வாயுபுராணம்

தாஸு ப்ரக்ரு'திமத்ஸூக்ஷ்மமதிஷ்டாத்ரு'த்வமவ்யயம்। அநுத்பாத்யம் பரந்தாம பரமாணு பரேஶயம் ।। ௩௯.

அவற்றில், ப்ரகிருதியுடன் கூடிய மெல்லியவன், அழியாத ஆட்சி, பிறவியில்லாத உயர்ந்த இடம், எல்லாவற்றையும் ஆளும் பரமாணு இறைவன்—இவை நிலைத்திருக்கின்றன.

அக்ஷயஶ்சாப்யநுஹ்யஶ்ச அமூர்த்திர்மூர்த்திமாநஸௌ। ப்ராதுர்பாவஸ்திரோபாவஃ ஸ்திதிஶ்சைவாப்யநுக்ரஹஃ ।। ௩௯.

அவர் அழியாதவன், எண்ணிக்கையற்றவன், உருவமற்றும் உருவமுள்ளவன்; தோற்றம், மறைவு, நிலை, அருள்—இவை அனைத்தும் அவருடையவை.

விதிரந்யைரநௌபம்யஃ பரமாணுர்மஹேஶ்வரஃ। ஸதேஜா ஏஷ தமஸோ யஃ பரஸ்தாத்ப்ரகாஶகஃ ।। ௩௯.

அவரது விதி மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட முடியாதது; மகேஸ்வரன் பரமாணுவாகவும், ஒளியால் நிரம்பியவனாகவும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒளியைக் காட்டுபவனாகவும் இருக்கிறார்.

யதண்டமாஸீத்ஸௌவர்ணம் ப்ரதமந்த்வௌபஸர்கிகம்। ப்ரு'ஹதம் ஸர்வதோவ்ரு'த்தமீஶ்வராத்வ்யவஜாயத ।। ௩௯.

முதலில், அந்த பொன்னான அண்டம், பரந்ததும் எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்ததும், காரணமாக இருந்தபோது, அது இறைவனிடமிருந்து தோன்றியது.

ஈஶ்வராத்பீஜநிர்பேதஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ பீஜ ஈஷ்யதே। யோநிம் ப்ரக்ரு'திமாசஷ்டே ஸா ச நாராயணாத்மிகா ।। ௩௯.

இறைவனிடமிருந்து விதையின் வேறுபாடு ஏற்பட்டது; 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' விதை எனப்படுகிறது, ப்ரகிருதி கருவாகக் கூறப்படுகிறது; அது நாராயணனின் இயல்புடையது.

விபுர்லோகஸ்ய ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் லோகஸம்ஸ்தாநமேவ ச। ஸந்நிஸர்கஃ ஸ தந்வா ச லோகதாதுர்மஹாத்மநஃ ।। ௩௯.

உலகை உருவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும், எல்லாப் பரவலானவன் தன் உருவத்தோடு புகுந்தான்; அவனே உலகங்களின் ஆதாரம், மகாத்மா.

புரஸ்தாத்ப்ரஹ்மலோகஸ்ய ஹ்யண்டாதர்வாக்ச ப்ரஹ்மணஃ। தயோர்மத்யே புரம் திவ்யம் ஸ்தாநம் யஸ்ய மநோமயம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்திற்கு முன்பாக, அண்டத்துக்கும் பிரம்மாவுக்கும் கீழே, அவற்றின் நடுவில் மனத்தால் ஆன தெய்வீக நகரம் உள்ளது.

தத்விக்ரஹவதஃ ஸ்தாநமீஶ்வரஸ்யாமிதௌஜஸஃ। ஶிவம் நாம புரம் தத்ர ஶரணம் ஜந்மபீருணாம் ।। ௩௯.

அது அளவற்ற சக்தி கொண்ட இறைவனின் இருப்பிடம்; அங்கே சிவம் எனப்படும் நகரம் உள்ளது, பிறப்பை பயப்படுவோருக்கு அது அடைக்கலம்.

ஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் பூர்ணம் யோஜநாநாம் த்விஜோத்தமாஃ। அப்யந்தரே து விஸ்தீர்ணம் மஹீமண்டலஸம்ஸ்திதம் ।। ௩௯.

இது முழுவதும் ஆயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில், அதன் உள்ளே பெரிய பூமி வட்டமாக விரிந்துள்ளது, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

மத்யாஹ்நார்கப்ரகாஶேந பரதேஜோऽபிமர்திநா। ஶாதகௌம்பேந மஹதா ப்ராகாரேணார்கவர்சஸா ।। ௩௯.

மதிய நேர சூரியனின் ஒளியைப் போல, எல்லா ஒளியையும் மிஞ்சும் பெரும் பொன்னாலான மதிலால், சூரிய ஒளியில் பிரகாசமாகச் சுற்றப்பட்டிருந்தது.

