வாயுபுராணம்

யதா சைவ மயா த்ரு'ஷ்டம் ஸாந்நித்யந்தத்ர குர்வதா। அநஹ்யஸத்க்ரு'தார்தாநாமாலயம் சேஶ்வரஸ்ய யத் ।। ௩௯.

நானும் அங்கே சென்று பார்த்தபோது, எப்போதும் பூரணமும் மதிப்பும் பெற்றவர்களுக்கு ஆண்டவரின் இல்லம் இருப்பதை கண்டேன்.

ஈஶ்வரஃ பரமாணுத்வாத்பாவக்ராஹ்யோ மநீஷிணாம் । ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்யந்தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ ।। ௩௯.

அண்டத்தைவிட மெல்லியவனாக இருப்பதால், அந்த பரமாத்மாவை அறிவுள்ளவர்கள் உணர்கிறார்கள்; அறிவு, பற்றின்மை, எல்லையில்லாத ஆட்சி, தவம், உண்மை, பொறுமை, நிலைத்த மனம்—இவை அனைத்தும் அவரிடம் உள்ளன.

த்ரஷ்ட்ரு'த்வமாத்மஸம்பந்தமதிஷ்டாநத்வமேவ ச। அவ்யயாநி தஶைதாநி தஸ்மிம்ஸ்திஷ்டதி ஶங்கரே ।। ௩௯.

பார்வை, ஆத்மாவுடன் தொடர்பு, எல்லையற்ற ஆட்சி—இந்த நிலையான பத்து குணங்கள் சங்கரனில் நிலைத்திருக்கின்றன.

விபுத்வாத்கலு யோகாக்நிர்ப்ரஹ்மணோऽநுக்ரஹேரதஃ। ஸ லோகவிக்ரஹோ பூத்வா ஸாஹாய்யமுபதிஷ்டதே ।। ௩௯.

அவரது எல்லாப் பரவலாலும், யோகத்தின் தீயும், பிரம்மாவின் அருளுக்காக எழுகிறது; உலகங்களின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அவர் உதவி புரிகிறார்.

அக்ஷரம் த்ருவமவ்யக்ரமஷ்டமந்த்வௌபஸர்கிகம்। தஸ்யேஶ்வரஸ்ய யந்மாத்ரஸ்தாநம் மாயாமயம் பரம் ।। ௩௯.

அழியாதது, நிலையானது, அசையாத எட்டாவது தத்துவம், காரணமாக இருப்பது—அது அந்த இறைவனின் அளவு மற்றும் இருப்பிடம்; அது மாயையால் ஆனது, உயர்ந்தது.

மாயயா க்ரு'தமாசஷ்டே மாயீ தேவோ மஹேஶ்வரஃ। தேவாநாமுபஸம்ஹாரஸ்தத்ப்ரமாணம் ஹி கீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

மாயை கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதை மாயையோடு கூடிய மகேஸ்வரன் அறிவிக்கிறார்; தேவர்களின் லயமே அதற்கான அளவாகக் கூறப்படுகிறது.

விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச ப்ருவதோ மே நிபோதத। த்ரயோதஶைவ கோட்யஸ்து நியுதா தஶ பஞ்ச ச। பூர்லோகாத்ப்ரஹ்மலோகோ வையோஜநைஃ ஸம்ப்ரகீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

இப்போது நான் விரிவாகவும் வரிசையாகவும் சொல்வதை கேளுங்கள்: பூலோகத்திலிருந்து பிரம்மலோகத்துவரை, பதின்மூன்று கோடி, பத்து நியுதம், ஐந்து யோஜனங்கள் என்று அளவிடப்படுகிறது.

ஏகயோஜநகோடீ து பஞ்சாஶந்நியுதாநி ச। ஊர்த்த்வம் பாகவதாண்டந்து ப்ரஹ்மலோகாத்பரம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்துக்கு மேலே, தெய்வீக அண்டம் ஒரு கோடி ஐம்பது நியுதம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஏஷோர்த்த்வகப்ரசாரஸ்து கத்யந்தஞ்ச ததஃ ஸ்ம்ரு'தம் । நித்யா ஹ்யபரிஸம்க்யேயாஃ பரஸ்பரகுணாஶ்ரயாஃ ।। ௩௯.

இந்த மேலே செல்லும் பரப்பே இயக்கத்தின் முடிவாகக் கருதப்படுகிறது; அவை எப்போதும் நிலைத்தவை, எண்ணிக்கையற்றவை, ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்த குணங்களைக் கொண்டவை.

ஸூக்ஷ்மாஃ ப்ரஸவதர்மிண்யஸ்ததஃ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। யேப்யோऽதிகர்த்தா ஸம்ஜஜ்ஞோ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௩௯.

