வாயுபுராணம்

இத்யேஷ வைஷயோ ராகஃ ஸம்பூத்யாஃ காரணம் ஸ்ம்ரு'தம்। ப்ரஹ்மாதௌ ஸ்தாவராந்தே வை ஸம்ஸாரே ஹ்யாதிபௌதிகே। அஜ்ஞாநபூர்வகம் தஸ்மாதஜ்ஞாநந்து விவர்ஜயேத் ।। ௪௦.

இவ்வாறு புலன்சுகங்களில் பாசம் ஏற்படுவது பிறவிக்கு காரணம் என்று கூறப்படுகிறது; பிரம்மாவிலிருந்து செடிகள் வரை எல்லா உயிர்களும் இவ்வாறு சுழல்கின்றன; ஆகவே, இதற்கு முன்னதாக உள்ள அறியாமையை விட்டு விட வேண்டும்.

யஸ்ய சார்ஷம் ந ப்ரமாணம் ஶிஷ்டாசாரம் ததைவ ச। வர்ணாஶ்ரமவிரோதீ யஃ ஶிஷ்டஶாஸ்த்ரவிரோதகஃ ।। ௪௦.

யார் முனிவர்களின் வார்த்தையையும், நல்லவர்களின் நடத்தைையும் ஏற்கவில்லை, சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலைகளின் கடமைகளை எதிர்க்கிறார், ஞானிகளின் உபதேசத்தையும் மறுக்கிறார்—

ஏஷ மார்கோ ஹி நிரதிதிர்யக்யோநௌ ச காரணம்। திர்யக்யோநிகதஞ்சைவ காரணம் ஸ நிருச்யதே ।। ௪௦.

இத்தகைய பாதை அடிப்படையில்லாதது; அது மிருகப் பிறவிக்கு காரணமாகிறது; மிருகப்பிறவிக்குள் செல்லும் காரணம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

விவிதா யாதநா ஸ்தாநே திர்யக்யோநௌ ச ஷட்விதே। காரணே விஷயே சைவ ப்ரதிகாதஸ்து ஸர்வஶஃ ।। ௪௦.

மிருகப்பிறவியில் பலவிதமான துன்பங்கள், ஆறு வகைகளாக உள்ளன; இவ்வளவு இடங்களிலும் முழுமையான தடைகள் உண்டு.

அநைஶ்வர்ய்யந்து தத்ஸர்வம் ப்ரதிகாதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம் । இத்யேஷா தாமஸீ வ்ரு'த்திர்பூதாதீநாம் சதுர்விதா ।। ௪௦.

இவை எல்லாம் அதிகாரமின்மை எனப் பார்க்கப்படுகிறது; இதுவே உயிர்களில் நான்கு வகையான இருள் சார்ந்த இயல்பாகும்.

ஸத்த்வஸ்தமாத்ரகம் சித்தம் யதா ஸத்த்வப்ரதர்ஶநாத்। தத்த்வாநாஞ்ச ததா தத்த்வம் த்ரு'ஷ்ட்வா வை தத்த்வதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

சுத்தமான மனம், சுத்தத்தை உணர்வதினால் அப்படியே அமைகிறது; அதுபோல், tattva-ங்களை உண்மையாகக் காண்பதால் அவற்றின் இயல்பும் அறியப்படுகிறது.

ஸத்த்வக்ஷேத்ரஜ்ஞநாநாத்வமேதஜ்ஜ்ஞாநார்ததர்ஶநம்। நாநாத்வதர்ஶநம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநாத்வை யோகமுச்யதே ।। ௪௦.

சுத்தம் மற்றும் க்ஷேத்திரஞானின் பல்வகை தன்மை அறிவின் நோக்கத்தை உணர்வதாகும்; பல்வகை தன்மையை அறிதல் அறிவாகும்; அறிவால் ஒன்றிணைவு கிடைக்கிறது.

