வாயுபுராணம்

யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகோ பாகே து த்விபதாம் புநஃ। தார்ம்மிகாஸ்தேந பாகேந விஜ்ஞேயாஃ ஸம்மிதாஃ புநஃ ।। ௩௯.

இரு கால்கள் உடைய உயிர்களில், தர்மம் கடைப்பிடிப்பவர்கள் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி என மீண்டும் அறிய வேண்டும்.

ஸஹஸ்ரேணைவ பாகேந தார்ம்மிகேப்யோ திவங்கதாஃ। யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகோ தார்ம்மிகாணாம் பவேத்திவி। ஸம்மிதாஸ்தேந பாகேந மோக்ஷிணஸ்தாவதேவ ஹி ।। ௩௯.

தர்மம் கடைப்பிடிப்பவர்களில், சொர்க்கம் அடைவோர் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி; சொர்க்கத்தில் உள்ள தர்மவான்களில், முக்தி அடைவோர் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி எனக் கணக்கிடப்படுகிறார்கள்.

ஸ்வர்கோபபாதகைஸ்துல்யா யாதநா ஸ்தாநவாஸிநஃ। பதிதா ஶ்சூர்ணமுத்தேஶாத்துராத்மாநோ ம்ரியந்தி யே। ரௌரவே தாமஸே ஹ்யேதே ஶீதோஷ்ணம் ப்ராப்நுவந்தி தே ।। ௩௯.

சொர்க்கம் அடைவோருக்கு சமமாகவே, துன்ப இடங்களில் வாழ்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்; கீழே வீழ்ந்த, தீய மனம் கொண்டவர்கள் அவமானத்தில் இறந்து, இருண்ட ரௌரவ நரகத்தில் குளிரும் வெப்பமும் அனுபவிக்கிறார்கள்.

வேதநாகடுகாஸ்தப்தா யாதநா ஸ்தாநமாகதாஃ। உஷ்ணஸ்து ரௌரவோ ஜ்ஞேயஸ்தேஜோ கோரரஸாத்மகஃ ।। ௩௯.

துன்ப இடத்துக்கு வந்தவர்கள் கடும் வேதனையால் உறைந்து போகிறார்கள்; ரௌரவம் வெப்பமுள்ளதும், பயங்கரமான தீய தன்மை கொண்டதுமாகும்.

ததோ கநாத்மிகஶ்சாபி ஶீதாத்மா ஸததம் தபஃ। ஏவம் ஸுதுர்லபாஃ ஸந்தஃ ஸ்வர்கே ச தார்ம்மிகா நராஃ ।। ௩௯.

அதன்பின், அடர்த்தியும், எப்போதும் குளிரும் துன்பமும் நிறைந்த இடமுமுள்ளது; இப்படிச் சொர்க்கத்திலும் தர்மவான்கள் மிகவும் அரிதாகவே இருக்கிறார்கள்.

ஏஷா ஸம்க்யா க்ரு'தா ஸம்க்யா ஈஶ்வரேண ஸ்வயம்புவா। கணநா விநிவ்ரு'த்தைஷா ஸங்க்யா ப்ராஹ்மீ ச மாநுஷீ ।। ௩௯.

இந்த கணக்கை, சுயமாக தோன்றிய ஆண்டவன் செய்துள்ளார்; இந்த எண்ணிக்கை தெய்வீகமானதும், மனிதர்களுக்குமானதும் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

