வாயுபுராணம்

மந்வந்தராண்யநேகாநி வ்யவர்த்தந்த புநஃ புநஃ। ஶ்ரூயதாம் தேவதேவஸ்ய பவிஷ்யாஶ்சர்யமுத்தமம் ।। ௩௯.

பல மனுவின் யுகங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கடந்துவிட்டன; இப்போது, தேவதெய்வத்தின் எதிர்கால அதிசயச் செயல்களை கேளுங்கள்.

வ்யாக்ராஶ்சைவாநுகாஸ்தத்ர காஞ்சநாபாஸ்தரஸ்விநஃ। ஸ்வச்சந்தசாரிணஃ ஸர்வே ஸ்வயம் தேவேந நிர்ம்மிதாஃ।। ௩௯.

அங்கு, பொன்னைப் போல ஒளிரும், வலிமைமிக்க புலிகள், தேவனால் உருவாக்கப்பட்டு, சுதந்திரமாகச் சுற்றி நடக்கின்றன.

ம்ரு'த்யோர்ம்ரு'த்யுஸமாஸ்தே து யமதர்பாபஹாரிணஃ । விபூதிமப்யஸம்க்யேயாம் கோ ந கல்வபிதாஸ்யதே ।। ௩௯.

அவர், மரணத்திற்கே மரணமாக, யமனின் பெருமையை அகற்றுபவராக நிற்கிறார்; அவரது எண்ணமுடியாத வல்லமைகளை யார் விவரிக்க முடியும்?

அதஃபரமிதம் பூயோ பவேநாத்புதமுத்தமம்। பூதாநாமநுகம்பார்தம் யத்க்ரு'தம் தந்நிபோதத ।। ௩௯.

இதற்குப் பிறகு, உயிர்களுக்காக இரக்கம் கொண்டு நடந்த அதிசயமான, சிறந்த நிகழ்வை இப்போது கேளுங்கள்.

மந்தராதிப்ரகாஶாநாம் பலேநாப்ரதிமௌஜஸாம்। ஹாரகுந்தேந்துவர்ணாநாம் வித்யுத்வநநிநாதிநாம் ।। ௩௯.

மந்தரப் பர்வதம் போன்ற ஒளி வீசும், ஒப்பற்ற வலிமை கொண்ட, மாலை, குண்டலம், சந்திரன் போல் பிரகாசம் உடைய, இடியோசை போன்ற சப்தம் எழுப்பும் தெய்வங்களின் சக்தியால்—

சூடாமணிதராணாம் வை மேகஸந்நிபவாஸஸாம்। ஶ்ரீவத்ஸாங்கிதவஜ்ராணாமங்குலீஶூலபாணிநாம் ।। ௩௯.

சூடாமணியை அணிந்த, மேகத்தைப் போன்ற உடை உடுத்திய, ஸ்ரீவத்ஸம் மற்றும் வஜ்ரம் குறியிட்டு, விரலில் சூலம் மற்றும் ஆயுதங்களை வைத்துள்ளவர்களாக—

ஏவம் திஶாநாம் தேவாநாம் ரூபேணோத்தமஶாலிநாம்। தஸ்ய ப்ராஸாதமுக்யஸ்ய ஸ்தம்பேஷூத்தமஶோபிஷு ।। ௩௯.

இவ்வாறு, எல்லா திசைகளிலும் உள்ள தெய்வங்கள், உயர்ந்த வடிவத்துடன், அந்த சிறந்த அரண்மனையின் அழகான தூண்களில் உருவாகக் காணப்பட்டனர்.

ஸம்யதாக்நிமயீபிஸ்து ஶ்ர்ரு'ங்கலாபிஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்। மாயாஸஹஸ்ரம் ஸிம்ஹாநாம் ஸுகம் தத்ர நிவாஸிநாம் ।। ௩௯.

அங்கே, ஒவ்வொன்றாகத் தனித்தனியாக, நெருப்பால் ஆன சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டு, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சிங்கங்கள், சுகமாக வசித்தன.