த்வாரைஶ்சதுர்பிஃ ஸௌவர்ணைர்முக்தாதாமவிபூஷிதைஃ। தபநீயநிபைஃ ஶுப்ரைர்காடம் ஸுக்ரு'தவேஷ்டநம் ।। ௩௯.

அது நன்கு உறுதியான நான்கு பொன்னால் ஆன வாயில்களால், முத்து மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தூய பொன்னைப் போல ஒளிவிட்டு, அழகாக சூழப்பட்டிருந்தது.

தச்சாகாஶே புரம் ரம்யம் திவ்யம் கண்டாதிநாதிதம்। ந தத்ர க்ரமதே ம்ரு'த்யுர்ந தபோ ந ஜரா ஶ்ரமாஃ ।। ௩௯.

அங்கே ஆகாயத்தில் ஒரு அழகான, தெய்வீகமான நகரம் இருந்தது; மணி மற்றும் பிற இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் முழங்கியது; அங்கு மரணம் இல்லை, தவம் இல்லை, முதுமை இல்லை, சோர்வும் இல்லை.

ந ஹி தஸ்ய புரஸ்யாந்யைருபமாம் கர்துமர்ஹதி। ஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் பூர்ணம் யோஜநாநாம் திஶோ தஶ ।। ௩௯.

அந்த நகரத்துக்கு வேறு எதையும் ஒப்பிட முடியாது; அது பத்து திசைகளிலும் நூறு ஆயிரம் யோஜனைகள் பரப்பளவில் விரிந்துள்ளது.

தத்புரம் கோவ்ரு'ஷாங்கஸ்ய தேஜஸா வ்யாப்ய திஷ்டதி। பாவேந மநஸோ பூமிர்விந்யஸ்தா கநகாமயீ ।। ௩௯.

அந்த கோவிருஷாங்கனுடைய நகரம், அவரது பிரகாசத்தால் முழுவதும் நிறைந்திருக்கிறது; அதன் தரை, பொன்னால் ஆனது, அவரது மனத்தின் சக்தியால் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

ரத்நவாலுகயா தத்ர விந்யஸ்தா ஶுஶுபேऽதிகம்। ஶாரதேந்துர்பகாஶாநி பாலஸூர்ய்யநிபாநி ச ।। ௩௯.

அங்கே, மாணிக்கத் தூளால் பரப்பப்பட்டு, அது அதிகமாக ஒளிவிட்டு, சரத்கால சந்திரனின் பிரகாசம் மற்றும் இளஞ்சூரியனின் ஒளியைப் போன்றதாக இருந்தது.

அர்த்த ஶ்வேதார்த்தரக்தாநி ஸௌவர்ணாநி ததைவ ச। ரதசக்ரப்ரமாணாநி நாலைர்மரகதப்ரபைஃ ।। ௩௯.

அவை சில பாதி வெண்மை, பாதி சிவப்பு, சில பொன்னிறம், எல்லாம் ரதச்சக்கரத்தின் அளவில், அதன் தண்டு பச்சை மாணிக்க ஒளியில் பிரகாசித்தன.

ஸௌகுமாரேண ரூபேண கந்திநாப்ரதிமேந ச। தத்ர திவ்யாநி பத்மாநி வநேஷூபவநேஷு ச ।। ௩௯.

அங்கே காடுகளிலும் தோப்புகளிலும், மென்மையான வடிவமும் ஒப்பற்ற மணமும் கொண்ட தெய்வீகத் தாமரைகள் இருந்தன.

ப்ரு'ங்கபத்ரநிகாஶாநி தபநீயாநி யாநி ச। அர்த்தக்ரு'ஷ்ணார்த்தரக்தாநி ஸுகுமாராந்தராணி ச ।। ௩௯.

அவை சில தேனீ இறக்கைகள் போல், சில பொன்னிறம், சில பாதி கருப்பு, பாதி சிவப்பு, சில உள்ளே மென்மையாக இருந்தன.

ஆதபத்ர ப்ரமாணாநி பங்கஜைஃ ஸம்வ்ரு'தாநி ச। பூயஃ ஸப்த மஹாநத்யஸ்தாஸாந்நாமாநி போதத ।। ௩௯.

அவை சில குடை அளவில் பெரியவை, தாமரைகளால் மூடப்பட்டிருந்தன; மேலும், அங்கே ஏழு பெரிய நதிகள் உள்ளன—அவற்றின் பெயர்களை கேளுங்கள்.

வரா வரேண்யா வரதா வரார்ஹா வரவர்ணிநீ। வரமா வரபத்ரா ச ரம்யாஸ்தஸ்மிந்புரோத்தமே ।। ௩௯.

வரா, வரண்யா, வரதா, வரார்ஹா, வரவர்ணினி, வரமா, வரபத்ரா—இந்த அழகிய நதிகள் அந்த உன்னத நகரத்தில் ஓடுகின்றன.