ரு'ஷய ஊசுஃ। மஹோ ஜநஸ்தபஃ ஸத்யம் பூதோ பாவ்யோ பவஸ்ததா। உக்தா ஹ்யேதே த்வயா லோகா லோகாநாமந்தரேண ச। லோகாந்தரஞ்ச யாத்ரு'க்வை தந்நோ ப்ரூஹி யதாததம் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: மகா, ஜன, தபஸ், சத்தியம், கடந்தது, வருவது, நிகழ்காலம் ஆகிய உலகங்களை நீ கூறினாய்; அவற்றுக்கிடையே உள்ள மற்ற உலகங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றன என்பதை நன்கு விளக்கி சொல்.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ரு'ஷீணாமூர்த்த்வரேதஸாம்। ஸ வாயுர்த்ரு'ஷ்டதத்த்வார்த இதந்தத்த்வமுவாச ஹ ।। ௩௯.௨௧௦ வாயுருவாச।। வ்யக்தம் தர்கேண பஶ்யந்தி யோகாத்ப்ரத்யக்ஷதர்ஶிநஃ। ப்ரத்யாஹாரேண த்யாநேந தபஸா ச க்ரியாத்மநஃ ।। ௩௯.

அப்பொழுது, தூய விரதம் கொண்ட முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட வாயு, உண்மையை அறிந்தவர், இவ்வாறு கூறினார்: நேரடி அனுபவம் உடையவர்கள், விவேகம், யோகம், மனத்தை உள்வாங்குதல், தியானம், தவம் ஆகியவற்றால் தெளிவாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ரு'புஃ ஸநத்குமாராத்யாஃ ஸம்புத்தாஃ ஶுத்தபுத்தயஃ। வ்யபேதஶோகா விரஜாஃ ஸந்தோ ப்ரஹ்மேவஸத்தமாஃ ।। ௩௯.

ரிபு, சனத்குமாரர் போன்ற புத்திசாலிகள், தூய மனம் கொண்டவர்கள், துக்கமும் மாசும் இல்லாதவர்கள், பிரம்மத்தில் வாழும் சிறந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

அக்ஷயாஃ ப்ரீதிஸம்யுக்தா ப்ரஹ்மே திஷ்டந்தி யோகிநஃ। ரு'ஷீணாம் வாலகில்யாநாம் தைர்யதாத்த்ரு'தமீஶ்வரைஃ ।। ௩௯.

முடிவில்லா ஆனந்தத்தில் இணைந்த யோகிகள் பிரம்மத்தில் தங்கி இருக்கிறார்கள்; அதுபோல் வாலகில்ய முனிவர்களும், ஆண்டவரால் காணப்பட்டபடி அங்கே இருக்கிறார்கள்.

யதா சைவ மயா த்ரு'ஷ்டம் ஸாந்நித்யந்தத்ர குர்வதா। அநஹ்யஸத்க்ரு'தார்தாநாமாலயம் சேஶ்வரஸ்ய யத் ।। ௩௯.

நானும் அங்கே சென்று பார்த்தபோது, எப்போதும் பூரணமும் மதிப்பும் பெற்றவர்களுக்கு ஆண்டவரின் இல்லம் இருப்பதை கண்டேன்.

ஈஶ்வரஃ பரமாணுத்வாத்பாவக்ராஹ்யோ மநீஷிணாம் । ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்யந்தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ ।। ௩௯.

அண்டத்தைவிட மெல்லியவனாக இருப்பதால், அந்த பரமாத்மாவை அறிவுள்ளவர்கள் உணர்கிறார்கள்; அறிவு, பற்றின்மை, எல்லையில்லாத ஆட்சி, தவம், உண்மை, பொறுமை, நிலைத்த மனம்—இவை அனைத்தும் அவரிடம் உள்ளன.

த்ரஷ்ட்ரு'த்வமாத்மஸம்பந்தமதிஷ்டாநத்வமேவ ச। அவ்யயாநி தஶைதாநி தஸ்மிம்ஸ்திஷ்டதி ஶங்கரே ।। ௩௯.

பார்வை, ஆத்மாவுடன் தொடர்பு, எல்லையற்ற ஆட்சி—இந்த நிலையான பத்து குணங்கள் சங்கரனில் நிலைத்திருக்கின்றன.