ஸ்தம்பேऽப்யபாஸ்ரு'தாஷஷ்டம்(?) த்ர்யம்பகஸ்ய நிவேஶநே। அத தத்ப்ரதிஸம்பூஜ்ய வாயோர்வாக்யம் ஸுவிஸ்மிதாஃ। ரு'ஷயஃ ப்ரத்யபாஷந்த நைமிஷேயாஸ்தபஸ்விநஃ ।। ௩௯.

தூணிலும், திரயம்பகனின் இல்லத்திலும், ஆறாவது (சிங்கம்) தனியாக வைக்கப்பட்டது; அதை முறையாக வணங்கி, அதிசயத்தில் மூழ்கிய நைமிசாரண்ய முனிவர்கள் வாயுவை நோக்கி கேட்டனர்.

பகவந்ஸர்வபூதாநாம் ப்ராண ஸர்வத்ரக ப்ரபோ। கே தே ஸிம்ஹமஹாபூதாஃ க்வ தே ஜாதாஃ கிமாத்மகாஃ ।। ௩௯.

அண்டம் முழுவதும் உயிர்களுக்கு உயிராக இருப்பவரே, எல்லாம் பரவி இருக்கும் இறைவனே, அந்த பெரும் சிங்கங்கள் யார்? அவை எங்கே பிறந்தன? அவற்றின் இயல்பு என்ன?

ஸிம்ஹாஃ கேநாபராதேந பூதாநாம் ப்ரபவிஷ்ணுநா। வைஶ்வாநரமயைஃ பாஶைஃ ஸம்ருத்தாஸ்து ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ।। ௩௯.

அந்த சிங்கங்கள் எந்த தவறால், உயிர்களுக்கு அதிகாரி ஆன இறைவனால், நெருப்பால் ஆன கட்டுகளால் தனித்தனியாக கட்டப்பட்டன?

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வாயுர்வாக்யம் ஜகாத ஹ । யத்வை ஸஹஸ்ரம் ஸிம்ஹாநாமீஶ்வரேண மஹாத்மநா। வ்யபநீய ஸ்வகாத்தேஹாத்க்ரோதாஸ்தே ஸிம்ஹவிக்ரஹாஃ ।। ௩௯.

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னதை கேட்ட வாயு சொன்னான்: அந்த ஆயிரம் சிங்கங்கள், மகா இறைவனால், கோபத்தில் தன் உடலில் இருந்து பிரித்து, சிங்க வடிவம் எடுத்தன.

பூதாநாமபயம் தத்த்வா புராபத்தாக்நிபந்தநே। யஜ்ஞபாகநிமித்தம் ச ஈஶ்வரஸ்யாஜ்ஞயா ததா ।। ௩௯.

உயிர்களுக்கு பாதுகாப்பை அளித்து, இறைவனின் கட்டளையால், யாகத்தில் பங்கு பெறும் பொருட்டு, அவை முன்பு நெருப்புக் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டன.

தேஷாம் விதாநமுக்தேந ஸிம்ஹேநைகேந லீலயா। தேவ்யா மந்யும் க்ரு'தம் ஜ்ஞாத்வா ஹதோ தக்ஷஸ்ய ஸ க்ரதுஃ ।। ௩௯.

அவை வகைப்படுத்தப்பட்டபடி, ஒரு சிங்கம் விளையாட்டாக, தேவியின் கோபத்தை அறிந்து, தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தது.

நிஃஸ்ரு'தா ச மஹாதேவ்யா மஹாகாலீ மஹேஶ்வரீ। ஆத்மநஃ கர்ம்மஸாக்ஷிண்யா பூதைஃ ஸார்த்தம் ததாநுகைஃ ।। ௩௯.

அப்போது, மகாதேவி மகாகாளி, மஹேஸ்வரி தானாகவே தன் செயலைக் காட்சிப்படுத்தி, தன்னுடன் கூடிய பிணங்கிகளோடு வெளிப்பட்டாள்.