தேந பத்தஸ்ய வை பந்தோ மோக்ஷோ முக்தஸ்ய தேந ச । ஸம்ஸாரே விநிவ்ரு'த்தே து முக்தோ லிங்கேந முச்யதே ।। ௪௦.

அதனால் பந்தம் பந்தமாகும்; அதனால் விடுதலும் கிடைக்கும். உலக வாழ்க்கை முடிந்தபோது, விடுபட்டவன் அந்த நுண்ணுயிர் உடலிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறான்.

நிஃஸம்பந்தோ ஹ்யசைதந்யஃ ஸ்வாத்மந்யேவாவதிஷ்டதே। ஸ்வாத்மவ்யவஸ்திதஶ்சாபி விரூபாக்யேந லிக்யதே ।। ௪௦.

எந்த தொடர்பும் இல்லாமல், அறிவில்லாமல், அவன் தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைபெறுகிறான்; தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைத்திருப்பதால், அவனை 'உருவற்றவன்' என்று கூறுகிறார்கள்.

இத்யேதல்லக்ஷணம் ப்ரோக்தம் ஸமாஸாஜ்ஜ்ஞாநமோக்ஷயோ। ஸ சாபி த்ரிவிதஃ ப்ரோக்தோ மோக்ஷோ வை தத்த்வதர்ஶிபிஃ ।। ௪௦.

இவ்வாறு அறிவும் விடுதலும் என்னும் தன்மைகள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டன; மேலும், உண்மை அறிந்தவர்கள் விடுதலை மூன்று வகை என்று விளக்கியுள்ளனர்.

பூர்வம் வியோகோ ஜ்ஞாநேந த்விதீயோ ராகஸம்க்ஷயாத்। லிங்காபாவாத்து கைவல்யம் கைவத்யாத்து நிரஞ்ஜநம் ।। ௪௦.

முதலில் அறிவால் பிரிவு, இரண்டாவது ஆசை குறைவால், நுண்ணுயிர் உடல் இல்லாமல் தனிமை, அந்த தனிமையால் களங்கமில்லாத நிலை கிடைக்கும்.

நிரஞ்ஜநத்வாச்சுத்தஸ்து ததோ நேதா ந வித்யதே। த்ரு'ஷ்ணாக்ஷயாத்த்ரு'தீயஸ்து வ்யாக்யாதம் மோக்ஷகாரணம் ।। ௪௦.

களங்கமில்லாததால் அவன் தூயவன்; ஆகவே வழிகாட்டி எவரும் இல்லை; ஆசை தீர்வதே மூன்றாவது விடுதலைக்கான காரணம் என்று கூறப்பட்டது.

நிமித்தமப்ரதீகாதே இஷ்டஶப்தாதிலக்ஷணே। அஷ்டாவேதாநி ரூபாணி ப்ராக்ரு'தாநி யதாக்ரமம் ।। ௪௦.

'விரும்பியது' என்பதுபோன்ற சொற்களால் குறிக்கப்படும் விஷயங்களில் தடையில்லாததே காரணம்; இந்த எட்டு வடிவங்களும் இயற்கையாகத் தத்தம் வரிசையில் உள்ளன.

க்ஷேத்ரஜ்ஞேஷ்வவஸஜ்யந்தே குணமாத்ராத்மகாநி து। அத உர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி வைராக்யம் தோஷதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

அவை எல்லாம் 'உடல் அறிந்தவர்களில்' குணங்களாகவே நிலைபெறுகின்றன; இப்போது குறைகளைப் பார்த்து வரும் விருப்பமின்மையை நான் விளக்கப்போகிறேன்.

திவ்யே ச மாநுஷே சைவ விஷயே பஞ்சலக்ஷணே। அப்ரத்வேஷோऽநபிஷ்வங்கஃ கர்த்தவ்யோ தோஷதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

தெய்வீகமானதும் மனிதருக்குமானதும் ஆகிய இரண்டிலும், ஐந்து விதமான பொருட்களில் குறைகளை உணர்ந்து, வெறுப்பும் பற்றும் இல்லாமல் நடக்க வேண்டும்.