விபுத்வாத்கலு யோகாக்நிர்ப்ரஹ்மணோऽநுக்ரஹேரதஃ। ஸ லோகவிக்ரஹோ பூத்வா ஸாஹாய்யமுபதிஷ்டதே ।। ௩௯.

அவரது எல்லாப் பரவலாலும், யோகத்தின் தீயும், பிரம்மாவின் அருளுக்காக எழுகிறது; உலகங்களின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அவர் உதவி புரிகிறார்.

அக்ஷரம் த்ருவமவ்யக்ரமஷ்டமந்த்வௌபஸர்கிகம்। தஸ்யேஶ்வரஸ்ய யந்மாத்ரஸ்தாநம் மாயாமயம் பரம் ।। ௩௯.

அழியாதது, நிலையானது, அசையாத எட்டாவது தத்துவம், காரணமாக இருப்பது—அது அந்த இறைவனின் அளவு மற்றும் இருப்பிடம்; அது மாயையால் ஆனது, உயர்ந்தது.

மாயயா க்ரு'தமாசஷ்டே மாயீ தேவோ மஹேஶ்வரஃ। தேவாநாமுபஸம்ஹாரஸ்தத்ப்ரமாணம் ஹி கீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

மாயை கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதை மாயையோடு கூடிய மகேஸ்வரன் அறிவிக்கிறார்; தேவர்களின் லயமே அதற்கான அளவாகக் கூறப்படுகிறது.

விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச ப்ருவதோ மே நிபோதத। த்ரயோதஶைவ கோட்யஸ்து நியுதா தஶ பஞ்ச ச। பூர்லோகாத்ப்ரஹ்மலோகோ வையோஜநைஃ ஸம்ப்ரகீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

இப்போது நான் விரிவாகவும் வரிசையாகவும் சொல்வதை கேளுங்கள்: பூலோகத்திலிருந்து பிரம்மலோகத்துவரை, பதின்மூன்று கோடி, பத்து நியுதம், ஐந்து யோஜனங்கள் என்று அளவிடப்படுகிறது.

ஏகயோஜநகோடீ து பஞ்சாஶந்நியுதாநி ச। ஊர்த்த்வம் பாகவதாண்டந்து ப்ரஹ்மலோகாத்பரம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்துக்கு மேலே, தெய்வீக அண்டம் ஒரு கோடி ஐம்பது நியுதம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஏஷோர்த்த்வகப்ரசாரஸ்து கத்யந்தஞ்ச ததஃ ஸ்ம்ரு'தம் । நித்யா ஹ்யபரிஸம்க்யேயாஃ பரஸ்பரகுணாஶ்ரயாஃ ।। ௩௯.

இந்த மேலே செல்லும் பரப்பே இயக்கத்தின் முடிவாகக் கருதப்படுகிறது; அவை எப்போதும் நிலைத்தவை, எண்ணிக்கையற்றவை, ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்த குணங்களைக் கொண்டவை.

ஸூக்ஷ்மாஃ ப்ரஸவதர்மிண்யஸ்ததஃ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। யேப்யோऽதிகர்த்தா ஸம்ஜஜ்ஞோ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௩௯.

மிக மெல்லியதும், உருவாக்கும் தன்மை கொண்டதும், படைப்பிற்கு காரணமானதும்—இவை எல்லாம் ப்ரகிருதிகள் என நினைவுகூரப்படுகின்றன; அவற்றிலிருந்து செயற்பாட்டாளர் தோன்றுகிறார், அவர் 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என்றும் 'பிரம்மம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாஸு ப்ரக்ரு'திமத்ஸூக்ஷ்மமதிஷ்டாத்ரு'த்வமவ்யயம்। அநுத்பாத்யம் பரந்தாம பரமாணு பரேஶயம் ।। ௩௯.

அவற்றில், ப்ரகிருதியுடன் கூடிய மெல்லியவன், அழியாத ஆட்சி, பிறவியில்லாத உயர்ந்த இடம், எல்லாவற்றையும் ஆளும் பரமாணு இறைவன்—இவை நிலைத்திருக்கின்றன.

