வாயுபுராணம்

ப்ராக்ரு'தேந ச பந்தேந ததா வைகாரிகேந ச। தக்ஷிணாபிஸ்த்ரு'தீயேந பத்தோऽத்யந்தம் விவர்த்ததே ।। ௪௦.

இயற்கையான பந்தம், அகந்தையின் பந்தம், செயலால் உண்டாகும் மூன்றாவது பந்தம்—இவை மூலமாக அவன் முடிவில்லாத பிறவி மாற்றங்களை அனுபவிக்கிறான்.

இத்யேதே வை த்ரயஃ ப்ரோக்தா பந்தா ஹ்யஜ்ஞாநஹேதுகாஃ। அநித்யே நித்யஸம்ஜ்ஞா ச துஃகே ச ஸுகதர்ஶநம் ।। ௪௦.

இவை மூன்று பந்தங்களும் அறியாமையால் உண்டாகின்றன என்று கூறப்படுகிறது; நிலையற்றதை நிலையானது என்று கருதுதல், துன்பத்தில் சந்தோஷம் காண்பது,

அஸ்வே ஸ்வமிதி ச ஜ்ஞாநமஶுசௌ ஶுசிநிஶ்சயஃ। யேஷாமேதே மநோதோஷா ஜ்ஞாநதோஷா விபர்ய்யயாத் ।। ௪௦.

தனது அல்லாததைத் தன்னுடையதாக எண்ணுதல், தூயதல்லாததைத் தூயது என்று நம்புதல்—இவை எல்லாம் மனத்தின் குறைகள், அறிவின் பிழைகள்; குழப்பத்தால் ஏற்படுகின்றன.

ராகத்வேஷநிவ்ரு'த்திஶ்ச தஜ்ஜ்ஞாநம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। அஜ்ஞாநம் தமஸோ மூலம் கர்ம்மத்வயபலம் ரஜஃ। கர்ம்மஜஸ்து புநர்தேஹோ மஹாதுஃகம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௦.

பாசமும் வெறுப்பும் நீங்குவது தான் உண்மையான அறிவாகும்; அறியாமை இருளில் வேரூன்றியுள்ளது, செயலின் பலன் ஆசை, அந்தச் செயலால் உடல் பிறக்கிறது, அது பெரும் துன்பத்தைத் தருகிறது.

ஶ்ரோத்ரஜா நேத்ரஜா சைவ த்வக்ஜிஹ்வாக்ராணதஸ்ததா। புநர்பவகரீ துஃகா கர்ம்மணாம் ஜாயதே து ஸா ।। ௪௦.

காது, கண், தோல், நாக்கு, மூக்கு ஆகியவற்றால் உண்டாகும் அனுபவங்களில் இருந்து, செயல்களின் காரணமாகத் துன்பம் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பை உண்டாக்குகிறது.

ஸத்ரு'ஷ்ணோऽபிஹிதோ பாலஃ ஸ்வக்ரு'தைஃ கர்ம்மணஃ பலைஃ। தைலபாலீகவஜ்ஜீவஸ்தத்ரைவ பரி வர்த்ததே ।। ௪௦.

ஆசையால் நிரம்பிய அறியாதவன், தன் செயல்களின் பலன்களில் எண்ணற்ற பிறப்புகளில் சுழன்று கொண்டிருப்பான்; இது விளக்கில் எண்ணெய் சுழலும் போல்.

தஸ்மாத்ஸ்தூலமநர்தாநாமஜ்ஞாநமுபதிஶ்யதே । தம் ஶக்தமவதார்ய்யைகம் ஜ்ஞாநே யத்நம் ஸமாசரேத் ।। ௪௦.

ஆகவே, பெரிய துன்பங்களுக்கு காரணமானது அறியாமை என்று கூறப்படுகிறது; இதை நன்கு உணர்ந்து, அறிவைப் பெற முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

ஜ்ஞாநாத்விஜயதே ஸர்வம் த்யாகாத்‌புத்திர்விரஜ்யதே। வைராக்யாச்சுத்த்யதே சாபி ஶுத்தஃ ஸத்த்வேந முச்யதே ।। ௪௦.

அறிவால் எல்லாம் வெல்லப்படுகின்றன; விடுப்பால் புத்தி தூய்மையடைகிறது; விருப்பமின்மையால் மேலும் தூய்மை கிடைக்கிறது; தூய நிலை அடைந்தால் விடுதலை பெறலாம்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ராகம் பூதாபஹாரிணம்। அபிஷங்காய யோ யஸ்மாத்விஷயோऽப்யவஶாத்மநஃ ।। ௪௦.

இப்போது, உயிர்களை ஆட்கொண்டு, விருப்பமில்லாதபோதும் புலன்சுகங்களில் கட்டுப்பட வைக்கும் பாசத்தை விளக்குகிறேன்.

அநிஷ்டமபிஷங்கம் ஹி ப்ரீதிதாபவிஷாதநம்। துஃகலாபே ந தாபஞ்ச ஸுகாநுஸ்மரணம் ததா ।। ௪௦.

