகிறார்கள். பிறகு குணங்கள் மாறி, அந்தக் குணங்கள் அவர்களைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன. அதனால், யாருக்கு எந்த குணம் இருக்கிறதோ, அதுவே அவருக்கு பிடிக்கும்.

குணாஸ்தே யாநி ஸர்வாணி ப்ராக் த்ரு'ஷ்டேஃ ப்ரதிபேதிரே। தாந்யேவ ப்ரதிபத்யந்தே ஸ்ரு'ஷ்டமாநாஃ புநஃ புநஃ ।। ௪௧.

உணர்வு வருவதற்கு முன்பே பெற்றிருந்த அந்தக் குணங்களை, உயிர்கள் பிறப்பதற்கும் பிறப்பதற்கும் மீண்டும் மீண்டும் அடைகின்றன.

ஹிம்ஸ்ராஹிம்ஸ்ரே ம்ரு'துக்ரூரே தர்ம்மாதர்ம்மாவ்ரு'தாந்ரு'தே। தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யந்தே தஸ்மாத்தத்தஸ்ய ரோசதே ।। ௪௧.

அருவருப்பு அல்லது அருவருப்பில்லாமை, மென்மை அல்லது கடுமை, தர்மம் அல்லது அதர்மம், உண்மை அல்லது பொய்—இப்படி யார் எந்த எண்ணத்தில் இருக்கிறார்களோ, அந்த இயல்பே அவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது. அதனால், அது அவரவர் மனத்திற்கு இனிமையாக இருக்கும்.

மஹாபூதேஷு நாநாத்வமிந்த்ரியார்தேஷு மூர்த்திஷு। விப்ரயோகாஶ்ச பூதாநாம் யுணோப்யஃ ஸம்ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௧.

பெரும் பஞ்சபூதங்களில், ஐம்புல பொருட்களில், உருவங்களில் பல்வேறு விதமான வேறுபாடுகள் தோன்றுகின்றன; உயிர்கள் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து பின்னர் பிரிவும் ஏற்படுகிறது.

இத்யேஷ வோ மயா க்யாதஃ புநஃ ஸர்கஃ ஸமாஸதஃ। ஸமாஸாதேவ வக்ஷ்யாமி ப்ரஹ்மணோऽத ஸமுத்பவம் ।। ௪௧.

இவ்வாறு, நான் உங்களுக்காக இந்தப் புதிய படைப்பைச் சுருக்கமாக விளக்கியேன்; இப்போது, பிரம்மாவின் தோற்றம் குறித்தும் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

அவ்யக்தாத்காரணாத்தஸ்மாந்நித்யாத்ஸதஸதாத்மகாத்। ப்ரதாந புருஷாப்யாந்து ஜாயதே ச மஹேஶ்வரஃ ।। ௪௧.

அறிய முடியாத, என்றும் நிலைத்திருக்கும், இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்ட காரணத்திலிருந்து, முதன்மை மற்றும் புருஷன் தோன்றுகின்றனர்; அவற்றிலிருந்து பெரிய ஆண்டவன் பிறக்கிறார்.

ஸ புநஃ ஸம்பாவயிதா ஜாயதே ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ஸ்ரு'ஜதே ஸ புநர்லோகாநபிமாநகுணாத்மகாந் ।। ௪௧.

அவர் மீண்டும் படைப்பாளியாகப் பிறந்து, பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர், தனித்த தன்மை மற்றும் குணங்களுடன் உலகங்களை உருவாக்குகிறார்.

அஹங்காரஸ்து மஹதஸ்தஸ்மாத்பூதாநி சாத்மநஃ। யுகபத் ஸம்ப்ரவர்த்தந்தே பூதாந்யேவேந்த்ரியாணி ச। பூதபேதாஶ்ச பூதேப்ய இதி ஸர்கஃ ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௧.