தாபப்ரீதிவிஷாதாநாம் கார்ய்யந்து பரிவர்ஜநம்। ஏவம் வைராக்யமாஸ்தாய ஶரீரீ நிர்மமோ பவேத் ।। ௪௦.

வெப்பம், இன்பம், துயரம் ஆகியவற்றின் விளைவுகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்; இவ்வாறு விருப்பமின்மையைப் பின்பற்றினால் உடலோன் சொந்தம் என்ற உணர்விலிருந்து விடுபடுவான்.

அநித்யமஶிவம் துஃகமிதி புத்த்யாநுசிந்த்ய ச। விஶுத்தம் கார்ய்யகரணம் ஸத்வாப்யேதி தராந்து யஃ ।। ௪௦.

இது நிலையற்றது, நல்லது அல்ல, துன்பம் என அறிவால் சிந்தித்து, தூய செயலும் கருவியும் நோக்கி செல்லும் ஒருவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

பரிபவ்ககஷாயோ ஹி க்ரு'த்ஸ்நாந்தோஷாந்ப்ரபஶ்யதி। ததஃ ப்ரயாணகாலே ஹி தோஷைர்நைமித்திகைஸ்ததா ।। ௪௦.

முழுமையாக மாசுகள் நீங்கியவன் எல்லா குறைகளையும் தெளிவாகக் காண்கிறான்; ஆகவே, புறப்படும் நேரத்தில் அந்த குறைகளால் சில காரணங்கள் தோன்றும்.

ஊஷ்மா ப்ரகுபிதஃ காயே தீவ்ரவாயுஸமீரிதஃ। ஸ ஶரீரமுபாஶ்ரித்ய க்ரு'த்ஸ்நாந்தோஷாந்ருணத்தி வை ।। ௪௦.

உடலில் உள்ள உஷ்ணம், கடும் காற்றால் உந்தப்பட்டு, அந்த உடலை பிடித்து, எல்லா செயல்களையும் தடுக்கும்.

ப்ராணஸ்தாநாநி பிந்தந்ஹி சிந்தந்மர்மாண்யதீத்ய ச। ஶைத்யாத்ப்ரகுபிதோ வாயுரூர்த்த்வந்து க்ரமதே ததஃ ।। ௪௦.

உயிரின் இடங்களை உடைத்து, முக்கியமான இடங்களை வெட்டி, அவற்றைத் தாண்டி, குளிரால் உந்தப்பட்ட காற்று மேலே செல்கிறது.

ஸ சாயம் ஸர்வபூதாநாம் ப்ராணஸ்தாநேஷ்வவஸ்திதஃ। ஸமாஸாத்ஸம்வ்ரு'தே ஜ்ஞாநே ஸம்வ்ரு'தேஷு ச கர்ம்மஸு ।। ௪௦.

அதே உயிர் சக்தி எல்லா உயிரினங்களிலும் உயிரின் இடங்களில் இருக்கிறது; சுருக்கமாகச் சொன்னால், அறிவு தடைபட்டால், செயல்களும் தடைபடும்.

ஸ ஜீவோऽநப்யதிஷ்டாநஃ கர்ம்மபிஃ ஸ்வைஃ புராக்ரு'தைஃ। அஷ்டாங்கப்ராணவ்ரு'த்தீர்வை ஸ விச்யாவயதே புநஃ ।। ௪௦.

அந்த உயிர், இனி ஆதாரம் இல்லாமல், தன் கடந்த செயல்களால், எட்டுவித உயிர் இயக்கங்களையும் மீண்டும் கலக்குகிறது.