ஸ ஏஷ பகவாந்க்ரோதோ ருத்ராவாஸக்ரு'தாலயஃ। வீரபத்ரோऽப்ரமேயாத்மா தேவ்யா மந்யுப்ரமார்ஜ்ஜநஃ ।। ௩௯.

அவரே அந்த புனிதமான கோபம், ருத்ரனின் இருப்பிடம், அளவிட முடியாத வீரபத்திரன், தேவியின் கோபத்தைத் தணிப்பவர்.

தஸ்ய வேஶ்ம ஸுரேந்த்ரஸ்ய ஸர்வகுஹ்யதமஸ்ய வை। ஸந்நிவேஶஸ்த்வநௌபம்யோ மயா வஃ பரிகீர்த்திதஃ ।। ௩௯.

அந்த தேவர்களின் இந்திரனுடைய, எல்லா ரகசியங்களிலும் மிக உயர்ந்த இல்லத்தின் அமைப்பை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; அது ஒப்பில்லாதது.

அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யே தத்ர ப்ரதி வாஸிநஃ। ரம்யே புரவரஶ்ரேஷ்டே தஸ்மிந்வைஹாயபூமிஷு ।। ௩௯.

இப்போது, அந்த அழகான, சிறந்த நகரத்தில், ஆகாயத்தில் வாழும் அவர்கள் யார் என்பதை நான் சொல்கிறேன்.

நாநாரத்நவிசித்ரேஷு பதாகாபஹுலேஷு ச। ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தேஷு வநோபவநஶோபிஷு ।। ௩௯.

பலவகை ரத்தினங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்ட, கொடிகள் நிறைந்த, எல்லா இன்பங்களும் நிறைந்த, தோப்புகளாலும் பூங்காக்களாலும் அழகுபெற்ற மாளிகைகளில்—

ராஜதேஷு மஹாந்தேஷு ஶாதகௌம்பமயேஷு ச। ஸந்த்யாப்ரஸந்நிகாஶேஷு கைலாஸப்ரதிமேஷு ச ।। ௩௯.

வெள்ளி போன்ற உயர்ந்த, தங்கம் செய்யப்பட்ட, மாலை மேகங்களைப் போன்ற, கைலாயத்தை ஒத்த அரண்மனைகளில்—

இஷ்டைஃ ஶப்தாதிபிர்பாகைர்யே பவஸ்யாநுஸாரிணஃ । ப்ராஸாதவர புஷ்பேஷு தேஷு மோதந்தி ஸுவ்ரதாஃ ।। ௩௯.

பவனைப் பின்பற்றும் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள், அங்கே அந்த சிறந்த அரண்மனைகளில், விரும்பிய ஒலி முதலான இன்பங்களிலும், மலர்களிலும் மகிழ்கிறார்கள்.

ப்ரஹ்மகோஷைரவிரதாஃ கதாஶ்ச விவிதாஃ ஶுபாஃ । கீதவாதித்ரகோஷாஶ்ச ஸம்ஸ்தவாஶ்ச ஸமந்ததஃ ।। ௩௯.

அங்கு பிரம்ம ஒலிகள் இடையறாது ஒலிக்கின்றன; பலவகை நல்ல கதைகள் பேசப்படுகின்றன; பாடலும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் எங்கும் முழங்குகிறது; புகழ்ச்சி பாடல்களும் எல்லா இடங்களிலும் கேட்கின்றன.

ஸம்ஹதாஶ்சைவமதுலா நாநாஶ்ரயக்ரு'தாஸ்ததா। ஏவமாதீநி வர்த்தந்தே தேஷாம் ப்ராஸாதமூர்த்தநி ।। ௩௯.

அவ்வாறு பல்வேறு இடங்களில் இருந்து வந்த ஒப்பீடு இல்லாத கூட்டங்கள், அந்த அரண்மனையின் உச்சியில் நடைபெறுகின்றன.