மிக மெல்லியதும், உருவாக்கும் தன்மை கொண்டதும், படைப்பிற்கு காரணமானதும்—இவை எல்லாம் ப்ரகிருதிகள் என நினைவுகூரப்படுகின்றன; அவற்றிலிருந்து செயற்பாட்டாளர் தோன்றுகிறார், அவர் 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என்றும் 'பிரம்மம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாஸு ப்ரக்ரு'திமத்ஸூக்ஷ்மமதிஷ்டாத்ரு'த்வமவ்யயம்। அநுத்பாத்யம் பரந்தாம பரமாணு பரேஶயம் ।। ௩௯.

அவற்றில், ப்ரகிருதியுடன் கூடிய மெல்லியவன், அழியாத ஆட்சி, பிறவியில்லாத உயர்ந்த இடம், எல்லாவற்றையும் ஆளும் பரமாணு இறைவன்—இவை நிலைத்திருக்கின்றன.

அக்ஷயஶ்சாப்யநுஹ்யஶ்ச அமூர்த்திர்மூர்த்திமாநஸௌ। ப்ராதுர்பாவஸ்திரோபாவஃ ஸ்திதிஶ்சைவாப்யநுக்ரஹஃ ।। ௩௯.

அவர் அழியாதவன், எண்ணிக்கையற்றவன், உருவமற்றும் உருவமுள்ளவன்; தோற்றம், மறைவு, நிலை, அருள்—இவை அனைத்தும் அவருடையவை.

விதிரந்யைரநௌபம்யஃ பரமாணுர்மஹேஶ்வரஃ। ஸதேஜா ஏஷ தமஸோ யஃ பரஸ்தாத்ப்ரகாஶகஃ ।। ௩௯.

அவரது விதி மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட முடியாதது; மகேஸ்வரன் பரமாணுவாகவும், ஒளியால் நிரம்பியவனாகவும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒளியைக் காட்டுபவனாகவும் இருக்கிறார்.

யதண்டமாஸீத்ஸௌவர்ணம் ப்ரதமந்த்வௌபஸர்கிகம்। ப்ரு'ஹதம் ஸர்வதோவ்ரு'த்தமீஶ்வராத்வ்யவஜாயத ।। ௩௯.

முதலில், அந்த பொன்னான அண்டம், பரந்ததும் எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்ததும், காரணமாக இருந்தபோது, அது இறைவனிடமிருந்து தோன்றியது.

ஈஶ்வராத்பீஜநிர்பேதஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ பீஜ ஈஷ்யதே। யோநிம் ப்ரக்ரு'திமாசஷ்டே ஸா ச நாராயணாத்மிகா ।। ௩௯.

இறைவனிடமிருந்து விதையின் வேறுபாடு ஏற்பட்டது; 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' விதை எனப்படுகிறது, ப்ரகிருதி கருவாகக் கூறப்படுகிறது; அது நாராயணனின் இயல்புடையது.

விபுர்லோகஸ்ய ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் லோகஸம்ஸ்தாநமேவ ச। ஸந்நிஸர்கஃ ஸ தந்வா ச லோகதாதுர்மஹாத்மநஃ ।। ௩௯.

உலகை உருவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும், எல்லாப் பரவலானவன் தன் உருவத்தோடு புகுந்தான்; அவனே உலகங்களின் ஆதாரம், மகாத்மா.

புரஸ்தாத்ப்ரஹ்மலோகஸ்ய ஹ்யண்டாதர்வாக்ச ப்ரஹ்மணஃ। தயோர்மத்யே புரம் திவ்யம் ஸ்தாநம் யஸ்ய மநோமயம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்திற்கு முன்பாக, அண்டத்துக்கும் பிரம்மாவுக்கும் கீழே, அவற்றின் நடுவில் மனத்தால் ஆன தெய்வீக நகரம் உள்ளது.

தத்விக்ரஹவதஃ ஸ்தாநமீஶ்வரஸ்யாமிதௌஜஸஃ। ஶிவம் நாம புரம் தத்ர ஶரணம் ஜந்மபீருணாம் ।। ௩௯.

அது அளவற்ற சக்தி கொண்ட இறைவனின் இருப்பிடம்; அங்கே சிவம் எனப்படும் நகரம் உள்ளது, பிறப்பை பயப்படுவோருக்கு அது அடைக்கலம்.

ஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் பூர்ணம் யோஜநாநாம் த்விஜோத்தமாஃ। அப்யந்தரே து விஸ்தீர்ணம் மஹீமண்டலஸம்ஸ்திதம் ।। ௩௯.

இது முழுவதும் ஆயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில், அதன் உள்ளே பெரிய பூமி வட்டமாக விரிந்துள்ளது, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

மத்யாஹ்நார்கப்ரகாஶேந பரதேஜோऽபிமர்திநா। ஶாதகௌம்பேந மஹதா ப்ராகாரேணார்கவர்சஸா ।। ௩௯.