அக்ஷயஶ்சாப்யநுஹ்யஶ்ச அமூர்த்திர்மூர்த்திமாநஸௌ। ப்ராதுர்பாவஸ்திரோபாவஃ ஸ்திதிஶ்சைவாப்யநுக்ரஹஃ ।। ௩௯.

அவர் அழியாதவன், எண்ணிக்கையற்றவன், உருவமற்றும் உருவமுள்ளவன்; தோற்றம், மறைவு, நிலை, அருள்—இவை அனைத்தும் அவருடையவை.

விதிரந்யைரநௌபம்யஃ பரமாணுர்மஹேஶ்வரஃ। ஸதேஜா ஏஷ தமஸோ யஃ பரஸ்தாத்ப்ரகாஶகஃ ।। ௩௯.

அவரது விதி மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட முடியாதது; மகேஸ்வரன் பரமாணுவாகவும், ஒளியால் நிரம்பியவனாகவும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒளியைக் காட்டுபவனாகவும் இருக்கிறார்.

யதண்டமாஸீத்ஸௌவர்ணம் ப்ரதமந்த்வௌபஸர்கிகம்। ப்ரு'ஹதம் ஸர்வதோவ்ரு'த்தமீஶ்வராத்வ்யவஜாயத ।। ௩௯.

முதலில், அந்த பொன்னான அண்டம், பரந்ததும் எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்ததும், காரணமாக இருந்தபோது, அது இறைவனிடமிருந்து தோன்றியது.

ஈஶ்வராத்பீஜநிர்பேதஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ பீஜ ஈஷ்யதே। யோநிம் ப்ரக்ரு'திமாசஷ்டே ஸா ச நாராயணாத்மிகா ।। ௩௯.

இறைவனிடமிருந்து விதையின் வேறுபாடு ஏற்பட்டது; 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' விதை எனப்படுகிறது, ப்ரகிருதி கருவாகக் கூறப்படுகிறது; அது நாராயணனின் இயல்புடையது.

விபுர்லோகஸ்ய ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் லோகஸம்ஸ்தாநமேவ ச। ஸந்நிஸர்கஃ ஸ தந்வா ச லோகதாதுர்மஹாத்மநஃ ।। ௩௯.

உலகை உருவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும், எல்லாப் பரவலானவன் தன் உருவத்தோடு புகுந்தான்; அவனே உலகங்களின் ஆதாரம், மகாத்மா.

புரஸ்தாத்ப்ரஹ்மலோகஸ்ய ஹ்யண்டாதர்வாக்ச ப்ரஹ்மணஃ। தயோர்மத்யே புரம் திவ்யம் ஸ்தாநம் யஸ்ய மநோமயம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்திற்கு முன்பாக, அண்டத்துக்கும் பிரம்மாவுக்கும் கீழே, அவற்றின் நடுவில் மனத்தால் ஆன தெய்வீக நகரம் உள்ளது.

தத்விக்ரஹவதஃ ஸ்தாநமீஶ்வரஸ்யாமிதௌஜஸஃ। ஶிவம் நாம புரம் தத்ர ஶரணம் ஜந்மபீருணாம் ।। ௩௯.

அது அளவற்ற சக்தி கொண்ட இறைவனின் இருப்பிடம்; அங்கே சிவம் எனப்படும் நகரம் உள்ளது, பிறப்பை பயப்படுவோருக்கு அது அடைக்கலம்.

ஸஹஸ்ராணாம் ஶதம் பூர்ணம் யோஜநாநாம் த்விஜோத்தமாஃ। அப்யந்தரே து விஸ்தீர்ணம் மஹீமண்டலஸம்ஸ்திதம் ।। ௩௯.

இது முழுவதும் ஆயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில், அதன் உள்ளே பெரிய பூமி வட்டமாக விரிந்துள்ளது, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.