ஸஹஸ்ரபாதஃ ப்ராஸாதஸ்தபநீயமயஃ ஶுபஃ। அநௌபம்யைர்வரை ரத்நைஃ ஸர்வதஃ பரிபூஷிதஃ ।। ௩௯.

ஆயிரம் தூண்களுடன் பொன்னால் ஆன அந்த அரண்மனை மிக அழகாக, எல்லா பக்கங்களிலும் ஒப்பில்லாத அரிய மாணிக்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்படிகைஶ்சந்த்ரஸங்காஶைர்வைடூர்யமணிஸம்ப்ரபைஃ। பாலஸூர்யமயைஶ்சாபி ஸௌவர்ணைஶ்சாக்நிஸம்ப்ரபைஃ ।। ௩௯.

அது சந்திரனுக்கு ஒத்த வெளிச்சம் தரும் சபடிகங்களாலும், பளிங்கு மாணிக்கங்களாலும், இளம் சூரியனைப் போல ஒளிரும் பொன்னாலும், தீப்போல் ஜொலிக்கும் பொன்னாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

சுக்ருஶுரு'ஷயஃ ஶ்ருத்வா நைமிஷேயாஸ்தபஸ்விநஃ। ஆபந்நஸம்ஶயாஶ்சேமம் வாக்யமூசுஃ ஸமீரணம் ।। ௩௯.

இதை கேட்ட நைமிசாரண்யத்தில் தவம் செய்யும் முனிவர்கள் சந்தேகமடைந்து, இந்த வார்த்தைகளை வாயுவிடம் கூறினார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। கே து தத்ர மஹாத்மாநோ யே பவஸ்யாநுஸாரிணஃ। அநுக்ராஹ்யதமாஃ ஸம்யக் ப்ரமோதந்தே புரோத்தமே। ரு'ஷீணாம் வசநம் ஶ்ருத்வா வாயுர்வாக்யமதாப்ரவீத் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: அங்கு யார் அந்த மகான்மாக்கள், யார் பவனைப் பின்பற்றுகிறார்கள், யார் மிகுந்த அருள் பெறத் தகுதியானவர்கள், யார் அந்த உயர்ந்த நகரத்தில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்? முனிவர்களின் இந்தக் கேள்வியை கேட்ட வாயு பதிலளித்தான்.

வாயுருவாச।। ஶ்ரூயதாம் தேவதேவஸ்ய பக்திர்யைரநுகல்பிதா। ஹ்ரீமந்தஃ ஸூர்ஜிதா தாந்தாஃ ஶௌர்யயுக்தா ஹ்யலோலுபாஃ ।। ௩௯.

வாயு சொன்னான்: தேவாதி தேவனிடம் பக்தியை வளர்த்தவர்கள் யார் என்பதை கேளுங்கள்; அவர்கள் வெட்கம் உடையவர்கள், தம்மை வென்றவர்கள், கட்டுப்பாடு உள்ளவர்கள், வீரம் கொண்டவர்கள், ஆசை இல்லாதவர்கள்.

மத்யாஹாராஶ்ச மாத்ராஶ்ச ஹ்யாத்மாராமா ஜிதேந்த்ரியாஃ। ஜிதத்வந்த்வா மஹோத்ஸாஹாஃ ஸௌம்யா விகதமத்ஸராஃ ।। ௩௯.

அவர்கள் மிதமான அளவில் உணவு உண்ணுகிறார்கள், தங்களுக்கு கிடைத்ததைப் போதுமானதாகக் கருதுகிறார்கள், உள்ளத்தில் ஆனந்தம் கொண்டவர்கள், இంద్రியங்களை அடக்கியவர்கள், இரட்டைப் பாகுபாடுகளை வென்றவர்கள், பெரும் உற்சாகம் உடையவர்கள், மென்மையானவர்கள், பொறாமை இல்லாதவர்கள்.