இஷ்டமில்லாதவற்றில் பாசம் ஏற்படும்போது, அதில் சந்தோஷமும் துன்பமும் மனவருத்தமும் உண்டாகும்; துன்பம் வந்தபோதும் அதில் வேதனை இல்லை, ஆனால் சந்தோஷத்தை நினைவுகூர்கிறான்.

இத்யேஷ வைஷயோ ராகஃ ஸம்பூத்யாஃ காரணம் ஸ்ம்ரு'தம்। ப்ரஹ்மாதௌ ஸ்தாவராந்தே வை ஸம்ஸாரே ஹ்யாதிபௌதிகே। அஜ்ஞாநபூர்வகம் தஸ்மாதஜ்ஞாநந்து விவர்ஜயேத் ।। ௪௦.

இவ்வாறு புலன்சுகங்களில் பாசம் ஏற்படுவது பிறவிக்கு காரணம் என்று கூறப்படுகிறது; பிரம்மாவிலிருந்து செடிகள் வரை எல்லா உயிர்களும் இவ்வாறு சுழல்கின்றன; ஆகவே, இதற்கு முன்னதாக உள்ள அறியாமையை விட்டு விட வேண்டும்.

யஸ்ய சார்ஷம் ந ப்ரமாணம் ஶிஷ்டாசாரம் ததைவ ச। வர்ணாஶ்ரமவிரோதீ யஃ ஶிஷ்டஶாஸ்த்ரவிரோதகஃ ।। ௪௦.

யார் முனிவர்களின் வார்த்தையையும், நல்லவர்களின் நடத்தைையும் ஏற்கவில்லை, சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலைகளின் கடமைகளை எதிர்க்கிறார், ஞானிகளின் உபதேசத்தையும் மறுக்கிறார்—

ஏஷ மார்கோ ஹி நிரதிதிர்யக்யோநௌ ச காரணம்। திர்யக்யோநிகதஞ்சைவ காரணம் ஸ நிருச்யதே ।। ௪௦.

இத்தகைய பாதை அடிப்படையில்லாதது; அது மிருகப் பிறவிக்கு காரணமாகிறது; மிருகப்பிறவிக்குள் செல்லும் காரணம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

விவிதா யாதநா ஸ்தாநே திர்யக்யோநௌ ச ஷட்விதே। காரணே விஷயே சைவ ப்ரதிகாதஸ்து ஸர்வஶஃ ।। ௪௦.

மிருகப்பிறவியில் பலவிதமான துன்பங்கள், ஆறு வகைகளாக உள்ளன; இவ்வளவு இடங்களிலும் முழுமையான தடைகள் உண்டு.

அநைஶ்வர்ய்யந்து தத்ஸர்வம் ப்ரதிகாதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம் । இத்யேஷா தாமஸீ வ்ரு'த்திர்பூதாதீநாம் சதுர்விதா ।। ௪௦.

இவை எல்லாம் அதிகாரமின்மை எனப் பார்க்கப்படுகிறது; இதுவே உயிர்களில் நான்கு வகையான இருள் சார்ந்த இயல்பாகும்.

ஸத்த்வஸ்தமாத்ரகம் சித்தம் யதா ஸத்த்வப்ரதர்ஶநாத்। தத்த்வாநாஞ்ச ததா தத்த்வம் த்ரு'ஷ்ட்வா வை தத்த்வதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

சுத்தமான மனம், சுத்தத்தை உணர்வதினால் அப்படியே அமைகிறது; அதுபோல், tattva-ங்களை உண்மையாகக் காண்பதால் அவற்றின் இயல்பும் அறியப்படுகிறது.

ஸத்த்வக்ஷேத்ரஜ்ஞநாநாத்வமேதஜ்ஜ்ஞாநார்ததர்ஶநம்। நாநாத்வதர்ஶநம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநாத்வை யோகமுச்யதே ।। ௪௦.

சுத்தம் மற்றும் க்ஷேத்திரஞானின் பல்வகை தன்மை அறிவின் நோக்கத்தை உணர்வதாகும்; பல்வகை தன்மையை அறிதல் அறிவாகும்; அறிவால் ஒன்றிணைவு கிடைக்கிறது.

தேந பத்தஸ்ய வை பந்தோ மோக்ஷோ முக்தஸ்ய தேந ச । ஸம்ஸாரே விநிவ்ரு'த்தே து முக்தோ லிங்கேந முச்யதே ।। ௪௦.

அதனால் பந்தம் பந்தமாகும்; அதனால் விடுதலும் கிடைக்கும். உலக வாழ்க்கை முடிந்தபோது, விடுபட்டவன் அந்த நுண்ணுயிர் உடலிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறான்.

நிஃஸம்பந்தோ ஹ்யசைதந்யஃ ஸ்வாத்மந்யேவாவதிஷ்டதே। ஸ்வாத்மவ்யவஸ்திதஶ்சாபி விரூபாக்யேந லிக்யதே ।। ௪௦.

எந்த தொடர்பும் இல்லாமல், அறிவில்லாமல், அவன் தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைபெறுகிறான்; தன் ஆத்மாவிலேயே நிலைத்திருப்பதால், அவனை 'உருவற்றவன்' என்று கூறுகிறார்கள்.