பத்மோத்பலதலோந்மிஶ்ரம் பேநாத்யாவர்த்தவிக்ரஹம்। ஜலம் மணிதலப்ரக்யமாவஹந்தி ஸரித்வராஃ ।। ௩௯.

அந்த சிறந்த நதிகள், மாணிக்கம் போன்ற நீரை, தாமரை மற்றும் நீர்நீல மலர் இதழ்களுடன் கலந்து, நுரை மற்றும் சுழலில் சுழன்று கொண்டு கொண்டு வருகின்றன.

ந து ப்ரஹ்மர்ஷயோ தேவா நாஸுராஃ பிதரஸ்ததா। ந கல்வந்யேऽப்ரமேயஸ்ய விதுரீஶஸ்ய தத்புரம் ।। ௩௯.

ஆனால் பிரம்மரிஷிகள், தேவர்கள், அசுரர்கள், பித்ருக்கள், மற்ற யாரும் அந்த அளவில்லாத இறைவனுடைய நகரத்தை அறியமுடியாது.

தத்ர யே த்யாநமவ்யக்ராஃ ஸுயுக்தா விஜிதேந்த்ரியாஃ। பஶ்யந்தீஹ மஹாத்மாநஃ புரந்தத்கோவ்ரு'ஷாத்மநஃ ।। ௩௯.

அங்கே, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நன்கு கட்டுப்பாட்டுடன் தவமிருக்கும்வர்கள், இங்கேயே அந்த கோவிருஷாத்மாவின் மகான்மாக்களை காண்கிறார்கள்.

மத்யே புரவரேந்த்ரஸ்ய தஸ்யாப்ரதிமதேஜஸஃ। ஸுமஹாந்மேருஸங்காஶோ திவ்யோ பத்ரஶ்ரியா வ்ரு'தஃ ।। ௩௯.

அந்த ஒப்பற்ற நகரத்தின் நடுவில், ஒப்பில்லாத பிரகாசத்துடன், பெரும் மேரு மலையைப் போன்ற தெய்வீகமான, நல்ல அழகுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு சிகரம் உள்ளது.

ஸஹஸ்ர பாதஃ ப்ராஸாதஸ்தபநீயமயஃ ஶுபஃ। அநுபமேயை ரத்நைஶ்ச ஸர்வதஃ ஸ விபூஷிதஃ ।। ௩௯.

ஆயிரம் தூண்கள் கொண்ட, பொன்னால் ஆன, அழகான அரண்மனை, எல்லா பக்கமும் ஒப்பில்லாத மாணிக்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்படிகைஶ்சந்த்ரஸங்காஶைர்வைடூர்யைஃ ஸோமஸம்ப்ரபைஃ। பாலஸூர்ய்யப்ரபைஶ்சைவ ஸௌவர்ணைஶ்சாக்நிஸம்ப்ரபைஃ ।। ௩௯.

அது சந்திரனைப் போன்ற துருவாணிகளால், சந்திர ஒளியில் பிரகாசிக்கும் வைடூரியங்களால், இளஞ்சூரிய ஒளியில் பிரகாசிக்கும் மாணிக்கங்களால், தீயைப் போல ஒளிவிடும் பொன்னால் ஒளிர்ந்தது.

ராஜதைஶ்சாபி ஶுஶுபே இந்த்ரநீலமயைஃ ஶுபைஃ। த்ரு'டைர்வஜ்ரமயைஶ்சைவ இத்யேவம் ஸுமஹாஹிதைஃ ।। ௩௯.

அது வெள்ளியாலும், அழகான நீல மாணிக்கங்களாலும், உறுதியான வஜ்ரங்களாலும் மேலும் பிரகாசமடைந்தது; இவ்வாறு அந்த அரண்மனை மிகச் சிறப்புடன் ஒளிர்ந்தது.

ஜலைஶ்ச விவிதாகாரைர்தீப்யத்பிரதிவாஸிதம்। சந்த்ரரஶ்மிப்ரகாஶாபிஃ பதாகாபிரலம்க்ரு'தம் ।। ௩௯.

பலவகை மணமுள்ள நீர்களால் தூய்மையாக, சந்திரனின் ஒளியில் மின்னும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அந்த இடம் பிரகாசமாக உள்ளது.

ருக்மகண்டாநிநாதைஶ்ச நித்யப்ரமுதிதோத்ஸவஃ। கிந்நராணாமதீவாஸைஃ ஸந்த்யாப்ராகாரராஜிதைஃ ।। ௩௯.

பொன்னால் செய்யப்பட்ட மணி ஓசைகளால் எப்போதும் ஆனந்தமாக, கின்னரர்கள் வாழும் வீடுகள் மாலை மேகங்கள் போல் ஒளிவீசுகின்றன.