மகத்திலிருந்து அகங்காரம் தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து பூதங்கள் மற்றும் ஆத்மா உருவாகின்றன. ஒரே நேரத்தில் பூதங்களும், ஐம்புலங்களும் தோன்றுகின்றன; பூதங்களில் இருந்து பல்வேறு வகை உருவங்கள் பிறக்கின்றன—இவ்வாறே படைப்பு நடைபெறுகிறது.

விஸ்தராவயவஸ்தேஷாம் யதாப்ரஜ்ஞம் யதாஶ்ருதம்। கீர்த்திதம் வோ யதா பூர்வம் ததைவாப்யுபதார்ய்யதாம் ।। ௪௧.

இவை பற்றிய விரிவான கூறுகள், நீங்கள் அறிந்ததும் கேட்டதும் போலவே முன்பும் விளக்கப்பட்டுள்ளன; அதுபோல் நீங்களும் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஏதச்ச்ருத்வா நைமிஷேயாஸ்ததாநீம் லோகோத்பத்திம் ஸம்ஸ்திதிம் ச வ்யயஞ்ச। தஸ்மிந் ஸத்ரேऽவப்ரு'தம் ப்ராப்ய ஶுத்தாஃ புண்யம் லோகம்ரு'ஷயஃ ப்ராப்நுவந்தி ।। ௪௧.

இதை கேட்ட நைமிசாரண்ய முனிவர்கள், உலகங்களின் தோற்றம், நிலை, அழிவை அறிந்த பிறகு, யாகத்தின் முடிவில் புனித நீராடி, தூய்மையுடன் புண்ணிய உலகத்தை அடைந்தார்கள்.

யதா யூயம் விதிவத்தேவதாதீநிஷ்ட்வா சைவாவப்ரு'தம் ப்ராப்ய ஶுத்தாஃ। த்யக்த்வா தேஹாநாயுஷோऽந்தே க்ரு'தார்தாந்புண்யாँல்லோகாந்ப்ராப்ய யதேஷ்டம் சரிஷ்யத ।। ௪௧.

நீங்களும், தேவதைகளை முறையாக வழிபட்டு, யாகத்தின் முடிவில் புனித நீராடி, வாழ்க்கையின் இறுதியில் உடலை விட்டு, குறிக்கோளை நிறைவேற்றி, புண்ணிய உலகங்களை அடைந்து விரும்பியபடி நடப்பீர்கள்.

ஏதே தே நைமிஷேயா வை இஷ்ட்வா ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ச வை ததா। ஜக்முஶ்சாவப்ரு'தஸ்நாதாஃ ஸ்வர்கம் ஸர்வே து ஸத்ரிணஃ ।। ௪௧.

அந்த நைமிசாரண்ய முனிவர்கள், யாகங்களை செய்து, கடைசியில் புனித நீராடி, எல்லா யாகக்காரர்களும் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்கள்.

விப்ராஸ்ததா யூயமபி சேஷ்ட்வா பஹுவிதைர்மகைஃ । ஆயுஷோऽந்தே ததஃ ஸ்வர்கம் கந்தாரஃ ஸ்த த்விஜோத்தமாஃ ।। ௪௧.

அதேபோல், நீங்கள் எல்லாம், பலவகை யாகங்களை செய்து, வாழ்க்கையின் முடிவில் சொர்க்கத்தை அடைவீர்கள், உத்தம பிராமணர்களே.

ப்ரக்ரியா ப்ரதமே பாதே கதாவஸ்துபரிக்ரஹஃ। அநுஷங்க உபோத்வாத உபஸம்ஹார ஏவ ச ।। ௪௧.

செயல்முறை, முதல் பகுதி, கதைகளின் தொகுப்பு, தொடர்பு, அறிமுகம், முடிவு—இவை எல்லாம் பிரிவுகளாகும்.

ஏவமேதச்சதுஷ்பாதம் புராணம் லோகஸம்மதம்। உவாச பகவாந் ஸாக்ஷாத்வாயுர்லோகஹிதே ரதஃ ।। ௪௧.