இத்யேதல்லக்ஷணம் ப்ரோக்தம் ஸமாஸாஜ்ஜ்ஞாநமோக்ஷயோ। ஸ சாபி த்ரிவிதஃ ப்ரோக்தோ மோக்ஷோ வை தத்த்வதர்ஶிபிஃ ।। ௪௦.

இவ்வாறு அறிவும் விடுதலும் என்னும் தன்மைகள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டன; மேலும், உண்மை அறிந்தவர்கள் விடுதலை மூன்று வகை என்று விளக்கியுள்ளனர்.

பூர்வம் வியோகோ ஜ்ஞாநேந த்விதீயோ ராகஸம்க்ஷயாத்। லிங்காபாவாத்து கைவல்யம் கைவத்யாத்து நிரஞ்ஜநம் ।। ௪௦.

முதலில் அறிவால் பிரிவு, இரண்டாவது ஆசை குறைவால், நுண்ணுயிர் உடல் இல்லாமல் தனிமை, அந்த தனிமையால் களங்கமில்லாத நிலை கிடைக்கும்.

நிரஞ்ஜநத்வாச்சுத்தஸ்து ததோ நேதா ந வித்யதே। த்ரு'ஷ்ணாக்ஷயாத்த்ரு'தீயஸ்து வ்யாக்யாதம் மோக்ஷகாரணம் ।। ௪௦.

களங்கமில்லாததால் அவன் தூயவன்; ஆகவே வழிகாட்டி எவரும் இல்லை; ஆசை தீர்வதே மூன்றாவது விடுதலைக்கான காரணம் என்று கூறப்பட்டது.

நிமித்தமப்ரதீகாதே இஷ்டஶப்தாதிலக்ஷணே। அஷ்டாவேதாநி ரூபாணி ப்ராக்ரு'தாநி யதாக்ரமம் ।। ௪௦.

'விரும்பியது' என்பதுபோன்ற சொற்களால் குறிக்கப்படும் விஷயங்களில் தடையில்லாததே காரணம்; இந்த எட்டு வடிவங்களும் இயற்கையாகத் தத்தம் வரிசையில் உள்ளன.

க்ஷேத்ரஜ்ஞேஷ்வவஸஜ்யந்தே குணமாத்ராத்மகாநி து। அத உர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி வைராக்யம் தோஷதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

அவை எல்லாம் 'உடல் அறிந்தவர்களில்' குணங்களாகவே நிலைபெறுகின்றன; இப்போது குறைகளைப் பார்த்து வரும் விருப்பமின்மையை நான் விளக்கப்போகிறேன்.

திவ்யே ச மாநுஷே சைவ விஷயே பஞ்சலக்ஷணே। அப்ரத்வேஷோऽநபிஷ்வங்கஃ கர்த்தவ்யோ தோஷதர்ஶநாத் ।। ௪௦.

தெய்வீகமானதும் மனிதருக்குமானதும் ஆகிய இரண்டிலும், ஐந்து விதமான பொருட்களில் குறைகளை உணர்ந்து, வெறுப்பும் பற்றும் இல்லாமல் நடக்க வேண்டும்.

தாபப்ரீதிவிஷாதாநாம் கார்ய்யந்து பரிவர்ஜநம்। ஏவம் வைராக்யமாஸ்தாய ஶரீரீ நிர்மமோ பவேத் ।। ௪௦.

வெப்பம், இன்பம், துயரம் ஆகியவற்றின் விளைவுகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்; இவ்வாறு விருப்பமின்மையைப் பின்பற்றினால் உடலோன் சொந்தம் என்ற உணர்விலிருந்து விடுபடுவான்.

அநித்யமஶிவம் துஃகமிதி புத்த்யாநுசிந்த்ய ச। விஶுத்தம் கார்ய்யகரணம் ஸத்வாப்யேதி தராந்து யஃ ।। ௪௦.

இது நிலையற்றது, நல்லது அல்ல, துன்பம் என அறிவால் சிந்தித்து, தூய செயலும் கருவியும் நோக்கி செல்லும் ஒருவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

பரிபவ்ககஷாயோ ஹி க்ரு'த்ஸ்நாந்தோஷாந்ப்ரபஶ்யதி। ததஃ ப்ரயாணகாலே ஹி தோஷைர்நைமித்திகைஸ்ததா ।। ௪௦.

முழுமையாக மாசுகள் நீங்கியவன் எல்லா குறைகளையும் தெளிவாகக் காண்கிறான்; ஆகவே, புறப்படும் நேரத்தில் அந்த குறைகளால் சில காரணங்கள் தோன்றும்.

ஊஷ்மா ப்ரகுபிதஃ காயே தீவ்ரவாயுஸமீரிதஃ। ஸ ஶரீரமுபாஶ்ரித்ய க்ரு'த்ஸ்நாந்தோஷாந்ருணத்தி வை ।। ௪௦.

உடலில் உள்ள உஷ்ணம், கடும் காற்றால் உந்தப்பட்டு, அந்த உடலை பிடித்து, எல்லா செயல்களையும் தடுக்கும்.