வாயுபுராணம்

ப்ரு'ஶஞ்சாநுக்ரஹம் ப்ராப்ய ஹர்ஷம் சைவாப்யநுத்தமம்। ஸம்பாவயித்வா சாப்யேநாம் வாயுமூசுர்மஹாபலம் ।। ௩௯.

மிகுந்த அருள் பெற்றும், அளவிலாத ஆனந்தத்தையும் அடைந்தும், இந்தக் கதையை மரியாதையுடன் போற்றிய பின், அவர்கள் வலிமைமிக்க வாயுவை நோக்கி பேசினர்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। ஸமீரண மஹாபாக ஹ்யஸ்மாகம் ச த்வயா விபோ। ஈஶ்வரஸ்யோத்தமம் புண்யமஷ்டமந்த்வௌபஸர்கிகம் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: சமீரணா, பெரும் பாக்கியசாலி, நீயும் நமக்காகவும், இறைவனுடைய எட்டாவது, மிக உயர்ந்த, புனிதமான, இடையூறு இல்லாத சக்தியை விளக்கியுள்ளாய்.

தஸ்ய ஸ்தாநம் ப்ரமாணஞ்ச யதாவத்பரிகீர்த்திதம்। யோ கந்தேந ஸம்ரு'த்தம் வை பரமம் பரமாத்மநஃ ।। ௩௯.

அந்த சக்தியின் இருப்பிடமும் அளவும் முறையாக விவரிக்கப்பட்டது; வாசனை நிறைந்தவரும், பரமாத்மாவின் மிக உயர்ந்த வடிவும் அவனே.

மஹாதேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் துர்விஜ்ஞேயம் ஸுரைரபி । ஸ்வேந மாஹாத்ம்யயோகேந ஸஹஸ்ரஸ்யாமிதௌஜஸஃ ।। ௩௯.

மகாதேவனுடைய மகிமை, தேவர்களுக்கே புரிய முடியாதது; தன் சொந்த வல்லமை மற்றும் பேராற்றலால், அவர் அளவிட முடியாத சக்தியுடையவர்.

யஸ்ய பக்தேஷ்வஸம்மோஹோ ஹ்யநுகம்பார்தமேவ ச। ப்ராஹ்மலக்ஷ்ம்யா ஸ்வயம் ஜுஷ்டா யா ஸாப்ரதிமஶாலிநீ ।। ௩௯.

அவரது பக்தர்களுக்கு, அவரது கருணையினால், எந்த மயக்கம் இல்லை; அவர் தானாகவே, ஒப்பில்லாத பிரம்மலட்சுமியுடன் கூடியவர்.

ஜ்யோத்ஸ்நயா வ்யாப்ய கம் சந்த்ரம் விந்யஸ்தா விஶ்வரூபத்ரு'க் । விபூதிர்ப்ராஜதேऽத்யர்தம் தேவதேவஸ்ய வேஶ்மநி ।। ௩௯.

மதியொளியைப் போன்று வானத்தையும் சந்திரனையும் பரப்பி, எல்லா வடிவங்களையும் எடுத்துக் கொண்டு, அந்த மகிமை, தேவதேவனுடைய இல்லத்தில் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறது.

மஹாதேவஸ்ய துல்யாநாம் ருத்ராணாந்து மஹாத்மநாம்। தத்ஸர்வம் நிகிலேநேதம் வக்த்ராதம்ரு'தநிஸ்ரவம் ।। ௩௯.

மகாதேவனுக்கு சமமான அந்த ருத்ரர்களில் யாவும், முழுமையாக, அவருடைய வாயிலிருந்து அமுதுபோல் பாய்கிறது.

அபீத்வா கலு ஸர்வஸ்ய பக்த்யாஸ்மாபிஸ்து ஸுவ்ரதாஃ। நாஸ்தி கிஞ்சிதவிஜ்ஞேயமந்யச்சைவாநுகாமிநஃ। ப்ரஶ்நம் தேவவர ப்ராண யதாவத்வக்துமர்ஹஸி ।। ௩௯.

இவை அனைத்தையும் பக்தியுடன் அருந்தியபின், நல்ல விரதம் கொண்ட நமக்கு மட்டும் அல்ல, பின்பற்றுபவர்களுக்கும் எதுவும் அறியப்படாதது இல்லை; தேவர்களில் சிறந்தவரே, உயிராகியோனே, எங்கள் கேள்விக்கு முறையாக விடையளிக்க வேண்டும்.

ஸூத உவாச।। ஸ கலூவாச பகவாந்கிம் பூயோ வர்த்தயாம்யஹம்। கிம் மயா சைவ வக்தவ்யம் தத்வதிஷ்யாமி ஸுவ்ரதாஃ ।। ௩௯.