இவ்வாறு, நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட இந்தப் புராணம், உலகம் ஏற்றுக்கொள்கின்றது; உலக நன்மைக்காக விரும்பும் பாக்யவான் வாயு நேரடியாகப் புகழ்ந்தார்.

நைமிஷே ஸத்ரமாஸாத்ய முநிப்யோ முநிஸத்தமாஃ । தத்ப்ரஸாதாதஸம்திக்தம் பூதோத்பத்திலயாநி ச ।। ௪௧.

நைமிசாரண்யத்தில் யாகம் நடந்தபோது, அந்தச் சிறந்த முனிவர்கள், அவருடைய அருளால், சந்தேகமின்றி உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவையும் அறிந்தார்கள்.

ப்ராதாநிகீமிமாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ததைவேஶ்வரகாரிதாம்। ஸம்யக்விதித்வா மேதாவீ ந மோஹமதிகச்சதி ।। ௪௧.

இந்த முதன்மை படைப்பையும், இறைவன் செய்த செயல்களையும் முறையாக அறிந்தவன், அறிவாளி, மயக்கத்திற்கு உட்படமாட்டான்.

இதம் யோ ப்ராஹ்மணோ வித்வாநிதிஹாஸம் புராதநம்। ஶ்ர்ரு'ணுயாச்ச்ராவயேத்வாபி ததாத்யாபயதேऽபி ச ।। ௪௧.

இந்தப் பழமையான இதிகாசத்தை யார் அறிந்த பண்டித பிராமணர் அறிவாரோ, அல்லது கேட்டாரோ, அல்லது பிறருக்கு கேட்பிக்க வைத்தாரோ, அல்லது கற்றுத்தந்தாரோ,

ஸ்தாநேஷு ஸ மஹேந்த்ரஸ்ய மோததே ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகோ பூத்வா ப்ரஹ்மணா ஸஹ மோக்ஷ்யதே ।। ௪௧.

மகேந்திரனின் உலகங்களில், அவன் எண்ணிக்கையற்ற காலம் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்; பிறகு பிரம்மாவுடன் ஒன்றிப்பட்டு, அவனும் விடுதலை அடைகிறான்.

தேஷாம் கீர்த்திமதாம் கீர்த்திம் ப்ரஜேஶாநாம் மஹாத்மநாம்। ப்ரதயந்ப்ரு'திவீஶாநாம் ப்ரஹ்மபூயாய கச்சதி ।। ௪௧.

இந்த உலகின் மகா ஆத்மாக்கள், புகழ் பெற்ற அரசர்கள், மக்களின் தலைவர்கள் ஆகியோரின் புகழை பரப்பி, அவன் பிரம்ம நிலையை அடைகிறான்.

தந்யம் யஶஸ்யமாயுஷ்யம் புண்யம் வேதைஶ்ச ஸம்மதம்। க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநேநோக்தம் புராணம் ப்ரஹ்மவாதிநா ।। ௪௧.

பிரம்மத்தைப் பேசும் க்ருஷ்ண த்வைபாயனர் கூறிய இந்த புராணம், வாழ்நாளை நீட்டிக்கும், புகழையும் புண்ணியத்தையும் தரும், வேதங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

மந்வந்தரேஶ்வராணாம் ச யஃ கீர்திம் ப்ரதயேதிமாம்। தேவதாநாம்ரு'ஷீணாஞ்ச பூரித்ரவிணதேஜஸாம்। ஸ ஸர்வைர்முச்யதே பாபைஃ புண்யஞ்ச மஹதாப்நுயாத் ।। ௪௧.

மன்வந்தரங்களின் தலைவர்களின் புகழையும், பெரும் செல்வமும் ஒளியுமுடைய தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களின் புகழையும் பரப்பும் ஒருவர், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பெரும் புண்ணியம் பெறுவார்.