மதிய நேர சூரியனின் ஒளியைப் போல, எல்லா ஒளியையும் மிஞ்சும் பெரும் பொன்னாலான மதிலால், சூரிய ஒளியில் பிரகாசமாகச் சுற்றப்பட்டிருந்தது.

த்வாரைஶ்சதுர்பிஃ ஸௌவர்ணைர்முக்தாதாமவிபூஷிதைஃ। தபநீயநிபைஃ ஶுப்ரைர்காடம் ஸுக்ரு'தவேஷ்டநம் ।। ௩௯.

அது நன்கு உறுதியான நான்கு பொன்னால் ஆன வாயில்களால், முத்து மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தூய பொன்னைப் போல ஒளிவிட்டு, அழகாக சூழப்பட்டிருந்தது.

தச்சாகாஶே புரம் ரம்யம் திவ்யம் கண்டாதிநாதிதம்। ந தத்ர க்ரமதே ம்ரு'த்யுர்ந தபோ ந ஜரா ஶ்ரமாஃ ।। ௩௯.

அங்கே ஆகாயத்தில் ஒரு அழகான, தெய்வீகமான நகரம் இருந்தது; மணி மற்றும் பிற இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் முழங்கியது; அங்கு மரணம் இல்லை, தவம் இல்லை, முதுமை இல்லை, சோர்வும் இல்லை.

ந ஹி தஸ்ய புரஸ்யாந்யைருபமாம் கர்துமர்ஹதி। ஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் பூர்ணம் யோஜநாநாம் திஶோ தஶ ।। ௩௯.

அந்த நகரத்துக்கு வேறு எதையும் ஒப்பிட முடியாது; அது பத்து திசைகளிலும் நூறு ஆயிரம் யோஜனைகள் பரப்பளவில் விரிந்துள்ளது.

தத்புரம் கோவ்ரு'ஷாங்கஸ்ய தேஜஸா வ்யாப்ய திஷ்டதி। பாவேந மநஸோ பூமிர்விந்யஸ்தா கநகாமயீ ।। ௩௯.

அந்த கோவிருஷாங்கனுடைய நகரம், அவரது பிரகாசத்தால் முழுவதும் நிறைந்திருக்கிறது; அதன் தரை, பொன்னால் ஆனது, அவரது மனத்தின் சக்தியால் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

ரத்நவாலுகயா தத்ர விந்யஸ்தா ஶுஶுபேऽதிகம்। ஶாரதேந்துர்பகாஶாநி பாலஸூர்ய்யநிபாநி ச ।। ௩௯.

அங்கே, மாணிக்கத் தூளால் பரப்பப்பட்டு, அது அதிகமாக ஒளிவிட்டு, சரத்கால சந்திரனின் பிரகாசம் மற்றும் இளஞ்சூரியனின் ஒளியைப் போன்றதாக இருந்தது.

அர்த்த ஶ்வேதார்த்தரக்தாநி ஸௌவர்ணாநி ததைவ ச। ரதசக்ரப்ரமாணாநி நாலைர்மரகதப்ரபைஃ ।। ௩௯.

அவை சில பாதி வெண்மை, பாதி சிவப்பு, சில பொன்னிறம், எல்லாம் ரதச்சக்கரத்தின் அளவில், அதன் தண்டு பச்சை மாணிக்க ஒளியில் பிரகாசித்தன.

ஸௌகுமாரேண ரூபேண கந்திநாப்ரதிமேந ச। தத்ர திவ்யாநி பத்மாநி வநேஷூபவநேஷு ச ।। ௩௯.

அங்கே காடுகளிலும் தோப்புகளிலும், மென்மையான வடிவமும் ஒப்பற்ற மணமும் கொண்ட தெய்வீகத் தாமரைகள் இருந்தன.

ப்ரு'ங்கபத்ரநிகாஶாநி தபநீயாநி யாநி ச। அர்த்தக்ரு'ஷ்ணார்த்தரக்தாநி ஸுகுமாராந்தராணி ச ।। ௩௯.

அவை சில தேனீ இறக்கைகள் போல், சில பொன்னிறம், சில பாதி கருப்பு, பாதி சிவப்பு, சில உள்ளே மென்மையாக இருந்தன.

ஆதபத்ர ப்ரமாணாநி பங்கஜைஃ ஸம்வ்ரு'தாநி ச। பூயஃ ஸப்த மஹாநத்யஸ்தாஸாந்நாமாநி போதத ।। ௩௯.

அவை சில குடை அளவில் பெரியவை, தாமரைகளால் மூடப்பட்டிருந்தன; மேலும், அங்கே ஏழு பெரிய நதிகள் உள்ளன—அவற்றின் பெயர்களை கேளுங்கள்.