சூதர் கூறினார்: அப்போது அந்த பரமபவான், 'இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? என்னைச் சொல்ல வேண்டும்? அதை நான் கூறுவேன், நல்ல விரதம் கொண்டவர்களே,' என்று பேசினார்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। ஆதித்யாஃ பாரிபார்ஶ்வேயாஃ ஸிம்ஹா வை க்ரோதவிக்ரமாஃ। வைஶ்வாநரா பூதகணா வ்யாக்ராஶ்சைவாநுகாமிநஃ ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: ஆதித்யர்கள் பக்கங்களில் உள்ளவர்கள்; சிங்கங்கள் கோபத்திலும் வீரவசத்திலும் திகழ்கின்றனர்; வைஶ்வானரர்கள் உயிரினங்களின் கூட்டமாகவும், புலிகள் கூட பின்தொடர்கின்றனர்.

ஆபூதஸம்ப்லவே கோரே ஸர்வப்ராணப்ரு'தாம் க்ஷயே। கிமவஸ்தா பவந்த்யேதே தந்நோ ப்ரூஹி யதார்தவத் ।। ௩௯.

உயிர்கள் அனைத்தும் அழியும் அந்த பயங்கரமான பிரளயத்தில், இவர்கள் நிலைமை என்ன? அதை உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஏதே யே வை த்வயா ப்ரோக்தாஃ ஸிம்ஹவ்யாக்ரகணைஃ ஸஹ। யே சாந்யே ஸித்திஸம்ப்ராப்தா மாதரிஶ்வா ஜகாத ஹ ।। ௩௯.

நீ கூறிய இந்த சிங்க, புலி கூட்டங்களுடன் கூடியவர்களும், மற்ற சாதனையை அடைந்தவர்களும், இவர்கள் அனைவரையும் மாதரிசுவன் கூறினார்.

இதஞ்ச பரமம் தத்த்வம் ஸமாக்யாஸ்யாமி ஶ்ர்ரு'ண்வதாம்। விஜ்ஞாதேஶ்வரஸத்பாவமவ்யக்தம் ப்ரபவம் ததா ।। ௩௯.

இப்போது உங்களுக்காக இந்த உயர்ந்த உண்மையை நான் விளக்குகிறேன்; இறைவனுடைய இருப்பும், அவனது மறைபும், அவனது ஆதியும் பற்றியும்.

தத்ர பூர்வகதாஸ்தேஷு குமாரா ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ। ஸநகஶ்ச ஸநந்தஶ்ச த்ரு'தீயஶ்ச ஸநாதநஃ ।। ௩௯.

அங்கு, முன்பிருந்தவர்களில், பிரம்மாவின் புதல்வர்களான குமாரர்கள்: சனகன், சனந்தன், மூன்றாவது சனாதனன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

வோடுஶ்ச கபிலஸ்தேஷாமாஸுரிஶ்ச மஹாயஶாஃ। முநிஃ பஞ்சஶிகஶ்சைவ யே சாந்யேऽப்யேவமாதயஃ ।। ௩௯.

அவர்களுடன் கபிலரும், புகழ் பெற்ற ஆசுரியும், முனிவர் பஞ்சசிகனும், அதுபோல் மற்றவர்களும் இருந்தனர்.

ததஃ காலே வ்யதிக்ராந்தே கல்பாநாம் பர்யயே கதே। மஹாபூதவிநாஶாந்தே ப்ரலயே ப்ரத்யுபஸ்திதே ।। ௩௯.

பின்னர், காலம் கடந்ததும், யுகங்கள் முடிவடைந்ததும், பெரிய பஞ்சபூதங்கள் அழிந்த பிறகு, அந்தப் பிரளயம் வந்தது.

அநேகருத்ரகோட்யஸ்து யாஃ ப்ரஸந்நா மஹேஶ்வரீ । ஶப்தாதீந்விஷயாந்போகாந்ஸத்யஸ்யாஷ்டவிதஶ்ரயாத் ।। ௩௯.

அநேக கோடி ருத்ரர்களும், அருள் மிகுந்த மகேஸ்வரியும், அந்த எட்டுவிதமான உண்மையின் ஆசனத்தில் இருந்து, ஒலி முதலான பொருள்களை அனுபவிக்கின்றனர்.

ப்ரவிஶ்ய ஸர்வபூதாநி ஜ்ஞாநயுக்தேந தேஜஸா। வைஹாயபதமவ்யக்ரம் பூதாநாமநுகம்பயா ।। ௩௯.

அவன் எல்லா உயிர்களிலும் அறிவால் ஒளிவிட்டு நுழைந்து, உயிர்களுக்கு இரக்கம் கொண்டு கவலையில்லாமல் வானுலகத்தை அடைகிறான்.

தத்ர யாந்தி மஹாத்மாநஃ பரமாணும் மஹேஶ்வரம்। தரந்தி ஸுமஹாவர்த்தாம் ஜந்மம்ரு'த்யூதகாம் நதீம் ।। ௩௯.

அங்கு மகான்மாக்கள், மிகச் சிறிய பரமன் மகேஸ்வரனை அடைகிறார்கள்; பிறப்பு மரணத்தின் பெரும் சுழற்சி ஆற்றை அவர்கள் கடக்கிறார்கள்.