ஶரீரம் ப்ரஜஹம்ஸோ வை நிருச்ச்வாஸஸ்ததோ பவேத்। ஏவம் ப்ராணைஃ பரித்யக்தோ ம்ரு'த இத்யபிதீயதே ।। ௪௦.

உடலோன் உடலை விட்டு வெளியேறும்போது, மூச்சு நிற்கிறது; இவ்வாறு உயிர் விட்டு நீங்கினால், அவனை இறந்தவன் என்று கூறுவர்.

யதேஹ லோகே கத்யோதம் நீயமாநமிதஸ்ததஃ । ரஞ்ஜநம் தத்வதே யத்து நேதா நேதா ந வித்யதே ।। ௪௦.

இந்த உலகில் ஒளிவண்டு எங்கேயும் இழுத்துச் செல்லப்படுவது போல, நிறம் பற்றிய விஷயத்தில் வழிகாட்டி எவரும் இல்லை.

த்ரு'ஷ்ணாக்ஷயஸ்த்ரு'தீயஸ்து வ்யாக்யாதம் மோக்ஷலக்ஷணம்। ஶப்தாத்யே விஷயே தோஷவிஷயே பஞ்சலக்ஷணே ।। ௪௦.

ஆசை தீர்வதே மூன்றாவது விடுதலைக்கான தன்மையாக விளக்கப்பட்டது; ஒலி முதலான ஐந்து பொருட்கள் குறைகளால் நிரம்பியவை.

அப்ரத்வேஷோऽநபிஷ்வங்கஃ ப்ரீதிதாபவிவர்ஜநம் । வைராக்யகாரணம் ஹ்யேதே ப்ரக்ரு'தீநாம் லயஸ்ய ச ।। ௪௦.

வெறுப்பு இல்லாமை, பற்றின்மை, மகிழ்ச்சி மற்றும் துயரத்தைத் தவிர்த்தல் — இவை எல்லாம் பற்றின்மைக்கும் இயற்கையின் ஒழிவுக்கும் காரணங்கள் ஆகும்.

அஷ்டௌ ப்ரக்ரு'தயோ ஜ்ஞேயாஃ பூர்வோக்தா வை யதாக்ரமம்। அவ்யக்தாத்யஸ்து விஜ்ஞேயா பூதாந்தாஃ ப்ரக்ரு'தேர்லயாஃ ।। ௪௦.

முன்னதாக கூறப்பட்ட வரிசைப்படி எட்டு முதன்மை இயற்கைகள் உள்ளன என்று அறிய வேண்டும்; அவை அவ்யக்தம் முதல் பஞ்சபூதங்கள் வரை, அவற்றின் ஒழிவு இயற்கையின் முடிவாகும்.

வர்ணாஶ்ரமாசாரயுக்தாஃ ஶிஷ்டாஃ ஶாஸ்த்ராவிரோதிநஃ। வர்ணாஶ்ரமாணாம் தர்ம்மோऽயம் தேவஸ்தாநேஷு காரணம் ।। ௪௦.

வண்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் ஆகியவற்றின் முறையைப் பின்பற்றி, அறிஞராகவும் சாஸ்திரத்திற்கு விரோதமில்லாதவர்களாகவும் இருப்பவர்கள் — இவர்களது தர்மமே வண்ணம் ஆசிரமங்களுக்கானது, இது தேவர்களின் நிலையங்களில் இருப்பதற்கான காரணம்.

ப்ரஹ்மாதீநி பிஶாசாந்தாந்யஷ்டௌ ஸ்தாநாநி தேவதா। ஐஶ்வர்ய்யமணிமாத்யம் ஹி காரணம் ஹ்யஷ்டலக்ஷணம் ।। ௪௦.

பிரம்மா முதல் பிசாசுகள் வரை எட்டு தெய்வ ஸ்தானங்கள் உள்ளன; ஐஸ்வர்யம், அணி முதலான எட்டு வகை சிறப்புகளே அதன் காரணமாகும்.