ததஃ பஶ்யந்தி ஶர்வாணம் பரம் ப்ரஹ்மாணமேவ ச। தேவ்யா வை ஸஹிதாஃ ஸப்த யா தேவ்யஃ பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௩௯.

பின்னர் அவர்கள் சர்வனை, பரம்பொருளான பிரம்மனையும், ஏற்கனவே கூறப்பட்ட ஏழு தேவியருடன் கூடியவராக காண்கிறார்கள்.

யத்தத்ஸஹஸ்ரம் ஸிம்ஹாநாமாதித்யாநாம் ததைவ ச। வைஶ்வாநரபூதபவ்யவ்யாக்ராஶ்சைவாநுகாமிநஃ ।। ௩௯.

அது ஆயிரம் சிங்கங்களும், அதேபோல் ஆதித்யர்களும், நெருப்பினால் உண்டான கடந்த காலம், வருங்கால உயிர்களும், அவர்களைப் பின்தொடரும் புலிகளும் ஆகும்.

ஆவேஶ்யாத்மநி தாந்ஸர்வாந்ஸம்க்யாயோபத்ரவாம்ஸ்ததா। லோகாந் ஸப்த இமாந்ஸர்வ்வாந்மஹாபூதாநி பஞ்ச ச ।। ௩௯.

அவன் அந்த எல்லாவற்றையும் — எண்ணிக்கையற்ற துன்பங்கள், ஏழு உலகங்கள், ஐந்து பெரிய பொருள்கள் — தன் உள்ளே இழுத்துக்கொள்கிறான்.

விஷ்ணுநா ஸஹ ஸம்யுக்தம் கரோதி விகரோதி ச। ஸ ருத்ரோ யஃ ஸாமமயஸ்ததைவ ச யஜுர்மயஃ ।। ௩௯.

விஷ்ணுவுடன் இணைந்து, அவன் செய்கிறான், மாற்றுகிறான்; அவனே ருத்ரன், சாமவேதமும் யஜுர்வேதமும் ஆனவன்.

ஸ ஏஷ ஓதஃ ப்ரோதஶ்ச பஹிரந்தஶ்ச நிஶ்சயாத்। ஏகோ ஹி பகவாந்நாதோ ஹ்யநாதிஶ்சாந்தக்ரு'த்த்விஜாஃ ।। ௩௯.

அவன் உள்ளிலும் புறத்திலும் உறுதியாக நிறைந்திருக்கிறான்; ஒரே பரமோன், ஆதியில்லாதவன், முடிவை தருபவன், அருளாளன்.

ததஸ்தே ரு'ஷயஃ ஸர்வே திவாகரஸமப்ரபாஃ। ஸ்வம்ஸ்வமாஶ்ரமஸம்வாஸமாரோப்யாக்நிம் ததாத்மநி ।। ௩௯.

அப்போது எல்லா முனிவர்களும் சூரியனைப் போல் பிரகாசமாக, தங்கள் தங்கள் ஆசிரமங்களில் தங்கள் அக்னியை தங்களுக்குள் வைத்து நிற்கிறார்கள்.

கர்மணா மநஸா வாசா விஶுத்தேநாந்தராத்மநா । அநந்யமநஸோ பூத்வா ப்ரபத்யந்தே மஹேஶ்வரம் ।। ௩௯.

செயல், மனம், சொல், தூய உள்ளம் ஆகியவற்றால், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அவர்கள் மகேஸ்வரனை சரணடைகிறார்கள்.

வ்ரதோபவாஸநிரதாஃ ஸர்வபூததயாபராஃ। யோகம் ஹ்யநுபமந்திவ்யம் ப்ராப்தம் தைஶ்சிந்நஸம்ஶயைஃ ।। ௩௯.

விரதம், உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் காட்டி, அவர்கள் ஒப்பில்லாத தெய்வீக யோகத்தை அடைகிறார்கள்; அவர்களின் சந்தேகங்கள் நீங்கிவிட்டன.

ப்ரபத்ய பரயா பக்த்யா ஜ்ஞாநயுக்தேந சேதஸா। தைர்லப்தம் ருத்ரஸாலோக்யம் ஶாஶ்வதம் பதமவ்யயம் ।। ௩௯.

பெரிய பக்தியுடன், அறிவோடு மனதை இணைத்து சரணடைந்ததால், அவர்கள் ருத்ரனுடன் சேரும் நிலையான, நாசமில்லாத நிலையை அடைகிறார்கள்.

யஃ படேத்தபஸா யுக்தோ வாயுப்ரோக்தாமிமாம் ஸ்துதிம்। ப்ராஹ்மணஃ க்ஷத்ரியோ வாபி வைஶ்யோ வா ஸ்வக்ரியாபரஃ ।। ௩௯.

யார் இந்த வாயுவால் கூறப்பட்ட स्तுதி-யை தவம் செய்து படிக்கிறார்களோ, அவர்கள் பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் என தங்கள் கடமையில் நிலைத்தவராக இருந்தாலும், அவர்களுக்கு அது பயன் தரும்.